Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 695240

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 29 lipca 2010 r.
VII SA/Wa 668/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak.

Sędziowie WSA: Daria Gawlak-Nowakowska, Bożena Więch-Baranowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2010 r. sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2010 r. znak (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego

I.

uchyla zaskarżone postanowienie,

II.

stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak (...) wydanym (...) stycznia 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody (...) z (...).09.2009 r.

W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowanym postanowieniem wojewoda odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta K. z (...).05.2009 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wykonanych robót budowlanych, tzn. zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę Nr (...) z (...) czerwca 2006 r. budynku mieszkalno-usługowego, wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz wjazdu i przebudowy chodnika na działce nr (...) obręb (...) K., przy ul. (...) w K. oraz o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę, na wykonanie robót budowlanych: budowa instalacji wewnętrznych; elektrycznych, wod.-kan., c.o., wentylacji mechanicznej garażu podziemnego, węzła cieplnego - wymiennikowi oraz wykonanie robót wykończeniowych zewnętrznych i wewnętrznych w zrealizowanym ww. obiekcie budowlanym".

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że z wnioskiem o zawieszenie postępowania odwoławczego wystąpiła C. S. wnosząc o zawieszenie postępowania - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dotyczącego tej inwestycji przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego i (...) Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy podał, iż w jego ocenie prawidłowo uznano, że postępowanie przed organami nadzoru budowlanego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. wydanej w sprawie pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniosła C. S.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżąca podała, że w jej ocenie przed wydaniem pozwolenia na kontynuowanie robót budowlanych organ nadzoru budowlanego winien podjąć decyzję czy roboty były prowadzone bezprawnie. Nadto skarżąca zarzuciła, że organ nie przedstawił uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, nie odniósł się do przedmiotu sprawy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny - zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi, ze doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia wystąpiły, dlatego skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane (...) stycznia 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody (...) odmawiające zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania odwoławczego od decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę

Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego, istotnego w sprawie stosownie do art. 7 i 77 k.p.a.

Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. decyzja czy postanowienie powinno być należycie uzasadnione z podaniem m.in. Dowodów na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.

Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd Administracyjny zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w przepisach k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

Przy czym należy podkreślić, że organ odwoławczy mając obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy jest tak samo jak organ I instancji związany ww. zasadami postępowania.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że wniosek skarżącej po rozpatrzeniu którego wydano kontrolowane postanowienie zawierał żądanie zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę - kontynuowanie budowy do czasu zakończenia postępowania dotyczącego inwestycji prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego.

Wojewoda (...) odmówił zawieszenia postępowania (postanowienie z (...).09.2009 r.) uznając, że nie toczy się w stosunku do tej inwestycji postępowanie związane nakazem rozbiórki ani też postępowania na podstawie art. 51 ust. 3 - Prawa budowlanego, które stanowiłyby zagadnienia wstępne w przedmiotowej sprawie i wykluczałyby wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaś utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji uzasadnił je jedynie lakonicznym stwierdzeniem, że prowadzone postępowanie przed organami nadzoru budowlanego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dla rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Krakowa wydanej w sprawie pozwolenia na budowę

Tak lakoniczne uzasadnienie, bez przedstawienia ustaleń, analizy i ocen organu uchybia wymogom art. 107 k.p.a. a nade wszystko nie pozwalają Sądowi na dokonanie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Należy przy tym podkreślić, że organ posiadał obszerny materiał w postaci kilku rozstrzygnięć dotyczących przedmiotowej inwestycji wydanych w ramach nadzoru budowlanego.

M.in. w aktach znajduje się decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...).07.2009 r. w uzasadnieniu której organ podał, że w dacie jej wydania pozostają w toku cztery postępowania w ramach nadzoru budowlanego m.in. Z wniosku skarżącej o nakazanie rozbiórki.

Nadto WINB podał, że po wyrokach WSA w Krakowie nie zostało zakończone ostateczną decyzją postępowanie wszczęte w stosunku do przedmiotowej inwestycji w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Dla prawidłowego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej organ winien ustalić - na podstawie posiadanych materiałów dowodowych czy zachodzą przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. czy wynik postępowań toczących się odnośnie przedmiotowej inwestycji wpłynie na treść rozstrzygnięcia organu a następnie swoją ocenę wyrazić w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie to przyczyną tego są istotne powody.

Możliwość dokonania oceny legalności rozstrzygnięcia warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Uzasadnienie ma, bowiem na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.