Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2139076

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 30 sierpnia 2016 r.
VII SA/Wa 2315/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić Z. C. przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. odrzucił skargę Z. C. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2015 r., nr (...), z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi.

W dniu 5 sierpnia 2016 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek Z. C. reprezentowanego przez pełnomocnika o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż pismem z dnia 15 października 2015 r., doręczonym dnia 21 października 2015 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pismem z dnia 22 października 2015 r. skarżący złożył odpisy skargi, które dotyczyły skargi z dnia 7 lipca 2015 r. skierowanej do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...). Podkreślono, że skarżący nie zrozumiał treści wezwania z dnia 15 października 2015 r. i błędnie przyjął, że to złożenie odpisów skargi z dnia 7 lipca 2015 r. skierowanej do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) będzie stanowiło wykonanie wskazanego wezwania. Skarżący jest osobą starszą, ma 69 lat, nie ma wykształcenia prawniczego, a w niniejszej sprawie dostał szereg wezwań do uzupełnienia braków formalnych. Wnosił również szereg skarg na rozstrzygnięcia wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...). Spowodowało to sytuację, w której skarżący, na etapie formułowania pisma z dnia 22 października 2015 r., nie był w stanie ocenić, którego pisma odpis ma dołączyć tak aby jego działanie stanowiło wykonanie wezwania Sądu i błędnie przyjął, że będzie nim dołączenie odpisów skargi z dnia 7 lipca 2015 r. Zachowanie skarżącego nie było nacechowane jego złą wolą a jedynie nieporadnością i niezrozumieniem wezwania Sądu. Na etapie wnoszenia pisma z dnia 22 października 2015 r. skarżący działał sam, bowiem nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zdaniem strony, istotne jest także, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że brak odpisu skargi nie można zakwalifikować jako braku istotnego powodującego jej odrzucenie, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkową kopię takiej skargi we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu (por. postanowienia NSA: z dnia 22 stycznia 2013 r., II OSK 42/13, z dnia 13 września 2011 r., II GSK 1654/11; z dnia 19 listopada 2008 r.; I OZ 851/08 z dnia 1 grudnia 2009 r., II OZ 1046/09).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (zob. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak: wiek, ogólnie zły stan zdrowia, złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości (zob. postanowienia NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 852/14, z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 530/15, z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 791/16).

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż został zachowany termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., albowiem bieg terminu do złożenia przedmiotowego wniosku wyznaczała data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka zaskarżenia od postanowienia odrzucającego skargę (termin rozpoczął bieg od dnia 29 lipca 2016 r.).

W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Złożenie właściwych odpisów skargi nie było czynnością szczególnie skomplikowaną, jeżeli natomiast skarżący miał wątpliwości, nic nie stało na przeszkodzie by bezzwłocznie zwrócić się do Sądu o udzielenie stosownych wyjaśnień, co mógł uczynić osobiście lub telefonicznie. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu.

Ponadto, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II OZ 682/16, zapadłym w niniejszej sprawie, "wezwanie zawarte w piśmie z 15 października 2015 r. zostało sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, wyraźnie wynika z niego o odpisy jakiego dokumentu i z jakiej daty skarżący został wezwany. Lektura pism składanych w sprawie wskazuje, że skarżący rozumie treść kierowanych do niego wezwań i pouczeń sądowych, i mimo zaawansowanego wieku nie można uznać skarżącego za osobę nieporadną. Fakt, że w późniejszym czasie ustanowiono dla niego adwokata z urzędu nie wynikał z trudności z podejmowaniem przez niego czynności, ale tego, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru". W ww. postanowieniu Sąd II instancji zaznaczył także, że w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, przyjęto, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W związku z powyższym mimo wcześniejszych orzeczeń, należy uznać, iż brak odpisu skargi należy zakwalifikować jako brak istotny powodujący jej odrzucenie.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.