Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2139079

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 sierpnia 2016 r.
VII SA/Wa 3016/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i T. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2015 r. znak: (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. T. J. i A.J. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2015 r. znak (...). Skarga nie została podpisana przez T. J.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

Natomiast, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (w tym skarga - art. 57 § 1 p.p.s.a.) powinno zawierać jej podpis (względnie jej pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego). Przy tym podkreślić należy, że wyjątek od tej zasady wprowadza art. 46 § 4 p.p.s.a., stanowiąc, iż za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Zgodnie także z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w przypadku wymienienia w piśmie załączników, także odpisy załączników. Jest to konieczne dla doręczenia ich uczestnikom postępowania. Liczba odpisów uzależniona jest od liczby osób uczestniczących w postępowaniu. Obowiązek dostarczenia kopii pisma ciąży na wnioskodawcy, którego wezwano do uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie i pod stosownym rygorem. Niedostarczenie kopii pisma uniemożliwia Sądowi doręczenie jego uczestnikowi, który posiada uprawnienia do wypowiadania się w sprawie, również na temat stanowiska zajętego przez skarżącego w złożonym piśmie (skardze). Niespełnienie warunku formalnego powoduje zatem niemożność uzyskania stanowiska innych stron, co z kolei łamie zasadę równości stron w postępowaniu przed Sądem.

Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.

Pismami z dnia 4 stycznia 2016 r. przesłano do skarżących odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 31 grudnia 2015 r., o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie solidarnie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego przez oboje skarżących, a także wezwano T. J. do podpisania skargi, lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej, również zakreślając siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ww. pisma zostały doręczone skarżącym w dniu 12 stycznia 2016 r. (datownik pocztowej placówki oddawczej). Powyższa data została przyjęta jako korzystniejsza, z uwagi na brak własnoręcznej adnotacji skarżących o dacie przyjęcia przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz pomimo adnotacji wydającego przesyłkę o doręczeniu w dniu 11 stycznia 2016 r.

Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 19 stycznia 2016 r.

Pomimo upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, T. J. nie podpisała skargi, nie nadesłała odpisu skargi, jak również nie uiściła należnego wpisu sądowego.

Zauważyć jednocześnie trzeba, że wprawdzie w piśmie z dnia 10 stycznia 2016 r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 14 stycznia 2016 r.) T. J. wycofała skargę, jednak cofnięcie nie mogło wywołać skutków procesowych. Cofnąć można bowiem skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 3150/13, LEX nr 1452869; z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, LEX nr 335007; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 923/08 LEX nr 527696).

W okolicznościach niniejszej sprawy oświadczenie T. J. o cofnięciu skargi jest zatem prawnie nieskuteczne, a jej skarga podlega odrzuceniu.

Natomiast, w stosunku do A. J., w następstwie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2016 r., odmawiające A.J. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 13 maja 2016 r., doręczonym w dniu 20 maja 2015 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII wezwano A. J. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 grudnia 2015 r., w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2015 r. znak (...), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 4 lipca 2016 r. nie uiszczono należnego wpisu sądowego.

W tym stanie rzeczy także skarga A. J. podlega odrzuceniu.

Na niniejszej rozstrzygnięcie ma także wpływ okoliczność, iż wprawdzie w dniu 20 stycznia 2016 r. (data nadania w UP) A. J. nadesłał podpisany przez siebie odpis skargi, jednakże uczynił to po upływie zakreślonego terminu, który upływał z dniem 19 stycznia 2016 r. Stosownie zaś do art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3 i art. 85 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.