Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2735952

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 17 października 2018 r.
VI SA/Wa 768/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz.

Sędziowie WSA: Jakub Linkowski, Grzegorz Nowecki (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2018 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie z dnia (...) stycznia 2018 r. nr (...) w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) stycznia 2018 r. nr (...) Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku P. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) listopada 2017 r. nr (...) oddalającej odwołanie wniesione od rozstrzygnięcia postępowania nr (...) w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia - (...) Oddział Wojewódzki z siedzibą w (...) w trybie konkursu ofert w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym.

W dniu 20 października 2017 r. Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie nr (...) w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia - (...) Oddział Wojewódzki z siedzibą w (...) w trybie konkursu ofert w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna na okres od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2022 r., wskazując na możliwość zawarcia maksymalnie jednej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej po przeprowadzeniu postępowania.

W postępowaniu tym zgłoszono dwie oferty.

Komisja konkursowa dokonała wszechstronnej analizy złożonych ofert, w szczególności pod kątem spełnienia przez oferentów kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372), tj. ciągłości, kompleksowości, jakości, dostępności oraz ceny.

W wyniku rozstrzygnięcia postępowania w dniu 16 listopada 2017 r. do udzielania świadczeń wybrano jednego oferenta, którego oferta uzyskała najwyższą liczbę punktów, tj. S.

W dniu 23 listopada 2017 r. do (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynęło odwołanie P. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D. reprezentowanego przez pełnomocnika.

W odwołaniu podniesiony został zarzut naruszenia:

- art. 134 ust. 2 w zw. z art. 154 ust. 6 ustawy oświadczeniach, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 15 k.p.a.;

- art. 134 ust. 1 i art. 134 ust. 2 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 6 i art. 7 k.p.a.;

- art. 134. ust. 1 w zw. z art. 149 ust. 1 pkt 6 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

W oparciu o wskazane powyżej zarzuty Odwołujący wniósł o unieważnienie kwestionowanego postępowania na podstawie art. 150 ust. 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o weryfikację wskazanych w odwołaniu elementów oferty złożonej przez S.

Decyzją nr (...) z dnia (...) listopada 2017 r. Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie.

W dniu 8 grudnia 2017 r. do (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także: "(...) OW NFZ") wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W ww. wniosku ponownie podniesiony został zarzut naruszenia art. 134 ust. 2 w zw. z art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 15 k.p.a., jak również:

- art. 6, art. 10, art. 15 oraz art. 16 k.p.a.;

- art. 7, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.;

- art. 134 ust, 1 i art. 134 ust. 2 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 6 i art. 7 k.p.a.;

- art. 7, art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a.;

- art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 97 k.p.a.

Wnioskodawca zażądał także przeprowadzenia dowodów w postaci powołania biegłego, którym byłby przedstawiciel Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia i wydania przez niego opinii, na okoliczność oceny, czy działania podejmowane przez (...) OW NFZ w kwestionowanym postępowaniu oraz treść decyzji nr (...) są zgodne ze standardami Funduszu i podejściem stosowanym przez inne oddziały wojewódzkie Funduszu, a także czy zasadne było przeprowadzenie postępowania w ramach którego nastąpiło rozstrzygnięcie i wydanie decyzji (...), czy też (...) OW NFZ powinien zawrzeć umowę z Wnioskodawcą w oparciu o ofertę złożoną we wcześniej prowadzonym postępowaniu (...).

Wnioskodawca zażądał ponadto przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczność ustalenia, czy zmniejszyła się wartość zawartej przez (...) OW NFZ umowy w odniesieniu do "pierwotnej" wartości umowy, czy po zamknięciu części konkursowej modyfikowano treść oferty złożonej przez konkurencyjnego oferenta, a jeżeli tak to na jakiej podstawie, czy po zamknięciu postępowania modyfikowano ranking końcowy, a jeżeli tak to na jakiej podstawie oraz kiedy doszło do podpisania decyzji nr (...) oraz odniesienie tego ustalenia do podstaw formalnych i terminu wprowadzenia aktualizacji danych w Informatorze o Umowach NFZ.

W oparciu o wskazane powyżej zarzuty Wnioskodawca zażądał uchylenia decyzji oraz unieważnienia postępowania, rozpatrzenia sprawy i ustalenia ponownie wyników rozstrzygnięcia w oparciu o oferty złożone we wcześniej prowadzonym postępowaniu.

Zaskarżoną decyzją z (...) stycznia 2018 r. Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy rozstrzygnięcie podjęte w I instancji. W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazał, że ponownie poddał analizie całość zgromadzonej podczas postępowania konkursowego dokumentacji. Uznał, że Wnioskodawca nie przedstawił nowych okoliczności, które wskazałaby na naruszenie ustawowych reguł rządzących postępowaniem konkursowym, lub mogłyby stanowić podstawę zmiany rozstrzygnięcia sprawy podjętego w zaskarżonej decyzji.

Organ nie uwzględnił także złożonych wniosków dowodowych:

- powołania biegłego którym byłby przedstawiciel Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia i wydania przez niego opinii, na okoliczność oceny, czy działania podejmowane przez (...) OW NFZ w kwestionowanym postępowaniu oraz treść decyzji nr (...) są zgodne ze standardami Funduszu i podejściem stosowanym przez inne oddziały wojewódzkie Funduszu;

- czy zasadne było przeprowadzenie postępowania w ramach którego nastąpiło rozstrzygnięcie i wydanie decyzji (...), czy jednak (...) OW NFZ powinien zawrzeć umowę z Wnioskodawcą w oparciu o ofertę złożoną we wcześniej prowadzonym postępowaniu nr (...).

Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał też, że nie są mu znane osoby - pracownicy Centrali Funduszu, którzy zgodnie z art. 84 k.p.a. posiadają wiadomości specjalne w zakresie dokonywania oceny prawidłowości i zgodności z prawem działania Komisji konkursowych prowadzących postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz prawidłowości decyzji administracyjnych wydawanych przez Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, którzy mogliby jednocześnie pełnić w tym zakresie funkcję biegłego. Odnosząc się do pozostałych wniosków dowodowych, organ wyjaśnił, że analiza dokumentacji postępowania nie wykazała, aby doszło do modyfikacji treści oferty złożonej przez drugiego oferenta - S., do modyfikacji rankingu końcowego postępowania oraz zmiany wartości umowy zawartej z S. rozumianej jako działanie, które mogłyby skutkować naruszeniem interesu prawnego Wnioskodawcy.

Organ odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 134 ust. 2 w zw. z art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 15 k.p.a. a ponadto art. 6, art. 10, art. 15 oraz art. 16 k.p.a. wyjaśnił, że ustosunkowywał się do nich w decyzji nr (...), a Wnioskodawca nie przedstawił w tej sprawie żadnych nowych wniosków ani dowodów.

Za nieuzasadniony organ uznał zarzut naruszenia art. 7, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. wskazując, że nie jest bezwzględnie związany wnioskami dowodowymi składanymi przez stronę, zwłaszcza, gdy wnioski te dotyczą elementów, które nie były kwestionowane w trakcie postępowania konkursowego, a Wnioskodawca nie wnosił w tym zakresie protestu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez przyjęcie innych wymogów dowodowych w odniesieniu do oferentów biorących udział w postępowaniu, organ wskazał, że Komisja konkursowa przyjmowała w jednakowym stopniu oświadczenia złożone zarówno przez Wnioskodawcę jak i konkurencyjnego oferenta w odniesieniu do poszczególnych elementów oferty. Kwestia dotycząca faktu spełnienia przez oferenta wymogów lokalowych nie była przedmiotem oświadczenia, tym samym na etapie postępowania administracyjnego organ uznał, że konieczna jest jej weryfikacja, w szczególności z uwagi na fakt, że nie posiadał w tym zakresie wiadomości specjalnych. Nie można zatem mówić zdaniem organu o naruszeniu zasady równego traktowania oferentów.

Za nieuzasadniony organ uznał także zarzut dotyczący naruszenia art. 7, 8 oraz 10 k.p.a. Wyjaśnił, że przesłał Wnioskodawcy zawiadomienie z odpowiednim wyprzedzeniem i nie ponosi odpowiedzialności za jego organizację pracy oraz za to kto i w jakim czasie odbiera jego korespondencję. Wskazał, że Wnioskodawca nie podjął również żadnej próby kontaktu z organem, nie występował o wyznaczenie dodatkowego terminu do zapoznania się z dokumentacją, jak również nie wskazał w jaki sposób rzekome pozbawienie go uprawnienia przewidzianego w art. 10 k.p.a. skutkowało rzeczywistym naruszeniem jego interesu prawnego. Zdaniem organu, w omawianej sprawie nie zachodziła przesłanka, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ prowadzona przez Prezesa Funduszu kontrola nie miała żadnego wpływu na wynik kwestionowanego postępowania. Prezes Funduszu nie jest organem drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym o którym mowa w art. 154 ustawy, a ewentualna zmiana decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu możliwa jest jedynie przez ten organ w drugiej instancji lub poprzez orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego po wniesieniu skargi przez stronę, której interes prawny został naruszony.

Organ podkreślił, że w wyniku przeprowadzonego postępowania na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wybrany został oferent, którego oferta uzyskała najwyższą łączną liczbę punktów i nie doszło do naruszenia zasad postępowania w tym zakresie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję P. D. zarzucił naruszenie:

1) art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 5) i 6) k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a., w szczególności poprzez sprzeczność pomiędzy sentencją decyzji z dnia (...) stycznia 2018 r. a jej uzasadnieniem i stanem faktycznym oraz poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów skarżącego przez (...) OW NFZ zarówno przy rozstrzyganiu sprawy i wydawaniu decyzji z dnia (...) stycznia 2018 r. jak i wydawaniu poprzedzającej ją decyzji z dnia (...) listopada 2017 r.;

2) Naruszenie przepisów art. 132 ust. 2 w związku z art. 154 ust. 4 i ust. 6 ustawy o świadczeniach w związku z art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. i art. 15 k.p.a., w szczególności poprzez wybranie świadczeniodawcy S. w sposób niezgodny z przepisami ustawy o świadczeniach oraz dokonanie tego wyboru pomimo braku zakończenia prowadzonego postępowania administracyjnego i naruszenia tym samym zagwarantowanej ustawowo zasady dwuinstancyjności postępowania, a także braku zapewnienia przez (...) OW NFZ należytej kontroli i weryfikacji prawidłowości decyzji z dnia (...) listopada 2017 r. w ramach prowadzonego postępowania dotyczącego złożonego przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do wydania przez organ nieprawidłowej decyzji z dnia (...) stycznia 2018 r., a także poprzez naruszenie przez (...) OW NFZ zasad postępowania administracyjnego w stopniu powodującym istotne ograniczenie uprawnień skarżącego;

3) art. 6 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 15 k.p.a. oraz art. 16 k.p.a., w szczególności poprzez ograniczenie skarżącemu możliwości skorzystania z przysługujących mu praw do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu w "drugiej instancji", w związku z tym, że postępowanie prowadzone z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie miało już znaczenia wobec rozstrzygnięcia postępowania oraz przyjęcia przez (...) OW NFZ oferty S. i zawarcia umowy, pomimo iż nie zakończyło się postępowanie administracyjne z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w tym zakresie;

4) art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. w szczególności poprzez brak należytego rozpatrzenia przez (...) OW NFZ argumentów i wniosków przedstawionych przez wnioskodawcę, a także brak przedstawienia przez organ uzasadnienia stanowiska i podstaw prawnych swojego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi oraz uchylenie w całości obu wydanych w sprawie decyzji w związku ze stwierdzeniem naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 10 października 2018 r. uczestnik postępowania - S., odnosząc się do zarzutów skargi uznał je za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej także: "p.p.s.a.").

W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2018 r. nr (...), jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia (...) listopada 2017 r. nr (...) nie naruszają prawa.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510 z późn. zm.), dalej u.ś.o.z.

Zgodnie z treścią art. 132 ust. 1 wymienionej ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Funduszem, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4 ustawy.

W myśl art. 132 ust. 2 u.ś.o.z. umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale.

Zgodnie z treścią art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

W myśl art. 139 ust. 1 u.ś.o.z. zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie:

1) konkursu ofert albo

2) rokowań.

Zgodnie z treścią art. 142 ust. 1 wymienionej ustawy konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej.

W myśl art. 142 ust. 6 u.ś.o.z. komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia:

1) liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej;

2) ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej.

Zgodnie z treścią art. 148 ust. 1 u.ś.o.z. porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert:

1) jakości,

2) kompleksowości,

3) dostępności,

4) ciągłości,

5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

W myśl art. 151 ust. 1 u.ś.o.z. jeżeli nie nastąpiło unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania.

Zgodnie z treścią art. 154 ust. 1 u.ś.o.z. świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu.

W myśl art. 154 ust. 3 u.ś.o.z. po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie 2 dni od dnia jej wydania, na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu.

Zgodnie z treścią art. 154 ust. 4 u.ś.o.z. od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W myśl art. 154 ust. 6 u.ś.o.z. dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Zgodnie z treścią art. 154 ust. 6a u.ś.o.z. stronami postępowania, o którym mowa w ust. 1-6, są świadczeniodawca, który złożył odwołanie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, oraz świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W myśl art. 155 ust. 1 u.ś.o.z. do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Wskazać należy, że przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie w zakresie prowadzenia postępowania odwoławczego prowadzonego na podstawie przepisów powoływanej ustawy przewiduje, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio w zakresie nieuregulowanym ustawą. Zgodnie z art. 154 ust. 2 zd. 2 u.ś.o.z. wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Podobne unormowanie nie zostało przyjęte w odniesieniu do art. 154 ust. 6 ustawy w zakresie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - w tym wypadku ustawodawca wskazał jedynie, że decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Intencją ustawodawcy było wstrzymanie zawarcia umowy jedynie do czasu rozpatrzenia odwołania, a więc do momentu wydania decyzji administracyjnej. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do sytuacji, w której dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu nie realizuje najważniejszego ustawowego obowiązku jakim jest zapewnienie dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej po ich zakontraktowaniu. Ewentualne uwzględnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w drodze decyzji administracyjnej, powodowałoby konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania w oparciu o art. 154 ust. 7 zd. 2 u.ś.o.z., ponieważ w ogłoszeniu o postępowaniu wskazano możliwość zawarcia maksymalnie jednej umowy, a zatem nie zachodziłaby przesłanka do ogłoszenia rokowań (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1402/15).

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, postępowanie organu Funduszu polegające na zawarciu umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej po rozpoznaniu odwołania, a przed rozpoznaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie stanowi naruszenia zasady dwuinstancyjności, ponieważ ustawodawca na gruncie przepisu art. 154 u.ś.o.z. przewidział model postępowania, w którym uwzględnienie środka odwoławczego skutkuje ogłoszeniem rokowań z podmiotem, którego interes prawny doznał uszczerbku, a w sytuacji, gdy z opisu przedmiotu zamówienia wynika, że umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawiera się z jednym świadczeniodawcą na danym obszarze, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu ponownie przeprowadza postępowanie w sprawie zawarcia umowy. Podkreślić także trzeba, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w tego rodzaju sprawach, z wyłączeniem jednak przepisów, które dotyczą kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Niezasadny w związku z tym okazał się zarzut nieprzeprowadzenia przez organ wszelkich czynności w związku z złożonymi przez stronę skarżącą wnioskami dowodowymi. Skarżący żądał bowiem przeprowadzenia czynności, które nie mają znaczenia dla ogólnej oceny postępowania, przyznanej punktacji ofert, jak również nie stanowią argumentu uzasadniającego podważenie wyników postępowania. Należy podkreślić, że Skarżący nie zgłaszał uwag do sposobu oceny ofert na etapie postępowania konkursowego, a żądanie przeprowadzenia wskazanych przez Skarżącego czynności miało na celu jedynie zakwestionowanie przeprowadzonego postępowania, gdyż złożone wnioski nie wskazują jakiego naruszenia dopuściła się Komisja konkursowa lub organ Funduszu. Formułowanie takich wniosków nie prowadzi do wskazania jakie okoliczności mają zostać udowodnione i jakie powyższe działanie organów ma wpływ na wykazanie naruszenia interesu prawnego oferenta.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, że stanowisko Skarżącego całkowicie pomija kwestie związane z dokonaną oceną złożonej przez niego oferty, która nie została wybrana do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej ponieważ była obiektywnie gorsza od oferty konkurencyjnego podmiotu.

Postępowanie administracyjne prowadzone przez Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi art. 7, 77 i 80 k.p.a. Podjęte zostały niezbędne kroki do zbadania dokumentacji postępowania konkursowego i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Analiza dokumentacji postępowania w tej sprawie wskazuje, że Komisja konkursowa dokonała porównania ofert biorących udział w powyższym postępowaniu konkursowym zgodnie z kryteriami oceny określonymi w przepisach prawa i nie naruszyła zasad postępowania.

Odnosząc się do podnoszonego zarzutu sprzeczności zaskarżonej decyzji z jej uzasadnieniem należy wyjaśnić, że w decyzji nr (...) z dnia (...) stycznia 2018 r. błędnie wskazano, że poprzedzająca ją decyzja nr (...) została wydana w dniu (...) listopada 2017 r. i uwzględniała odwołanie wniesione przez S., w sytuacji, gdy była to decyzja oddalająca odwołanie P. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D. i została wydana w dniu (...) listopada 2017 r. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji nr (...) prawidłowo wskazano, że decyzja (...) była decyzją oddalająca odwołanie P. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D. Użycie błędnego zwrotu stanowi oczywistą omyłkę, która podlegała sprostowaniu, w drodze odrębnego postanowienia, zgodnie z art. 113 k.p.a.

Powyższa omyłka pisarska, w ocenie Sądu, nie ma jednak wpływu na treść decyzji oraz przyjęte przez organ rozstrzygnięcie. W sentencji decyzji nr (...) wskazano bowiem, że jest to decyzja utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję nr (...) i decyzja ta została wydana po rozpoznaniu wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma zatem podstaw do uznania, że istnieje istotna sprzeczność pomiędzy sentencją zaskarżonej decyzji, a jej uzasadnieniem.

Reasumując należy uznać, że w trakcie prowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na inny wynik sprawy. Skarżący na każdym etapie postępowania zawiadamiany był o czynnościach podejmowanych przez organ i miał możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wbrew zarzutom skargi, postępowanie w tej sprawie prowadzone było z uwzględnieniem i poszanowaniem zasad wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu brak jest zatem podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania ustaleń dokonanych przez Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wydane w sprawie decyzje nie naruszają unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.