Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2781313

Wyrok
Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie
z dnia 14 stycznia 2020 r.
XI GC 558/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Muzyka.

Sentencja

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa F. S., M. R. przeciwko (...) spółce akcyjnej w W. o zapłatę

I. oddala powództwo;

II. zasądza od powodów F. S., M. R. na rzecz pozwanego (...) spółki akcyjnej w W. kwotę 480,20 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych dwadzieścia groszy), tytułem zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie faktyczne

Sprawa rozpoznawana była w postępowaniu "zwykłym"

Pozwem wniesionym w dniu 21 stycznia 2019 r. F. S. i M. R. wnieśli przeciwko (...) spółce akcyjnej w W. o zapłatę kwoty 1.230 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 lipca 2018 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż dnia 10 maja 2018 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki A. nr rej. (...), należący do B. Ł. Sprawca zdarzenia objęty był polisą ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartą z (...) spółką akcyjną w W. Poszkodowany został pozbawiony możliwości korzystania ze swojego pojazdu w czasie trwania postępowania likwidacyjnego. Poszkodowany zawarł z powódką umowę najmu pojazdu zastępczego wraz z cesją wierzytelności, na podstawie której przelał na rzecz powódki wierzytelność przysługującą mu z tytułu zdarzenia z dnia 10 maja 2018 r.

Powódka zgłosiła przysługującą jej wierzytelność ubezpieczycielowi poszkodowanego, który odmówił wypłaty odszkodowania.

Nakazem zapłaty z dnia 30 stycznia 2019 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

W przepisanym terminie (...) spółka akcyjna w W. wniosła sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości oraz wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnianiu sprzeciwu pozwany podniósł, iż po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany ustalił i wypłacił kwotę 836,40 zł tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego, uwzględniając 8 dni najmu (od 14 maja 2018 r. do dnia 22 maja 2018 r.), które pozwalały na naprawę pojazdu zgodnie z technologią napraw i w stawce dziennej 104,55 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Dnia 10 maja 2018 r. 10 maja 2018 r. doszło do zdarzenia drogowego w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki A. nr rej. (...), należący do B. Ł. Sprawca zdarzenia posiadał ważną polisę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartą z (...) spółką akcyjną w W., która przyjął na siebie odpowiedzialność co do zasady i wszczął postępowanie likwidacyjne, po przeprowadzeniu którego przyznał odszkodowanie w łącznej kwocie 2.282,68 zł, w tym 836,40 zł w związku ze zwrotem kosztów najmu pojazdu zastępczego.

Dnia 25 maja 2018 r. poszkodowany zawarł z powódką umowę najmu pojazdu zastępczego marki F. nr rej. (...), przy stawce dobowej najmu wynoszącej 200 zł netto za dobę. Nadto w dniu 31 maja 2018 r. strony zawarły umowę cesji wierzytelności, na podstawie której poszkodowany przeniósł na powodów wierzytelność przysługująca mu z tytułu najmu pojazdu zastępczego w stosunku do ubezpieczyciela sprawcy - (...) spółką akcyjną w W.

Najem trwał w dniach od dnia 25 maja 2018 r. do dnia 30 maja 2018 r.

Dowód:

- akta szkody nr (...), płyta CD k. 70;

- oświadczenie sprawcy k. 12;

- oświadczenie poszkodowanego k. 13;

- umowa najmu z dnia 25 maja 2018 r.k. 15-16;

- umowa cesji z dnia 31 maja 2018 r. k. 32;

- arkusz zdawczo-odbiorczy k. 27;

- zawiadomienie o cesji k. 18;

- zeznania świadka B. Ł. k. 94v;

- zeznania świadka S. Z. k. 94v.

Dnia 31 maja 2018 r. powódka wystawiła na rzecz poszkodowanego fakturę VAT nr (...) na kwotę 1230 zł brutto, tytułem najmu pojazdu zastępczego przez okres 5 dni, przy dobowej stawce najmu wynoszącej 200 zł netto.

Pismem z dnia 10 czerwca 2018 r. powódka dokonała zgłoszenia wierzytelności ubezpieczycielowi poszkodowanego - (...) spółce akcyjnej w W.

Dowód:

- faktura VAT z dnia 16 stycznia 2017 r.k. 17;

- pismo z dnia 10 czerwca 2018 r. k. 18.

Decyzją z 5 czerwca 2018 r. ubezpieczyciel poszkodowanego - (...) spółka akcyjna w W. przyznała powódce odszkodowanie w kwocie 836,40 zł tytułem najmu pojazdu zastępczego.

Dowód: - decyzja (...) z dnia 5 czerwca 2018 r. k. 43.

Pismem z dnia 21 września 2018 r. powódka wezwała ubezpieczyciela poszkodowanego do zapłaty kwoty 1230 zł tytułem dalszego odszkodowania za najem pojazdu zastępczego, w terminie 7 dni.

Dowód: - wezwanie do zapłaty 21 września 2018 r. r.k. 21-24;

Decyzją z dnia 15 października 2018 r. (...) spółka akcyjna w W. odmówił wypłaty dalszego odszkodowania tytułem najmu pojazdu zastępczego wskazując, iż uznano za uzasadniony okres 8 dni (od 14 maja 2018 r. do dnia 22 maja 2018 r.).

Dowód: - decyzja (...) z dnia 15 października 2018 r. k. 24.

Uszkodzony pojazd był jezdny po kolizji z dnia 10 maja 2018 r.

Okres niezbędny na naprawę według kwalifikacji naprawy wskazanej przez warsztat, tożsamy z zasadnym okresem najmu pojazdu zastępczego, a także techniczny czas naprawy wynosił 4 dni robocze.

Naprawa w profesjonalnym warsztacie blacharsko-lakierniczym oferującym usługi na odpowiednio wysokim poziomie nie powinna trwać dłużej niż 4 dni robocze.

Średnia stawka dla jednej doby przy 4-dniowym okresie najmu pojazdu odpowiadającego klasie pojazdu uszkodzonego marki A. (...) na rynku na terenie województwa (...) w okresie zaistnienia szkody przy rozliczeniu bezgotówkowym z uwzględnieniem nielimitowanego przebiegu kilometrów, pełnego ubezpieczenia OC/AC/NW oraz zniesienia udziału własnego w szkodach zawierała się w przedziale 240-380 zł netto (295,20-467,40 zł brutto), średnio 295,73 zł netto (363,73 zł brutto).

Stawki najmu dla klasy pojazdu wynajmowanego zawierały się w przedziale 190-295 zł netto (233,70 - 362,85 zł brutto), średnio 240,71 zł netto (296,08 zł brutto).

Dowód:

- opinia biegłego sądowego R. S., k. 126-138.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie względem ubezpieczyciela w przedmiotowym postępowaniu wynika z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (dalej: "ustawy o ubezpieczenia obowiązkowych"), stosownie do którego poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. O zgłoszonym roszczeniu zakład ubezpieczeń powiadamia niezwłocznie ubezpieczonego. Tożsamą normę zawiera art. 822 § 4 k.c. w zw. z art. 822 § 1-3 k.c.

W myśl 3 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o ubezpieczenia obowiązkowych umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów.

Przy czym zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę jest uzależniony od zakresu odpowiedzialności posiadacza lub kierującego pojazdem. Z art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Powyższy obowiązek doprecyzowuje art. 35 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, który stanowi, że ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu.

Wysokość odszkodowania winna odpowiadać wysokości odszkodowania należnego od ubezpieczonego na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności.

Przepis art. 36 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych w zdaniu pierwszym stanowi, iż odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.

Przytoczone przepisy łączą więc odpowiedzialność ubezpieczyciela z obowiązkiem odszkodowania, do którego zobowiązany jest posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym, który to obowiązek wynika z art. 436 k.c. w zw. z art. 435 § 1 k.c.

Powód w przedmiotowej sprawie powinien więc wykazać, przesłanki od których zależy odpowiedzialność posiadacza mechanicznego środka komunikacji, tj.

1) fakt posiadania mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody,

2) szkodę oraz

3) związek przyczynowy pomiędzy ruchem mechanicznego środka komunikacji, a powstałą szkodą.

Powód kierując roszczenie w stosunku do ubezpieczyciela, ponadto powinien wykazać, że zakład ubezpieczeń zawarł ze sprawcą szkody umowę ubezpieczenia obowiązkowego OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Na gruncie przedmiotowej sprawy pozwany nie kwestionował co do zasady odpowiedzialności ubezpieczającego za szkodę spowodowaną przez sprawcę. Zakład ubezpieczeń nie kwestionował odpowiedzialności wobec powoda - legitymacji powoda, która wynika z zawartej umowy cesji wierzytelności (art. 509 § 1 k.c.). Powodowie wykazali legitymację poprzez załączenie do pozwu umowy cesji wierzytelności.

Pozwana zakwestionowała wysokość szkody, poprzez zakwestionowanie stawki na 1 dzień najmu oraz okresu najmu pojazdu zastępczego.

Przechodząc do uzasadnienia wysokości należnego powodom odszkodowania wskazać należy, że zakład ubezpieczeń odpowiada w takim samym zakresie, w jakim odpowiada posiadacz pojazdu (kierujący pojazdem).

Posiadacz pojazdu odpowiada natomiast za szkodę w pełnej wysokości, na podstawie art. 361 § 2 k.c. Z powyższego przepisu wynika, że granicach określonych w § 1, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Należy przyjąć, że szkodą jest uszczerbek majątkowy, czyli zmniejszenie się majątku wskutek określonego zdarzenia, z pominięciem tych zdarzeń, które zależą od woli doznającego uszczerbku.

Przy czym stosownie do art. 363 § 1 zd. 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

W pozwie powód złożył wniosek o powołanie biegłego na okoliczność ustalenia stawki najmu oraz czasu naprawy pojazdu. Rozstrzygnięcie zaistniałego sporu co do wysokości należnego powodowi odszkodowania wymagało wiedzy specjalnej. Sąd postanowił przeprowadzić dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i kosztorysowania napraw pojazdów R. S.

Opinię przez tegoż biegłego sporządzoną na piśmie Sąd uznał za miarodajną dla ustalenia wysokości szkody doznanej przez powoda na skutek uszkodzenia samochodu osobowego, o którym mowa w pozwie.

Opinia powyższa została sporządzona przez kompetentny podmiot dysponujący odpowiednią wiedzą specjalistyczną i doświadczeniem zawodowym, a mianowicie specjalistę w zakresie techniki samochodowej i kosztorysowania napraw pojazdów. Biegły sporządzając opinię oparł się na całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonując jego szczegółowej analizy w kontekście tezy dowodowej wynikającej z postanowienia Sądu o przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego i poddając go następnie weryfikacji w oparciu o wskazane w opinii metody badawcze. Opinia biegłego jest jasna i pełna, a wnioski w niej zawarte zostały logicznie uzasadnione, stanowiąc konsekwentne zwieńczenie przedstawionego w opinii procesu rozumowania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał opinię biegłego za w pełni przekonywującą i przydatną dla rozstrzygnięcia sprawy.

Mieć należy na uwadze, że biegły ustalił, iż średnia stawka najmu pojazdu zastępczego wynosiła 194,71 zł netto (239,50 zł brutto), natomiast średnia stawka pojazdu uszkodzonego wynosiła 245,57 zł netto (brutto 302,05 zł).

Z powyższego wynika, że kwota 200 zł netto w fakturze VAT FS (...) odpowiadała stawce średniej. Wskazać należy, że w ocenie Sądu stawki stosowane przez ubezpieczyciela mogły dotyczy tylko tego okresu najmu, który ubezpieczyciel nie kwestionował.

Uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego wynosił 4 dni robocze. Uszkodzenia pojazdu A. (...) - uszkodzonego, wygenerowane podczas rozpatrywanego zdarzenia kolizyjnego nie dyskwalifikowały samochód z dalszego użytkowania, albowiem spełniał on określone w przepisach warunki techniczne, zaś jego eksploatacja nie zagrażała bezpieczeństwu osób nim jadących oraz innym uczestnikom ruchu drogowego.

Z powyższego wynika, że powodom nie przysługuje wierzytelność wobec pozwanego na kwotę 1230 zł z faktury VAT z dnia 31 maja 2018 r. nr FS (...). Faktura dotyczy 5 dni - za okres od dnia 25 maja 2018 r. do dnia 30 maja 2018 r.

Skoro pozwany za okres 8 dni - od dnia 14 maja 2018 r. do dnia 22 maja 2018 r. otrzymał odszkodowanie, to za okres 5 dni - za okres od dnia 25 maja 2018 r. do dnia 30 maja 2018 r. odszkodowanie mu nie przysługuje albowiem uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego wynosił 4 dni - co wskazał biegły w opinii. Jednocześnie jak wskazano wyżej uszkodzenia pojazdu nie dyskwalifikowały samochodu z dalszego użytkowania.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku.

Stan faktyczny Sąd oparł o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy oraz o treść zeznań świadków, które korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy nie były podważane przez żadną ze stron.

W pkt II wyroku zasądzono na rzecz powoda koszty procesu na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Sąd włożył na powodów obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, albowiem pozwany wygrał sprawę w całości. Na koszty składało się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej (270 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz zaliczka na biegłego (193,20 zł).

(...)

(...)

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.