Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1973470

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 lipca 2015 r.
VI SA/Wa 743/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Fronczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) lutego 2015 r. skarżący - R.J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego - radcy prawnemu M.G. w dniu 13 stycznia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. o sygn. VI SA/Wa 743/15 na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. o sygn. VI SA/Wa 743/15 odrzucił skargę R. J. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu.

Pismem z 1 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 lipca 2015 r.

Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że o przyczynie uchybienia terminu dowiedział się w dniu 25 maja 2015 r. tj. w chwili doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że zaskarżona decyzja została skierowana przez organ na niewłaściwy adres (r. pr. M.G. Kancelaria Prawnicza "(...)", ul. (...),(...) - (...) T.), a we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w załączonym pełnomocnictwie pełnomocnik skarżącego wskazał na inny adres do doręczeń (Kancelaria Prawnicza (...) M.G., ul (...)(...)-(...) T.). Jednak pomimo błędnego zaadresowania przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżącego w dniu 13 stycznia 2015 r., bowiem współpracuje on z radcami prawnymi z Kancelarii Prawniczej "(...)". W ocenie pełnomocnika skarżącego, okoliczność odbioru przesyłki w sposób niestandardowy nie może być poczytane za działanie przez niego zawinione.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000, Nr 20, poz. 757).

Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. o sygn. akt II CRN 448/71, publ. OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144).

Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącego nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że została ona nieprawidłowo zaadresowana przez organ, jednak w dniu 13 stycznia 2015 r. faktycznie odebrał on przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję. Zaznaczył jednocześnie, że nie powinien ponosić konsekwencji błędnego zaadresowania przesyłki.

W ocenie Sądu, wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że skoro zaskarżona decyzją została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 stycznia 2015 r. i od tej daty biegł termin na wniesienie skargi, to fakt nieprawidłowego zaadresowania przez organ przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję pozostawał bez wpływu na termin, jaki przysługuje stronie do wniesienia skargi. Termin do wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie rozpoczął bowiem bieg od dnia jej faktycznego odbioru przez pełnomocnika skarżącego, a ostatnim dniem na wniesienie skargi w terminie był dzień 12 lutego 2015 r.

Skarga została wniesiona w dniu 13 lutego 2015 r., a więc z uchybieniem terminu. Pełnomocnik skarżącego nie przedstawił natomiast okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.