0113-KDIPT3.4011.342.2019.2.JR - Pismo wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej - OpenLEX

0113-KDIPT3.4011.342.2019.2.JR

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 1 sierpnia 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT3.4011.342.2019.2.JR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 lipca 2019 r. (data wpływu 23 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z możliwością zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do nauczycieli akademickich zatrudnionych na podstawie umowy o pracę (pytania nr 1-7 i nr 9) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2019 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i 14f § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 9 lipca 2019 r., nr 0113-KDIPT3.4011.217.2019.2.JR, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 9 lipca 2019 r. (doręczono w dniu 12 lipca 2019 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 16 lipca 2019 r. (data wpływu 23 lipca 2019 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 18 lipca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku:

... (dalej Wnioskodawca lub Uczelnia) zatrudnia w ramach stosunku pracy nauczycieli akademickich jako pracowników badawczo-dydaktycznych, badawczych i dydaktycznych. Obowiązki dla każdej grupy nauczycieli zostały określone w art. 115 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668, z późn. zm.). W art. 116 ust. 7 ustawy unormowano, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przepis ten obejmuje wszelkie działania nauczyciela akademickiego. W piśmie Wiceprezesa Rady Ministrów Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego..., nr...., skierowanym do Ministra Finansów Profesor..., minister potwierdził, "że nie jest konieczne wykazanie spełnienia warunków ogólnych w zakresie powstania utworu, dysponowania dowodami potwierdzającymi jego stworzenie oraz wyraźne wyodrębnienie honorarium od innych składników wynagrodzenia".

Dlatego brak jest obowiązku wydzielania części wynagrodzenia przysługujących z tytułu wykonywania obowiązków określonych w ramach stosunku pracy. W art. 136 ustawy określono, że do składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego należy zaliczyć: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za staż pracy, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny/zadaniowy, wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe, dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, inne dodatki jeżeli zostały określone np. w regulaminie wynagradzania. W piśmie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego... z dnia 23 listopada 2018 r., skierowanym do rektorów uczelni publicznych nr....., minister potwierdził, "że wszystkie ww. składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego stanowią podstawę do uznania ich jako element wynagrodzenia za pracę twórczą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych". Nauczyciel akademicki otrzymuje jeszcze inne składniki wynagrodzenia.

Wypłata niektórych składników wynika z przepisów ustawy prawo o szkolnictwie wyższym np.:

a.

na podstawie art. 130 ustawy, nauczyciel akademicki może otrzymać płatny urlop naukowy, płatny urlop w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej;

b.

na podstawie art. 131 ustawy, nauczyciel może otrzymać płatny urlop dla poratowania zdrowia;

c.

na podstawie art. 135 ustawy, nauczycielowi przysługuje w okresie urlopu wynagrodzenie za czas urlopu, a także przysługuje mu za okres niewykorzystanego urlopu ekwiwalent pieniężny;

d.

na podstawie art. 141 ustawy, nauczycielowi przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej;

e.

na podstawie art. 143 ustawy, nauczycielowi akademickiemu przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego;

f.

na podstawie art. 145 ustawy, nauczyciele akademiccy mogą za osiągnięcia w pracy zawodowej otrzymać nagrody rektora;

g.

na podstawie art. 146 ustawy, nauczyciele akademiccy przechodzący na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy mają prawo do jednorazowej odprawy;

h.

na podstawie art. 184 ustawy, nauczyciel może otrzymać wynagrodzenie jako promotor, promotor pomocniczy i recenzent;

i.

nauczyciel akademicki, na podstawie art. 92 k.p., otrzymuje wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, a po wykorzystaniu 33 dni lub 14 dni niezdolności do pracy zasiłek chorobowy płatny ze środków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Może też otrzymać wynagrodzenie za sprawowanie opieki nad dzieckiem lub członkiem rodziny. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wydać decyzję o wypłacaniu nauczycielowi akademickiemu świadczenia rehabilitacyjnego;

j.

nauczyciel może otrzymać świadczenie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którego część będzie podlegała opodatkowaniu (wczasy pod gruszą, paczki dla dzieci);

k.

w ramach realizowanych w Uczelni projektów nauczyciel może otrzymać ze źródeł zewnętrznych dodatek z tytułu okresowej zmiany miejsca zamieszkania, tj. za relokację oraz dodatek rodzinny za czasowe przeniesienie rodziny;

I.

w ramach istniejącego stosunku pracy Wnioskodawca wypłaca nauczycielom zasiłek macierzyński, urlop rodzicielski, urlop ojcowski. Uczelnia na podstawie przepisów jest płatnikiem tych świadczeń. Kwoty wypłaconych świadczeń podlegają rozliczeniu w ciężar składek na ubezpieczenie społeczne;

m.

rektor na podstawie wydanego zarządzenia może przyznać nauczycielowi akademickiemu zwiększone wynagrodzenie za wykonywanie dodatkowych zadań związanych z realizowanymi w Uczelni projektami, wykonywaniem zadań wiążących się ze szczególną odpowiedzialnością o dużym stopniu trudności i złożoności, zwiększonej wydajności i nakładu pracy.

W Uczelni zawierane są też umowy zlecenia z byłymi nauczycielami akademickimi szkoły lub nauczycielami akademickimi z innych szkół na prowadzenie zajęć dydaktycznych. Często prowadzą oni ten sam przedmiot, który prowadzą w swojej Uczelni, w której zatrudnieni są na podstawie stosunku pracy. Emerytowani nauczyciele Wnioskodawcy prowadzą ten sam przedmiot, który kiedyś prowadzili w ramach umowy o pracę lub mianowania. Zajęcia dydaktyczne prowadzone są również na podstawie zawartych umów zleceń ze specjalistami np. z przemysłu, którzy nigdy nie byli zatrudnieni w charakterze nauczyciela akademickiego. W art. 116 ust. 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uregulowano, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem dydaktycznym należy kształcenie studentów. Obecnie do umów na realizacje zajęć dydaktycznych w Uczelni, nie są stosowane 50% kosztów uzyskania przychodu. Ponieważ osoby-nauczyciele akademiccy prowadzący zajęcia na podstawie umów cywilnoprawnych zgłaszają, że ich zajęcia stanowią utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, Uczelnia rozpatruje możliwość zawarcia w przyszłość takich umów, aby spełniały niezbędne wymagania. W związku z tym osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenia, prowadzące zajęcia dydaktyczne w ramach kształcenia studentów, przy zawarciu umowy wskazywałyby, czy prowadzone zajęcia np. wykład, ćwiczenia seminarium stanowiłyby utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W umowie wskazane zostałyby pola eksploatacji, na których przeniesione zostaną prawa do utworu. Wnioskodawca wskazał, że 50% koszty uzyskania przychodów stosowane byłyby do prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie ustalone byłoby na podstawie liczby wykonanych zajęć i stawki godzinowej za 1 godzinę. Tak ustalona kwota wynagrodzenia obejmowałaby również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu. W umowie znalazłyby się zapisy, że "ustalone wynagrodzenie obejmuje przeniesienie przez Zleceniobiorcę na Zleceniodawcę autorskich praw majątkowych do utworu będącego przedmiotem umowy, jeśli w wyniku wykonywania przedmiotu umowy powstanie utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zleceniodawca nabywa autorskie prawa majątkowe, co uprawnia do nieograniczonego czasowo ani terytorialnie rozporządzania nimi na następujących polach eksploatacji." Umowa może obejmować również czynności związane z prowadzonymi zajęciami dydaktycznymi, za które zleceniobiorca otrzymuje wynagrodzenie np. za liczbę godzin konsultacji w związku z realizowanymi w Uczelni zajęciami, liczbę godzin przeprowadzania egzaminu, liczbę godzin uczestnictwa w komisji egzaminów dyplomowych. Wynagrodzenie za te czynności będzie ustalane odrębnie. Wypłata wynagrodzenia następowałaby na podstawie wystawionego rachunku i protokołu potwierdzającego wykonanie powierzonych czynności. W protokole tym pojawiłby się zapis przy zrealizowanych zajęciach dydaktycznych, że w wyniku wykonywania umowy powstał/nie powstał utwór chroniony prawem autorskim na mocy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Utwór powstał w ramach działalności określonej w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie byłaby prowadzona ewidencja utworów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1. Czy Wnioskodawca do całego wynagrodzenia nauczyciela akademickiego określonego w art. 136 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, może stosować 50% koszty uzyskania przychodu, określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, wypłaconego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, urlopu na poratowanie zdrowia, płatnych urlopów naukowych, płatnego urlopu w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji, albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej, wynagrodzeń wypłaconych na podstawie zarządzenia wewnętrznego, tzw. zwiększonego wynagrodzenia?

3. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wypłacanych nauczycielowi akademickiemu nagród jubileuszowych, nagród rektora za osiągnięcia w pracy zawodowej, jednorazowych odpraw dla nauczycieli przechodzących na emeryturę albo rentę z tytułu niezdolności do pracy?

4. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wypłacanych nauczycielowi akademickiemu wynagrodzeń chorobowych, zasiłków chorobowych, świadczeń rehabilitacyjnych, zasiłków opiekuńczych, macierzyńskich, urlopów rodzicielskich, urlopu ojcowskiego?

5. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wypłacanego nauczycielowi akademickiemu dodatkowego wynagrodzenia rocznego?

6. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do naliczenia zaliczki podatku w celu opodatkowania wypłacanych świadczeń z ZFŚS (po uwzględnieniu kwot zwolnionych z podatku) w szczególności wypłat dofinasowania do wypoczynku, paczek dla dzieci?

7. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wypłacanych nauczycielowi akademickiemu z zewnętrznych źródeł dodatków z tytułu okresowej zmiany miejsca zamieszkania tzw. dodatek relokacyjny oraz dodatek rodzinny za czasowe przeniesienie rodziny?

8. Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wypłacanych wynagrodzeń za prowadzenie zajęć dydaktycznych w ramach umów cywilnoprawnych?

9. Czy zastosowanie przez Uczelnię 50% kosztów uzyskania przychodu w stosunku do przychodów uzyskiwanych przez nauczycieli akademickich w ramach stosunku pracy wymaga prowadzenia ewidencji lub innej dokumentacji?

10. Czy zastosowanie przez Uczelnię 50% kosztów uzyskania przychodu w stosunku do przychodów uzyskiwanych przez zleceniobiorców w ramach umów zlecenia wymaga prowadzenia ewidencji lub innej dokumentacji?

Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1-7 i nr 9, natomiast wniosek w zakresie pytania nr 8 i nr 10 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy: ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, całe wynagrodzenie wypłacane nauczycielom akademickim z tytułu wykonywanych obowiązków w ramach stosunku pracy stanowi pracę o charakterze twórczym. W związku z tym, nie zachodzi konieczność rozróżniania pracy twórczej i pracy niemającej charakteru twórczej. Nauczyciele akademiccy mają powierzone ustawowo obowiązki określone w art. 115 ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Nie ma potrzeby prowadzenia ewidencji i dokumentowania utworów. Do zastosowania 50% kosztów uzyskania nie jest niezbędne przekazywanie utworów pracodawcy i ich przyjmowanie przez pracodawcę. Dlatego 50% koszty uzyskania należy stosować do całego przychodu ze stosunku pracy nauczyciela akademickiego bez względu na źródło finasowania tych wypłat i wypłaconych świadczeń, a więc do wypłacanych nauczycielom wynagrodzeń wymienionych w art. 136 ustawy Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, ale również do wszystkich wynagrodzeń wymienionych w ustawie, wynagrodzeń wypłaconych na podstawie wewnętrznych przepisów tj. zarządzenia (zwiększone wynagrodzenie) oraz wynagrodzeń związanych z wykonywaniem obowiązków nauczyciela akademickiego. Również 50% koszty uzyskania stosować należy do wypłacanych wynagrodzeń za czas choroby, świadczeń rehabilitacyjnych oraz zasiłków z ubezpieczenia społecznego i wypadkowego, urlopów macierzyńskich, urlopów rodzicielskich. Według Wnioskodawcy 50% koszty uzyskania należy też stosować do przychodu z tytułu wypłaconych świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz dodatków wypłacanych z tytułu okresowej zmiany miejsca zamieszkania tj. za relokację i dodatek rodzinny za czasowe przeniesienie rodziny. Wnioskodawca wskazał, że Jego stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2019 r., nr 0113-KDIPT3.4011.224.2019.1.JR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi, w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Za pracownika w rozumieniu ww. ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 ww. ustawy).

W myśl art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Przechodząc do kwestii kosztów uzyskania przychodów, są one uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje co do zasady, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

W takim przypadku, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 9b ww. ustawy, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.

działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2.

działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3.

produkcji audialnej i audiowizualnej;

4.

działalności publicystycznej;

5.

działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6.

działalności konserwatorskiej;

7.

prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8.

działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Powyższa regulacja tworzy zamknięty katalog działalności twórczych, do których można stosować 50% koszty uzyskania przychodów.

Na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22 ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a.

O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak "twórca", "korzystanie przez twórców z praw autorskich" lub pojęć z nimi związanych, jak np. "utwór", natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności - jak stanowi ust. 2 tego przepisu - przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.

wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2.

plastyczne;

3.

fotograficzne;

4.

lutnicze;

5.

wzornictwa przemysłowego;

6.

architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7.

muzyczne i słowno-muzyczne;

8.

sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9.

audiowizualne (w tym filmowe).

Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne (art. 1 ust. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3 i ust. 4 cytowanej ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast, z przepisu art. 8 ust. 2 tej ustawy, wynika, że domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej "licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Należy zatem podkreślić, że mimo zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej podniesienia o 100% limitu stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów (do 85 528 zł rocznie) oraz wskazania dziedzin o charakterze twórczym objętych 50% kosztami, zmianie nie uległa jednak generalna zasada, że 50% koszty mogą być stosowane wyłącznie do przychodów autorów uzyskanych z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami.

Tym samym, aby możliwe było zastosowanie podwyższonych kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

* praca wykonywana przez pracownika jest przedmiotem prawa autorskiego, a więc spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

* pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskiwanie przychodu przez pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania tymi prawami,

* przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym prowadzonej działalności naukowo-dydaktycznej, a także prowadzonej na uczelni działalności dydaktycznej.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zatrudnia w ramach stosunku pracy nauczycieli akademickich jako pracowników badawczo-dydaktycznych, badawczych i dydaktycznych. Obowiązki dla każdej grupy nauczycieli zostały określone w art. 115 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668, z późn. zm.). W art. 116 ust. 7 ustawy unormowano, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przepis ten obejmuje wszelkie działania nauczyciela akademickiego. W art. 136 ustawy określono, że do składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego należy zaliczyć: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za staż pracy, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny/zadaniowy, wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe, dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, inne dodatki jeżeli zostały określone np. w regulaminie wynagradzania. Nauczyciel akademicki otrzymuje jeszcze inne składniki wynagrodzenia.

Wypłata niektórych składników wynika z przepisów ustawy prawo o szkolnictwie wyższym np.:

* na podstawie art. 130 ustawy, nauczyciel akademicki może otrzymać płatny urlop naukowy, płatny urlop w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej;

* na podstawie art. 131 ustawy, nauczyciel może otrzymać płatny urlop dla poratowania zdrowia;

* na podstawie art. 135 ustawy, nauczycielowi przysługuje w okresie urlopu wynagrodzenie za czas urlopu, a także przysługuje mu za okres niewykorzystanego urlopu ekwiwalent pieniężny;

* na podstawie art. 141 ustawy, nauczycielowi przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej;

* na podstawie art. 143 ustawy, nauczycielowi akademickiemu przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego;

* na podstawie art. 145 ustawy, nauczyciele akademiccy mogą za osiągnięcia w pracy zawodowej otrzymać nagrody rektora;

* na podstawie art. 146 ustawy, nauczyciele akademiccy przechodzący na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy mają prawo do jednorazowej odprawy;

* na podstawie art. 184 ustawy, nauczyciel może otrzymać wynagrodzenie jako promotor, promotor pomocniczy i recenzent;

* nauczyciel akademicki, na podstawie art. 92 k.p., otrzymuje wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, a po wykorzystaniu 33 dni lub 14 dni niezdolności do pracy zasiłek chorobowy płatny ze środków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Może też otrzymać wynagrodzenie za sprawowanie opieki nad dzieckiem lub członkiem rodziny. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wydać decyzję o wypłacaniu nauczycielowi akademickiemu świadczenia rehabilitacyjnego;

* nauczyciel może otrzymać świadczenie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którego część będzie podlegała opodatkowaniu (wczasy pod gruszą, paczki dla dzieci);

* w ramach realizowanych w Uczelni projektów nauczyciel może otrzymać ze źródeł zewnętrznych dodatek z tytułu okresowej zmiany miejsca zamieszkania, tj. za relokację oraz dodatek rodzinny za czasowe przeniesienie rodziny;

* w ramach istniejącego stosunku pracy Wnioskodawca wypłaca nauczycielom zasiłek macierzyński, urlop rodzicielski, urlop ojcowski. Uczelnia na podstawie przepisów jest płatnikiem tych świadczeń. Kwoty wypłaconych świadczeń podlegają rozliczeniu w ciężar składek na ubezpieczenie społeczne;

* rektor na podstawie wydanego zarządzenia może przyznać nauczycielowi akademickiemu zwiększone wynagrodzenie za wykonywanie dodatkowych zadań związanych z realizowanymi w Uczelni projektami, wykonywaniem zadań wiążących się ze szczególną odpowiedzialnością o dużym stopniu trudności i złożoności, zwiększonej wydajności i nakładu pracy;

Należy wskazać, że nauczyciele akademiccy, na podstawie art. 114 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668, z późn. zm.), są zatrudniani w grupach pracowników:

1.

dydaktycznych;

2.

badawczych;

3.

badawczo-dydaktycznych.

Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem:

1.

dydaktycznym - należy kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;

2.

badawczym - należy prowadzenie działalności naukowej lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;

3.

badawczo-dydaktycznym - należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.

Jednocześnie - zgodnie z art. 115 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - nauczyciel akademicki jest również obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz Uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych.

Jak wynika z art. 116 ust. 5 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, szczegółowy zakres obowiązków nauczyciela akademickiego ustala rektor.

W myśl, art. 116 ust. 7 ww. ustawy, wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293).

Z postanowień ww. regulacji wynika, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim.

W myśl art. 128 ust. 1 ww. ustawy, nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 115, oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo negatywna.

Zgodnie z art. 130 ww. ustawy, rektor może udzielić nauczycielowi akademickiemu:

1.

posiadającemu co najmniej stopień doktora, w okresie 7 lat zatrudnienia w danej uczelni - płatnych urlopów naukowych w łącznym wymiarze nieprzekraczającym roku w celu przeprowadzenia badań;

2.

przygotowującemu rozprawę doktorską - płatnego urlopu naukowego w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy;

3.

płatnego urlopu w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej;

4.

płatnego urlopu w celu uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z Centrum Łukasiewicz lub instytutem Sieci Łukasiewicz.

Jak wynika z art. 131 ust. 1 ww. ustawy, nauczycielowi akademickiemu, który nie ukończył 65 roku życia, zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy, po co najmniej 10 latach zatrudnienia w uczelni przysługuje prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

Na podstawie art. 135 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nauczycielowi akademickiemu przysługuje w okresie urlopu wypoczynkowego wynagrodzenie, jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia są obliczane na podstawie jego średniego wynagrodzenia z okresu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Jeżeli zatrudnienie trwało krócej, średnie wynagrodzenie oblicza się z całego okresu zatrudnienia z uwzględnieniem stawek wynagrodzenia obowiązujących na dzień rozpoczęcia urlopu.

Wynagrodzenie za czas płatnych urlopów, o których mowa w art. 130 i art. 131 ust. 1, oblicza się jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy. Okresy płatnych urlopów, o których mowa w art. 130 i art. 131 ust. 1, zalicza się do okresów, od których zależą uprawnienia pracownicze.

Ekwiwalent pieniężny za okres niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego ustala się, stosując zasady obowiązujące przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy (art. 135 ust. 2-4 ww. ustawy).

W przepisach ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, określono także składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem uczelni publicznej (a więc również Uczelni). Zgodnie z art. 136 ust. 1 przywołanej ustawy wynagrodzenie pracownika uczelni publicznej składa się z:

1. wynagrodzenia zasadniczego,

2. dodatku za staż pracy, - które stanowią stałe składniki wynagrodzenia.

Zgodnie natomiast z art. 136 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, pracownik uczelni publicznej może otrzymywać:

1.

dodatek funkcyjny,

2.

dodatek zadaniowy,

3.

wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe,

4.

dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,

5.

premię - w przypadku pracownika niebędącego nauczycielem akademickim,

6. inne dodatki, jeżeli zostały określone w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania - które stanowią zmienne składniki wynagrodzenia.

Podkreślić należy, że wynagrodzenie, o którym mowa w art. 136 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 2, jest wypłacane nauczycielowi akademickiemu miesięcznie z góry. Prawo to wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustał stosunek pracy, z tym że pracownik zachowuje wypłacone za ten miesiąc wynagrodzenie (art. 139 ww. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

W myśl art. 138 § 1 ww. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, dodatek za staż pracy przysługuje w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok zatrudnienia. Dodatek jest wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od czwartego roku zatrudnienia, z tym że wysokość tego dodatku nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.

Dodatek funkcyjny przysługuje z tytułu kierowania zespołem, w skład którego wchodzi nie mniej niż 5 osób, w tym osoba kierująca. Wysokość dodatku funkcyjnego nie może przekroczyć 67% wynagrodzenia profesora i jest uzależniona od liczby członków zespołu oraz stopnia złożoności zadań (art. 138 § 2 ww. ustawy).

Natomiast, w myśl art. 138 § 3 ww. ustawy, dodatek zadaniowy może być przyznany z tytułu czasowego zwiększenia obowiązków służbowych lub czasowego powierzenia dodatkowych zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki jej wykonywania. Wysokość dodatku zadaniowego nie może przekroczyć 80% sumy wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego pracownika.

Z kolei, art. 138 § 4 ww. ustawy stanowi, ze dodatek funkcyjny i dodatek zadaniowy przysługuje w czasie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy.

Jak wynika z art. 141 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nauczycielom akademickim przysługuje również prawo do nagród jubileuszowych, a na podstawie art. 143 tej ustawy także dodatkowe wynagrodzenie roczne. Nauczycielom akademickim mogą ponadto przysługiwać inne nagrody (np. nagroda rektora - art. 145 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przyznaje nauczycielom akademickim przechodzącym na emeryturę albo rentę z tytułu niezdolności do pracy prawo do jednorazowej odprawy w uczelni stanowiącej ich podstawowe miejsce pracy.

W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (art. 147 ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, promotorowi, promotorowi pomocniczemu i recenzentowi w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora, stopnia doktora habilitowanego lub tytułu profesora oraz członkowi komisji habilitacyjnej przysługuje jednorazowe wynagrodzenie.

Zatem, należy uznać, że wszystkie składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego ze stosunku pracy, stanowią podstawę do uznania ich jako element wynagrodzenia za pracę twórczą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym, na gruncie art. 116 ust. 7 ww. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, całość obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przepisy prawa, należy uznać, że całość obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego w ramach stosunku pracy stanowi pracę o charakterze twórczym, a z uwagi na ten charakter - całość jego wynagrodzenia (tj. wszystkie jego składniki) uzyskiwanego z tytułu realizacji ww. obowiązków będzie wynagrodzeniem za pracę o charakterze twórczym, bez konieczności dokumentowania faktu powstania utworów realizowanych w ramach stosunku pracy.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca obliczając i odprowadzając podatek dochodowy od osób fizycznych do całości wynagrodzenia będzie mógł zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 9a ustawy, bez konieczności prowadzenia ewidencji lub innej formy dokumentacji, czy też wyceny efektów działalności twórczej o indywidualnym charakterze (utworów).

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie Organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy - Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.

z zastosowaniem art. 119a;

2.

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3.

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego......, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl