0112-KDIL2-1.4011.1070.2021.12.JK

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 19 kwietnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL2-1.4011.1070.2021.12.JK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA po wyroku sądu - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani:

1)

ponownie rozpatruję sprawę Pani wniosku z 8 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Po 372/22; i

2)

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 8 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 lutego 2022 r. (wpływ 1 marca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Godzi się wskazać, iż konieczność wystąpienia z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wynika z faktu wydania w dniu 28 lipca 2021 r., przez Sąd Okręgowy w (...)) wyroku w sprawie prowadzonej pod sygn. akt: (...).

W ww. orzeczeniu Sąd zasądził od pozwanego (...) z siedzibą w (...) na rzecz Pani osoby:

a.i.1. tytułem zadośćuczynienia 178.700 zł (słownie: sto siedemdziesiąt osiem tysięcy siedemset złotych 00/100 zł) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:

a.i.1.a. 78.700 zł (słownie: siedemdziesiąt osiem tysięcy siedemset złotych) - od dnia 4 marca 2017 r. do dnia zapłaty,

a.i.1.b. 100.000 zł (słownie: stu tysięcy złotych 00/100 zł) - od dnia 19 maja 2021 r. do dnia zapłaty,

a.i.2. tytułem odszkodowania: 6.348 (słownie: sześć tysięcy trzysta czterdzieści osiem złotych 00/100 zł) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 marca 2017 r. do dnia zapłaty,

a.i.3. tytułem kosztów procesu 2.027,85 zł (słownie: dwa tysiące dwadzieścia siedem złotych 85/100) zł.

W związku z powyższym orzeczeniem, pozwana - (...) z siedzibą w (...) zrealizowała wyrok Sądu Okręgowego w (...) wydany w sprawie prowadzonej pod sygn. akt: (...) w sposób wskazany w informacji o realizacji wyroku załączonej do niniejszego wniosku tj. poprzez dokonanie wypłaty:

b.i.1. tytułem zadośćuczynienia z art. 445 § 1 k.c.: 78.700 zł, + odsetki za okres od 4 marca 2017 r. do 25 sierpnia 2021 r.

b.i.2. tytułem zadośćuczynienia z art. 445 § 1 k.c.: 100.000 zł, + odsetki za okres od 19 maja 2021 r. do 25 sierpnia 2021 r. w kwocie 1.518,90 zł,

b.i.3. tytułem odszkodowania: 6.348 zł + odsetki 1.870, 56 zł

b.i.4. koszty procesu i zastępstwa: 2.027,85 zł

łącznie: należności głównej tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia: 185.048 zł (słownie: sto osiemdziesiąt pięć tysięcy czterdzieści osiem złotych 00/100 zł),

łącznie należności ubocznej związanej z główną tytułem odsetek: 26.578,97 zł (dwadzieścia sześć tysięcy pięćset siedemdziesiąt osiem złotych 97/100 zł).

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że:

* odsetki zostały uzyskane przez Panią w dniu 23 sierpnia 2021 r.,

* odszkodowanie i zadośćuczynienie zostało zasądzone z uwagi na wypadek komunikacyjny (odpowiedzialność z OC sprawcy), nadto poza procesem pozwany przyznał powódce odszkodowanie w wysokości 21.946,55 zł, na które składa się koszt przejazdów 200 zł, koszty leczenie 446,55 zł, i zadośćuczynienie 21.300 zł,

* zasądzone odszkodowanie i zadośćuczynienie nie dotyczą działalności gospodarczej,

* odszkodowanie i zadośćuczynienie nie dotyczą utraconych korzyści,

* zasądzone odszkodowanie i zadośćuczynienie są z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego (OC sprawcy).

Pytanie

Czy na gruncie art. 21 ust. 3 oraz 21 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 "o podatku dochodowym od osób fizycznych" - od należności ubocznej w postaci odsetek w kwocie 26.578,97 zł należy uiścić podatek dochodowy?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w odniesieniu do należności ubocznej w postaci odsetek, jako należności nierozłącznie związanej z należnościami głównymi, tj. odszkodowaniem oraz zadośćuczynieniem wynikającymi z wyroku Sądu Okręgowego w (...) przysługuje zwolnienie na gruncie przepisów art. 21 ust. 3 oraz 21 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez analogię należy bowiem zastosować stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu wydanym w dniu 17 stycznia 2014 r. w sprawie prowadzonej pod sygn. akt: II FSK 289/12 zgodnie z którym: "Odsetki stanowią integralny element przychodu ze sprzedaży nieruchomości, ponieważ mają charakter akcesoryjny, a ich byt prawny zależy od należności, z którą związane. W konsekwencji tego, skoro Minister Finansów w interpretacji indywidualnej uznał, że przychód ze sprzedaży nieruchomości nie stanowił źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., związane z nim odsetki również nie stanowiły przychodu podatkowego".

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Rozpatrzyłem Pani wniosek - 10 marca 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0112-KDIL2-1.4011.1070.2021.2.JK, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Pani 14 marca 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

8 kwietnia 2022 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga wpłynęła do mnie 13 kwietnia 2022 r.

Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z 10 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Po 372/22.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 3 stycznia 2023 r.

W dniu 23 stycznia 2023 r. doręczono mi ww. wyrok.

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

* uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;

* ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

UZASADNIENIE interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.):

opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy, zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się inne źródła (pkt 9).

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2021 r. uzyskała Pani odszkodowanie i zadośćuczynienie zasądzone wyrokiem sądu z uwagi na wypadek komunikacyjny (odpowiedzialność OC sprawcy). W dniu 23 sierpnia 2021 r. uzyskała Pani również odsetki od tych świadczeń.

Odszkodowanie (zadośćuczynienie) stanowi - co do zasady - przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich - wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy - korzystają ze zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b cyt. ustawy:

wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:

a)

otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,

b)

dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 tej ustawy:

wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

a)

odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,

b)

dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a.

W tym miejscu należy wskazać za Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, że:

w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, odnoszącym się do zagadnienia objęcia zwolnieniem podatkowym zasądzonych w wyroku odsetek od odszkodowania lub zadośćuczynienia, akcentowano, że w odniesieniu do przepisów wprowadzających ulgi i zwolnienia podatkowe, zasadnicze znaczenie ma wykładnia językowa. W konsekwencji wszelkie przepisy regulujące ulgi i zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle. Oznacza to, że niedopuszczalne jest doszukiwanie się intencji ustawodawcy i stwarzanie na tej podstawie norm wykraczających poza językowe i klarowne brzmienie przepisu. Na tej podstawie sądy administracyjne zgodnie i jednoznacznie stwierdziły, że wprowadzone w art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f. zwolnienie podatkowe ustawodawca odnosi się do otrzymanych na podstawie wyroku lub ugody, odszkodowania lub zadośćuczynienia. Taka redakcja przepisu statuującego zwolnienie podatkowe, przy uwzględnieniu konieczności jego wykładni w granicach możliwego sensu słów (w nim użytych), niedozwolonym zabiegiem interpretacyjnym czyni przyjęcie, że zakres art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f. obejmuje, oprócz świadczenia głównego (odszkodowania, zadośćuczynienia) także świadczenie uboczne, jakim są odsetki. Tak dalece idąca wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f. nie znajduje bowiem uzasadnienia w językowych ramach analizowanego przepisu, który wyraźnie traktuje o odszkodowaniu oraz zadośćuczynieniu. Ustawodawca, posługując się pojęciami "odszkodowanie" i "zadośćuczynienie", we wskazanych wyżej przepisach, nie nadał im ponadnormatywnego, szerokiego znaczenia. Skoro odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego nie są ani właściwym odszkodowaniem, ani zadośćuczynieniem, to nie mieszczą się w zakresie zwolnienia podatkowego. Podkreślano w szczególności, że jeśli ustawodawca nie wymienił odsetek od odszkodowania jako podlegających zwolnieniu, to przyjęcie odmiennego poglądu byłoby przejawem niedopuszczalnego zastosowania wykładni rozszerzającej.

Sądy administracyjne zwracały ponadto uwagę, że obok wykładni językowej również wynik wykładni systemowej wewnętrznej prowadzi do wniosku, że wyżej wymienione odsetki nie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f. Zwolnienia dotyczące różnego rodzaju odsetek zostały zawarte w art. 21 u.p.d.o.f. Wolne od podatku są odsetki wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 52, pkt 95 i pkt 119, pkt 130, pkt 130a oraz pkt 130b u.p.d.o.f., gdzie wyraźnie wyodrębniono świadczenie odsetkowe jako przedmiot zwolnienia podatkowego. Ustawodawca nie pomija zatem odsetek w swoich uregulowaniach, jeżeli uznaje zasadność ich zwolnienia w odniesieniu do dóbr, które w jego ocenie zasługują na szczególną ochronę. Tym samym, skoro ustawodawca w ramach art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. (a więc w obrębie jednej i tej samej jednostki redakcyjnej) wyraźnie określa przypadki, w których odsetki od określonych przychodów uznaje za wolne od podatku, to wynika z tego, że tylko w tych przypadkach można mówić o objęciu świadczeń odsetkowych zwolnieniem od podatku dochodowego. Inaczej rzecz ujmując, wynik w tym przypadku wnioskowania a contrario wskazuje, że odsetki, które nie zostały wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, podlegają opodatkowaniu (np. wyrok NSA z 11 lutego 2022 r., II FSK 1364/19; i powołane tam orzecznictwo; ww. wyrok oraz orzeczenia powołane w dalszej części uzasadnienia dostępne są publ. w CBOSA).

Sytuacja podatników, do których zastosowanie znajduje m.in. art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f, istotnie zmieniła się w związku z powołaną przez organ interpretacyjny nowelizacją u.p.d.o.f. Na mocy tej nowelizacji, z dniem 1 stycznia 2022 r. w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. po pkt 95a dodano pkt 95b w brzmieniu: "95b) odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku". Tym samym, do art. 21 u.p.d.o.f. dodano nowe zwolnienie.

Ponadto zaznaczyć należy, że z mocy przepisu przejściowego ustawy zmieniającej, tj. art. 70 ust. 1 pkt 1, zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 95b stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Na tle tej nowelizacji oraz w kontekście wykładni systemowej oraz historycznej w judykaturze podkreśla się, że skoro ustawodawca zdecydował się na interwencję polegającą na wprowadzeniu zwolnienia odsetek (m.in. od odszkodowań i zadośćuczynień) - to należy przyjmować, że przed wprowadzeniem pkt 95b odsetki od odszkodowań zwolnione nie były (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 lutego 2022 r.,I SA/Bd 423/21).

Dalej skład orzekający podniósł, że:

W świetle przedstawionych przez skarżącą okoliczności faktycznych nie ma wątpliwości co do tego, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b w związku z art. 21 ust. 1 pkt 3b u.p.d.o.f znajdzie w jej sytuacji zastosowanie. Nie znajdzie natomiast zastosowania powołany przez organ art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., ponieważ naprawienie szkody majątkowej i niemajątkowej powstałej wyniku zdarzenia ubezpieczeniowego (wypadku komunikacyjnego) nie nastąpiło na podstawie stosunku ubezpieczeniowego (umowy) łączącej ubezpieczyciela ze skarżącą, ale na podstawie stosunku prawnego łączącego ubezpieczyciela z sprawcą wypadku (posiadaczem pojazdu samochodowego - odpowiedzialność z tytułu OC sprawcy).

W konsekwencji rozważyć należy zakres zwolnienia Pani przysługującego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w judykacie będącym podstawą niniejszej interpretacji wskazał, że:

w orzecznictwie sądów administracyjnych w zasadzie zgodnie wskazuje się, że standardy wykładni prawa podatkowego, w szczególności w zakresie pozostającym poza wpływem prawa unijnego, wskazują na pierwszeństwo wykładni językowej oraz subsydiarność pozostałych zasad wykładni prawa: systemowej i funkcjonalnej. Przy czym tak ustalona kolejność preferowania wykładni jest związana z zasadą, że w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie wolno ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Zasadniczym argumentem świadczącym o poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik. Ponadto trzeba zaznaczyć, że wykładnia językowa zakreśla granice dwóch pozostałych rodzajów wykładni tj. systemowej i celowościowej.

Ponadto w judykaturze podkreśla się, że zasada pierwszeństwa wykładni językowej dopuszcza odstępstwa od wyniku jej zastosowania tylko wówczas, gdy wynik ten prowadzi albo do absurdu, albo do rażąco niesprawiedliwych lub irracjonalnych konsekwencji, a zatem być usprawiedliwione racjami aksjologicznymi, np. ochroną wartości konstytucyjnych. Wszystko to prowadzi do wniosku, że wykładnia funkcjonalna i systemowa są subsydiarne względem wykładni językowej. Wykładnia systemowa służy do rozstrzygania wątpliwości, które nasuwa wykładnia językowa, a w szczególności pozwala uzasadnić wybór między różnymi możliwymi interpretacjami językowymi przepisu, zwłaszcza że normy systemu prawa są powiązane ze sobą relacjami funkcjonalnymi. Natomiast wykładnia celowościowa - stanowiąca rodzaj wykładni funkcjonalnej - wiąże się z pojęciem celu, rozumianego jako pożądany rezultat obowiązywania określonych przepisów prawa. Każdy przepis prawa - w założeniu - ma realizować cele prawodawcy. Stosując wykładnię celowościową, wiąże się brzmienie słów aktów prawnych z sensem i celem przepisów prawnych, przy czym granicą wykładni jest możliwy sens słów, za pomocą których prawodawca wyraża swoją wolę (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 16 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 1097/18, i powołane tam orzecznictwo oraz piśmiennictwo, a ponadto: uchwała siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 3/15; wyrok NSA z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2673/13; wyrok NSA z 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 248/09; wyrok WSA w Krakowie z 19 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 133/14).

Wychodząc z powyższych założeń Sąd uznał, że prawidłowa wykładnia analizowanego w niniejszej sprawie przepisu nie pozwala wiązać zakresu wyznaczonego tym przepisem zwolnienia odsetek z datą prawomocności wyroku.

Skład orzekający podniósł przy tym, że:

Nie ma w tej sprawie wątpliwości, że wydany przez sąd powszechny wyrok ma charakter deklaratywny, a nie konstytutywny. Zasądzone w tym wyroku odsetki za opóźnienie wynikają z faktu, że ubezpieczyciel nie wypłacił dobrowolnie odszkodowania i zadośćuczynienia w terminach wskazanych w ustawie ubezpieczeniowej (termin podstawowy wynosił 30 dni od dnia złożenia wniosku o wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego, co wynika z uzasadnienia wyroku załączonego przez skarżącą do wniosku o wydanie interpretacji), a co zmusiło skarżącą do wystąpienia na drogę procesu cywilnego.

Ponadto Sąd wskazał, że:

W ramach dyrektywy wykładni systemowej wewnętrznej Sąd zwraca uwagę na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z 19 października 2022 r. (II FSK 517/20), odnoszącego się do zakresu zastosowania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1. Przepis ten posługuje się tożsamym wyrażeniem - "(...) odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty...". Jakkolwiek w uzasadnieniu powołanego wyroku NSA wskazał na moment uprawomocnienia się wyroku, jako moment od którego zobowiązany na podstawie wyroku ma prawny obowiązek wypłaty zasądzonego tym wyrokiem świadczenia, to jednak Sąd ten nie miał żadnych wątpliwości, że - "(...) wypłacone pracownikowi odsetki od zasądzonego świadczenia naliczone od momentu uprawomocnienia się wyroku sądu i wypłacone za okres od dnia wymagalności świadczenia do dnia zapłaty korzystają ze zwolnienia z opodatkowania w myśl właśnie art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f.". A zatem moment prawomocności wyroku jest miarodajny jako chwila obliczenia świadczenia zasądzonego wyrokiem (należność główna + odsetki za opóźnienie), nie może natomiast ograniczać zwolnienia podatkowego tylko do odsetek liczonych za okres od dnia prawomocności wyroku do dnia wypłaty świadczenia.

W konsekwencji mając na uwadze ocenę poczynioną przez skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w cytowanym judykacie stwierdzam, że uzyskane przez Panią - a wymienione we wniosku - odsetki korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

POUCZENIE o funkcji ochronnej interpretacji

* Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

* Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)

z zastosowaniem art. 119a;

2)

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

POUCZENIE o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako "p.p.s.a.").

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 p.p.s.a.):

* w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 p.p.s.a.), albo

* w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a p.p.s.a.).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.).

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl