Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 695244

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 29 lipca 2010 r.
VII SA/Wa 843/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.).

Sędziowie WSA: Daria Gawlak-Nowakowska, Bożena Więch-Baranowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2010 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2010 r. znak (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skargę oddala

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2010 r., znak: (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanego dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku E. P. o zawieszenie postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2009 r., znak: (...), umarzającą postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania E. P. od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r., znak: (...), stwierdzającej nieważność, w części dotyczącej określenia terminu ważności, decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) marca 1994 r., znak: (...), zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej M. L. pozwolenia na budowę kiosku branży "(...)" - wymiana istniejącego kiosku na kiosk "(...)" przy ul. (...), na warunkach czasowych do dnia 31 stycznia 1997 r., odmówił zawieszenia postępowania.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 18 grudnia 2009 r., E. P. wystąpiła z żądaniem zawieszenia postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2009 r., do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów, polegającą na niedopełnieniu obowiązku wynikającego z art. 65 § 1 k.p.a., tj. nie przekazania organowi właściwemu złożonego przez E. P. odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r.

Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. obliguje organ administracyjny do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd lub inny organ zagadnienia wstępnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe (zob. wyrok NSA z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt I SA 2314/00). Taka sytuacja zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca.

Postanowieniem z dnia (...)marca 2010 r., znak: (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Pani E. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2010 r., znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powielił argumentację, którą zawarł w postanowieniu z dnia (...) stycznia 2010 r.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. P. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia (...) stycznia 2010 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie, art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu podniosła, że postanowienie narusza art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. bowiem, organ nie uzasadnił dlaczego wyrok sądu w sprawie bezczynności Prezesa Rady Ministrów nie jest zagadnieniem wstępnym mającym wpływ na wynik niniejszego postępowania. Zdaniem skarżącej w przypadku pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia, przesądzona zostanie okoliczność, iż odwołanie od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r., złożyła w terminie.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a tylko w takim zakresie, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega ono kontroli sądu administracyjnego.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2010 r., którym odmówiono zawieszenia postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2009 r., znak: (...), umarzającą postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania E. P. od decyzji Wojewody (...) z dnia września 2008 r., znak: (...), stwierdzającej nieważność, w części dotyczącej określenia terminu ważności, decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) marca 1994 r., znak: (...), zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej M. L. pozwolenia na budowę kiosku branży "(...)" - wymiana istniejącego kiosku na kiosk "(...)" przy ul. (...), na warunkach czasowych do dnia (...) stycznia 1997 r.

Zgodnie z art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. warunkiem zawieszenia postępowania jest wystąpienie zagadnienia wstępnego, tj. takiej sytuacji, w której w danym postępowaniu głównym nie można ustalić istnienia wszystkich wynikających z przepisów prawa przesłanek do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, dopóki inny organ w odrębnym postępowaniu nie wypowie się w tym przedmiocie. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne. Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji publicznej i wydanie decyzji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 marca 2008 r. IV SA/Wa 2164/07, Lex 477571, dostępne na stronie cbois.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w całości należy podzielić stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w prowadzonym przez organ postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r. nie wystąpiło zagadnienie wstępnie w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wbrew twierdzeniom skargi, w prowadzonym przez organ postępowaniu, z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r., nie wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., które obligowałoby organ do zawieszenia postępowania administracyjnego. W szczególności podkreślić należy, że rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie nieprzekazania odwołania nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie, w rozumieniu ww. artykułu k.p.a. Należy bowiem zauważyć, że bezczynność Prezesa Rady Ministrów nie miała wpływu na postępowanie prowadzone przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Trzeba podkreślić, że organ ten wydał w dniu (...) listopada 2009 r., znak: (...) decyzję umarzająca postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia przez E. P. odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) września 2008 r., ze względu na brak przymiotu strony skarżącej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.