Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2139065

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 21 października 2016 r.
VII SA/Wa 1366/16

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2016 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić M. M. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. M. samodzielnie prowadzi gospodarstwo. Utrzymuje się z dochodu z tytułu emerytury w wysokości 2 000 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. około 200 m2. Wnioskodawca wskazał, że bieżące wydatki pochłaniają cały domowy budżet. Nie posiada oszczędności, nie przygotował się na wydatki związane z kosztami sądowymi. Wnioskodawca nie podał, żadnych innych danych wskazujących na swoją sytuację materialną.

W dodatkowym piśmie złożonym na wezwanie Sądu w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wnioskodawca wskazał, że miesięcznie wydatki gospodarstwa domowego to żywność, środki czystości - około 1 000 zł, odzież 0 zł, leki 120 zł, telefon 49 zł, opał 400 zł, woda i ścieki 25 zł, podatek 10 zł, śmieci 5 zł, prąd 120 zł, gaz 40 zł, remonty 100 zł. Dodał, że nieruchomość, na której znajduje się dom jest jego własnością i jest to nieruchomość o pow. 0,1153 ha, nie czerpie z niej dochodu, nie posiada innych nieruchomości, nie otrzymuje świadczeń społecznych, od rodziny czy osób trzecich.

Jednocześnie nadesłano kopię dokumentu PIT 40A i wyciągu z rachunków bankowego.

Uzasadnienie prawne

W sprawie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym ma charakter wyjątkowy i jest stosowane tylko w przypadkach osób charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną np. osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca jest osobą na tyle ubogą, że jego rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowo-administracyjnego. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca posiada dom o pow. 200 m2, stały dochód w wysokości 2 060 zł, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Nadto wnioskodawca posiadał na dzień uzyskania wydruku z banku na rachunku bieżącym kwotę około 970 zł, a wpis sądowy w niniejszej sprawie, od którego zależy rozpoznanie skargi wynosi 200 zł. Należy również pamiętać, że wnioskodawca posiada płynność finansową, skoro potrafi wygospodarować środki finansowe na samodzielne ustanowienie pełnomocnika z wyboru.

Z danych zawartych we wniosku nie przedstawia się zatem obraz wnioskodawcy jako osoby ubogiej, a tylko takim osobom należy przyznawać prawo pomocy. Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy nie może być nadużywane w sytuacji, gdy strona posiada stałe dochody. Wnioskodawca nie jest pozbawiony środków do życia i pozyskanie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie możliwe. Okoliczności te świadczą o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.