VII SA/Wa 296/20 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3078574

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2020 r. VII SA/Wa 296/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K Ł na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia (...) listopada 2019 r. sygn. (...) w przedmiocie nałożenie grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

K Ł złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia (...) listopada 2019 r. sygn. (...) w przedmiocie nałożenie grzywny w celu przymuszenia.

Na mocy zarządzenia z dnia 11 lutego 2020 r. zobowiązano skarżącą do nadesłania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ww. wezwanie przesłane zostało skarżącej przy piśmie z dnia 18 lutego 2020 r. Skarżąca odebrała ww. wezwanie w dniu 24 lutego 2020 r. i w zakreślonym terminie nie wykonała zarządzenia i nie podała numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) dalej zw.p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.

Wskazać należy, oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącej. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie poda numeru PESEL. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis.

W niniejszej sprawie K Ł, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiściła wpisu sądowego, ani nie podała numeru PESEL. W niniejszej sprawie Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego. Strona nie zastosowała się do powyższego wezwania.

Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.