Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 13 stycznia 2009 r.
VIII SA/Wa 695/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA-Wojciech Mazur.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2008 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (..) września 2008 r. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez K. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia (...) maja 2003 r. nr (...) w przedmiocie nakazania rozbiórki ogrodzenia na długości 23,5 m i wysokości 1,70 m zlokalizowanego na działce nr (...) w W. D. gmina P.

W skardze na postanowienie z dnia (...) września 2008 r. K. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia oraz wstrzymanie wykonania decyzji z dnia (...) maja 2003 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie jedynie zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie skarga dotyczy wyłącznie postanowienia M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co oznacza, że rozpoznaniu podlega jedynie wniosek dotyczący wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, a nie także decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia (...) maja 2003 r., która nie mogła być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, bowiem w toku rozpoznania jest dopiero skarga na postanowienia stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tejże decyzji.

Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącego stwierdzić należy, że przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja (postanowienie) nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojecie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r.). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.

Co do zasady z przymiotu wykonalności korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.

Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sadowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania.

Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.