Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1598027

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 16 listopada 2011 r.
VII SA/Wa 2092/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2092/11 ze skargi L. B. na działania Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący w dniu 8 lipca 2011 r. złożył do Ministra Obrony Narodowej pismo, w którym wyraził swoje niezadowolenie z okoliczności, której wcześniej nie był świadom, iż zajmuje lokal funkcyjny Służb Kontrwywiadu Wojskowego. Dodał, że bezskutecznie próbował wyjaśnić tą okoliczność w Instytucie Pamięci Narodowej oraz złożył oświadczenie, że nie był współpracownikiem tajnych służb. Pismo to skarżący złożył do Biura Skarg i Wniosków Ministerstwa.

Minister Obrony Narodowej przy piśmie z dnia 14 lipca 2011 r. przekazał ww. pismo Szefowi Służb Kontrwywiadu Wojskowego, który pismem z dnia 24 sierpnia 2011 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi, iż zarzuty sformułowane w piśmie z 8 lipca 2011 r. są bezpodstawne.

Następnie L. B. pismem z dnia 7 września 2011 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działania Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego w sprawie wpisania skarżącego na listę pracowników Służby Kontrwywiadu Wojskowego w związku z zajmowaniem przez niego lokalu pozostającego w zasobach tej służby. Do skargi załączył kopię pisma z 24 sierpnia 2011 r. i wskazał na nie jako przedmiot zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego wniósł o odrzucenie skargi. Podniósł, że nie wydał w sprawie żadnej decyzji administracyjnej, która podlegałby kognicji sądów administracyjnych. Wskazał, że z treści skargi jak i pozostałych pism w sprawie skarżącego wynika, że kwestie podniesione w skardze nie mieszczą się wśród aktów administracyjnych i czynności administracji które kontrolowane są przez sądy administracyjne na podstawie przepisu zawartego w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje.

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Sąd wyjaśnia, iż art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.

Z treści skargi z dnia 18 marca 2009 r. wynika, że skarżący kwestionuje odpowiedź udzieloną przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego pismem z dnia 24 sierpnia 2011 r. na jego skargę z dnia 8 lipca 2011 r.

Skarżący w piśmie z dnia 8 lipca 2011 r. wyraził swoje niezadowolenie z okoliczności, której wcześniej nie był świadom, iż zajmuje lokal funkcyjny Służb Kontrwywiadu Wojskowego. Dodał, że bezskutecznie próbował wyjaśnić tę okoliczność w Instytucie Pamięci Narodowej oraz złożył oświadczenie, że nie był współpracownikiem tajnych służb. Skargę z dnia 8 lipca 2011 r. L. B. złożył do Ministra Obrony Narodowej. Biuro Skarg i Wniosków Ministerstwa przekazało ją do rozpoznania Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

Jak wynika z akt administracyjnych pismo z dnia 8 lipca 2011 r. zostało zakwalifikowane przez Ministra i Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego jako skarga powszechna złożona w trybie Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dalej zw.k.p.a. Pismo z dnia 24 sierpnia 2011 r. stanowi zatem odpowiedź udzieloną skarżącemu na jego skargę złożoną w trybie Działu VIII k.p.a. Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego udzielił skarżącemu odpowiedzi, iż zarzuty sformułowane w tym piśmie są bezpodstawne. Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z przepisem art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi powszechnej może być m.in. nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Sąd przyjął, iż skarżący w skardze do Sądu zarzucił Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego niewłaściwe rozpoznanie jego skargi wniesionej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII k.p.a. (art. 227-240 k.p.a.).

Dostrzegając powyższe wskazać należy, iż odpowiedź Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. Pismo takie nie należy bowiem do spraw wymienionych w art. 3 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy rzeczowo w takich sprawach, tj. nie ma kompetencji do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. To zaś oznacza, iż ewentualne niewłaściwe rozpoznanie pisma skarżącego z dnia 8 lipca 2011 r. nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, z uwagi na brzmienie art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. W tym miejscu warto zauważyć, iż w postanowieniu z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt II OSK 241/09, lex nr 557044), Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, iż sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych jakimi są skargi zawarte w dziale VIII k.p.a., a więc skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a.

A zatem należy stwierdzić, że Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego nie podjął w sprawie żadnych działań, które podlegają kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, działania Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlegają kontroli Sądu, a to oznacza, że skarga na takie działania nie mogła być rozpoznana.

Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.