Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1458584

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 lutego 2013 r.
VII SA/Wa 2803/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Machlejd.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. C. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2012 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić wniosek W. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 26 października 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek W. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2012 r. nr (...). Jednocześnie z wnioskiem skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 29 października 2012 r. skargę W. C. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpisano do dziennika korespondencji KO i przekazano skargę wraz z wnioskiem do organu celem udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych.

Pismem z dnia (...) listopada 2012 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił odpowiedzi na skargę W. C. na ww. postanowienie. Wniósł o jej odrzucenie z uwagi, że została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący W. C. uzasadniał tym, iż długotrwale zdobywał kolejne dowody w sprawie takie jak: zdjęcia satelitarne, przeprowadzenie rozmów z mieszkańcami, potwierdzanie faktów w terenie, porównania z dokumentacją fotograficzną, wiedzą świadków i osób zainteresowanych sprawą. Skarżący podniósł, że całość wykonanych czynności w tej sprawie wymagało poświęcenia dużej ilości czasu co było trudną do przezwyciężenia przeszkodą rozciągającą się w czasie.

Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.

W odpowiedzi na ww. pismo skarżący nadesłał pismo z dnia 12 stycznia 2012 r., w którym podał, że dochodził swoich praw i poszukiwał nowych dowodów i świadków w sprawie. Poinformował, że na początku lutego zamówił zdjęcia lotnicze, które otrzymał na początku marca 2012 r. Następnie wskazał, że wielokrotnie udawał się na wizytę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w celu wyjaśnienia sprawy i dostarczenia dowodów w postaci zdjęć lotniczych. Jednocześnie podał, że starał się o kolejnych świadków w sprawie, którzy posiadaliby nowe mapy oraz zdjęcia. Wskazał, że zajęło mu to około miesiąca. Następnie wyjaśnił, że zmuszony został zająć się bieżącymi sprawami, zwłaszcza wynikłymi ze sporu z A. R. Poinformował, że po złożeniu pozwu w Sądzie o ochronę dóbr osobistych dopiero spokojnie bez stresu mógł zająć się sprawą kontynuowaniem sprawy samowoli budowlanej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 p.ps.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przepis art. 88 p.ps.a stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawca wniósł go w terminie siedmiodniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Po analizie akt sprawy nie można stwierdzić, iż zachował on termin o którym była powyżej. Skarżący wprawdzie nadesłał do Sądu pismo z dnia (...) stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego (...) stycznia 2013 r.), jednakże nie wskazał w nim, odpowiedzi na wezwanie mające ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.

Brak wykazania przez wnioskodawcę, że zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skutkuje stwierdzeniem, iż złożył przedmiotowy wniosek po terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.