VII SA/Wa 1759/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2599408

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. VII SA/Wa 1759/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) czerwca 2017 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia:

I.

odrzucić skargę;

II.

zwrócić Gminie O. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca - Gmina O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) czerwca 2017 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 200 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie siedmiu odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia oraz wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 23 sierpnia 2017 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 30 sierpnia 2017 r.

Wpis w niniejszej sprawie został uiszczony w dniu 24 sierpnia 2017 r.

Przy piśmie z dnia 7 września 2017 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał do tut. Sądu pismo skarżącej z dnia 24 sierpnia 2017 r. będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wraz z siedmioma odpisami skargi i kopertą.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do skargi dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Przeciwny wniosek nie znajduje racjonalnego usprawiedliwienia, jest sprzeczny z zasadami logiki i ekonomii prowadzenia postępowania sądowego. Ponadto w żaden sposób nie może być wywiedziony z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z całokształtu unormowań powołanej ustawy wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi, ściśle określony w ustawie, wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Właśnie takim przepisem jest przepis art. 54 § 1 p.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na danym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, iż tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Brak jest również jakichkolwiek innych powodów, które uzasadniałyby pośrednictwo organu w przekazywaniu pism stanowiących uzupełnienie braków formalnych skargi. Przeciwnie, rozwiązanie takie należałoby uznać za zupełnie niecelowe z punktu widzenia ekonomii postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego i zbędnego wydłużania czynności podejmowanych przez stronę i ich dodatkowego skomplikowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II FZ 191/17).

W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 200 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisów skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 23 sierpnia 2017 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 30 sierpnia 2017 r. Skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł w zakreślonym przed Sąd terminie.

W niniejszej sprawie należy jednak stwierdzić, że brak formalny skargi - nadesłanie odpisów skargi - nie został uzupełniony w terminie. Uznać należy, że skierowanie przez skarżącą przesyłki zawierającej odpisy skargi na adres zaskarżonego organu nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braków skargi. Złożenie bowiem tego dokumentu powinno nastąpić na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, bowiem to ten Sąd wystosował do skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Bez znaczenia pozostaje przy tym, że skarżąca ww. przesyłkę nadała z zachowaniem zakreślonego siedmiodniowego terminu - w dniu 26 sierpnia 2017 r., gdyż dla oceny, czy strona uzupełniła brak formalny skargi w terminie, kluczowa jest data przekazania pisma do tut. Sądu. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie sądowym poglądem, w sytuacji gdy pismo wniesione zostało do niewłaściwego sądu lub organu, decydująca dla zachowania terminu jest data przekazania pisma przez niewłaściwy organ lub sąd do właściwego sądu. Zatem dla zachowania przewidzianego przepisami terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi decydująca jest data przekazania przesyłki skarżącej do sądu administracyjnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II FSK 1418/10, lex nr 742282, z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, lex nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, lex nr 485379).

Stwierdzić zatem należy, że pismo skarżącej z dnia 24 sierpnia 2017 r., będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wraz z siedmioma odpisami skargi zostało przekazane przez zaskarżony organ do tut. Sądu w dniu 7 września 2017 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który upłynął w dniu 30 sierpnia 2017 r. Zatem błędne przesłanie żądanych dokumentów w dniu 26 sierpnia 2017 r. na adres zaskarżonego organu nie mogło czynić zadość zarządzeniu o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.