Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975422

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 sierpnia 2015 r.
VII SA/Wa 1274/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.).

Sędziowie WSA: Tadeusz Nowak, Elżbieta Zielińska-Śpiewak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2014 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w kwestii wniosku uczestniczki postępowania - T. G. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1274/14 postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2014 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, skargę oddalił.

W piśmie z dnia (...) czerwca 2015 r. uczestniczka postępowania - Teresa Gąsowska wystąpiła o cyt. "wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. wyroku oraz dokonanie jego wykładni". Podniosła, że treść uzasadnienia wyroku nie jest dla nie zrozumiała, sformułowana w sposób pobieżny i niejasny, który może budzić wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej. Uzasadnienie wyroku nie podaje istotnych faktów ani okoliczności podniesionych przez skarżących, w szczególności nie konkretyzuje spornego obiektu budowlanego, nie podaje legalnej definicji budynku "biegalni dla koni", kategorii obiektu czy też klasyfikacji, przeznaczenia obiektu lub sposobu użytkowania. Ponadto z uzasadnienia wyroku nie wynika, jaką analizę w nawiązaniu do zarzutów odwołującego organ przeprowadził, uznając, że inwestycja w świetle planu jest dopuszczalna. Nie jest zrozumiałe co Sąd miał na myśli pod określeniem inwestycja.: czy budynek "biegalni dla koni", kompleks budynków stadniny koni, prowadzona działalność rolnicza rolno - hodowlana, pozarolniczą działalność gospodarcza w zakresie usług sportu i rekreacji czy też ma inne znaczenie.

Zdaniem uczestniczki Sąd podzielił też argumentację organu, nie przedstawiając jednak dokonanej analizy i uchybień, które nie kwalifikują się jako wady kwalifikowane. W związku z zakwestionowaniem przez skarżących "odtworzonego projektu budowlanego" załączonego do akt sprawy, niezbędnym jest poznanie przez skarżących daty sporządzenia projektu, przeprowadzonej analizy i wskazanie występujących w nim uchybień. Nie zostało też w jasny sposób wyjaśnione w oparciu o przepisy, przebieg postępowania prowadzonego przez oba organy, kolejność działań organu, składanych odwołań oraz rozstrzygnięć od czasu złożenia pierwszej skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w wyniku której został wydany wyrok o sygn. akt VII SA/Wa 1619/13.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 158 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wskazać należy, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Złożenie wniosku o wykładnię nie jest ograniczone żadnym terminem.

Wątpliwości o jakich mowa w powołanym przepisie to sytuacja, w której treść rozstrzygnięcia będzie niezrozumiała w tym znaczeniu, że np. nie będzie jasne, w jaki sposób organy administracji mają wykonać orzeczenie sądu. Jak wskazuje się w orzecznictwie, konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 337/14, Lex Omega nr 1461923). Wykładnia wyroku nie może natomiast zmierzać do zmiany sensu zawartego w nim rozstrzygnięcia. Ma być wyjaśnieniem tego, co zostało już w całości rozstrzygnięte, nie zaś uzupełnieniem czy modyfikacją rozstrzygnięcia. Zakwestionowanie rozstrzygnięcia, zawartego w wyroku, możliwe jest tylko i wyłącznie za pomocą środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna. Orzecznictwo zwraca uwagę, że przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania w związku z koniecznością merytorycznego załatwienia sprawy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1310/12, Lex Omega nr 1450632). W drodze wykładni wyroku można wyjaśniać również wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania orzeczenia, skutków, jakie ma ono wywołać (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/12, Lex Omega nr 1494564 oraz z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 662/09, Lex Omega nr 1461312).

W świetle orzecznictwa sądowo administracyjnego, za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się żądanie dokonania wykładni wyroku, stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. I właśnie taka sytuacja ma miejsce w świetle uzasadnienia przedmiotowego wniosku. Uczestniczka przedstawiła bowiem li tylko, kolejną prezentację stanowiska jakie zajmowała w toku postępowania administracyjnego i sądowego w sprawie niniejszej, a żądanie wykładni wiązała z jego odtworzeniem przez Sąd.

Środkiem procesowym, właściwym, do przedstawienia zarzutów dotyczących prawidłowości ustaleń faktycznych przyjętych przez sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia jest skarga kasacyjna, nie zaś żądanie wykładni wyroku Niedopuszczalne jest dochodzenie do zmiany merytorycznej orzeczenia w trybie wniosku o dokonanie wykładni wyroku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 24/14, Lex Omega nr 1450789 oraz postanowienie tegoż Sądu z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II OW 67/13, Lex Omega nr 1447283).Niedopuszczalne jest w ramach instytucji określonej w art. 158 p.p.s.a. domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia orzeczenia, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia wyroku nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2014 r., Sygn. akt II OW 67/13, LEX nr 1447283).

Kierując się powyższą argumentacja Sąd postanowił o oddaleniu wniosku w trybie art. 158 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.