Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1535520

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 16 września 2014 r.
VII SO/Wa 21/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.M. B. o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. M.W. I.N. B. postanawia:

I.

wymierzyć M.W. I.N. B. grzywnę w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi P.M. B. z dnia (...) grudnia 2012 r. (data wpływu do organu);

II.

zasądzić od M.W. I.N. B. na rzecz P.M. B. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. P. M. B., dalej wnioskodawca, zastępowany przez pełnomocnika S. B., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję (...). W. I. N. B. z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...) umarzającą postępowanie odwoławcze, po zapoznaniu się z odwołaniem skarżącego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) września 2012 r. nr (...) nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej (...) wykonanie obowiązku doprowadzenia kominów wentylacyjnych znajdujących się na tarasach przynależnych do lokali mieszkalnych nr (...) w zespole budynków mieszkalnych wielorodzinnych przy ul. S. w (...) do stanu zgodnego z prawem. Sprawa z tej skargi została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt VII SA/Wa 581/14.

W związku z pismem wnioskodawcy z dnia (...) maja 2014 r. zarządzeniem z dnia (...) lipca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania treści ww. pisma poprzez wskazanie, czy pismo to jest wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi z dnia (...) grudnia 2012 r.

W odpowiedzi wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z tytułu nieprzekazania Sądowi jego skargi.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu podał, że uwzględnił w całości skargę wnioskodawcy z dnia (...) grudnia 2012 r. i decyzją z dnia (...) stycznia 2013 r. nr (...) uchylił decyzję własną z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...) oraz na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne prowadzone przez organ II instancji.

Wyjaśnił, iż jakkolwiek odpowiedź na skargę wnioskodawcy z dnia (...) grudnia 2012 r. została przekazana do Sądu w dniu (...) kwietnia 2014 r., to jednak organ uczynił zadość żądaniom wnioskodawcy uznając tę skargę w całości za zasadną. W sytuacji gdy organ nie pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez Sąd w sprawie wymierzenia grzywny, brak jest podstaw do podejmowania postanowienia dyscyplinującego. Nieprzekazanie skargi do Sądu po jej uwzględnieniu przez organ związane było z wątpliwościami przy interpretowaniu przepisów ustawy i błędnym przyjęciem, że uwzględnienie skargi nie powoduje konieczności jej przekazania do Sądu jako już rozpatrzonej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Na wstępie wskazać należy na przebieg sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 581/14, której dotyczy przedmiotowy wniosek. Skarga wnioskodawcy (pismo z dnia (...) grudnia 2012 r.) wpłynęła do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu (...) grudnia 2012 r. Zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upływał z dniem 28 stycznia

2013 r.

Przedmiotowa skarga, pomimo że czytelnie zaadresowana do tut. Sądu, została przez organ włączona do akt administracyjnych innej sprawy (dot. postanowienia (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...)) i to te akta, jako całość, wraz z inną skargą na ww. postanowienie z dnia (...) grudnia 2012 r. zostały przekazane Sądowi w dniu 11 marca 2013 r., a sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt VII SA/Wa 491/13.

Dopiero w skutek pisma organu z dnia (...) marca 2014 r. - w którym organ zwrócił się do tut. Sądu z prośbą o przekazanie skargi wnioskodawcy z dnia (...) grudnia 2012 r. na decyzję z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...), która została przesłana do tut. Sądu przy odpowiedzi na skargę z dnia (...) marca 2013 r. przekazującą skargę na postanowienie z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...) - skarga z dnia (...) grudnia 2012 r. została znaleziona w ww. aktach administracyjnych, a następnie zarejestrowana w dniu (...) marca 2014 r. pod sygn. akt VII SA/Wa 581/14. Z opisanych okoliczności sprawy wynika zatem, że nie doszło do formalnego, nakazanego przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazania przez organ Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ uchybił obowiązkowi przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Określając wysokość grzywny Sąd zważył, iż ustawodawca wprowadził pewną swobodę, określając jedynie górną granicę grzywny. Jej wysokość w pozostałym zakresie została pozostawiona uznaniu sądu. W tej sytuacji koniecznym staje się jej zindywidualizowanie, a więc wskazanie przyczyn, które legły u podstaw jej wymierzenia w konkretnej wysokości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 2005/12).

Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. (M. P. z 2014 r. poz. 146) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej wyniosło 3650,06 zł. Zatem maksymalny wymiar grzywny to 36500,60 złotych.

Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13). Wyłączną przesłanką jej orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie. Nawet skorzystanie przez organ z uprawnienia do autokontroli, wynikającego z art. 54 § 3 p.p.s.a. nie oznacza automatycznego zwolnienia organu z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 445/14, czy z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 474/13). Z kolei to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość, ponieważ zadaniem grzywny nie jest tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej. Organ przekazujący skargę nie jest również uprawniony do zastępowania sądu administracyjnego w badaniu braków formalnych skargi lub też innych braków przesądzających o jej niedopuszczalności.

W ocenie Sądu grzywna w wysokości 200 zł wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a., przy czym należy zauważyć, iż organ uwzględnił skargę w całości, co wpłynęło łagodząco na wysokość grzywny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez wnioskodawcę wpis w kwocie 100 zł.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.