0111-KDIB1-1.4010.256.2024.1.SH - Koszty likwidacji zbędnych budynków jako element wartości początkowej budynku nowego
Pismo z dnia 1 lipca 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB1-1.4010.256.2024.1.SH Koszty likwidacji zbędnych budynków jako element wartości początkowej budynku nowego
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 maja 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:
- koszty likwidacji zbędnych budynków, tj. koszty ich rozbiórki zwiększają koszt wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową,
- nieumorzona wartość wyburzonych w związku z inwestycją budynków zwiększy wartość wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową podlegającą amortyzacji, czy też stanowiła będzie jednorazowy pozostały koszt operacyjny pomniejszający podstawę opodatkowania za bieżący miesiąc podatkowy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Stan faktyczny:
1. Zgodnie z wpisem do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RWPDL) Spółka udziela świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie: (...).
2. Budynki szpitalne zlokalizowane są w dwóch oddalonych od siebie częściach miasta (...).
3. W ubiegłym roku Spółka przeniosła całą swoją działalność do jednej lokalizacji znajdującej się przy ul. (...).
4. W chwili obecnej na terenie opuszczonych obiektów przy ul. (...) prowadzona jest inwestycja w zakresie przebudowy i rozbudowy budynku głównego oraz całego przylegającego terenu, w którym powstanie filia zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego z dodatkowymi (...) łóżkami dla pacjentów.
5. Z uwagi na konieczność dostosowania kompleksu do wymagań przewidzianych dla zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego oraz zgodnie z projektem zagospodarowania przestrzennego, trzy budynki znajdujące się na terenie obiektu (...) zostaną wyburzone a na ich miejscu powstaną miejsca postojowe, w tym dla osób niepełnosprawnych oraz drogi pożarowe (wymóg zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego: (...)).
6. W wyniku realizacji inwestycji nie zostanie zmieniony rodzaj prowadzonej działalności, Spółka rozszerzy liczbę łóżek szpitalnych w funkcjonującym obecnie zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.
7. Wyburzone budynki posiadają nieumorzoną jeszcze wartość księgową.
Pytania
1. Czy koszty likwidacji zbędnych budynków, tj. koszty ich rozbiórki zwiększają koszt wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową?
2. Czy nieumorzona wartość wyburzonych w związku z inwestycją budynków zwiększy wartość wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową podlegającą amortyzacji, czy też stanowiła będzie jednorazowy pozostały koszt operacyjny pomniejszający podstawę opodatkowania za bieżący miesiąc podatkowy?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Spółki:
1. Koszty wyburzenia budynków pod nową inwestycję stanowiły będą koszty wytworzenia nowego środka trwałego, wpływając na jego wartość początkową. Wydatki te będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
2. Nieumorzona wartość likwidowanego środka trwałego nie obciąży bieżących kosztów operacyjnych Spółki i tym samym nie pomniejszy podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, lecz wpłynie na zwiększenie wartości początkowej nowo wytworzonego w tym miejscu środka trwałego, a tym samym stanowiła będzie koszt uzyskania przychodu poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne.
Stanowisko Spółki poparte jest zapisem art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - zgodnie z którym kosztem wytworzenia jest wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń wraz pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.
Pojęcie "inne koszty" jest nieograniczonym katalogiem, do którego zaliczyć można wszelkie koszty związane bezpośrednio lub pośrednio z wytworzeniem nowego środka trwałego, które nie mogą być zaliczone do żadnej konkretnej kategorii kosztów wymienionych w art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mogą to być zatem koszty likwidacji - rozbiórki budynków i budowli w związku z prowadzoną inwestycją, powiększone o nieodpisaną część wartości początkowej likwidowanych obiektów, a pomniejszone o przychody z likwidacji.
Likwidacja środków trwałych nie nastąpi w celu zmiany rodzaju działalności lub w celu jej zlikwidowania, Spółka nadal wykonywała będzie dotychczas prowadzoną działalność. Likwidacji środków trwałych dokonano ze względu na planowaną inwestycję, dlatego też koszty te stanowią wartość początkową nowo budowanego środka trwałego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania Nr 1, natomiast w zakresie pytania Nr 2 jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm., dalej: "ustawa o CIT"),
amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
maszyny, urządzenia i środki transportu,
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środka trwałego.
Sposób jej ustalania, zależy od sposobu nabycia składnika majątku trwałego.
W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT,
za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się, w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.
Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT,
za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
Odnosząc się do Państwa pierwszej wątpliwości, dotyczących ustalenia czy koszty likwidacji zbędnych budynków, tj. koszty ich rozbiórki zwiększają koszt wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że koszty wyburzenia budynków pod nową inwestycję stanowiły będą koszty wytworzenia nowego środka trwałego, wpływając na jego wartość początkową. Wydatki te będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Mając na uwadze powyższe regulacje należy podkreślić, że w przypadku wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego, wartością początkową tego środka jest koszt jego wytworzenia obejmujący:
- wartość w cenie nabycia zużytych rzeczowych składników majątku, tj. w szczególności materiały, z których został wykonany środek trwały,
- wartość w cenie nabycia, wykorzystanych usług obcych, tj. usług związanych bezpośrednio z samym procesem wytworzenia, a także usług niezwiązanych bezpośrednio z wytworzeniem lecz niezbędnych do uczynienia składnika majątku zdatnym do używania, np. są to niezbędne ekspertyzy obiektów budowlanych,
- koszty wynagrodzeń wraz z narzutami,
- inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.
Analiza przywołanego powyżej przepisu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT upoważnia do stwierdzenia, że wydatki ponoszone w związku z wytwarzaniem przez podatnika środka trwałego powinny być uwzględnione w wartości początkowej tego środka trwałego, gdy pomiędzy tymi wydatkami, a wytworzeniem środka trwałego istnieje ścisły, bezpośredni, związek. Dla ustalenia istnienia ścisłego związku poniesionych wydatków z procesem wytwarzania środków trwałych, istotne znaczenie ma orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że kosztami dającymi się zaliczyć do wartości początkowej wytworzonych środków trwałych są wydatki, co do których nie ma wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytworzył środka trwałego we własnym zakresie (por. Wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 264/13 oraz WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1665/08).
Jednocześnie należy wskazać, że sformułowana w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT definicja wartości początkowej wytworzonego środka trwałego, stanowiąca w istocie wyliczenie kosztów, które mogą stanowić podstawę ustalenia wartości początkowej wytwarzanego przez podatnika we własnym zakresie środka trwałego, z uwagi na dopełniające ją sformułowanie "inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych", ma charakter otwarty (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1860/14: "(...) W ocenie Sądu - zgodnie z wskazanymi wyżej przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wszelkie wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego poniesione od momentu rozpoczęcia inwestycji, aż do momentu przekazania środka do używania mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej środka trwałego, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych. Nakład inwestycyjny - zgodnie z art. 16g ust. 4 PDOPrU oznacza wszystkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym na działania wstępne, przygotowujące prace rzeczowe. Katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego, powiększających jego wartość początkową ma charakter otwarty, co wskazuje na to, że mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku. Zasadne jest twierdzenie, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania danego wydatku do kosztów wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym przedsięwzięciem - środkiem trwałym, co wynika z art. 16g ust. 4 PDOPrU)".
Zatem, do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zalicza się ogół kosztów poniesionych w związku z jego wytworzeniem od momentu rozpoczęcia inwestycji aż do momentu przekazania środka do używania. Nakład inwestycyjny, w myśl powyższej regulacji, oznacza wszystkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym na działania wstępne, przygotowujące prace rzeczowe.
Natomiast użycie przez ustawodawcę zwrotu, że do kosztu wytworzenia środka trwałego zalicza się "inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych" oznacza, że katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość początkową jest otwarty, co wskazuje na to, że mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku.
Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że na wartość początkową środka trwałego składają się wszystkie koszty poniesione w związku z budową środków trwałych, a zatem mogą to być m.in. koszty wyburzenia likwidowanych środków trwałych bądź innych składników majątku, jeżeli czynność ta pozostaje w związku z prowadzoną inwestycją. Przedmiotowe koszty stanowią bowiem prace wstępne, przygotowujące miejsce pod nową inwestycję. Ponadto, dla prawidłowego rozliczenia kosztów wytworzenia środków trwałych znaczenie ma określenie momentu zakończenia inwestycji i momentu faktycznego oddania tych środków do używania. Wszelkie bowiem wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego i poniesione do dnia oddania go do używania mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej środka trwałego, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że wydatki z tytułu wyburzenia trzech budynków znajdujących się na terenie obiektu przy ul. (...) (...) pod nową inwestycję, które zostaną poniesione w związku z budową nowego środka trwałego, stanowią koszty bezpośrednio związane z tą inwestycją, co oznacza, że na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki te zwiększą wartość początkową planowanej inwestycji, tj. budowy nowego środka trwałego, od której to wartości Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych stosownie do treści art. 16h ust. 1 ustawy o ustawy o CIT, po jego oddaniu do użytkowania.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 jest prawidłowe.
Odnosząc się do Państwa drugiej wątpliwości, dotyczącej ustalenia, czy nieumorzona wartość likwidowanego środka trwałego nie obciąży bieżących kosztów operacyjnych Spółki i tym samym nie pomniejszy podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, lecz wpłynie na zwiększenie wartości początkowej nowo wytworzonego w tym miejscu środka trwałego, a tym samym stanowiła będzie koszt uzyskania przychodu poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że nieumorzona wartość likwidowanego środka trwałego nie obciąży bieżących kosztów operacyjnych Spółki i tym samym nie pomniejszy podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, lecz wpłynie na zwiększenie wartości początkowej nowo wytworzonego w tym miejscu środka trwałego, a tym samym stanowiła będzie koszt uzyskania przychodu poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne, bowiem strata powstała w związku z likwidacją nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych spowodowana zdarzeniem niezwiązanym ze zmianą rodzaju działalności, powinna być uznana jednorazowo za koszt uzyskania przychodu w wysokości niezamortyzowanej wartości tych budynków.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
Konstrukcja tego przepisu daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.
W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Artykuł 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT stanowi, że:
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Tak więc kosztem uzyskania przychodów, co do zasady, będzie strata w środkach trwałych w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi.
Natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT,
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.
Ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, dotyczy wyłącznie środków trwałych zlikwidowanych, których utrata przydatności gospodarczej była skutkiem zmiany rodzaju działalności. Kosztem uzyskania przychodów, co do zasady, będzie zatem strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z przyczyn innych aniżeli wskazane w treści ww. przepisu, tj. nie były zdeterminowane zmianą rodzaju działalności gospodarczej, a co za tym idzie utratą przez likwidowany środek trwały jego przydatności gospodarczej.
Przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych należy rozumieć, nie tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich czy możliwości.
Z okoliczności sprawy wynika m.in., że Spółka udziela świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie: (...). Budynki szpitalne zlokalizowane są w dwóch oddalonych od siebie częściach miasta (ul. (...) oraz ul. (...)). W ubiegłym roku Spółka przeniosła całą swoją działalność do jednej lokalizacji znajdującej się przy ul. (...). W chwili obecnej na terenie opuszczonych obiektów przy ul. (...) prowadzona jest inwestycja w zakresie przebudowy i rozbudowy budynku głównego oraz całego przylegającego terenu, w którym powstanie filia zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego z dodatkowymi (...) łóżkami dla pacjentów. Z uwagi na konieczność dostosowania kompleksu do wymagań przewidzianych dla zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego oraz zgodnie z projektem zagospodarowania przestrzennego, trzy budynki znajdujące się na terenie obiektu ( (...)) zostaną wyburzone a na ich miejscu powstaną miejsca postojowe, w tym dla osób niepełnosprawnych oraz drogi pożarowe (...). W wyniku realizacji inwestycji nie zostanie zmieniony rodzaj prowadzonej działalności, Spółka rozszerzy liczbę łóżek szpitalnych w funkcjonującym obecnie zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. Wyburzone budynki posiadają nieumorzoną jeszcze wartość księgową.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, dotyczy wyłącznie środków trwałych zlikwidowanych, których utrata przydatności gospodarczej była skutkiem zmiany rodzaju działalności. Kosztem uzyskania przychodów, co do zasady, będzie zatem strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z przyczyn innych aniżeli wskazane w treści ww. przepisu, tj. nie były zdeterminowane zmianą rodzaju działalności gospodarczej, a co za tym idzie utratą przez likwidowany środek trwały jego przydatności gospodarczej.
W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji pojęcia "likwidacja", zatem zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej. Zgodnie z definicją słownikową "likwidować to dokonywać likwidacji, usuwać coś, pozbywać się czegoś, uwalniać się od czegoś" (Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 1979, t. II, str. 35). W związku z takim rozumieniem tego pojęcia - likwidacją będzie definitywne pozbycie się środka trwałego (wykreślenie z ewidencji), np. poprzez jego zniszczenie, usunięcie, czy sprzedaż.
Z kolei, przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych należy rozumieć, nie tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich. Z literalnej wykładni art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT jasno wynika, że ustawodawca uzależnia możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat w wyniku nieumorzonych środków trwałych od zmiany rodzaju działalności.
W związku z powyższym wyłączenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, nie znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie.
Możliwość uznania za koszt uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środków trwałych należy oceniać zarówno przez pryzmat kryterium racjonalnego i ekonomicznego działania Spółki oraz z punktu widzenia realizacji celów wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a więc osiągania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Istotny jest również fakt, czy likwidacja nastąpiła w wyniku zmiany rodzaju działalności.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie wykorzystywane dotychczas w działalności Spółki środki trwałe (trzy budynki) ulegną likwidacji w celu budowy nowych obiektów, a ich likwidacja została podyktowana względami ekonomicznymi (Spółka rozszerzy liczbę łóżek szpitalnych w funkcjonującym obecnie zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym), a w wyniku realizacji inwestycji nie zostanie zmieniony rodzaj prowadzonej działalności. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka powinna zaliczyć stratę powstałą w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w wysokości niezamortyzowanej wartości tych budynków.
Tym samym, nieumorzona wartość likwidowanego środka trwałego obciąży bieżące koszty operacyjne Spółki i tym samym pomniejszy podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych i nie wpłynie na zwiększenie wartości początkowej nowo wytworzonego w tym miejscu środka trwałego, a tym samym nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodu poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne.
Zatem w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
- koszty likwidacji zbędnych budynków, tj. koszty ich rozbiórki zwiększają koszt wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową - jest prawidłowe,
- nieumorzona wartość wyburzonych w związku z inwestycją budynków zwiększy wartość wytworzenia nowo budowanego środka trwałego, generując jego wartość początkową podlegającą amortyzacji - jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
POUCZENIE o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
z zastosowaniem art. 119a;
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
POUCZENIE o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej jako "PPSA").
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.).