Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1931166

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 maja 2010 r.
VII SA/Wa 683/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Machlejd.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2010 r., znak: (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia

1.

przyznać skarżącej J. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł (dwieście złotych),

2.

w pozostałym zakresie wniosek oddalić.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 19 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2910,12 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany na wsi, dwie działki na wsi (V klasa użytku rolnego) o łącznej pow. 0,35 ha. Do miesięcznych kosztów utrzymania skarżąca zaliczyła: czynsz 489,65 zł, światło 86,57 zł, leki 246,56 zł, administracja 284,07 zł, telefon 178,83 zł, telewizor 42 zł, podatek od nieruchomości 35 zł, ubezpieczenie 87 zł, nasiona i folia na działce 60 zł, odsetki 33 zł, żywność i środki czystości oraz ubrania 870 zł. Podała, że orzeczono wobec niej i męża II grupę inwalidzką oraz, że nie czerpią dochodów z działek. Wskazała, że ponosi wysokie koszty prowadzenia postępowań administracyjnych (kserokopie, listy, telefony, zakup materiałów piśmienniczych).

Postanowieniem z dnia (...) maja 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu zaś (...) maja 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw J. W. od ww. postanowienia. W związku z powyższym zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ww. postanowienie straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...).

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane w stosunku do osób żyjących w ubóstwie (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia). Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę (por. np. post. NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., OZ 862/04, niepubl.). Sąd w przytoczonym postanowieniu dodał, że osoba ubiegająca się o prawo pomocy powinna poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby oszczędności poczynione w ten sposób okazały się niewystarczające, może zwrócić się o pomoc państwa.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w złożonym wniosku oraz wysokość wpisu sądowego od skargi należnego w niniejszej sprawie (dwieście złotych), uznano, iż uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Należy zauważyć, że wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany (remont aktualnie przerwany), dwie działki, dochód z którego się utrzymują to 2910 zł. Świadczy to o tym, iż strona nie pozostaje w szczególnie trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzyskiwane dochody przy uwzględnieniu znacznych wydatków ponoszonych przez skarżącą na leczenie nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w ich utrzymaniu koniecznym. Dlatego też, Sąd postanowił zwolnić J. W. od wpisu od skargi, który na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem ponoszonym przez skarżącą w niniejszej sprawie i może pozostać dla strony jedynym wydatkiem w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to wpis za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę i złożenia wniosku o uzasadnienie - również 100 zł, opłaty kancelaryjne za odpisy, oraz ewentualne koszty postępowania kasacyjnego).

W odniesieniu do ewentualnych późniejszych kosztów postępowania uznano zaś, że skarżąca jest w stanie je ponieść.W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.