0111-KDIB3-3.4013.205.2020.2.JS, Powstanie obowiązku podatkowego związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są... - OpenLEX

0111-KDIB3-3.4013.205.2020.2.JS - Powstanie obowiązku podatkowego związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 14 grudnia 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-3.4013.205.2020.2.JS Powstanie obowiązku podatkowego związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku 29 października 2020 r. (data wpływu 3 listopada 2020 r.), uzupełnionym pismem z 1 grudnia 2020 r. (data wpływu 1 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powstania obowiązku podatkowego związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powstania obowiązku podatkowego związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 1 grudnia 2020 r. (data wpływu 1 grudnia 2020 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 24 listopada 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4013.205.2020.1.JS.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca komponuje i sprzedaje aromaty w różnych pojemnikach jednostkowych.

Aromatem jest ciecz, komponowana w różnych proporcjach z różnych koncentratów smakowo-zapachowych o jakości spożywczej o niższym stężeniu poprzez dodanie substancji będącej nośnikiem (np. smaku, zapachu) - w postaci glikolu propylenowego, gliceryny lub alkoholu etylowego lub innych nośników. W tej postaci, produkt przystosowany jest do indywidualnego oraz do przemysłowego wykorzystania. Aromaty, składają się z mieszaniny różnych koncentratów jakości spożywczej (substancje smakowo-zapachowe), glikolu propylenowego i/lub gliceryny i/lub opcjonalnie etanolu.

Stężenie substancji aromatyzujących w aromacie, uniemożliwia jego bezpośrednie wykorzystanie w papierosach elektronicznych.

Ponadto, ww. produkt nie jest przeznaczony przez Wnioskodawcę do wykorzystania w procesie produkcji płynu do papierosów elektronicznych, a w stanie będącym indywidualnym komponentem smakowo-zapachowym jest sprzedawany bez określania jego zastosowania.

Biorąc pod uwagę skład ww. wyrobu tj. obecność substancji zapachowych i opcjonalnie innych substancji m.in. alkoholu etylowego, oraz z uwagi na cechy produktu charakterystyczne dla preparatów nadających smak i zapach innym wyrobom, aromat jest klasyfikowany do pozycji CN 3302 - Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) na bazie jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów.

Należy zwrócić uwagę, że wyroby zaklasyfikowane do pozycji Nomenklatury Scalonej 3302 nie zostały ujęte w załączniku nr 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca, nie bada dalszego wykorzystania aromatów przez kupujących. Z uwagi na wielorakie zastosowanie tego wyrobu, weryfikacja jego przeznaczenia na etapie sprzedaży nie jest możliwa.

Pismem z 1 grudnia 2020 r. (data wpływu 1 grudnia 2020 r.) Wnioskodawca uzupełnił powyższy opis o następujące informacje:

1. Alkohol etylowy stanowi czasem składnik koncentratów służących do komponowania aromatów, jednak koncentraty zawierają śladowe ilości alkoholu, co do zasady poniżej 1%. Dodatkowo należy wskazać, że Wnioskodawca korzysta z koncentratów z zawartością alkoholu etylowego niezmiernie rzadko.

2. Komponowanie (wytwarzanie) aromatów przez Wnioskodawcę ma miejsce poza składem podatkowym i poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

3. Wnioskodawca nie nabywa oddzielnie alkoholu etylowego, a jest on jedynie obecny w niektórych koncentratach wykorzystywanych do komponowania aromatów. Jeżeli koncentrat jest kupowany od polskich dostawców, to ewentualna akcyza jest już wliczona w cenę, po jakiej koncentrat jest kupowany przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1. Czy komponowanie i sprzedaż aromatów, których przeznaczenie od strony Wnioskodawcy nie jest znane, na rzecz innych podmiotów gospodarczych w obrocie handlowym, rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym?

2. Czy sprzedaż aromatów, których przeznaczenie od strony Wnioskodawcy nie jest znane, na rzecz odbiorcy indywidualnego (sprzedaż detaliczna), rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy bez względu na kod CN został wymieniony płyn do papierosów elektronicznych.

Za papierosy elektroniczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy rozumie się urządzenia jednorazowego albo wielokrotnego użytku służące do spożywania za pomocą ustnika pary powstającej z płynu do papierosów elektronicznych, wyposażone w szczególności w kartridże lub zbiorniki.

Natomiast za płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.

produkcja wyrobów akcyzowych,

2.

wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego,

3.

import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów,

4.

nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego,

4a.nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy mną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło,

5.

wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3,

6.

wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.

użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie

a.

było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b.

nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy,

2.

dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się one bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy,

3.

sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy,

4.

nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy jeżeli od tych wyrobów niee została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 10 ust. 1 ustawy.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą - art. 13 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 99b ust. 1 i 2 ustawy:

1. Produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie a także jego rozlew.

2. Za produkcję płynu do papierosów elektronicznych nie uznaje się wytwarzania tego płynu przez konsumenta ręcznie domowym sposobem w gospodarstwie domowym na własne potrzeby.

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy wskazać w pierwszej kolejności, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę. Tym samym, za wyrób akcyzowy - płyn do papierosów elektronicznych - uznaje się wszelkie wyroby w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych. Katalog roztworów stanowiących płyn do papierosów elektronicznych jest katalogiem otwartym, a o klasyfikacji danej substancji jako płynu do papierosów elektronicznych nie decyduje tylko klasyfikacja w Nomenklaturze Scalonej (CN) lecz jej przeznaczenie.

Równocześnie produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, a także jego rozlew. Zatem za produkcję (czynność podlegającą opodatkowaniu) uznać należy wytwarzanie, przetwarzanie, a także rozlew wszelkich wyrobów w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

W konsekwencji każdy podmiot, który dokonuje produkcji (wytwarzania, przetwarzania, rozlewu) substancji przeznaczonych do wykorzystania w papierosach elektronicznych, bądź oferuje te substancje na sprzedaż jako płyn do papierosów elektronicznych lub jako półprodukt służący do dalszej produkcji takiego płynu, przeznacza te wyroby do wykorzystania jako płyn do papierosów elektronicznych - przesądzając tym samym o konieczności traktowania tych substancji jako wyrobów akcyzowych o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, wytwarzany przez Wnioskodawcę produkt nie jest przeznaczony przez Wnioskodawcę do wykorzystania w procesie produkcji płynu do papierosów elektronicznych, a w stanie będącym indywidualnym komponentem smakowo-zapachowym jest sprzedawany bez określania jego zastosowania.

W świetle zatem przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, komponowanie i dalsza sprzedaż na rzecz innych podmiotów gospodarczych w obrocie handlowym przez Wnioskodawcę aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w akcyzie w zakresie dotyczącym płynu do papierosów elektronicznych. W analizowanej bowiem sytuacji aromaty nie wypełniają definicji płynu do papierosów elektronicznych - gdyż Wnioskodawca wytwarza (komponuje) i oferuje je na sprzedaż odbiorcom bez określenia ich przeznaczenia, z uwagi na szerokie zastosowanie. Tak długo zatem, jak komponowane i oferowane przez Wnioskodawcę na sprzedaż aromaty nie będą komponowane i sprzedawane z przeznaczeniem do wykorzystania w papierosach elektronicznych, tak długo wyroby te nie będą uznawane za wyroby akcyzowe o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy, a ich komponowanie za produkcję w rozumieniu art. 99 ust. 1 ustawy.

Konsekwentnie również sprzedaż detaliczna wytworzonych przez Wnioskodawcę aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w akcyzie w zakresie dotyczącym płynu do papierosów elektronicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 864 z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą" - ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy, bez względu na kod CN, został wymieniony płyn do papierosów elektronicznych.

Przez papierosy elektroniczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy rozumie się urządzenia jednorazowego albo wielokrotnego użytku służące do spożywania za pomocą ustnika pary powstającej z płynu do papierosów elektronicznych, wyposażone w szczególności w kartridże lub zbiorniki.

Natomiast za płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.

produkcja wyrobów akcyzowych;

2.

wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

3.

import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;

4.

nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

4a.nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

5.

wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

6.

wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.

użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie

a.

było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b.

nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy,

2.

dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się one bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy,

3.

sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy,

4.

nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy jeżeli od tych wyrobów niee została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 10 ust. 1 ustawy.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą - art. 13 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 99b ust. 1 i 2 ustawy:

1. Produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, a także jego rozlew.

2. Za produkcję płynu do papierosów elektronicznych nie uznaje się wytwarzania tego płynu przez konsumenta ręcznie domowym sposobem w gospodarstwie domowym na własne potrzeby.

Mając na uwadze powyższe przepisy, w kontekście analizowanych wątpliwości Wnioskodawcy, należy wskazać w pierwszej kolejności, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę. Tym samym, za wyrób akcyzowy - płyn do papierosów elektronicznych - uznaje się wszelkie wyroby w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych. Katalog roztworów stanowiących płyn do papierosów elektronicznych jest zatem katalogiem otwartym.

Kryterium do uznania danego roztworu za płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy, stanowi jego przeznaczenie, a nie rodzaj czy składniki tego wyrobu. Rozumienie to potwierdza również fakt, że ustawodawca traktuje każdy płyn do papierosów elektronicznych jako wyrób akcyzowy, wskazując go w załączniku nr 1 do ustawy w poz. 46, bez względu na kod CN. Decydującym warunkiem uznania roztworu za wyrób akcyzowy jest jego przeznaczenie do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

Roztwory zarówno z nikotyną jak i beznikotynowe, bazy do roztworów zawierające glikol lub glicerynę oraz inne mieszaniny należy traktować jako wyrób przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych na etapie ich przeznaczenia do tego celu, tj. wówczas, gdy znajdują się one u podmiotu, który wykorzystuje je jako płyn do papierosów elektronicznych lub używa ich jako półprodukt (bazę) do produkcji tego płynu, jak również gdy są już sprzedawane podmiotowi z nadanym przeznaczeniem jako płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

Równocześnie, produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, a także jego rozlew. Zatem za produkcję (czynność podlegającą opodatkowaniu) uznać należy wytwarzanie, przetwarzanie, a także rozlew wszelkich wyrobów w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

W konsekwencji każdy podmiot, który dokonuje produkcji (wytwarzania, przetwarzania, rozlewu) substancji przeznaczonych do wykorzystania w papierosach elektronicznych, bądź oferuje te substancje na sprzedaż jako płyn do papierosów elektronicznych lub jako półprodukt służący do dalszej produkcji takiego płynu, przeznacza te wyroby do wykorzystania jako płyn do papierosów elektronicznych - przesądzając tym samym o konieczności traktowania tych substancji jako wyrobów akcyzowych o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

Powyższe oznacza równocześnie, że nie są wyrobami akcyzowymi roztwory (aromaty) w sytuacji, gdy nie są same w sobie przeznaczone do ich wykorzystania w papierosach elektronicznych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją i sprzedażą aromatów w różnych opakowaniach jednostkowych. Zgodnie z opisem stanu faktycznego, aromatem jest ciecz, komponowana w różnych proporcjach z różnych koncentratów smakowo-zapachowych o jakości spożywczej o niższym stężeniu poprzez dodanie substancji będącej nośnikiem (np. smaku, zapachu) - w postaci glikolu propylenowego, gliceryny lub alkoholu etylowego lub innych nośników. W tej postaci, produkt przystosowany jest do indywidualnego oraz do przemysłowego wykorzystania. Aromaty składają się z mieszaniny różnych koncentratów jakości spożywczej (substancje smakowo-zapachowe), glikolu propylenowego i/lub gliceryny i/lub opcjonalnie etanolu.

Wnioskodawca wskazał, że komponowanie aromatów ma miejsce poza składem podatkowym i poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Alkohol etylowy stanowi czasem składnik koncentratów służących do komponowania aromatów, jednak koncentraty zawierają śladowe ilości alkoholu, co do zasady poniżej 1%. Wnioskodawca nie nabywa oddzielnie alkoholu etylowego (alkohol jest jedynie obecny w niektórych koncentratach wykorzystywanych do komponowania aromatów). Jeżeli koncentrat jest kupowany od polskich dostawców, to ewentualna akcyza jest już wliczona w cenę, po jakiej koncentrat jest kupowany przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wskazał również w opisie stanu faktycznego, że stężenie substancji aromatyzujących w aromacie uniemożliwia jego bezpośrednie wykorzystanie w papierosach elektronicznych. Jednocześnie zauważyć należy, że - zgodnie z przedstawionym opisem sprawy - przedmiotowy produkt nie jest przeznaczony przez Wnioskodawcę do wykorzystania w procesie produkcji płynu do papierosów elektronicznych, a w stanie będącym indywidualnym komponentem smakowo-zapachowym jest sprzedawany bez określania jego zastosowania.

Zatem w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego, komponowanie i sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz innych podmiotów gospodarczych w obrocie handlowym aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w akcyzie w zakresie dotyczącym płynu do papierosów elektronicznych. W analizowanej sytuacji, aromaty nie wypełniają definicji płynu do papierosów elektronicznych, gdyż Spółka wytwarza (komponuje) i oferuje je na sprzedaż odbiorcom bez określenia ich przeznaczenia, z uwagi na ich szerokie zastosowanie. Tak długo zatem, jak komponowane i oferowane na sprzedaż przez Wnioskodawcę aromaty nie będą komponowane i sprzedawane z przeznaczeniem do wykorzystania w papierosach elektronicznych, tak długo wyroby te nie będą uznawane za wyroby akcyzowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy - a ich komponowanie za produkcję w rozumieniu art. 99 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Konsekwentnie, również sprzedaż detaliczna na rzecz klienta indywidualnego wytworzonych przez Wnioskodawcę aromatów, które nie są przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w akcyzie w zakresie dotyczącym płynu do papierosów elektronicznych.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 1 i 2 w zakresie braku powstania obowiązku podatkowego w związku z komponowaniem (produkcją) i sprzedażą aromatów, które nie będą przez Spółkę przeznaczone do wykorzystania jako płyn do papierosów elektronicznych oraz wykorzystywane w procesie produkcji tego płynu należało uznać za prawidłowe.

Organ zaznacza, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań postawionych we wniosku, tj. w zakresie powstania obowiązku podatkowego dotyczącego płynu do papierosów elektronicznych, związanego z komponowaniem i sprzedażą aromatów, które nie są przeznaczone przez Wnioskodawcę do wykorzystania w papierosach elektronicznych (Wnioskodawca nie nadał im takiego przeznaczenia). W tym zakresie, stanowisko Spółki zostało uznane za prawidłowe. Natomiast inne kwestie, nieobjęte pytaniami, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.

z zastosowaniem art. 119a;

2.

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3.

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych - art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl