0114-KDIP2-1.4010.182.2022.2.MR1 - Opłata z tytułu wypowiedzenia najmu jako koszt podatkowy

Pisma urzędowe
Status:  Aktualne

Pismo z dnia 16 grudnia 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP2-1.4010.182.2022.2.MR1 Opłata z tytułu wypowiedzenia najmu jako koszt podatkowy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 listopada 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy kwota uiszczonego wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego na podstawie Aneksu do umowy stanowi wydatek, który będzie mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.

Treść wniosku jest następująca:Opis stanu faktycznego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca, Spółka lub Najemca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT), o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 931 z późn. zm.); (dalej: Ustawa VAT), jak również podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 z późn. zm.); (dalej: Ustawa o CIT).

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie technologii informatycznych i komputerowych, usług w zakresie audytu finansowego, usług rachunkowo-księgowych oraz usług centrów telefonicznych (call center).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zawarła w dniu 28 lutego 2018 r. umowę najmu powierzchni biurowej (dalej: Umowa lub Umowa Najmu), na mocy, której Wnioskodawca uzyskał przestrzeń biurową w budynku (...) na kondygnacji 3,4,5 oraz 6 do wyłącznego korzystania oraz część wspólną wskazanego budynku do współkorzystania z pozostałymi użytkownikami budynku (dalej: Przedmiot najmu). Na podstawie zawartej Umowy Najmu, Spółka zobowiązała się do uiszczania wynajmującemu Przedmiot najmu (dalej: Wynajmujący) czynszu i opłat określonych w postanowieniach umownych, odebrania od Wynajmującego Przedmiotu najmu oraz używania go zgodnie z jego przeznaczeniem.

W związku z reorganizacją przedsiębiorstwa i związanym z tym zmniejszonym zapotrzebowaniem na przestrzeń biurową, Spółka podjęła decyzję o zwrocie jednej z części Przedmiotu Najmu tj. powierzchni biurowej położonej na 4 piętrze (5 kondygnacji) (dalej: Lokal) Wynajmującemu przed zakończeniem trwania Umowy Najmu.

W Umowie Najmu wskazano, że w przypadku wypowiedzenia Umowy Najmu w zakresie części Przedmiotu Najmu, Najemca zobowiązany jest do doręczenia wypowiedzenia Wynajmującemu oraz uiszczenia opłaty w wysokości 70% czynszu najmu brutto oraz 70% opłat eksploatacyjnych brutto należnych za część tego Lokalu, którego wypowiedzenie dotyczy, za cały okres od dnia rozwiązania Umowy najmu do dnia końca okresu najmu wskazanego w Umowie.

Jak wynika z Umowy najmu, Najemca ma prawo do wypowiedzenia umowy z zachowaniem 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia rozpoczyna swój bieg od dnia łącznego spełnienia warunków - doręczenia wypowiedzenia Wynajmującemu oraz zapłaty przez Najemcę opłaty w wysokości 70% czynszu najmu brutto oraz 70% opłat eksploatacyjnych brutto należnych za część lokalu, której wypowiedzenie dotyczy, za cały okres od dnia rozwiązania Umowy najmu do końca okresu najmu, na jaki Umowa została zawarta.

W celu poniesienia jak najmniejszych kosztów finansowych decyzji, związanej z rezygnacją z dalszego najmu Lokalu, Spółka postanowiła zawiązać z Wynajmującym porozumienie wcześniejszego rozwiązania Umowy w formie Aneksu do Umowy (dalej: Aneks lub Aneks do Umowy).

Celem zawiązania Aneksu do Umowy Najmu było skrócenie okresu najmu w zakresie części Przedmiotu najmu dotyczącego Lokalu. Wynajmujący wyraził zgodę na zmniejszenie wynikającego z Umowy Przedmiotu Najmu poprzez skrócenie okresu wykonywania Umowy Najmu w zakresie wynajmu Lokalu pod warunkiem, iż Spółka zapłaci Wynajmującemu określone wynagrodzenie powiększone o podatek VAT na podstawie uprzednio wystawionej przez Wynajmującego faktury VAT (dalej: Wynagrodzenie).

Spółka i Wynajmujący postanowili, że opisana w niniejszym Aneksie modyfikacja Umowy Najmu będzie skuteczna wyłącznie pod warunkiem, iż Najemca należycie wykona swoje obowiązki związane z zapłatą Wynagrodzenia. Ponadto Strony wskazały w Aneksie, że "brak uznania na rachunku bankowym Wynajmującego kwoty Wynagrodzenia (w tym VAT) w terminie wynikającym z ust. 1 powoduje, iż wszelkie oświadczenia Stron złożone w niniejszym Aneksie będą nieważne (pozbawione skutku prawnego w postaci ograniczenia przedmiotu najmu poprzez skrócenie okresu najmu w stosunku do Lokalu zdawanego). "

Wobec powyższych okoliczności, Strony w ramach łączącego je stosunku prawnego zgodnie ustaliły, że zapłata Wynagrodzenia zgodnie z treścią wskazaną w Aneksie do Umowy, wyczerpuje roszczenia Wynajmującego związane z ograniczeniem Przedmiotu Najmu w stosunku do Lokalu oraz roszczenie o zapłatę czynszu za najem Lokalu w okresie skróconego najmu tej powierzchni, jak również stanowi wynagrodzenie Wynajmującego za powstrzymanie się od dochodzenia tych roszczeń. Ponadto Wynajmujący oświadczył w Aneksie, że bez takiego zobowiązania Najemcy nie zawarłby niniejszego Aneksu do Umowy.

Zgodnie z postanowieniami Aneksu do Umowy, przewidziana w nim modyfikacja Umowy Najmu będzie skuteczna wyłącznie pod warunkiem, że Najemca wykona swoje obowiązki związane z zapłatą Wynagrodzenia.

Spółka po otrzymaniu faktury VAT, uiściła wskazane Wynagrodzenie, czym wypełniła zobowiązania umowne ciążące na Niej, a tym samym skutecznie skróciła okres wykonywania Umowy Najmu w zakresie przedmiotowego Lokalu.

Pytania

1. Czy zapłata Wynagrodzenia na podstawie Aneksu do Umowy, stanowi wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT, a tym samym czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Wynajmującego dokumentującej obciążenie Spółki Wynagrodzeniem?

2. Czy kwota uiszczonego Wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego na podstawie Aneksu do Umowy stanowi wydatek, który będzie mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, kwota uiszczonego Wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego na podstawie Aneksu do Umowy stanowi wydatek, który będzie mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.

UZASADNIENIE

Wypłata kwoty Wynagrodzenia na podstawie Aneksu do Umowy stanowi w istocie wydatek, który należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. Wskazać należy przede wszystkim, iż modyfikacja Umowy Najmu poprzez zawiązanie Aneksu do Umowy podyktowana jest reorganizacją przedsiębiorstwa i związanym z tym zmniejszonym zapotrzebowaniem na przestrzeń biurową. Wnioskodawca mógłby w dalszym ciągu prowadzić działalność gospodarczą w dotychczasowym Przedmiocie Najmu, jednakże nie przełożyłoby się to na maksymalizację zysków ani na zwiększenie przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Kwota uiszczonego Wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego na podstawie Aneksu do Umowy spełnia wszystkie wymogi przewidziane w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki:

1.

został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

2.

jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

3.

pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

4.

poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

5.

został właściwie udokumentowany,

6.

nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Na mocy powołanej regulacji, podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT oraz, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie przynajmniej potencjalnie może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy, a przynajmniej zamiar pozytywnego przełożenia się wydatku na przychody.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 października 2017 r. sygn. Akt I FSK 2754/15

"Ocena zabezpieczenia źródła przychodu nie powinna (...) ograniczać się do jednostkowego zdarzenia, ale uwzględniać i rozpatrywać dany wydatek (np. kary umownej) w ramach całości źródła przychodu, które może ponosić wydatki i uzyskiwać przychody z różnych punktów/miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. Przed dokonaniem oceny wpływu poniesienia wydatku kary umownej na funkcjonowanie i zabezpieczenie źródła przychodu należałoby ustalić zakres prowadzenia działalności gospodarczej w ramach tego źródła oraz rozliczanie w nim ̶ w zgodnym z prawem okresie podatkowym ̶ wydatków i przychodów z tytuły rozwiązywania umów oraz nawiązywania innych umów, z racji przenoszenia prowadzenia działalności gospodarczej do innych, bardziej rentownych lokalizacji".

Oceniając dany wydatek pod kątem kosztu podatkowego należy uwzględniać logiczny ciąg zdarzeń wywołujących określone działania podatnika, tj. zmiana uwarunkowań gospodarczych, przyczyny odstąpienia od umowy skutkujące zapłatą wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego, konsekwencje finansowe takiej decyzji i ich wpływ na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Przy ocenie danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów nie sposób także pominąć dynamiki procesów i zjawisk gospodarczych, w ramach których dochodzi do zmiany pierwotnie podejmowanych decyzji, a która to zmiana związana jest zwłaszcza z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 1983/13 stwierdził, że

"zgadza się, że gospodarczo uzasadnione i racjonalne decyzje gospodarcze, podejmowane pierwotnie w określonych warunkach, w związku z negatywną zmianą okoliczności (np. wzrostem cen, obniżeniem popytu, wzrostem kosztów, zmianą koniunktury), mogą wywoływać lub wywołują konieczność podejmowania przez podatnika działań zmierzających do zachowania lub zabezpieczenia źródeł przychodów".

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przyczyny rozwiązania umowy najmu oraz zmiany warunków stanowią reakcję na sytuację związaną z reorganizacją przedsiębiorstwa i nie wynikają z Państwa zaniedbań. Państwa decyzja była działaniem racjonalnym, nakierowanym na osiągnięcie wyższych przychodów.

Tym samym kwota uiszczonego Wynagrodzenia na rzecz Wynajmującego na podstawie Aneksu do Umowy stanowi wydatek, który będziecie Państwo mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o Cit.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia - Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

POUCZENIE o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy - Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)

z zastosowaniem art. 119a;

2)

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

POUCZENIE o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a.").

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 p.p.s.a.):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 p.p.s.a.), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a p.p.s.a.).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl