Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 74081

Wyrok
Sądu Antymonopolowego
z dnia 27 listopada 2002 r.
XVII Ama 138/01

UZASADNIENIE

Sentencja

Sąd Okręgowy w W. - Sąd Antymonopolowy po rozpoznaniu w dniu 27.11.2002 r. w W. na rozprawie sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "W." w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zainteresowany: Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hurtowy S.A. w B. o ochronę konkurencji na skutek odwołania Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "W." w W. od Decyzji Nr RWA 41/2001 z dnia 9.10.2001 r.

oddala odwołanie

zasądza od Warszawskiego Rolno-Spożywczego Rynku Hurtowego S.A. w B. na rzecz:

Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "W." w W. kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania, Skarbu Państwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania,

3. zasądza od Przedsiębiorstwa Gospodarki Maszynami Budownictwa "W." w W. na rzecz Skarbu Państwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 400 zł tytułem kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Powód - Przedsiębiorstwo Gospodarki Maszynami Budownictwa "W." w W. wniósł odwołanie od Decyzji Nr RWA 41/2001 z dnia 9.10.2001 r. pozwanego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, odmawiającej wszczęcia postępowania antymonopolowego przeciwko zainteresowanemu -Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hurtowy S.A. w W. o stosowanie praktyki monopolistycznej polegającej na nadużywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku hurtowego handlu kwiatami poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych dla rozwoju konkurencji.

O stwierdzenie stosowania powyższej praktyki powód wystąpił do pozwanego wnioskiem z dnia 18.06.2001 r. wskazując, że jest on posiadaczem nieruchomości położonej u zbiegu ulic B. i A., gdzie prowadzi giełdę kwiatową i dokonuje inkasa opłaty targowej.

Zainteresowany pismem z dnia 5.06.2001 r. wezwał powoda do usunięcia wszelkich naniesień z przedmiotowej nieruchomości, powołując się na okoliczność, że jest on dzierżawcą terenu. Następnie zaś, zdaniem powoda, zainteresowany rozpowszechniał informacje o zamiarze usunięcia kupców z nieruchomości, a także kierował skargi do STOEN S.A. i Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dotyczące umiejscowienia przewodów elektrycznych.

Pozwany oparł się na ustaleniu, że działań zainteresowanego nie można uznać za przejaw praktyki monopolistycznej, gdyż jego działanie nie wynika z nadużycia pozycji dominującej. Nadto, w ocenie pozwanego, nie nastąpiło naruszenie interesu publicznego, a sprawa ma charakter sporu pomiędzy dwoma podmiotami, m.in. na tle praw do działki, na której umiejscowiona jest giełda kwiatowa, prowadzona przez powoda.

Powód w odwołaniu wniósł o zmianę zaskarżonej Decyzji i stwierdzenie stosowania przez zainteresowanego zarzucanej praktyki monopolistycznej i zakazanie jej stosowania.

Skarżący zarzucił, że pozwany błędnie ocenił materiał dowodowy, przyjmując, że zainteresowany nie nadużywa pozycji dominującej na rynku.

Jego zdaniem zainteresowany dąży do wyeliminowania go z rynku wywierając presje na korzystających z targowiska, aby przenieśli oni swoją działalność na teren giełdy należący do zainteresowanego.

Pozwany wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej Decyzji.

Zainteresowany wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, popierając stanowisko pozwanego.

Uzasadnienie prawne

Sąd Antymonopolowy zważył co następuje:

Okoliczności faktyczne sprawy nie są sporne pomiędzy stronami, a sporna pozostaje jedynie ocena prawna zachowania się zainteresowanego.

W ocenie Sądu Antymonopolowego pozwany w uzasadnieniu swojej Decyzji trafnie wskazał, że brak jest związku pomiędzy działaniem zainteresowanego a posiadaną pozycją dominującą na rynku.

Przepis art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319) stanowi, że praktyką monopolistyczną jest nadużywanie pozycji dominującej na rynku poprzez przeciwdziałanie warunkom do powstania lub rozwoju konkurencji. Istotą tej praktyki monopolistycznej jest więc związek pomiędzy pozycją dominującą na rynku właściwym a działaniem polegającym na przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych dla powstania lub rozwoju konkurencji. Brak przesłanki "nadużycia pozycji dominującej" powoduje, że działania zainteresowanego nie można uznać za praktykę monopolistyczną.

W rozpoznawanej sprawie ma miejsce konflikt pomiędzy konkurentami na rynku, w którym zainteresowany wykorzystuje (posiadane lub uzurpowane) prawa do nieruchomości. Tego rodzaju działania zmierzające do wyeliminowania z rynku konkurenta, oparte na przekonaniu posiadania prawa podmiotowego, może stosować każdy konkurent, niezależnie od posiadanego udziału w rynku właściwym. Ochronie przed działaniami sprzecznymi z prawem lub dobrymi obyczajami, zagrażającymi lub naruszającymi interes innego przedsiębiorcy, służą przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Z tych też względów odwołanie, wobec braku podstaw do jego uwzględnienia, należało oddalić (art. 47931 § 1 k.p.c.).

Orzekając o kosztach postępowania Sąd Antymonopolowy wziął pod uwagę niesumienne i oczywiście niewłaściwe zachowanie się pełnomocnika zainteresowanego. (-)

Równocześnie koszty postępowania (koszty zastępstwa procesowego) zasądzono od powoda na rzecz pozwanego, na podstawie art. 98 k.p.c.