Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3038746

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 26 czerwca 2019 r.
VII SA/Wa 363/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska.

Sędziowie WSA: Jadwiga Smołucha (spr.), Tomasz Stawecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. B. (dalej: "skarżący") jest postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "(...) WINB") nr (...) z (...) grudnia 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej: "organ pierwszej instancji" "PINB") nr (...) z (...) października 2018 r., odmawiające wznowienia postępowania na wniosek S. B. w sprawie dotyczącej samowolnej budowy zbiornika wodnego (stawu) dokonanej przez S. B. na działkach nr ew. (...) i (...), położonych w miejscowości T., gmina M.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

PINB w W. decyzją nr (...) z (...) marca 2017 r. nakazał skarżącemu rozbiórkę (likwidację) zbiornika wodnego (stawu), usytuowanego na działkach nr ew. (...) i (...), położonych w miejscowości T., gmina M. oraz uporządkowanie terenu po dokonanej rozbiórce.

(...) października 2018 r. do PINB w W. wpłynął wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB w W. nr (...) z (...) marca 2017 r.

PINB w W. postanowieniem nr (...) z (...) października 2018 r. odmówił wznowienia na wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w ww. sprawie.

Zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł skarżący.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego (...) WINB postanowieniem nr (...) z (...) grudnia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie PINB w W. nr (...) z (...) października 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż wznowienie postępowania to tryb nadzwyczajny, w którym można dochodzić wyeliminowania z obiegu prawnego ostatecznej decyzji administracyjnej. Jest to postępowanie szczególne, stanowiące odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnych. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 145 § 1 wyczerpująco wylicza podstawy wznowienia postępowania nie dopuszczając wykładni rozszerzającej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż warunkiem wznowienia postępowania w oparciu o powołany przez wnioskującego art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest łączne wystąpienie trzech przesłanek. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody muszą być nowe oraz istotne dla sprawy. Są to zarówno okoliczności faktyczne lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Po drugie, wspomniane okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji. Brak jest możliwości wznowienia postępowania, gdy okoliczności faktyczne lub dowody zaistniały po powzięciu przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Stan taki bowiem upoważnia do wszczęcia postępowania w nowej sprawie. Po trzecie, organ nie posiadał wiedzy o tychże okolicznościach faktycznych lub dowodach. Przesłanka ta jest związana z zasadą swobodnej oceny dowodów, wedle której organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Na potwierdzenie wyjścia na jaw nowych okoliczności faktycznych/dowodów, istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję S. B. załączył wydruki zdjęć uzyskanych z portalu Google Earth, przedstawiających przedmiotowy staw w latach 2010, 2011,2014, 2015 i 2018.

Organ odwoławczy oceniając wniosek z (...) października 2018 r. stwierdził, że de facto nie zawiera on wskazania nowych dowodów lub okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, że powyższe jest niezbędne z punktu widzenia możliwości wznowienia postępowania. W ocenie organu odwoławczego zdjęcia z portalu Google Earth mają niską wartość dowodową, jak również dowodzą tylko faktu istnienia przedmiotu postępowania, tj. stawu w 2010 r. oraz jego powiększania na przestrzeni kolejnych lat, co - jak ocenił organ odwoławczy - przesądza o tym, że dokumenty te nie są "istotne" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Organ odwoławczy uznał za prawidłową opinię wyrażoną w uzasadnieniu postanowienia PINB w W. Nr (...) z (...) października 2018 r., znak: (...), zgodnie z którą argumenty podnoszone we wniosku z 1 października 2018 r. stanowią polemikę z ustaleniami poczynionymi w sprawie i stanowią co najwyżej wskazanie braków przeprowadzonego przez PINB w W. postępowania dowodowego.

Dodatkowo organ odwoławczy wskazał również na wątpliwości w zakresie zachowania przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB w W. Nr (...) z (...) marca 2017 r., znak: (...). Organ odwoławczy powołując się na treść art. 148 k.p.a. wskazał, iż decyzja Nr (...) z (...) marca 2017 r., znak: (...), zgodnie z załączoną do akt kopertą została zwrócona do nadawcy (...) marca 2017 r. z uwagi na jej nie podjęcie w terminie, pomimo dwukrotnego awizowania ((...) marca 2017 r. i (...) marca 2017 r.). Następnie PINB w W. podjął działania celem sprawdzenia wykonania nakazu ww. decyzji, tj. pismem z (...) lipca 2018 r. poinformował S. B. o zamiarze przeprowadzenia kontroli, przeprowadził kontrolę (...) sierpnia 2018 r. w obecności inwestora, a następnie upomnieniem z (...) sierpnia 2018 r. poinformował zobowiązanego, że niewypełnienie obowiązku wynikającego z ww. decyzji spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Pomimo powyższych okoliczności S. B. we wniosku z (...) października 2018 r. wskazał, że o okolicznościach, które w ocenie skarżącego uzasadniają wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją dowiedział się dopiero w dniu (...) września 2018 r. podczas rozmowy z adwokatem, tj. po ponad 1,5 - rocznym okresie od wydania decyzji PINB w W. Nr (...).

W tym miejscu organ odwoławczy przytoczył treść uzasadnienia wyroku WSA w Poznaniu z 10 maja 2017 r., sygn. akt: IV SA/Po 149/17: "Nie można podzielić stanowiska, że początek biegu terminu określonego w art. 148 k.p.a. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie nie od chwili, kiedy strona dowiedziała się o przesłankach wznowieniowych, lecz od chwili, kiedy zrozumiała ich znaczenie. Nie jest istotna w przypadku terminu z art. 148 § 1 k.p.a. świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia".

Organ odwoławczy dodał także, że dla zachowania terminu z art. 148 § 1 k.p.a. nie ma znaczenia, kiedy uświadomiono sobie o zaistnieniu możliwości wniesienia podania o wznowienie postępowania, ale wtedy, kiedy obiektywnie dowiedziano się o istnieniu okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania (wyrok WSA w Szczecinie z 22 marca 2017 r., sygn. akt: II SA/Sz 7/17).

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż wniosek z (...) października 2018 r. nie spełnia przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., jak również nie został złożony w terminie określonym w art. 148 k.p.a. i w związku z powyższym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie (...) WINB nr (...) z (...) grudnia 2018 r., skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów:

- art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego celem wyjaśnienia sprawy i niezasadne zaakceptowanie przez organ II instancji istotnych braków postępowania organu I instancji, w szczególności braku poczynienia ustaleń w przedmiocie daty wybudowania zbiornika wodnego przez skarżącego oraz sposobu jego wykorzystania, jak również nieuwzględnieniu przedstawionych dowodów w postaci zdjęć z portalu Google Earth w sytuacji gdy dotyczyły okoliczności istotnych dla oceny zasadności zwolnienia skarżącego z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę stawu oraz ustalenia, czy wystąpiły istotne okoliczności faktyczne uzasadniające wznowienie postępowania;

- art. 7 i 77 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, oparciu rozstrzygnięcia na niepełnej podstawie faktycznej wobec braku poczynienia ustaleń w przedmiocie daty powstania stawu, jak również sposobu jego późniejszego wykorzystania, przez co organ I instancji, a w ślad za nim także organ II instancji naruszył przepisy prawa materialnego art. 91 ust. 4 pkt 2 ustawy z 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 230);

- art. 138 § 1 pkt 2 oraz § 2 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej kontroli odwoławczej i odniesienia się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia (...) WINB nr (...) z (...) grudnia 2018 r. i postanowienia PINB w W. nr (...) z (...) października 2018 r. oraz o zasądzenie od (...) WINB kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę (...) WINB wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, a zatem ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać trzeba, że za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu (...) WINB nr (...) z (...) grudnia 2018 r., które to ustalenia uznał za prawidłowe (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

Istota sporu powstałego między stronami w sprawie dotyczy ustalenia, czy określenie daty budowy i charakteru prawnego stawu na podstawie przedstawionego dowodu w postaci zdjęć z portalu Google Maps stanowi istotny dla sprawy nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji, nieznany organowi, który wydał decyzję, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wynika, że aby spełnić tę przesłankę do uchylenia decyzji ostatecznej i wznowienia postępowania należy wykazać, że wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydawał decyzję, której uchylenia domaga się strona we wniosku o wznowienie (zob.: wyrok NSA z 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1671/18).

Dowód w postaci zdjęć z portalu Google Maps jako nieznajdujący się w aktach sprawy prowadzonej przez PINB w W. formalnie stanowił nowy dowód uzasadniający wszczęcie postępowania wznowieniowego. Okoliczności z niego wynikające nie mogły jednak być uznane za nowe w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ponieważ były znane PINB w W., który wydał decyzję o nakazie rozbiórki stawu. W aktach postępowania znajdują się niekwestionowane przez organ oświadczenia zarówno skarżącego, jak i dwóch świadków potwierdzających termin budowy przedmiotowego stawu na ok. 1990 r., a także organ odniósł się do tych dowodów w uzasadnieniu decyzji, z czego należy wnosić, że PINB w W. w momencie wydawania ostatecznej decyzji administracyjnej miał wiedzę o istnieniu tej okoliczności.

Ponadto, zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a. wznowienie postępowania może uzasadnić jedynie wystąpienie takich okoliczności, których istnienie lub brak będzie bezpośrednio wpływać na treść rozstrzygnięcia w sprawie, tj. w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (zob.: wyrok WSA z 27 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 491/18).

W związku z powyższym istotna przesłanka wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie została spełniona.

Wbrew zarzutom skargi (...) WINB nie dopuścił się naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a. Prawidłowo organ odwoławczy uznał za zasadne stanowisko PINB w W., że zdjęcia z portalu Google Maps obrazujące istnienie stawu w 2010 r., nie stanowią o nowej, istotnej dla sprawy, istniejącej w dniu wydania decyzji i nieznanej organowi okoliczności, z uwagi na którą należałoby uchylić decyzję o nakazie rozbiórki stawu z 2017 r.

Reasumując, uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.