Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 sierpnia 2008 r.
VIII SA/Wa 360/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Naczelnika Gminy W. z dnia (...) października 1979 r. nr (...) w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego przez Skarb Państwa postanawia: odrzucić skargę J.S.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 7 sierpnia 2008 r. wpłynęła do Sądu, złożona za pośrednictwem Wójta Gminy W., skarga J.S., na powyższą decyzję Naczelnika Gminy W. Skarżący wystąpił o zwrot gospodarstwa rolnego stanowiącego własność jego nieżyjących rodziców, położonego w P., gm. W., przejętego na własność Państwa zaskarżoną decyzją.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 u.p.p.s.a.).

Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Naczelnika Gminy W. z (...) października 1979 r. (odebrana przez zainteresowanych 5 listopada 1979 r. i prawomocna od 15 stycznia 1980 r.), tj. organu I instancji. Świadczy o tym zarówno wskazanie przez skarżącego numeru tejże decyzji, jak i treść skargi, w której skarżący wyraził niezadowolenie z rozstrzygnięcia jakie zapadło przed organem I instancji.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.