DI/100000/43/196/2022 - Pismo wydane przez: Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - OpenLEX

DI/100000/43/196/2022

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 2 marca 2022 r. Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych DI/100000/43/196/2022

Na podstawie art. 34 ust. 1 I ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 z późn. zm.), w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r" poz. 423 z późn. zm.), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku Pani złożonym w dniu 11 lutego 2022 r. w sprawie możliwości opłacania w bieżącym roku kalendarzowym składek na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru nie niższej niż ustalona na zasadach wynikających z art. 18c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

UZASADNIENIE

Dnia 11 lutego 2022 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku wpłynął wniosek złożony przez Panią o wydanie Interpretacji indywidualnej w trybie art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Wnioskodawczymi wskazała, że od 22 czerwca 2021 r. prowadzi nieprzerwanie pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług pielęgniarskich (PKD 86.90.C Praktyka pielęgniarek i położnych) na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Od początku prowadzenia działalności ww. podjęła współpracę z byłym pracodawcą (współpraca nie ma charakteru stosunku pracy, o którem mowa w art. 22 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy), a usługi świadczone przez wnioskodawczynię na jego rzecz pokrywają się z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy który ustał 31 grudnia 2020 r. Współpraca z byłym pracodawcą polega wyłącznie na świadczeniu usług w ramach prowadzonej przez ww. działalności gospodarczej w rozumieniu art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Z uwagi na tę współpracę ww. nie mogła skorzystać z tzw. "ulgi na start", o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców ani z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od preferencyjnej podstawy na podstawie art. 18a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawczyni zgłosiła się zatem do ubezpieczeń z kodem 0510 tj. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych niemająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Zawód pielęgniarki ww. wykonuje wyłącznie w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG. Nikogo nie zatrudnia. Nigdy nie korzystała z "Małego ZUS" oraz "Małego ZUS plus*. W poprzednim roku kalendarzowym nie prowadziła pozarolniczej działalności, o której mowa w art. 8 ust. 6 pkt 2-5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawczym rozlicza się z podatku na zasadach ogólnych według skali. Przychód uzyskany w 2021 r. nie przekroczył rocznego limitu przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 18c ust. 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W dniu 8 stycznia 2022 r., po zapoznaniu się z Informacjami które pojawiły się 5 stycznia 2022 na stronie www.zus.pl w bieżących wyjaśnieniach komórek merytorycznych w artykule "Mały ZUS plus" w 2022 r. - wyjaśnienia z przykładami", wnioskodawczyni zgłosiła się do tzw. "Mały ZUS plus", o którym mowa w art. 18c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych aby od 1 stycznia 2022 r. móc opłacać składki na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru, której wysokość będzie zależeć od uzyskanych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej w 2021 r. Wnioskodawczyni wskazuje dalej, że me zalicza się do kategorii osób wymienionych w art. 18c ust. 11 pkt 1-4 oraz pkt 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie jest jednak pewna czy w 2022 r. nie zalicza się do kategorii osób wymienionych w art. 18c ust. 11 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawczyni nadal współpracuje z byłym pracodawcą (stosunek pracy ustał 31 grudnia 2020 r.) stąd ma wątpliwość czy na pewno może korzystać w 2022 r. z Małego ZUS plus. Czy definicja "byłego pracodawcy" na potrzeby korzystania przez wnioskodawczynię z Małego ZUS plus w 2022 r. dotyczy pracodawcy z którym stosunek pracy ustał w roku 2020 a więc nie w roku obecnym ani nie w roku poprzednim.

We własnym stanowisku w sprawie wnioskodawczyni wskazuje, że w bieżących wyjaśnieniach komórek merytorycznych w artykule "Mały ZUS plus" w 2022 r. - wyjaśnienia z przykładami" doczytała się, że nie można skorzystać z "małego ZUS plus" jeśli wykonuje się dla byłego bądź obecnego pracodawcy to co robiło się dla niego jako pracownik w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym. W bieżącym tj. 2022 r. oraz poprzednim tj. 2021 r. wnioskodawczyni nie była pracownikiem byłego pracodawcy, z którym stosunek pracy ustał w roku 2020 oraz z którym nieprzerwanie współpracuje od dnia założenia indywidualnej działalności gospodarczej {świadcząc usługi których czynności pokrywają się z czynnościami wykonywanymi w ramach poprzedniego stosunku pracy). Podobne informacje o możliwości skorzystania w 2022 r. z Małego ZUS plus ww. uzyskała w rozmowie z konsultantem COT który odniósł się do definicji "byłego pracodawcy. W opinii wnioskodawczyni może zatem w 2022 r. skorzystać z Małego ZUS plus tj. opłacać składki na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru, której wysokość będzie zależeć od uzyskanych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej w 2021 r. Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku stwierdza co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu I sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja Indywidualna). Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 34 ust. 2 ustawy).

Natomiast w myśl art. 83d ust. 1 ustawy i dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych 1 Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Dodatkowo Zakład wskazuje, iż w drodze niniejszej decyzji dokonuje jedynie oceny stanowiska przedsiębiorcy w zakresie przedstawionej przez niego interpretacji przepisów, z których wynika obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Mocą niniejszej decyzji Zakład nie przyznaje natomiast jakiegokolwiek prawa ani nie stwierdza jakiegokolwiek obowiązku ubezpieczeniowego. Ocena stanowiska przedsiębiorcy, dokonywana pod kątem prawidłowości zaprezentowanego przez przedsiębiorcę sposobu rozumienia przepisu prawa, czyniona jest w oparciu o kompletny opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego zawartego w treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji. Podkreślenia przy tym wymaga, iż procedując nad wnioskiem o wydanie Indywidualnej interpretacji Zakład nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, w szczególności nie przeprowadza postępowania dowodowego. Granice sprawy wszczętej wniesieniem wniosku o wydanie Interpretacji, jak zauważono wyżej, zakreślają jedynie ramy zaprezentowanego opisu stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Wydając indywidualną Interpretację Zakład przyjmuje więc jako prawdziwe złożone przez wnioskodawcę oświadczenia, którymi jest związany. Powyższe oznacza, iż wiążący charakter niniejszej decyzji ograniczony został jedynie do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Wynika to z faktu braku możliwości negowania przez Zakład okoliczności I stwierdzeń podanych przez przedsiębiorcę we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ryzyko podania nieprawdziwych informacji w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego bądź też poczynienie przez terenowe jednostki organizacyjne Zakładu (np. w toku czynności kontrolnych) ustaleń odmiennych od tych zaprezentowanych przez wnioskodawcę, obciąża więc jedynie przedsiębiorcę.

Stanowisko wyrażone przez przedsiębiorcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 34 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców uznać należy za prawidłowe.

Zagadnienia dotyczące podlegania ubezpieczeniom społecznym, obowiązku opłacania składek i ustalania podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia regulowane są za pośrednictwem ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W art. 6 ust. 1 tej ustawy ustawodawca wskazał katalog podmiotów objętych obowiązkiem ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczeń rentowych. Wyliczenie zawarte we wskazanym przepisie jest wyczerpujące i ma charakter zamknięty.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 4 tej ustawy, osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie art. 36aa oraz przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlegają ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie, na swój wniosek.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. weszły w życie zmiany ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, wprowadzone ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu obniżenia składek na ubezpieczenia społeczne osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą na mniejszą skalę (Dz. U. z 2013 r. poz. 1577), inaczej zwana ustawą o tzw. "małym ZUS". Dodano do ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych art. 18c, który określa nowe zasady ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne niektórych osób prowadzących działalność gospodarczą, które spełniają warunki określone w ustawie. Jednocześnie z dniem 1 lutego 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2550), ustawa o tzw. "małym ZUS plus", którą dokonano zmiany brzmienia art. 18c.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem ww. przepisu art. 18c ust. 1 i ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego, o którym mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, którego roczny przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskany w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczył kwoty 120 000 złotych, uzależniona jest od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym. Roczny limit przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 1, w przypadku rozpoczęcia, zakończenia lub zawieszenia prowadzenia działalności w ciągu poprzedniego roku kalendarzowego zmniejsza się proporcjonalnie, dzieląc kwotę 120 000 złotych przez liczbę dni kalendarzowych w poprzednim roku kalendarzowym I mnożąc przez liczbę dni kalendarzowych prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w poprzednim roku kalendarzowym. Otrzymany wynik jest zaokrąglany do pełnych groszy w górę, jeśli końcówka jest równa lub wyższa niż 0,5 grosza, lub w dół, jeśli jest niższa.

Górny limit przychodu uzyskanego z działalności w poprzednim roku kalendarzowym wynosi aktualnie 120.000 zł (osób prowadzących działalność przez cały rok).

Górny limit przychodu uzyskanego z działalności w poprzednim roku kalendarzowym prowadzących działalność przez niecały rok należy ustalić proporcjonalnie pomniejszając roczny limit.

W myśl art. 18c ust. 2 ustawy podstawa wymiaru składek, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy i nie może być niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w styczniu danego roku. Przy czym, stosownie do brzmienia art.ISe ustawy - podstawę wymiaru składek, o której mowa w ust.l, osoba prowadząca działalność gospodarczą ustala na dany rok kalendarzowy po uprzednim ustaleniu przeciętnego miesięcznego dochodu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym, obliczonego zgodnie z ust. 4 cytowanego art. 18e ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W art. 18c ust. 11 ww. ustawy ustawodawca enumeratywnie wymienił okoliczności wyłączające możliwość skorzystania w danym roku przez ubezpieczonych, o których mowa w art. 18c ust. 1 z nowych zasad ustalania najniższej podstawy wymiaru składek. Zatem, przepisy art. 18c ust. 1 ustawy nie mają zastosowania do osób, które lub do których;

1)

w poprzednim roku kalendarzowym miały zastosowanie przepisy dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej i które korzystały ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106);

2)

spełniają warunki określone w art. 18a;

3)

w poprzednim roku kalendarzowym prowadziły pozarolniczą działalność gospodarczą przez mniej niż 60 dni kalendarzowych;

4)

w poprzednim roku kalendarzowym także prowadziły pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 pkt 2-5;

5)

wykonują pozarolniczą działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej pozarolniczej działalności gospodarczej;

6)

ustalały podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zgodnie z niniejszym artykułem przez 36 miesięcy kalendarzowych w ciągu ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie posiada prawa do opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru w wysokości me niższej niż ustalona na zasadach przedstawionych w art. 18c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tzw. "mały ZUS plus").

Wnioskodawczyni wskazuje we wniosku, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług pielęgniarskich na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG). Jest to jedyna działalność ww. Wnioskodawczyni nikogo nie zatrudnia, nigdy nie korzystała z "Małego ZUS" oraz "Małego ZUS plus", w poprzednim roku kalendarzowym nie prowadziła pozarolniczej działalności, o której mowa w art. 8 ust. 6 pkt 2-5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, rozlicza się z podatku na zasadach ogólnych według skali. Przychód uzyskany w 2021 r. nie przekroczył rocznego limitu przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 18c ust. 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W opisie stanu faktycznego wnioskodawczyni wskazuje wprost, że nie zalicza się do kategorii osób wymienionych w art. 18c ust. 11 pkt 1-4 oraz pkt 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie jest jednak pewna czy w 2022 r. nie zalicza się do kategorii osób wymienionych w art. 18c ust. 11 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawczym nadal współpracuje z byłym pracodawcą (stosunek pracy ustał 31 grudnia 2020 r.,),

Z treści opisu stanu faktycznego wynika jednak, że wnioskodawczyni w bieżącym oraz poprzednim roku kalendarzowym nie była pracownikiem podmiotu, na którego rzecz świadczy usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji,

POUCZENIE

Decyzja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania. Stosownie do art. 35 ust, 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców niniejsza decyzja nie jest więżąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest więżąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy i dnia 13 października 1993 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2o18 r. Prawo przedsiębiorców, odwołanie do Wydziału Pracy I Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w (...). Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Opublikowano: www.zus.gov.pl