Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975409

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 3 sierpnia 2015 r.
VII SA/Wa 1119/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2015 r. nr (...). Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...), nakazującą skarżącej spółce rozbiórkę nośnika reklamowego.

W skardze zawarto wniosek o wytrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie nakazu rozbiórki zawsze powoduje nieodwracalny skutek faktyczny, który powoduje koszty po stronie podmiotu zobowiązanego. W sytuacji, w której nakaz taki zostaje uchylony, koszty te stają się stratą. W ocenie skarżącej, nawet jeżeli strata ta w stosunku do majątku i sytuacji finansowej zobowiązanego nie jest istotna, to nadal jest ona niczym nieuzasadnioną szkodą, której skarżąca nie powinna ponosić. Powstanie szkody daje uprawnienie do dochodzenia odszkodowania od organów administracji, co powoduje, że w razie zasądzenia odszkodowania jego koszt poniesie całe społeczeństwo. Autor skargi dodał, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia nie tylko z kosztem demontażu urządzenia reklamowego, ale również z utraconymi korzyściami.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na skarżącą spółkę nakaz rozbiórki nośnika reklamowego o nr (...) znajdującego się na działce nr ewid. (...) obr. (...) na skrzyżowaniu ul. (...) w W. Przedmiotowy nośnik reklamowy składa się z elementu nośnego wykonanego ze słupa stalowego o wysokosci ok. 8 m i tablicy reklamowej o wymiarach 3 m x 6 m. Konstrukcja posadowiona jest na fundamentach betonowych częściowo ukrytych w gruncie. Tablica podświetlona jest przy pomocy halogenów zamocowanych na wysięgnikach.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12; postanowienia WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2466/13 i z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/14; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Spółka we wniosku jedynie bardzo ogólnie wskazała, że ewentualna realizacja nakazu zawartego w skarżonej decyzji wiązałaby się z kosztem demontażu urządzenia reklamowego oraz utraconymi korzyściami. Przedstawiona w tym zakresie lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia skarżącej, pozbawione szerszego uzasadnienia, niepoparte faktami ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W szczególności skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, nie uprawdopodobniła, jakiej wysokości koszty demontażu przedmiotowego urządzenia reklamowego musiałaby ponieść wskutek wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki, zaś odnośnie utraconych korzyści nie skonkretyzowała, z jakiego tytułu i jakiej wysokości byłaby to strata.

Sąd miał na uwadze również fakt, iż skarżąca spółka - jak sama podaje na swojej stronie internetowej ((...)) - należy do (...), będącej liderem rynku OOH (reklamy zewnętrznej) w Polsce. Ze znajdującego się aktach sprawy aktualnego odpisu KSR skarżącej spółki wynika ponadto, że jej kapitał zakładowy wynosi (...) zł. Okoliczności te potwierdzają tylko stanowisko, że w niniejszej sprawie sam charakter orzeczonego nakazu rozbiórki nie może uzasadniać udzielenia skarżącej spółce ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym kontekście tym bardziej uzasadnione jest stwierdzenie, że to na skarżącej spółce spoczywa ciężar wykazania, że rozbiórka nośnika reklamowego o nr (...) rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.