0115-KDIT2.4011.255.2022.3.ENB

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 6 lipca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDIT2.4011.255.2022.3.ENB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia rezydencji podatkowej w Polsce. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismami z dnia 24 maja 2022 r. (data wpływu) i 24 czerwca 2022 r. (data wpływu 28 czerwca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pana jedyną rodziną w Polsce są rodzice oraz rodzeństwo których odwiedza raz lub dwa razy do roku - na święta, ewentualnie w okresie wakacyjnym. W 2020 r. kupił Pan mieszkanie w Polsce które traktuje Pan w przyszłości jako mieszkanie wakacyjne. Mieszkanie jest na chwilę obecną w stanie surowym i nie jest gotowe do zamieszkania. W Norwegii przebywa Pan na co dzień - gdzie pracuje prowadząc własną firmę, spędza Pan czas z przyjaciółmi, chodzi do kina, na siłownię oraz często na zloty samochodowe i motocyklowe, co jest związane z Pana pasją i gdzie również spotyka Pan wielu znajomych. W lecie często spędza Pan czas podróżując motocyklem po Norwegii. Jest Pan objęty norweską opieką medyczną i opłaca Pan składki zdrowotne jak i emerytalne w Norwegii. Posiada Pan telefon z norweskim numerem, samochód kupiony i zarejestrowany w Norwegii, 2 przyczepy samochodowe oraz kredyt na ten pojazd.

W uzupełnieniu wyjaśnił Pan, że wniosek dotyczy 2021 r. i lat następnych. W Norwegii przebywa Pan od 2013 r. Wyjazd nastąpił z zamiarem pobytu stałego. W roku 2021 nie przebywał Pan na terytorium RP dłużej niż 183 dni. W przyszłości również nie zamierza Pan mieszkać na stałe (dłużej niż 183 w roku kalendarzowym) w Polsce.

Zgodnie z wewnętrznym prawem norweskim w roku 2021 posiadał Pan i będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania do celów podatkowych w Norwegii. Pana stałym miejscem zamieszkania od 2013 r. jest Norwegia. Nie planuje Pan tego zmieniać w przyszłości. W Norwegii jest większość Pana przyjaciół i znajomych. Nie jest Pan żonaty, nie ma Pan dzieci.

W Polsce posiada Pan mieszkanie wakacyjne, konto bankowe, motocykl (który używa Pan w Norwegii, ale nie został jeszcze przerejestrowany). W Norwegii prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, ma Pan konta bankowe, kredyt, samochód, wynajmuje Pan nieruchomość, posiada ubezpieczenie zdrowotne, 2 przyczepki. Od 2013 r. nie posiada Pan i nie będzie posiadał w Polsce żadnego źródła dochodu.

Aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską prowadził i będzie prowadził Pan w Norwegii. Zazwyczaj przebywał Pan i będzie Pan przebywał w Norwegii. Posiada Pan obywatelstwo polskie.

Pytanie

Czy w przedstawionej we wniosku sytuacji w roku 2021 oraz w latach przyszłych (do zmiany warunków opisanych we wniosku) podlega Pan/będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy Norwegia jest/będzie Pana miejscem zamieszkania do celów podatkowych, o którym mowa w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że podlegał i będzie podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy. Miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest/będzie Norwegia.

Pana zdaniem nie zachował Pan ścisłych powiązań osobistych i gospodarczych w Polsce. Utworzył Pan swoje nowe ognisko domowe w Norwegii. Tutaj znajduje się Pana główne źródło dochodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

UZASADNIENIE interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)

posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem "lub", co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ustawy, jest uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast podatnik który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Objęcie obowiązkiem podatkowym w Polsce nie jest więc warunkowane decyzją podatnika, lecz spełnieniem przesłanek wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji z dnia 9 września 2009 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899 z późn. zm.).:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie.

Definicja "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie" odnosi się zatem bezpośrednio do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Z opisu zdarzenia wynika, że Pana jedyną rodziną w Polsce są rodzice oraz rodzeństwo których odwiedza raz lub dwa razy do roku - na święta ewentualnie w okresie wakacyjnym. W 2020 r. kupił Pan mieszkanie w Polsce które traktuje Pan w przyszłości jako mieszkanie wakacyjne. Mieszkanie jest na chwilę obecną w stanie surowym i nie jest gotowe do zamieszkania. W Norwegii przebywa Pan na co dzień - gdzie pracuje prowadząc własną firmę, spędza Pan czas z przyjaciółmi, chodzi do kina, na siłownię oraz często na zloty samochodowe i motocyklowe, co jest związane z Pana pasją i gdzie również spotyka Pan wielu znajomych. W lecie często spędza Pan czas podróżując motocyklem po Norwegii. Jest Pan objęty norweską opieką medyczną i opłaca Pan składki zdrowotne jak i emerytalne w Norwegii. Posiada Pan telefon z norweskim numerem, samochód kupiony i zarejestrowany w Norwegii, 2 przyczepy samochodowe oraz kredyt na ten pojazd.

W uzupełnieniu wyjaśnił Pan, że wniosek dotyczy 2021 r. i lat następnych. W Norwegii przebywa Pan od 2013 r. Wyjazd nastąpił z zamiarem pobytu stałego. W roku 2021 nie przebywał Pan na terytorium RP dłużej niż 183 dni. W przyszłości również nie zamierza Pan mieszkać na stałe (dłużej niż 183 w roku kalendarzowym) w Polsce.

Zgodnie z wewnętrznym prawem norweskim w roku 2021 posiadał Pan i będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania do celów podatkowych w Norwegii. Pana stałym miejscem zamieszkania od 2013 r. jest Norwegia. Nie planuje Pan tego zmieniać w przyszłości. W Norwegii jest większość Pana przyjaciół i znajomych. Nie jest Pan żonaty, nie ma Pan dzieci.

W Polsce posiada Pan mieszkanie wakacyjne, konto bankowe, motocykl (który używa Pan w Norwegii, ale nie został jeszcze przerejestrowany). W Norwegii prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, ma Pan konta bankowe, kredyt, samochód, wynajmuje Pan nieruchomość, posiada ubezpieczenie zdrowotne, 2 przyczepki. Od 2013 r. nie posiada Pan i nie będzie posiadał w Polsce żadnego źródła dochodu.

Aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską prowadził i będzie prowadził Pan w Norwegii. Zazwyczaj przebywał Pan i będzie Pan przebywał w Norwegii. Posiada Pan obywatelstwo polskie.

Mając zatem na uwadze, że w 2013 r. wyjechał Pan do Norwegii z zamiarem stałego pobytu, wynajmuje Pan tam nieruchomość i prowadzi własną działalność gospodarczą, nie posiada Pan żony ani dzieci, a ponadto - w roku podatkowym 2021 i w latach następnych nie przebywał/nie będzie Pan przebywał na terytorium Polski dłużej niż 183 dni, jak również nie będzie Pan na terytorium Polski posiadał ośrodka interesów życiowych - uznać należy, że w 2021 r. i w latach następnych - o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny nie posiadał Pan/nie będzie Pan posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. W konsekwencji w 2021 r. i w latach następnych podlegał/będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dodatkowe informacje

Końcowo zauważyć należy, iż tut. organ nie ma możliwości potwierdzenia, że Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Norwegia. Kwestia ta jest regulowana wewnętrznymi przepisami obowiązującymi w tym kraju, i tut. organ nie jest uprawniony do ich interpretacji. Wskazane przez Pana przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się wyłącznie do kwestii ustalenia miejsca zamieszkania w Polsce.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

POUCZENIE o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)

z zastosowaniem art. 119a;

2)

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

POUCZENIE o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r. poz. 329; (dalej jako "p.p.s.a.").

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 p.p.s.a.):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 p.p.s.a.), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a p.p.s.a.).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.).

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl