Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 sierpnia 2008 r.
VIII SA/Wa 297/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

S.B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku warsztatowego. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja został wydana w okresie wakacyjnym tj. wówczas gdy przebywał u córki i nikogo nie upoważnił do odbierania korespondencji w jego imieniu. Skarżący podał, że co pewien czas przyjeżdżał do swojego domu, jednak żadnego awiza ani innej informacji o pozostawionej korespondencji nie znalazł.

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Sygn. akt VII SA/Wa 199/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił S.B. termin do wniesienia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że korespondencja skierowana do skarżącego została uznana za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego z naruszeniem art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Sąd uznał, że nieskutecznie doręczona przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję powoduje, że 30 - dniowy termin do wniesienia skargi nie zaczął dla skarżącego biec.

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. Sygn. akt II OZ 762/08 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia J.L. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że w sprawie został spełniony warunek pozostawania pisma do odbioru w placówce pocztowej przez okres 14 dni, zatem dręczenie zaskarżonej decyzji w trybie doręczenia zstępczego należało uznać za prawidłowe i skuteczne.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4 tego art. przewiduje, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Powyższe oznacza, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r. Sygn. akt FZ 713/04).

W rozpoznawanej sprawie zdaniem Sądu, S.B. nie przedstawił w sposób przekonywający okoliczności, które wskazywałyby, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że zaskarżona decyzja została wydana (...) lipca 2007 r. na skutek odwołania wniesionego przez skarżącego w dniu 31 maja 2007 r. Zatem skarżący winien był spodziewać się, że w terminie, który przypadał na okres wakacyjny zostanie wydane i doręczone mu rozstrzygnięcie organu II Instancji. Jeśli zaś zamierzał on w tym okresie pozostawać poza miejscem zamieszkania powinien, zdaniem Sądu, upoważnić inną osobę do odbioru korespondencji, tym bardziej, że jak wynika z żalenia J.L. na posesji skarżącego całą dobę przebywają osoby z jego rodziny, bowiem prowadzą tam działalność gospodarczą i zamieszkują w istniejącym budynku mieszkalnym, bądź powinien podać adres do korespondencji poza miejscem zamieszkania.

Przyjąć zatem należy, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.

W tej sytuacji Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. - odmówił S.B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.