Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2139068

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 września 2016 r.
VII SA/Wa 161/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi M. B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) listopada 2016 r., znak: (...) w przedmiocie niedopuszczalność odwołania od decyzji I instancji postanawia: odmówić M. B. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżąca M. B. została zobowiązana do nadesłania jednego odpisu skargi. Zarządzenie skarżąca odebrała w dniu 6 lutego 2015 r.

W dniu 16 lutego 2015 r. został nadany w urzędzie pocztowym wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) listopada 2016 r. Razem z ww. wnioskiem skarżąca nadesłała brakujący odpis skargi.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że do uchybienia terminu doszło z powodu choroby skarżącej. Już w dniu otrzymania wezwania skarżąca poczuła się źle. 10 lutego 2015 r. była u wnioskodawczyni lekarz, która stwierdziła infekcję dróg oddechowych. Wnioskodawczyni dodała, że ma 69 lat i jest osobą samotną.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) dalej zw.p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęło się, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W niniejszej sprawie poza sporem jest, że M. B. uzupełniła braki formalne skargi po upływie ustawowego terminu. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 13 lutego 2015 r. Odpis skargi został natomiast nadany na poczcie w dniu 16 lutego 2015 r.

Wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku powołała się na okoliczność, iż niedochowanie terminu było następstwem choroby infekcji dróg oddechowych, która spowodowała, ze już od 6 lutego 2015 r. czuła się źle.

W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądowo-administraacyjnym przyjmuje się, że jedynie nagła choroba stanowić może usprawiedliwioną przyczynę uchybienia terminu i to pod warunkiem, gdy choroba ta stanowi niemożliwą do przezwyciężenia przyczynę niedochowania terminu. Konieczne jest w takim przypadku wykazanie przez wnioskodawcę, że jego choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie. Ponadto choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Nawet jednak nagła choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. Tak samo nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu. Analizując wniosek należy zauważyć, że strona nie uprawdopodobniła złego stanu zdrowia, który uniemożliwiałby samodzielne działanie. Strona nie przedstawiła chociażby zaświadczenia lekarskiego, które wskazywałoby, że miała obowiązek leżeć w łóżku i pozostawać w domu. W tym stanie rzeczy oświadczenie strony należy uznać za gołosłowne. Z wyjaśnień skarżącej nie wynika czy stan wymagał pozostawania w domu (obłożna choroba). Nie wynika też by stan świadomości skarżącej uniemożliwiał zwykłe działanie. Wskazana choroba - infekcja dróg oddechowych jest pojęciem bardzo ogólnym, pod którym kryje się kilka innych stanów chorobowych (przeziębienie, grypa, zapalenie zatok, zapalenie krtani, zapalenie gardła) i stan zdrowia chorego w dużym stopniu zależy od nasilenia choroby. Bez przedstawienia stosownego zaświadczenia na temat stanu zdrowia skarżącej w okresie kiedy była zobowiązana do wykonania zarządzenia Sądu, nie jest możliwe przychylenie się do wniosku. Tym samym brak jest podstaw by uznać, że stan zdrowia skarżącej w okresie, kiedy skarżąca zobowiązana była do uzupełnienia braków formalnych skargi był na tyle zły, by uniemożliwiał czy to samodzielne, czy też za pośrednictwem innej osoby - np. osoby trzeciej, dokonanie czynności, tj. nadanie na poczcie odpisu skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu.

Z tych względów Sąd nie uznał wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.