WZ 32/09 - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 608953

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2009 r. WZ 32/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia J. B. Rychlicki (spraw.).

Sędziowie: M. Pietruszyński, A, Tomczyk.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie J. K., w przedmiocie stwierdzenia nieważności wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. z dnia 14 lutego 1966 r., sygn. akt Sg 17/66, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 14 lipca 2009 r. jego zażalenia na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt Cs Un 20/08, po wysłuchaniu wniosku prokuratora

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, zaś kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. z dnia 14 lutego 1966 r., sygn. akt Sg 17/66, szer. J. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r., o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko własności społecznej (Dz. U. Nr 36, poz. 228 ze zm.) i za to wymierzono mu karę 8 miesięcy więzienia i 1500 zł grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na karę zastępczą 30 dni więzienia. J. K. w dniu 25 czerwca 2008 r. złożył wniosek do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. o stwierdzenie nieważności cyt. wyżej wyroku, na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.).

Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt Cs Un 20/08, wniosku tego nie uwzględnił.

Sąd ten w uzasadnieniu swojego stanowiska wywiódł, że skazanie wnioskodawcy pozostawało bez żadnego związku z przesłankami, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. wyżej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł wnioskodawca J. K. Żalący, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji podniósł, że skazanie go za przestępstwo kradzieży mienia społecznego faktycznie było represją za działalność niepodległościową (malowanie smołą znaków Polski Walczącej wspólnie z innymi osobami). Ponadto wnioskodawca zarzucił sądowi meriti brak inicjatywy w zgromadzeniu "wszelkich akt MSW MON", przez co ocena zgromadzonego materiału dowodowego była wadliwa.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy, po wysłuchaniu prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej, który wniósł o nieuwzględnienie zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia rozważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Wbrew temu, co twierdzi żalący, Sąd pierwszej instancji wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe, na użytek którego z urzędu czy też na wniosek strony zgromadził dowody (por. k. 61). Z drugiej strony Sąd ten zasadnie też, na podstawie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. oddalił stosowny wniosek wnioskodawcy, albowiem nie miał on znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy (k. 98). Istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia w tej sprawie ma to, że akta sprawy WSG w K., sygn. akt Sg 17/66, zachowały się w całości. Zatem nie można podzielić wywodów żalącego, że postępowanie dowodowe było przeprowadzone w sposób nieprawidłowy, a w szczególności, że Sąd pierwszej instancji nie wyczerpał w sposób wystarczający inicjatywy dowodowej w związku z wnioskiem autora zażalenia.

Z kolei zaskarżone orzeczenie, wbrew temu co wywodzi żalący jest prawidłowe. Sąd pierwszej instancji w sposób nader wnikliwy uzasadnił swoje stanowisko. Trafnie wskazał, na te okoliczności, które przemawiały za nieuwzględnieniem wniosku.

Czyn, za który wnioskodawca został skazany w żadnym stopniu nie był związany z rodzajem czynu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. wyżej ustawy.

W związku z tym należało zażalenia wnioskodawcy nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 13 cyt. wyżej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.