Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1564825

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 maja 2014 r.
VII SA/Wa 2553/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński (spr.).

Sędziowie WSA: Bogusław Cieśla, Krystyna Tomaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2013 r. znak (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego skargę oddala

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) października 2013 r. znak (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - dalej GINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej k.p.a., oraz w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.) - dalej upea, po rozpatrzeniu zażalenia S. K. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - dalej (...) WINB, z dnia (...) sierpnia 2013 r., znak: (...), w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego - utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia (...) maja 2009 r., znak: (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) - dalej PINB w (...), nakazał S.K. rozbiórkę murowanego budynku gospodarczo - mieszkalnego o wymiarach w rzucie 5,80 x 5,80 m zrealizowanego na działce nr ew. (...), przy ul. (...) w (...), bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. (...) WINB w (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2009 r., znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą decyzję, który wyrokiem z dnia 1 października 2009 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 469/09 oddalił skargę. Natomiast wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 97/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. K. od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

PINB w (...), działając jako wierzyciel upomnieniem z dnia (...) marca 2011 r., wezwał S. K. do dobrowolnego dokonania rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji. Ponieważ skarżący nie wykonał obowiązku PINB w (...) wystawił tytuł wykonawczy w dniu (...) kwietnia 2011 r. nr (...) wszczynając tym samym postępowanie egzekucyjne.

S. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia (...) maja 2011 r. PINB w (...) uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione, a postanowienie to stało się ostateczne.

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. organ egzekucyjny nałożył na S. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 25 546,20 zł z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, a postanowienie to stało się ostateczne.

W dniu (...) października 2011 r., wpłynęło do (...) WINB podanie S. K., w którym wniósł on o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia (...) listopada 2011 r., Znak: (...)(...) WINB wstrzymał postępowanie egzekucyjne, prowadzone w niniejszej sprawie, do dnia (...) czerwca 2012 r.

Postanowieniem z dnia (...) lutego 2012 r. znak: (...)(...) WlNB odmówił na wniosek S. K. wszczęcia postępowania w sprawie zmiany własnego postanowienia z dnia (...) listopada 2011 r., znak: (...), w części dotyczącej terminu wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W trybie zażaleniowym GINB postanowieniem z dnia (...) marca 2012 r. Znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Podaniem z dnia (...) czerwca 2012 r. S. K. po raz kolejny wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie do lipca 2015 r. W uzasadnieniu wnioskodawca powołał się na swoją trudną sytuację finansową i zły stan zdrowia.

Pismem z dnia (...) czerwca 2012 r., znak: (...) Wójt Gminy (...) poinformował (...) WINB, iż w chwili obecnej Gmina (...) nie może zapewnić S.K. lokalu zastępczego.

W związku z powyższym (...) WINB w (...) postanowieniem z dnia (...) lipca 2012 r. Znak (...) wstrzymał postępowanie egzekucyjne do dnia (...) czerwca 2013 r.

Pismem z dnia (...) czerwca 2013 r. S. K. wniósł o zmianę postanowienia (...) WINB w (...) z dnia (...) lipca 2012 r. znak: (...). w części dotyczącej terminu wstrzymania postępowania egzekucyjnego i orzeczenie nowego terminu wstrzymania postępowania egzekucyjnego do dnia (...) czerwca 2014 r.

W piśmie z dnia (...) czerwca 2013 r. znak: (...) Wójt Gminy (...) poprosił o uwzględnienie wniosku S. K. podnosząc przy tym, że Gmina (...) nie może w chwili obecnej zapewnić wnioskodawcy lokalu mieszkalnego.

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2013 r. znak: (...)(...) WINB w (...) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany postanowienia (...) WINB w (...) z dnia (...) lipca 2012 r. znak: (...).

Podaniem z dnia (...) lipca 2013 r. S. K. ponownie wystąpił o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego podnosząc przy tym, że w lipcu ubiegłego roku uległ wypadkowi drogowemu, w wyniku którego stał się osobą niepełnosprawną i posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym z chorobą zawodową w postaci kostno-stawowej, co w znacznym stopniu ogranicza jego zdolność normalnego funkcjonowania, jak również, że choruje na astmę oskrzelową i POCHP, tj. przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.

Pismem z dnia (...) lipca 2013 r. Znak: (...)(...) WINB w (...) zwrócił się do Wójta Gminy (...) z prośbą o udzielenie informacji, czy w związku z orzeczeniem rozbiórki budynku mieszkalnego, S. K. w ogóle przysługuje: lokal socjalny, lokal zamienny lub pomieszczenie tymczasowe, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 z późn. zm.). W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy (...) w piśmie z dnia (...) sierpnia 2013 r. znak: (...) poinformował, iż S. K. nie spełnia kryteriów pozostawania w trudnych warunkach mieszkaniowych, co stanowi jedną z przesłanek do przyznania lokalu mieszkalnego, bowiem posiada na działce nr ewid. (...) w (...) inny budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej przekraczającej 5 m2 i brak jest oceny niespełnienia przez ten obiekt wymogów przeznaczenia na pobyt ludzi, a ponadto S. K. nie spełnia kryteriów do przyznania mu lokalu zamiennego, ponieważ jest on właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, budynkiem gospodarczo-mieszkalnym i budynkiem gospodarczym położonej w (...) przy ul. (...).

W oparciu o powyższe (...) WINB postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2013 r., znak: (...) odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB w (...) w sprawie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo-mieszkalnego o wymiarach w rzucie 5,80 x na 5,80 m, usytuowanego na działce nr ew. (...) przy ul. (...) w (...).

S. K. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, po którego rozpoznaniu zapadło opisane na wstępie zaskarżone postanowienie GINB.

W jego uzasadnieniu GINB wyjaśnił, że podstawę prawną badanego rozstrzygnięcia (...) WINB stanowi art. 23 § 6 upea, zgodnie z którym "organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ (...)".

Organ wyjaśnił, że celem unormowania przewidzianego w ww. przepisie jest możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych indywidualnych okoliczności, uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji, stanowiące odstępstwo od zasady możliwie najszybszego wykonania zobowiązania, co uzasadnione jest chociażby z uwagi na koszty postępowania egzekucyjnego; ustawodawca w żaden sposób nie określił przy tym, jakiego rodzaju przypadki uznał za szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 23 § 6 upea, ocenę w tym względzie pozostawiając organom orzekającym w konkretnej sprawie. Nie ulega jednak wątpliwości, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie tego przepisu muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie; "szczególny" w rozumieniu potocznym oznacza bowiem "odznaczający się czymś osobliwym, zwracający czymś uwagę, niezwykły, wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt: III SA/Wa 2118/05, LEX nr 217413). GINB dodał, iż wynikające z art. 23 § 6 upea uprawnienie ma charakter uznaniowy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt: III SA 1419/99, LEX nr 47230).

GINB podkreślił, że decyzja (...) WINB utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) - dalej PINB w (...), z dnia (...) maja 2009 r., nakazującą S. K. dokonanie rozbiórki murowanego budynku gospodarczo-mieszkalnego o wymiarach w rzucie 5,80 x na 5,80 m, usytuowanego na działce nr ew. (...), przy ul. (...) w (...) została wydana w dniu (...) czerwca 2009 r. Obowiązek rozbiórki do dnia dzisiejszego nie został wyegzekwowany.

GINB wyjaśnił, że (...) WINB postanowieniem z dnia (...) listopada 2011 r., znak: (...) wstrzymał postępowanie egzekucyjne do dnia (...) czerwca 2012 r., a następnie postanowieniem z dnia (...) lipca 2012 r., znak: (...) wstrzymał postępowanie egzekucyjne do dnia (...) czerwca 2013 r.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego zawartego w zażaleniu z dnia (...) września 2013 r. dotyczącego trudnej sytuacji zdrowotno-finansowej GINB wskazał, że jak zauważył (...) WINB nałożony na skarżącego obowiązek - nakaz rozbiórki budynku gospodarczo-mieszkalnego nie jest obowiązkiem o charakterze osobistym, a więc za zobowiązanego może on zostać wykonany przez inne osoby. Powołanie się po raz kolejny w toku postępowania egzekucyjnego na stan zdrowia nie jest okolicznością, która uzasadniałaby wstrzymanie tego postępowania. Również trudna sytuacja finansowa zobowiązanego nie może stanowić przesłanki do wstrzymania postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2093/11).

GINB wyjaśnił, że wypadek drogowy, na który powołuje się skarżący miał miejsce w lipcu 2012 r. Mając na uwadze fakt, że wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego został złożony po upływie roku od tego zdarzenia, okoliczność ta, w ocenie GINB, nie może zostać uznana za szczególnie uzasadnioną.

GINB wyjaśnił, że instytucji wstrzymania na czas określony czynności egzekucyjnych lub postępowania nie można traktować jako środka przysługującego zobowiązanemu do przerwania egzekucji w trudnych dla niego sytuacjach życiowych i w jego ocenie w niniejszej sprawie nie zachodzą "szczególnie uzasadnione przypadki", uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 23 § 6 upea.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł S.K., domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił: naruszenie art. 23 § 6 upea przez przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego i w konsekwencji przyjęcie, że nie zachodzi przesłanka szczególnie uzasadnionego przypadku, która uzasadniałaby wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i czynności egzekucyjnych; naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydawanie odmiennych postanowień przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych, a mianowicie w odniesieniu do poprzednio wydawanych postanowień (...) WINB z dnia (...) listopada 2011 r. (znak: (...)) i z dnia (...) lipca 2012 r. (znak: (...)); pominięcie i nieuwzględnienie treści art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. Nr 84, poz. 906), który zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, odbudowę zniszczonego w wyniku działania żywiołu obiektu budowlanego o kubaturze mniejszej niż 1000 m3 i nie wyższych niż 12 metrów nad poziomem terenu, a przedmiotowy budynek mieści się w tych wymiarach.

W piśmie procesowym z dnia (...) maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że popiera skargę i dodatkowo zarzucił naruszenia art. 23 § 6 upea poprzez jego błędną wykładnię, tj. przyjęcie, że w sprawie nie zachodzą szczególnie uzasadnione przypadki dające podstawę do wstrzymania postępowania egzekucyjnego; naruszenie art. 23 § 6 upea poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że uznaniowość w administracji oznacza dowolność działania organu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Pełnomocnik wywodził, że w odniesieniu do skarżącego zaszły szczególnie uzasadnione przypadki, w rozumieniu art. 23 § 6 upea, albowiem w 2012 r. skarżący uległ ciężkiemu wypadkowi komunikacyjnemu, którego konsekwencje odczuwa do dnia dzisiejszego. Skarżący jest osobą samotną, schorowaną, w podeszłym wieku, wykonanie rozbiórki budynku gospodarczo-mieszkalnego usytuowanego na działce nr (...) w (...) spowoduje nieodwracalne dla niego konsekwencje, albowiem skarżący stanie się praktycznie osobą bezdomną. Ponadto podniesiono, że pomijając okoliczności, które zostały spowodowane czynnikami, na które skarżący nie miał wpływu, należy wskazać na ciężką sytuację materialną skarżącego, która nie pozwala mu aktualnie na wykonanie nałożonego obowiązku nawet za pośrednictwem innych osób.

W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. (dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga jest bezzasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej nie naruszają przepisów prawa.

Art. 23 § 1 upea stanowi, że nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. W przedmiotowej sprawie - właściwym organem egzekucyjnym jest PINB w (...), a organem nadzorczym - (...) WINB.

Zgodnie z art. 23 § 6 upea organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ.

Za "szczególnie uzasadnione przypadki", o których mowa w ww. przepisie, mogą być uznane sytuacje spowodowane działaniem czynników, na wystąpienie których zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, mających charakter losowy, zaistniałych w toku postępowania egzekucyjnego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2007 r., VII SA/Wa 455/07, LEX nr 338655). Celem unormowania przewidzianego w przepisie art. 23 § 6 upea jest w istocie rzeczy możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych indywidualnych okoliczności uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji, stanowiących odstępstwo od zasady możliwie najszybszego wykonania zobowiązania, co uzasadnione jest chociażby z uwagi na koszty postępowania egzekucyjnego. Okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie tego przepisu muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie. W trybie zmierzającym do wstrzymania czynności egzekucyjnych na podstawie art. 23 § 6 upea nie jest możliwe kwestionowanie działań organu egzekucyjnego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., III SA/Wa 2118/05, LEX nr 217413).

Jak niewątpliwie wynika z akt sprawy skarżącemu nakazano, ostateczną decyzją, skontrolowaną następnie przez sądy administracyjne, dokonanie rozbiórki murowanego budynku gospodarczo-mieszkalnego o wymiarach w rzucie 5,80 x 5,80 m zrealizowanego na działce nr ew. (...) przy ul. (...) w (...). Obowiązek ten nie został wykonany, zatem wszczęto, w dniu (...) kwietnia 2011 r., postępowanie egzekucyjne celem przymusowego zrealizowania ww. obowiązku.

W toku postępowania egzekucyjnego skarżący składał kilkakrotnie wnioski o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, które zostały uwzględnione postanowieniami - z dnia (...) listopada 2011 r. i z dnia (...) lipca 2012 r.

Natomiast postanowieniem (...) WINB z dnia (...) sierpnia 2013 r., które zostało u trzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem GINB, odmówiono wstrzymania czynności egzekucyjnych.

W ocenie Sądu stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu GINB oraz poprzedzającym je postanowieniu (...) WINB jest prawidłowe, albowiem nie zaszły żadne szczególne okoliczności w rozumieniu art. 23 § 6 upea, które uzasadniałyby wstrzymanie czynności egzekucyjnych mających na celu realizację obowiązku objętego tytułem wykonawczym z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...).

Przede wszystkim skarżący we wniosku o wstrzymanie powołał się na swoją trudną sytuację materialno-zdrowotną, okoliczności, że rok wcześniej doznał wypadku drogowego, którego konsekwencje odczuwa do dziś, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z powodu wielu stwierdzonych chorób, które skarżący powołał szczegółowo w ww. wniosku oraz dołączył stosowne zaświadczenia lekarskie. Wskazał, że utrzymuje się ze skromnej emerytury, którą w znacznej mierze przeznacza na wyżywienie, leki, zabiegi rehabilitacyjne oraz opłaty za media. Powyższe okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej i zdrowotnej skarżącego nie są sporne, niemniej jednak nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB w (...), albowiem nie stanowią szczególnie uzasadnionych przypadków uzasadniających wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego.

Takim szczególnym przypadkiem nie jest na pewno okoliczność, że rok przed złożeniem wniosku o wstrzymanie skarżący miał wypadek komunikacyjny i wówczas przebywał w szpitalu. Od tamtego czasu, w ocenie Sądu, nie zaistniały żadne szczególne zdarzenia, które powodowałyby konieczność wstrzymania postępowania egzekucyjnego czy czynności egzekucyjnych. W ocenie Sądu szczególnymi okolicznościami w rozumieniu art. 23 § 6 upea, nie jest także to, że budynek mieszkalny znajdujący się na nieruchomości skarżącego jest regularnie podtapiany w trakcie powodzi czy deszczu nawalnego, i z uwagi na swój stan zdrowia skarżący nie może w nim przebywać.

Także orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności nie może stanowić podstawy do wydania postanowienia o wstrzymaniu. Gdyby tak przyjąć, a skarżący jest przecież osobą schorowaną, to de facto wykonanie obowiązku objętego tytułem wykonawczym okazałoby się niemożliwe, a orzeczony obowiązek rozbiórki obiektu wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej, pozbawiony byłby realnego znaczenia. Nie można bowiem zapominać także o celu postępowania egzekucyjnego, jakim jest przymusowe doprowadzenie do wykonania nałożonych na zobowiązanego obowiązków, innymi słowy - doprowadzenie do stanu określonego w ostatecznej decyzji. Brak możliwości przymusowego wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym uniemożliwiałoby osiągnięcie ww. celu postępowania egzekucyjnego i prowadziłoby do naruszenia zasady praworządności.

Sąd podziela pogląd organów obu instancji, że wniesienie kolejnego wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego ma na celu jedynie odwlekanie w czasie wykonania nakazu rozbiórki, który jest ostateczny i musi zostać wykonany.

Nie można pominąć także i tego, że skarżący, zgodnie z treścią pisma Wójta Gminy (...) z dnia (...) sierpnia 2013 r., nie spełnia kryteriów pozostawania w trudnych warunkach mieszkaniowych, co sianowi jedną z przesłanek do przyznania lokalu mieszkalnego, bowiem posiada na działce o nr ew. (...) w (...) inny budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej przekraczającej 5 m 2 i brak jest oceny niespełnienia przez ten obiekt na pobyt ludzi, a ponadto skarżący nie spełnia kryteriów do przyznania mu lokalu zamiennego, ponieważ jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, budynkiem gospodarczo-mieszkalnym i budynkiem gospodarczym położonej w (...), przy ul. (...). Fakt, że skarżącemu nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego, lokalu zamiennego czy też pomieszczenia tymczasowego także nie może stanowić podstawy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W świetle powyższych argumentów bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 23 § 6 upea.

Należy podkreślić, że orzekanie w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego jest objęte uznaniem administracyjnym, o czym świadczy użycie w przepisie wyrażenia "organy nadzoru mogą". Postanowienie wydawane w oparciu o uznanie administracyjne podlega ocenie sądu administracyjnego jedynie od strony formalno-prawnej, tj. czy postanowienie to została wydane z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego.

Należy wskazać, że Sąd nie jest władny nakazać organowi nadzoru podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych, o ile organ nie przekroczył ram uznania administracyjnego i prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1467/10, Lex nr 759994). W ocenie Sądu organy obu instancji nie przekroczyły granicy uznania administracyjnego, zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 7, 8, 77 § 1, 80 k.p.a., przeprowadziły postępowania wyjaśniające oraz wyczerpująco i spójnie uzasadniły swoje stanowisko - wyczerpując dyrektywy wskazane w art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a.

Co do zarzutu skargi, iż skarżący był zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę obiektu objętego nakazem rozbiórki - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2.001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu, nie podlegał on uwzględnieniu, albowiem z uwagi na treść art. 29 § 1 upea, organ egzekucyjny nie jest uprawiony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Będący przedmiotem przymusowego wykonania obowiązek wynika z decyzji administracyjnej, która po upływie terminu do wniesienia odwołania stała się ostateczna i podlega wykonaniu. Jej wzruszenie możliwe jest jedynie w odrębnych postępowaniach nadzwyczajnych. Dopóki decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, strona zobowiązana musi dostosować się do nałożonego nakazu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.