440000/0201/63/2010/DORi - Obniżenie składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Pisma urzędowe
Status:  Aktualne

Pismo z dnia 8 lutego 2011 r. Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 440000/0201/63/2010/DORi Obniżenie składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Na podstawie art. 10 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, w związku z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Warszawie uznaje za prawidłowe stanowisko zawarte we wniosku złożonym w dniu 8 grudnia 2010 r. uzupełnionym w dniu 10 stycznia 2011 r. zgodnie z którym, w przypadku gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych składkę na ubezpieczenie zdrowotne pracownika obniża się do wysokości tej zaliczki.

UZASADNIENIE

Jak wynika z Państwa kompletnego wniosku o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, (...) zatrudnia pracownika, który jest obywatelem brytyjskim. Jako miejsce wykonywania pracy w umowie o pracę wskazano Warszawę i biura klientów Spółki. Z uwagi na charakter pracy, pracownik wykonuje swoje obowiązki zarówno na terenie Polski jak i poza jej granicami.

Dodatkowo wskazaliście Państwo, że pracownik nie posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych oraz nie przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku kalendarzowym, zatem w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, Ze podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 2a wskazanej wyżej ustawy. W związku z tym, że pracownik posiada ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, a jego dochód ze stosunku pracy ze Spółką, podlega opodatkowaniu tylko w części, która dotyczy pracy wykonywanej na terenie Polski, Spółka pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z pracy wykonywanej na terytorium Polski. Ponadto pracownik ten podlega w Polsce obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Mając powyższe na uwadze powzięli Państwo wątpliwość, czy składkę na ubezpieczenie zdrowotne wskazanego wyżej pracownika należy obniżyć do wysokości podatku zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) w przypadku, gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa od zaliczki na ten podatek.

Przedstawiając własne stanowisko wskazali Państwo, że kwestia wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne została uregulowana w przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych tj. od art. 79 do art. 95. W myśl art. 83 ust. 1 wymienionej ustawy, w przypadku gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona przez płatnika, o którym mowa w art. 85 ust. 1-13, zgodnie z przepisami art. 79-81 jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości tej zaliczki. Ponieważ podstawą do obliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, które stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, to w Państwa ocenie postanowienia art. 83 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych powinny mieć zastosowanie w opisanej sytuacji, co oznacza, że składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona przez płatnika będzie mogła być obniżona do wysokości podatku obliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla pracownika, dla którego tylko dochody osiągane za pracę na terytorium Polski podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Warszawie zważył co następuje:

Artykuł 10 ust. 1 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowi, że przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. Stosownie do ust. 5 cytowanego przepisu w związku z art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, udzielenie interpretacji dotyczącej podstawy wymiaru składek następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Stanowisko wyrażone przez Państwo jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymywany z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy należny od pracodawcy.

W podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób, z którymi zawarto umowę o pracę nie uwzględnia się wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków.

W myśl art. 81 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracownika, stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Ponadto art. 81 ust. 5 i 6 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników, nie stosuje się wyłączeń wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz nie stosuje się ograniczenia górnej rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, o którym mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, a podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowane przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, potrąconych przez płatników składek ze środków ubezpieczonego zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Jednocześnie w myśl art. 83 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w przypadku gdy składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona przez płatnika, o którym mowa w art. 85 ust. 1-13, zgodnie z przepisami art. 79-81 jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych obliczonej przez tego płatnika zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości tej zaliczki. Jeżeli zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, podstawę obliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne stanowi:

* przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek,

* przychód członka służby zagranicznej wykonującego obowiązki służbowe w placówce zagranicznej, z wyłączeniem dodatku zagranicznego i innych świadczeń przysługujących tym osobom,

* przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 74 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do ubezpieczonych, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 16,

* przychód ubezpieczonego zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do ubezpieczonych, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 16,

* inny niż wymieniony w pkt 4 przychód ubezpieczonego, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

* przychód z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub przychód z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, od którego, na mocy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy

składkę na ubezpieczenie zdrowotne płatnik oblicza zgodnie z przepisami zawartymi w art. 79-81 ustawy.

Z przedstawionego przez Państwa stanu faktycznego oraz opisu stanowiska własnego wynika, że art. 83 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie ma w powyższej sytuacji zastosowania albowiem przychód wskazanego pracownika nie jest zwolniony ani też wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych, a jedynie istnieje ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski.

Zatem jeżeli Spółka jest płatnikiem o którym mowa w art. 85 ust. 1-13 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona na podstawie art. 79-81 jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, to składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości tej zaliczki.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jego zaistnienia.

Stosownie do art. 10a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej przysługuje prawo wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Odwołanie sporządzone na piśmie w dwóch egzemplarzach należy złożyć w tutejszym Oddziale ZUS, w ciągu miesiąca od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Po tym terminie decyzja staje się prawomocna.

Opublikowano: www.zus.gov.pl