Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814760

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 26 czerwca 2012 r.
VII SA/Wa 887/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Miron.

Sędziowie WSA: Paweł Groński, Magdalena Maliszewska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2012 r. znak: (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala

Uzasadnienie faktyczne

Sygn. akt:

VII SA/Wa 887/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) marca 2012 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), znak: (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Województwu (...) pozwolenia na przebudowę zaplecza rozgrzewkowo-treningowego na przedpolu wschodnim Stadionu (...), zlokalizowanego w C. przy ul. (...), na działkach o nr ew. (...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), (...),(...),(...),(...),(...),(...),(...) -obręb C. (...). Odwołanie było wniesione przez G. K. (skarżący).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Jak wynika z akt, Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...), o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji p.n.: "Przebudowa zaplecza rozgrzewkowo-treningowego Stadionu (...)" dokonał podziału działki o nr ew. (...) na działki o nr ew. (...) (znajdującą się w liniach rozgraniczających przedsięwzięcie EURO 2012) i (...) oraz oznaczył stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2010 r. Nr 26, poz. 133) nieruchomości, które stają się własnością Województwa (...) (działki o nr ew. (...) (...) (...)).

Minister Infrastruktury decyzją z dnia (...) listopada 2011 r., znak: (...), Ldz.: (...), na skutek rozpoznania odwołania wniesionego przez G.K., uchylił decyzję Wojewody (...) z dnia 21 stycznia 2011 r., Nr (...), w części dotyczącej określenia terminu i trybu wydania nieruchomości i w tej części orzekał; w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody (...).

Powyższa decyzja została zaskarżona przez G.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 2723/11 (nieprawomocnym).

Z dniem (...) listopada 2011 r., działki o nr ew. (...)(...) (...) stały się własnością Województwa (...), co znajduje potwierdzenie w księdze wieczystej, nr (...), stan na dzień (...) marca 2012 r., zgodnie z którą właścicielem ww. działek jest Województwo (...).

W ocenie organu skarżący nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji objętej decyzją Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), znak: (...) z uwagi na prawo własności do działek o nr ew. (...). Nieruchomości te bowiem nie znajdują się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji.

Organ przyjął, iż brak jest przepisów prawa, z których wynikałoby, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmował działki stanowiące własność skarżącego. Fakt doręczenia skarżącemu decyzji I instancji również, zdaniem organu, nie kreował przymiotu strony.

Umorzenie postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), znak: (...) było konsekwencją przyjęcia, iż skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Województwu (...) pozwolenia na przebudowę zaplecza rozgrzewkowo-treningowego na przedpolu wschodnim Stadionu (...), zlokalizowanego w C.przy ul. (...), na działkach o nr ew. (...) - obręb C. (...).

Od powyższego rozstrzygnięcia G. K. wniósł skargę do WSA w Warszawie.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji nr z dnia (...) marca 2012 r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w całości i cofnięcie pozwolenia na budowę, nadto - o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do wydania prawomocnego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 2723/11 dotyczącej decyzji Wojewody (...) dnia 21 stycznia 2011 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji pn. "Przebudowa zaplecza rozgrzewkowo - treningowego Stadionu (...) w C. " oraz decyzji Ministra Infrastruktury z dnia (...) listopada 2011 r. przy czym załączył do skargi korespondencję dotyczącą kwestii lokalizacji stadionu i związanym z nią wywłaszczeniem. Podniósł, iż w jego ocenie Województwo (...) nie nabyło skutecznie tytułu prawnego do działek skarżącego. Wyraził pogląd, iż do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia tej kwestii, rozpoznawanej w sprawie toczącej się przed WSA w Warszawie - sygn. akt: VII SA/Wa 2723/11, należy przyjąć, iż jest on nadal ich właścicielem.

Pismem z dnia (...) czerwca 2012 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie niniejszej - toczącej się przed WSA w Warszawie na skutek wniesionej przez niego skargi od decyzji GINB z dnia (...) marca 2012 r. do czasu zakończenia sprawy toczącej się przed sądami administracyjnymi w sprawie decyzji Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...) ("lokalizacyjnej").

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał pogląd o braku przymiotu strony skutkującym zasadnością umorzenia postępowania odwoławczego wobec skarżącego. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. WSA oddalił wniosek o zawieszenie postępowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - oznaczana dalej jako" p.p.s.a." odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę z uwzględnieniem wyżej powołanych reguł, Sąd doszedł do wniosku o bezzsadności zarzutów skargi. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Skarżący nie posiada przymiotu strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, ponieważ nie jest żadnym z podmiotów określonych w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość nie jest wystarczające do uznania, że nieruchomość ta jest usytuowana w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia. Interes prawny, będący konieczną przesłanką do uznania danego podmiotu za stronę postępowania musi istnieć obiektywnie, a nie odnosić się do subiektywnych odczuć. Ocena interesu prawnego nie może być dokonywana również w oparciu o indywidualną wrażliwość zainteresowanego (por. wyr. WSA w Warszawie z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1496/07). Tylko takie ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, które są związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym je, dają właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości prawo do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę (por. wyr. WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Go 708/07).

Usytuowanie nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane należy tłumaczyć w ten sposób, iż przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego np. przepisy techniczno - budowlane, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1223/07).

W sprawie ustalono bezspornie, iż Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...), znak: (...) o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji p.n.: "Przebudowa zaplecza rozgrzewkowo-treningowego Stadionu (...)" dokonał podziału działki o nr ew. (...) na działki o nr ew. (...) (znajdującą się w liniach rozgraniczających przedsięwzięcie EURO 2012) i (...) oraz oznaczył stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2010 r. Nr 26, poz. 133) nieruchomości, które stają się własnością Województwa (...) (działki o nr ew. (...)). Tym samym organ stwierdził, iż skarżący utracił prawo własności do przedmiotowych działek.

Zgodnie z art. 24a ust. 3 ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 nieruchomości, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa własnością odpowiednio Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 stała się ostateczna.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia (...) listopada 2011 r. uchylił decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2011 r., Nr (...) w części dotyczącej jedynie określenia terminu i trybu wydania nieruchomości i w tej części orzekał; równocześnie w pozostałej części utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. (nieprawomocnym w dacie wydawania niniejszego wyroku) oddalił skargę wniesioną na tę decyzje przez G.K.

Wobec powyższego należy za prawidłowy uznać pogląd prawny organu, zgodnie z którym z dniem 2 listopada 2011 r., działki o nr ew. (...) stanowiące uprzednio współwłasność skarżącego przeszły na własność Województwa (...). Okoliczność tę potwierdza treść zapisów księgi wieczystej nr (...), stan na dzień (...) marca 2012 r., zgodnie z którą właścicielem ww. działek jest Województwo (...).

Słusznie organ przyjął, iż skarżący nie może posiadać przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji objętej decyzją Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 201 1 r., nr (...) z uwagi na posiadanie prawa własności do działek o nr ew. (...)(...) (...). Nieruchomości te bowiem nie znajdują się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji.

Ze znajdującej się w aktach sprawy mapy ewidencyjnej wynika, iż działka o nr ew. 1304/139 stanowiąca współwłasność Pana G. K.bezpośrednio sąsiaduje z działką o nr (...) i (...); na których została zaprojektowana m.in. sporna inwestycja. Działka o nr ew. (...) oddzielona jest od inwestycji działką o nr ew. (...). Działka o nr ew. (...) oddzielona jest od inwestycji działką o nr ew. (...) i (...). Natomiast działki o nr ew. (...) i (...), nie zostały uwidocznione na planie zagospodarowania terenu jak i na znajdującej się w aktach sprawy mapie ewidencyjnej.

Należy również wskazać, że skarżący nie powołał się na naruszenie własnego skonkretyzowanego i zindywidualizowanego interesu prawnego. Nie wykazał, aby sporna inwestycja ograniczała lub utrudniała korzystanie z nieruchomości stanowiącej jej własność. Zgodnie bowiem z orzecznictwem, właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości zlokalizowanych w pobliżu projektowanej budowy, aby uzyskać status strony w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę muszą wskazać konkretny przepis przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości wprowadzone ze względu na powstanie w ich sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego (vide - wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2006 r., VII SA/Wa 1221/05, wyrok WSA w Lublinie z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt SA/Lu 562/08).

Prawidłowy jest pogląd organu, zgodnie z którym skarżący nie mógł zostać również uznany za stronę postępowania z uwagi na fakt doręczenia decyzji Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 357/05, ostateczna decyzja administracyjna - przez sam fakt jej doręczenia określonej osobie - nie kreuje samoistnie interesu prawnego. Powyższy pogląd nie budzi jakichkolwiek wątpliwości na gruncie aktualnego orzecznictwa sądowo - administracyjnego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1496/07, wyr. WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1655/06).

W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na pogląd nauki prawa (zob.

J. Dessoulavy-Sliwiński (w:) Z. Niewiadomski (red.) Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2007 r., s. 326), zgodnie z którym "Nabycie statusu strony nie następuje wskutek faktycznego dopuszczenia tej osoby do udziału w postępowaniu (co w istocie miało miejsce w analizowanym przypadku), lecz oparte musi być na przepisie prawa materialnego. (...) Wyraźne stanowisko w tym zakresie zajął NSA w wyr. z 25 maja 2005 r. (OSK 1271/04, niepubl.) stwierdzając, że okoliczność, iż dana osoba została dopuszczona do udziału w postępowaniu zakończonym decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla określonej inwestycji, a następnie także w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, nie powoduje że z tej tylko przyczyny uzyskała ona interes prawny w sprawie o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę. Orzeczenie to jest wyrazem tendencji, w której ustalenie legitymacji strony w postępowaniu staje się sprawą kluczową w postępowaniu administracyjnym, i że tego statusu nie można nabyć per facta concludentia".

Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy wyłącznie stronie postępowania. Jeżeli odwołanie wniesie podmiot nie będący stroną w sprawie należy postępowanie odwoławcze umorzyć.

Nieuwzględnienie wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, w której kontroli sądowej poddana została decyzja Ministra Infrastruktury z dnia (...) listopada 2011 r. ("lokalizacyjna") - sygn. akt: VII SA/Wa 2723/11 nastąpiło wskutek uznania, iż w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 124 bądź w art. 125 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.).

W szczególności nie można uznać, aby fakt pozostawania w toku sprawy, w której przedmiotem rozpoznania jest legalność decyzji "lokalizacyjnej" stanowił przesłankę zawieszenia z urzędu jako kwestia prejudycjalna, o której mowa w art. 125 § 1 p.p.s.a., albowiem nie zachodzi okoliczność, aby rozstrzygnięcie sprawy niniejszej zależało od wyniku wskazanego postępowania sądowoadministracyjnego.

Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a jej wydanie nastąpiło na podstawie obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o jej oddaleniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.