Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 3 grudnia 2008 r.
VIII SA/Wa 380/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot.

Sędziowie WSA: Iwona Owsińska-Gwiazda, Sławomir Fularski (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi S.T. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w W. z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji personalnej postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) czerwca 2008 r., nr (...) Dyrektor Generalny Służby Więziennej po rozparzeniu odwołania S.T. od decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia (...) marca 2008 r., znak (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji personalnej Dyrektora Aresztu Śledczego w W. - B. z dnia (...) października 1996 r. w części dotyczącej zaliczenia do wysługi lat w Służbie Więziennej na dzień przyjęcia do służby okresu zasadniczej służby wojskowej w wymiarze 1 rok, 5 miesięcy i 22 dni oraz utrzymania w mocy decyzji personalnej nr (...) w pozostałej części - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Generalny Służby Więziennej w W. wskazał, iż obowiązujące przepisy nie dają podstaw do wydania decyzji administracyjnej w sprawie zaliczenia bądź odmowy zaliczenia funkcjonariuszowi Służby Więziennej okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu stażu służby uprawniającego do dodatku za wysługę lat. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego, Dyrektor Aresztu Śledczego w W. - B. dokonując w decyzji personalnej nr (...) zaliczenia do okresu wysługi lat w Służbie Więziennej okresu zasadniczej służby w Wojsku Polskim, uczynił to bez podstawy prawnej, wobec czego w świetle przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi to przesłankę do stwierdzenia jej nieważności.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S.T., który pismem z dnia 18 lipca 2008 r. (data wpływu do organu odwoławczego) wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia (...) marca 2008 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Generalny Służby Więziennej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. skarżący złożył do akt sprawy decyzję personalną z dnia (...) października 2008 r., nr (...), na mocy której zaliczono mu do wysługi lat w Służbie Więziennej okres nadterminowej zasadniczej służby wojskowej w wymiarze 1 rok, 5 miesięcy i 22 dni oraz decyzję personalną z dnia (...) października 2008 r., nr (...) ustalającą dodatek za wysługę lat. Jednocześnie skarżący wskazał, iż powyższe decyzje go satysfakcjonują, w związku z czym cofa skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.