Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3038770

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 10 czerwca 2019 r.
VI SO/Wa 3/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o wymierzenie Zarządowi Zawiązku Biur Porad Obywatelskich w W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy postanawia: odrzucić wniosek

Uzasadnienie faktyczne

Z akt sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o wymierzenie Zarządowi Związku Biur Porad Obywatelskich w W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi.

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając powyższy wniosek Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., wniesienie takiej skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skutkuje obowiązkiem przekazania jej właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10, Lex nr 742207). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 739/12).

Odnosząc treść żądania skarżącego do art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. oraz art. 1 pkt 2 k.p.a. stwierdzić należy, że Zarząd Związku Biur Porad Obywatelskich w W. nie jest organem administracji publicznej, nie spełnia bowiem przesłanek pozwalających uznać go za organ administracji publicznej. Zgodnie z art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. - przez organy administracji publicznej należy rozumieć ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnych imieniu inne terenowe organu administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a. Ww. artykuł stanowi natomiast o podmiotach powołanych z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco.

W konsekwencji podjęte przez Związek Biur Porad Obywatelskich w W. działania nie mogą stanowić decyzji administracyjnych. Jednocześnie żaden przepis prawa nie kreuje prawa wniesienia przez uczestnika programu skargi do sądu administracyjnego na działania Związku Biur Porad Obywatelskich w W.

Tym samym brak jest podstawy faktycznej i prawnej do wymierzenia Związkowi Biur Porad Obywatelskich w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.sa. W tej kwestii Sąd orzekający podziela pogląd, że niedopuszczalność skargi jest równoznaczna z niedopuszczalnością wniosku o wymierzenie grzywny. Wobec powyższego wniosek z dnia 21 lutego 2019 r. o wymierzenie grzywny należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.