Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 29 października 2008 r.
VIII SA/Wa 334/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda.

Sędziowie WSA: Artur Kot (spr.), Marek Wroczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: zawiesić postępowanie sądowe w trybie artykułu 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Uzasadnienie faktyczne

1.1. Pismem z 24 marca 2008 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z (...) maja 2008 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) z (...) lutego 2008 r. Organ I instancji odmówił skarżącemu wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. Organy podatkowe powołały się na art. 133 § 1 w związku z art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

1.2. Zobowiązanie dotyczyło bowiem ówcześnie istniejącej spółki cywilnej, która była podatnikiem VAT. Została jednak zlikwidowana 31 grudnia 2001 r. Z tej przyczyny, skoro skarżący nie jest i nie był podatnikiem VAT z tytułu zobowiązania podatkowego, którego dotyczy wniosek o stwierdzenie nadpłaty, nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 110-117 Ordynacji podatkowej, to zdaniem organów podatkowych nie posiada statusu strony w postępowaniu podatkowym, którego dotyczył jego wniosek. Należało zatem odmówić skarżącemu wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Skoro podatnikiem VAT była spółka cywilna, to utraciła podmiotowość prawnopodatkową na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług z dniem jej rozwiązania. W konsekwencji, skarżący jako były wspólnik zlikwidowanej spółki cywilnej, nie może skutecznie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenia nadpłaty w imieniu własnym lub w imieniu nieistniejącej spółki cywilnej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

2.1. Postanowieniem z 12 czerwca 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 335/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne. Powziął bowiem wątpliwość, czy przepisy art. 75 § 2 pkt 1 lit. b) i § 3 oraz art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej są zgodne z przepisami art. 2 i art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim pomijają wśród osób uprawnionych do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i korekty deklaracji (VAT) wspólników rozwiązanej spółki cywilnej będącej podatnikiem podatku od towarów i usług.

2.2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed TK na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów Ordynacji podatkowej dokonana przez TK, na użytek sprawy o sygn. akt I SA/Łd 335/08, będzie miała istotne znaczenie także dla wyniku niniejszego postępowania, z uwagi na tożsamy problem prawny występujący w obu tych sprawach. Organy uznały bowiem, że skarżący nie może być stroną postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres, w którym podatnikiem była ówcześnie istniejąca spółka cywilna, a on był jej wspólnikiem. W konsekwencji, załączona do wniosku korekta deklaracji VAT - 7 nie wywiera skutków prawnych, jako złożona przez osobę nieuprawnioną. W realiach niniejszej sprawy ta okoliczność będzie miała istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

3. Z uwagi na treść art. 125 § 1 u.p.p.s.a., Sąd uznał, że w sytuacji, gdy w innej sprawie, ale dotyczącej tego samego problemu materialnoprawnego co w sprawie niniejszej, WSA w Łodzi wystąpił już ze stosownym pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, to zasadne jest zawieszenie z urzędu postępowania sądowego. I to bez konieczności występowania do Trybunału Konstytucyjnego z ponownym pytaniem prawnym dotyczącym wykładni przepisów Ordynacji podatkowej wymienionych we wskazanym wyżej postanowieniu WSA w Łodzi z 12 czerwca 2008 r. (I SA/Łd 335/08). Ponowne występowanie do Trybunału Konstytucyjnego, tym razem w sprawie niniejszej, z pytaniem prawnym dotyczącym wykładni wymienionych przepisów na tle zasad konstytucyjnych, tj. w sprawie budzącej istotne wątpliwości prawne, należy uznać zdaniem Sądu za sprzeczne z zasadami ekonomiki procesowej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.