0114-KDIP1-2.4012.243.2022.1.RM

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 30 czerwca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-2.4012.243.2022.1.RM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania eksportu towarów stawką VAT w wysokości 0% i wykazywania tych dostaw w pliku JPK.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jesteście Państwo (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) polską spółką kapitałową, podatnikiem podatku VAT - czynnym. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą m.in. w zakresie (...).

W związku z obecnym kryzysem humanitarnym w Ukrainie zgłosili Państwo swój akces do przetargów organizowanych przez (...) - dane w tym zakresie (...), oraz misja (...) (...).

(...) (A) to (...) organizacja humanitarna świata, działająca pod auspicjami B i powołana do zwalczania głodu na świecie. Jego siedziba znajduje się w (...), a biura w ponad 80 krajach w tym na Ukrainie. A ma szczególne relacje z pozostałymi dwiema agencjami B z siedzibą w (...) - Organizacją (...) (...) oraz Międzynarodowym Funduszem (...) - z którymi podziela wspólną wizję promowania bezpieczeństwa żywnościowego poprzez łagodzenie głodu poprzez pomoc żywnościową, jednocześnie pracując nad wyeliminowaniem jego pierwotnych przyczyn. Rządy są głównymi partnerami A. Z rządem (...), A w zakresie organizacji siedziby i prowadzenia spraw organizacji międzynarodowej podpisał umowę (...) roku (...). W wyjątkowych okolicznościach, takich jak złożony kryzys czy wojna, w którym władze krajowe mogły utracić kontrolę nad swoim terytorium, A może udzielić pomocy bez zaproszenia ze strony rządu - i tylko wtedy na specjalną prośbę (...). A może zapewniać pomoc żywnościową sama, a w niektórych przypadkach wiedzę techniczną i logistyczną, ale jego projekty zawsze wymagają pełnego wsparcia i zaangażowania poszczególnych rządów.

Od (...) utworzono Stałe Przedstawicielstwo (...) (Decyzja Nr..), które zapewnia obsługę kierującego w zakresie reprezentowania Rzeczypospolitej Polskiej wobec (...), (...).

Państwo zgłosili akces do uczestnictwa w dostawach żywności na rzecz A z siedzibą w (...); następnie podpisując umowę na dostawy na Ukrainę na rzecz (...) z siedzibą w (...). Sprzedaż dokumentowana jest fakturą sprzedaży eksportowej wykazywaną JPK i w deklaracji dla podatku od towarów i usług jako eksport ze stawką 0%.

Dostawy realizowane były z Państwa Oddziału w (...) przez krajowych/zagranicznych przewoźników do miejsca przeznaczenia na Ukrainie (np. (...)).

Organizatorem transportu był/jest A.

Dostawy na rzecz organizacji humanitarnych A-B nie są rejestrowane w systemach celnych AES Krajowej Administracji Skarbowej, a realizowane w sposób uproszczony. Dostawy zgłaszane są przez stronę (...) przejścia drogowe w (...) i (...). Ich obsługa jest ułatwiona gdyż pojazdy są specjalnie oznakowane, a cała procedura nie wymaga dopełniania jakichkolwiek innych formalności celnych w systemie AES w urzędzie celnym wewnętrznym.

Potwierdzenia zgłoszenia przekroczenia granicy na stronie gov.pl według powyższej procedury przesyłane są przez przewoźników do Państwa i A drogą e-mailową z załączonym skanem potwierdzenia (dane przejścia, dane nadawcy, dane odbiorcy, dane kierującego, dane środka transportu, dane daty dotarcia, dane zawartości transportu, masa brutto towaru, szacunkowa wartość towaru, dodatkowe informacje - tutaj ilość palet, oraz numer zgłoszenia transportu humanitarnego).

Również potwierdzenia przekroczenia transportu przez granicę dokonywane jest przez ukraińskie władze celne między innymi pieczęcią na deklaracji wwozowej dla pomocy humanitarnej na rzecz ukraińskiego Przedstawicielstwa (...) w (...) w Oddziale (...) Obwód (...) Ukraina.

Deklaracja wwozowa pomocy humanitarnej zawiera również informację o dostawcy, odbiorcy, miejscu przeznaczenia transportowanych towarów, rodzaju i numerze rejestracyjnym środka transportowego, nazwisko kierowcy, rodzaj przewożonych towarów i ich ilości, datę, podpis wypełniającego deklarację i pieczęć ukraińskiego urzędu celnego z numerem identyfikacyjnym celnym.

Kolejnym dokumentem potwierdzającym dostawę na Ukrainę do miejsca wyznaczonego przez A jest międzynarodowy list przewozowy CMR. Dokument ten posiadają Państwo dla wszystkich realizowanych dostaw na Ukrainę.

Odbiór towaru na CMR jest potwierdzany przez skład, do którego dostarczono towary na rzecz A Ukraina (np. (...), czy (...) Obwód (...) i inne wskazane miejsca). W CMR podano szczegółowe dane dla nadawcy/sender jako Państwa, Odbiorcy/consignee jako A, miejsce załadunku w Polsce w Państwa Oddziale, dane przewoźnika z podpisem, numer zamówienia, numer kontraktu na dostawy, numer dostawcy dla A nazwy i ilości towaru z załączonym dokumentem WZ.

Na CMR opatrzonym pieczęcią, datą i podpisem magazynu składowego na terenie Ukrainy widnieje też informacja, że jest to pomoc humanitarna w ramach (...). Na CMR widnieje również potwierdzenie dostawy do magazynu przez ukraiński Urząd Celny z datą i pieczęcią identyfikacyjną funkcjonariusza celnego.

Dodatkowym dokumentem jest certyfikat producenta jako Państwa Spółki z danymi identyfikacyjnymi wyrobów dostarczonych na Ukrainę (np. partia, ilości, daty produkcji i terminu przydatności wyrobów) i specyfikacja dostarczanych wyrobów w ramach pomocy humanitarnej. Również na tych dokumentach jest potwierdzenie przyjęcia wyspecyfikowanych wyrobów do magazynu na Ukrainie ((...)), z czytelnym podpisem i pieczęcią oraz datą odbioru zarówno magazynu jak i często Urzędu Celnego.

Produktem, który był dostarczany w ramach umowy z A jest (...).

Po dostawie towarów w wyznaczone miejsce następowała płatność ze strony (...) kwot określonych w umowie, według przesyłanej dodatkowo specyfikacji zawierającej między innymi: oznaczenie kontraktu, oznaczenie dostawcy i odbiorcy, numery faktur, daty wystawienia faktur, ilości i rodzaj dostarczonych towarów według faktury, wartości faktur, dane kontaktowe, numer rachunku bankowego do płatności za dostawy.

Dodatkowo są Państwo w posiadaniu oświadczenia z A, w którym: - zaświadcza się, że (...) (A) jest autonomicznym wspólnym programem pomocniczym (...) i (...) (...) z siedzibą w (...) (...). A posiada status zwolniony z podatku (...) (kraj przyjmujący), w tym zwolnienie z podatku VAT, na podstawie art. VIII ust. 15 i 16 Umowy między (...) a (...) z jednej strony oraz z drugiej strony (...) w odniesieniu do siedziby (...), zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem (...).

W odniesieniu do krajów Unii Europejskiej A jest zwolniony z podatku na podstawie następujących obowiązujących traktatów i ustaw:

1) Konwencja o przywilejach i immunitetach (...) do której przystąpiły kraje Unii Europejskiej.

2) Konstytucja (...), której stronami są kraje Unii Europejskiej.

3) Art. 151 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

4) Szczególne uzgodnienia pomiędzy A a Rządem (...) - art. VIII ust. 16 (c) Umowy o Siedzibę A z (...) (...).

Na podstawie posiadanych dokumentów i potwierdzeń wyżej wymienionych wykazują Państwo realizowane dostawy jako dostawy eksportowe ze stawką 0% na Ukrainę zgodnie z przepisami art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT i wykazują w deklaracji JPK_VAT7 w pozycji 22 Eksport towarów w części dla podatku należnego.

Pytanie

Czy w oparciu o opisany w stanie faktycznym proces dla dostaw pomocy humanitarnej na Ukrainę na rzecz A w ramach realizowanego kontraktu i posiadanych dokumentów potwierdzających dostawy eksportowe na Ukrainę na rzecz (...), jesteście Państwo uprawnieni do zastosowania stawki 0% jak dla sprzedaży eksportowej i wykazywania tej sprzedaży w pozycji 22 deklaracji VAT-7 składanej w ramach JPK VAT z deklaracją?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931; dalej jako: "ustawa" lub "ustawa o VAT"):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3)

import towarów na terytorium kraju;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1. rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej - stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:

- musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy;

- w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni);

- wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach celnych.

W art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT wskazano, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.

Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy:

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit.a. stawka podatku wynosi 0%.

W myśl art. 41 ust. 6 ustawy:

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy:

Dokumentem, o którymi mowa w ust. 6. jest w szczególności:

1)

dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2)

dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3)

zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Jednocześnie w związku z wojną na Ukrainie wprowadzono uproszczenie opublikowane w Newsletterze nr Z/16/2022 Krajowej Administracji Skarbowej sporządzonym przez Departament Ceł MF. W ramach informacji: Departament Ceł Ministerstwa Finansów poinformował, że na stronie (...) udostępniony został specjalny Formularz przekroczenia granicy polsko-ukraińskiej dla transportu ciężarowego z pomocą humanitarną dla Ukrainy, którego wypełnienie uprości procedurę wysyłki pomocy humanitarnej o wartości powyżej 1000 EUR na Ukrainę przez graniczne przejścia drogowe w (...) i (...).

Istotą uproszczenia jest to, że pojazdy, które przemieszczają się na przejście graniczne z wykorzystaniem tylko tego formularza, są już automatycznie awizowane na wskazanym przejściu. Ich obsługa jest ułatwiona gdyż pojazdy będą specjalnie oznakowane a cała procedura nie wymaga dopełniania jakichkolwiek innych formalności celnych w systemie AES w urzędzie celnym wewnętrznym. Z preferencyjnego wywozu w ramach pomocy humanitarnej korzysta również A, dokonując zgłoszeń przez stronę gov.pl poprzez przewoźnika.

W opisywanym przypadku wywóz dokonywany jest na rzecz odbiorcy A mającego siedzibę w (...) (Przedstawicielstwo na Ukrainie) w ramach pomocy humanitarnej, przez przewoźnika wynajętego przez odbiorcę towarów przez przejścia graniczne wskazane przez Departament Ceł Ministerstwa Finansów w ramach procedury uproszczonej.

Mamy tutaj do czynienia wówczas z eksportem pośrednim, który ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostaw towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. W takim przypadku zgłoszenie towarów do procedury celnej dokonywane jest przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.

W Państwa ocenie, w przedmiotowym przypadku należy wskazać, iż dla zastosowania stawki 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu towarów poza UE, a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze. Taki wniosek wynika z faktu, iż zawarty w ustawie o VAT katalog dowodów potwierdzających wywóz towarów poza UE ma charakter otwarty.

Otóż zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 41 ust. 4 i 5 ustawy o VAT, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Najważniejszym dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza UE jest komunikat elektroniczny IE-599 generowany automatycznie w systemie służącym do obsługi zgłoszeń celnych w wywozie towarów (eksporcie) poza UE (system ECS). Komunikat IE-599 może być wydany nie tylko przez polską administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Wyjątkowo dopuszczono też dostawy pomocy humanitarnej na Ukrainę w ramach procedury uproszczonej poza systemem celnym Ministerstwa Finansów. Tutaj wprawdzie nie mamy komunikatu IE, ale mamy zgłoszenie przekroczenia we wskazanym przez Departament Ceł urzędzie wyjścia z Polski dokonane przez stronę gov.pl z danymi wskazanymi w opisie stanu faktycznego.

Wracając do przepisu art. 41 ust. 6a, widać, że w powyższym przepisie użyto zwrotu "w szczególności", co oznacza, iż dla zastosowania stawki 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu towarów poza UE, a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze. Zawarty w ustawie VAT katalog dowodów potwierdzających wywóz towarów poza UE ma charakter otwarty, co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Dowód taki powinien być wiarygodny i potwierdzać faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a także musi z niego wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu (wyrok z dnia 23 lutego 2021 r. WSA w Gliwicach I SA/GI 1459/20, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2021 r., I SA/Rz 385/21).

Z uzasadnienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2021 r. wynika, że stosowanie preferencyjnej stawki w eksporcie nie powinno być uzależnione od spełnienia kwestii formalnych, lecz od dokonania faktycznej czynności wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty. W związku z tym potwierdzenie eksportu może być dokonane w każdy sposób, jeśli wiarygodnie i jednoznacznie potwierdza ono faktyczny wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty.

W przedstawionej przez Państwa sytuacji wywozu towarów dokonuje firma spedycyjna.

Przepisy art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT wskazują przykładowe dokumenty (pochodzące od organów celnych), potwierdzające wywóz. Z ich treści nie można więc wywieść, że kreują one pewien zamknięty katalog dowodów potwierdzenia wywozu towarów, jako że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, wyliczając tego rodzaju dokumenty, posługuje się zwrotem "w szczególności".

Konieczność posiadania potwierdzenia wywozu od odpowiednich organów celnych, celem udokumentowania tegoż wywozu, nie wynika także z art. 146 ust. 1 lit. a w zw. z art. 131 Dyrektywy 112. Także pogląd wyrażany w wyroku TSUE z 28 marca 2019 r., sygn. C-275/18, w których podkreślono decydujące znaczenie samego faktu wywozu towarów, którego prawnopodatkowe skutki, na gruncie podatku od wartości dodanej, nie mogą być uzależnione od objęcia towaru procedurą wywozu (wynikającą z odpowiednich przepisów celnych).

Na gruncie unijnych (wspólnotowych) przepisów celnych, potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez uzyskanie komunikatu IE-599, ale dopuszczalne jest także w tym zakresie powołanie się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym.

W przepisach wprowadzono też możliwość udowodnienia faktu wywozu towaru metodami alternatywnymi, o których mowa w art. 335 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U.UE. L. z 2015 r. Nr 343, str. 558 z późn. zm.).

Dowody te może w szczególności stanowić jeden z następujących dokumentów lub kilka z nich:

a)

kopia potwierdzenia dostawy podpisana lub uwierzytelniona przez odbiorcę spoza obszaru celnego Unii;

b)

dowód zapłaty;

c)

faktura;

d)

potwierdzenie dostawy;

e)

dokument podpisany lub uwierzytelniony przez przedsiębiorcę, który wyprowadził towary poza obszar celny Unii;

f)

dokument przetworzony przez organ celny państwa członkowskiego lub państwa trzeciego zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie w danym państwie;

g)

prowadzony przez przedsiębiorców rejestr towarów dostarczonych na statki morskie, statki powietrzne lub instalacje morskie.

Alternatywne dowody dostawy wymienione w przepisach unijnych potwierdzające dostawy eksportowe zawierają również sformułowanie w szczególności i dopuszczają możliwość zastosowania stawki 0% dla dostaw eksportowych po zebraniu dokumentów, które w sposób jednoznaczny i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzają wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Państwa zdaniem, zgromadzone dowody opisane w stanie faktycznym znajdują potwierdzenie w uzasadnieniu prawnym i potwierdzają w sposób jednoznaczny że dostawy eksportowe na terytorium Ukrainy realizowane przez Państwa pozwalają na zastosowanie stawki 0%, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, i wykazania tej sprzedaży w pozycji 22 deklaracji VAT-7 składanej w ramach JPK_VAT z deklaracją.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

UZASADNIENIE interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3)

import towarów na terytorium kraju;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy rozumie się:

Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przy tym, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Przy czym, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

W myśl art. 41 ust. 6a ustawy:

Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1)

dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2)

dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3)

zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Zatem, zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Zgodnie z art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Na podstawie art. 99 ust. 11c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 z późn. zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

W pkt I załącznika do ww. rozporządzenia "Objaśnienia do deklaracji", w pkt 4.1. wskazano, iż w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.

W pozycji K_22 pliku JPK_V7M, ujmuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z eksportu towarów. Podaje się wartość netto dokonanego przez podatnika eksportu towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy. Natomiast w pozycji P_22 pliku JPK_V7M podaje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu eksportu towarów wykazaną w pozycji K_22.

Z opisu sprawy wynika, że zajmują się Państwo produkcją i dystrybucją (...). W związku z kryzysem humanitarnym w Ukrainie zgłosili Państwo akces do uczestnictwa w dostawach żywności na rzecz (...) (A) i podpisali umowę na dostawy na Ukrainę na rzecz A. Dostawy towarów (...) były realizowane z Państwa Oddziału w (...) przez krajowych/zagranicznych przewoźników do miejsca przeznaczenia na Ukrainie (np. (...)). Organizatorem transportu był/jest A. Dokonana sprzedaż dokumentowana jest przez Państwa fakturą, jako eksport towarów ze stawką 0%.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w związku z opisanym procesem dostaw pomocy humanitarnej na Ukrainę, na podstawie posiadanych dokumentów potwierdzających dostawy eksportowe na rzecz A, mają Państwo prawo do zastosowania stawki VAT 0% jak dla sprzedaży eksportowej i wykazywania tej sprzedaży w pozycji 22 pliku JPK VAT.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że o eksporcie towarów można mówić wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% - muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności".

W tym miejscu wskazać należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa, wyroku z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 dotyczącej podatnika, który wysyłał pocztą poza terytorium Unii Europejskiej przedmioty kolekcjonerskie wskazał, że: "(...) w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii" (pkt 38 wyroku).

Natomiast odpowiadając na pytanie prejudycjalne, TSUE stwierdził, że: "(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii".

Do wskazanego orzeczenia TSUE odwołał się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17.

Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. We wskazanym wyroku NSA stwierdził: "Przenosząc te rozważania TSUE na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, co zaznaczono już wyżej, że organy uznały za bezsporne dokonywanie dostaw przez skarżącego na rzecz osób fizycznych spoza terytorium UE. W żadnym miejscu zaskarżonych decyzji nie ma mowy o tym, by organy kwestionowały faktyczny wywóz towarów poza obszar Unii. Jedynym powodem odmowy zastosowania do nich stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a co za tym idzie braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przez właściwy urząd celny. W ocenie organu odwoławczego " (...) dla uznania - na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - danej dostawy towarów za eksport i w konsekwencji zastosowania stawki podatku 0% niezbędne jest potwierdzenie przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej i posiadanie przez Podatnika takiego potwierdzenia". W istocie więc organy nie kwestionowały wypełnienia wymogów materialnych eksportu, w tym wypadku faktycznego wyprowadzenia towarów z terytorium Unii, ale niedochowanie przez podatnika warunków formalnych (brak zgłoszenia do procedury celnej wywozu i brak stosownych dokumentów). Tymczasem, w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana. (...) W tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie sądów krajowych już wcześniej podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (por. wyroki NSA: z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828/12, czy z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17)".

W analizowanej sprawie, sprzedają Państwo towar na rzecz (...) (A). W wyniku dokonanej dostawy towar jest transportowany z Polski na terytorium Ukrainy, w ramach transportu organizowanego przez nabywcę (A). Dostawy na rzecz organizacji humanitarnych A B są realizowane w sposób uproszczony, tj. są zgłaszane przez stronę https://form.rars.gov.pl/pl/donation_form (nie są rejestrowane w systemach celnych AES KAS) i przemieszczane przez wyznaczone graniczne przejścia drogowe. Procedura nie wymaga dopełniania jakichkolwiek innych formalności celnych w systemie AES w urzędzie celnym wewnętrznym. Przewoźnik przesyła Państwu potwierdzenia zgłoszenia przekroczenia granicy na stronie gov.pl (na e-mail) z załączonym skanem potwierdzenia (dane przejścia, dane nadawcy, dane odbiorcy, dane kierującego, dane środka transportu, dane daty dotarcia, dane zawartości transportu, masa brutto towaru, szacunkowa wartość towaru, dodatkowe informacje - tutaj ilość palet, oraz numer zgłoszenia transportu humanitarnego). Ukraińskie władze celne potwierdzają przekroczenie transportu przez granicę m.in. pieczęcią na deklaracji wwozowej dla pomocy humanitarnej na rzecz ukraińskiego Przedstawicielstwa (...) w (...) w Oddziale (...) Obwód (...) Ukraina. Deklaracja wwozowa pomocy humanitarnej zawiera informację o dostawcy, odbiorcy, miejscu przeznaczenia transportowanych towarów, rodzaju i numerze rejestracyjnym środka transportowego, nazwisko kierowcy, rodzaj przewożonych towarów i ich ilości, datę, podpis wypełniającego deklarację i pieczęć ukraińskiego urzędu celnego z numerem identyfikacyjnym celnym. Na potwierdzenie wszystkich dostaw na Ukrainę posiadają Państwo międzynarodowy list przewozowy CMR. Odbiór towaru na CMR jest potwierdzany przez skład, do którego dostarczono towary na rzecz A Ukraina (np. (...), czy (...) Obwód (...) i inne wskazane miejsca). W CMR podane są dane Państwa Spółki (nadawca), A (odbiorca), miejsce załadunku w Polsce, dane przewoźnika z podpisem, numer zamówienia, numer kontraktu na dostawy, numer dostawcy dla A nazwy i ilości towaru z załączonym dokumentem WZ. Na dokumencie CMR opatrzonym pieczęcią, datą i podpisem magazynu składowego na terenie Ukrainy znajduje się m.in. potwierdzenie dostawy do magazynu przez ukraiński Urząd Celny z datą i pieczęcią identyfikacyjną funkcjonariusza celnego. Dodatkowo posiadają Państwo certyfikat producenta (Państwa Spółki) z danymi identyfikacyjnymi wyrobów dostarczonych na Ukrainę (np. partia, ilości, daty produkcji i terminu przydatności wyrobów) i specyfikację dostarczanych wyrobów. Również na tych dokumentach znajduje się potwierdzenie przyjęcia wyspecyfikowanych wyrobów do magazynu na Ukrainie ((...)), z czytelnym podpisem i pieczęcią oraz datą odbioru magazynu (i często Urzędu Celnego). Płatność kwot określonych w umowie następowała po dostawie towarów dokonanej w wyznaczone miejsce, wg przesyłanej dodatkowo specyfikacji zawierającej m.in. oznaczenie kontraktu, dostawcy i odbiorcy, numery faktur, daty wystawienia faktur i ich wartości oraz ilości i rodzaj dostarczonych towarów wg faktury. Powyższe pozwala przyjąć, że dokonując wysyłki towarów poza terytorium Unii Europejskiej (Ukraina), dysponują Państwo dokumentami potwierdzającymi, że sprzedane towary dotarły do kraju przeznaczenia. Co prawda dokumenty wskazane w opisie sprawy nie są dokumentami literalnie wymienionymi w art. 41 ust. 6a ustawy. Niemniej jednak jak wskazano katalog dokumentów wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy nie jest katalogiem zamkniętym. Zatem, posiadane przez Państwa dokumenty, tj. otrzymane od przewoźnika potwierdzenie zgłoszenia przekroczenia granicy, deklaracja wwozowa potwierdzająca przekroczenie transportu przez granicę zawierająca m.in. pieczęć ukraińskiego urzędu celnego z numerem identyfikacyjnym celnym, międzynarodowy list przewozowy CMR, na którym znajduje się potwierdzenie dostawy do magazynu przez ukraiński Urząd Celny z datą i pieczęcią identyfikacyjną funkcjonariusza celnego, certyfikat producenta i specyfikacja dostarczanych towarów, na których również znajduje się potwierdzenie przyjęcia wyspecyfikowanych wyrobów do magazynu na Ukrainie z czytelnym podpisem, pieczęcią i datą odbioru magazynu (często także Urzędu Celnego), mogą stanowić dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy.

Tym samym, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz powołane orzecznictwo należy uznać, że sprzedając towary na rzecz A na zasadach opisanych w niniejszym wniosku, Państwa Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, który mają Państwo prawo opodatkować stawką VAT w wysokości 0%. Jednocześnie dokonaną transakcję należy wykazać w pliku JPK_VAT7 w pozycji K_22 i P_22.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, wyjaśniamy, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez Państwa stanu faktycznego. Zatem okoliczność, czy posiadane przez Państwa dokumenty rzeczywiście potwierdzają dokonanie eksportu towarów, może być zweryfikowana jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

POUCZENIE o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

- z zastosowaniem art. 119a;

- w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

- z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

POUCZENIE o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a.").

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 p.p.s.a.):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 p.p.s.a.), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a p.p.s.a.).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.).

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl