VI SA/Wa 698/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2592014

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2018 r. VI SA/Wa 698/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas.

Sędziowie WSA: Małgorzata Grzelak (spr.), Asesor Joanna Kruszewska-Grońska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia (...) lutego 2018 r. nr (...) w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 3 października 2017 r. Dyrektor (...) OW NFZ ogłosił postępowanie nr (...) w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna na okres od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2022 r., dalej jako postępowanie konkursowe. Wartość postępowania na okres rozliczeniowy wynosiła 562 544,40 zł. Na postępowanie wpłynęło czternaście ofert.

Komisja konkursowa dokonała analizy złożonych ofert, w szczególności pod kątem spełnienia przez oferentów warunków wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1522 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych, oraz kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372, z późn. zm.), dalej jako rozporządzenie kryterialne, tj. jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny oraz warunków wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1522 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem koszykowym.

Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 13 listopada 2017 r. Do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wybranych zostało dziesięciu świadczeniodawców, którzy w rankingu końcowym uzyskali największa liczbę punktów rankingujących.

W wyniku rozstrzygnięcia postępowania, skarżąca spółka zajęła jedenaste miejsce w rankingu końcowym i tym samym nie została wybrana do udzielania świadczeń.

Odwołanie spółki od rozstrzygnięcia postępowania zostało oddalone decyzją Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego w Warszawie nr (...) z (...) listopada 2017 r.

Organ uznał, że nie doszło do naruszenia zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a tym samym nie doszło do naruszenia interesu prawnego Odwołującej się.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka podniosła zarzuty naruszenia art. 134 ustawy poprzez naruszenie zasady równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy oraz zasad uczciwej konkurencji; naruszenia zasady bezstronnego i uczciwego prowadzenia postępowania; naruszenie zasady jawności postępowania.

Utrzymując w mocy zakwestionowani decyzję, Dyrektor (...) OW wskazał, że Komisja konkursowa dokonała weryfikacji wszystkich złożonych ofert w jednolity sposób, a więc z poszanowaniem zasady równego traktowania oferentów.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ustawy, wskazał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem bezpośrednią przyczyną niedokonania wyboru oferenta stanowiło miejsce w rankingu końcowym. Dyrektor (...) OW podkreślił, że metodyka wyliczenia punktów składających się na ocenę zawartą w rankingu powstaje przy pomocy systemu informatycznego w kolejności malejącej łącznej liczby punktów oceny. Powyższe narzędzie informatyczne służące do wyliczenia punktacji dokonuje go na podstawie danych przekazanych w ofercie przez biorących udział w konkursie świadczeniodawców. Efektem powyższego wyliczenia był wcześniej wspomniany dokument pn.: Ranking końcowy. Uprawnione jest zatem twierdzenie, że to sam oferent kształtuje swoją ofertę, determinuje ilość punktów, które uzyska w rankingu końcowym.

Zdaniem organu postulat równego traktowania oferentów, o którym mowa w art. 134 ustawy, jest realizowany poprzez fakt jednolitego zastosowania powyższego narzędzia informatycznego służącego do sporządzenia rankingów. Powyższe oznacza, że odpowiedzi udzielane na pytania ofertowe przez oferentów oraz poszczególne składowe oferty, skutkują taką samą ilością punktów w przypadku wyliczenia punktacji dla każdej oferty. Zestawienie powyższej punktacji składa się na ranking końcowy.

Umowy zawierane są z tymi oferentami, którzy w rankingu końcowym otrzymali największą liczbę punktów, przy uwzględnieniu maksymalnej liczby umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu tego postępowania, zgodnie z planem finansowym oddziału i planem zakupu świadczeń opieki zdrowotnej. Oferta Odwołującego się została sklasyfikowana na pozycji 11 rankingu końcowego, podczas gdy w ogłoszeniu wskazano, iż w wyniku postępowania zawartych będzie maksymalnie 10 umów. Uzasadnione jest zatem twierdzenie, że bezpośrednią przyczyną niewybrania oferty Odwołującej do realizacji umowy, był fakt oparcia przebiegu postępowania na przepisach prawa, dokonywania w jego ramach punktacji ofert oraz dokonania rozstrzygnięcia konkursu w ramach realizacji postulatu równego traktowania oferentów, a więc zgodnie z art. 134 ustawy.

Odwołując się do treści odwołania, Dyrektor (...) OW stwierdził, że zaoferowanie znacznie niższej ceny niż cena oczekiwana, wskazana w ogłoszeniu o postępowaniu nie stanowi wystarczającego warunku gwarantującego dokonanie wyboru oferenta do udzielania świadczeń, gdyż cena nie stanowi wyłącznego kryterium. Za cenę wskazaną w ofercie Odwołujący otrzymał maksymalną ilość punktów przewidzianą w rozporządzeniu kryterialnym, jednakże pozostałe kryteria spowodowały uplasowanie jego oferty na pozycji, która nie gwarantowała zawarcia umowy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu w kwestii prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej (EDM), organ przyznał, iż Komisja konkursowa przyznawała punktację za to kryterium na podstawie oświadczeń oferentów. Rozporządzenie kryterialne, ani też inny akt prawny nie nakłada na Komisję konkursową obowiązku weryfikowania składanych w tym przedmiocie oświadczeń, bądź dokumentów osobiście na zasadzie wizytacji. Oświadczenia te zostały przyjęte przez Komisję konkursową jako wystarczające do uznania, iż oferenci spełniają ten warunek. Ponadto weryfikacja oferenta w zakresie składanych dokumentów jest uprawnieniem Komisji konkursowej, nie zaś jej obowiązkiem w każdym przypadku.

Dyrektor (...) OW wskazał, że świadczeniodawca SZPZLO (...), do którego odnoszą się zarzuty strony, spełniał wszystkie warunki obligatoryjne do zawarcia umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Na podstawie wizytacji przeprowadzonej u tego oferenta w dniu 13 listopada 2017 r. Komisja postanowiła nie przyznać temu oferentowi dodatkowych punktów za realizację świadczeń w kriokomorze. Powyższy warunek jest jednak warunkiem dodatkowo ocenianym, określonym w rozporządzeniu kryterialnym. Dopiero w przypadku, gdy oferta nie podlega odrzuceniu, poddawana jest ocenie przez pryzmat kryteriów ocen, ofert i w efekcie konkretną lokalizację w rankingu końcowym. Jedynie brak spełnienia obligatoryjnych warunków przez oferenta lub ofertę skutkuje odrzuceniem oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach - co jednak nie miało miejsca w tym przypadku - a zatem za niezasadny organ uznał zarzut strony, że komisja nie odrzuciła oferty SZPZLO (...).

Według Dyrektora (...) OW, w odniesieniu do odniesieniu do zarzutu niedopuszczalnej zmiany personelu w trakcie postępowania konkursowego przez oferenta SZPZLO (...), przyjąć należy, iż oferta tego podmiotu nie podlegała modyfikacji mającej wpływ na jej ostateczną ocenę. W ofercie od momentu jej złożenia wykazany był specjalista fizjoterapii. Oferent usuwając zgodnie z wezwaniem Komisji konkursowej elementy sporne harmonogramu jednocześnie zapewnił spełnienie warunku dodatkowo ocenianego, deklarowanego wcześniej już w ofercie złożonej w dniu 17 października br., zatem nie powodując zmiany oferty w tej kwestii. Komisja Konkursowa postanowiła o przyjęciu oświadczenia oferenta.

Za niezasadny organ uznał zarzut, iż wskazani w odwołaniu oferenci nie spełnili warunku wynikającego z rozporządzenia kryterialnego, tj. "odrębna aplikacja służąca wykonaniu obowiązku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną, ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu", za spełnienie którego otrzymali dodatkowe punkty. Organ wskazał, że zarzut ten nie jest oparty na wiarygodnych argumentach w obliczu oświadczeń oferentów. Bezzasadność zarzutu tym bardziej udowadniają zrzuty ze stron internetowych oferentów, przekazane przy odwołaniu, potwierdzające możliwość rejestracji pacjentów on-Iine.

Według Dyrektora (...) OW podobnie niezasadnie spółka "(...)" twierdzi, że według dostępnych mu, bliżej nieokreślonego pochodzenia danych, wynika, iż oferenci wskazani w odwołaniu nie spełniają warunku posiadania w miejscu udzielania świadczeń sali gimnastycznej stanowiącej odrębne pomieszczenie, za które otrzymali dodatkowe punkty. Powyższe, niepoparte dodatkowymi argumentami twierdzenie nie może zostać uznane za wiarygodne na tyle, aby deklaracje oferentów uznać za nieprawdziwe. Jednocześnie z uwagi na ciągłość realizacji umowy oferentów nie przeprowadzono weryfikacji pomieszczeń i urządzeń ich przedsiębiorstw. Komisja konkursowa zachowała się jednolicie względem wszystkich oferentów.

Organ nie zgodził się również z twierdzeniem odwołującej się, że Komisja konkursowa powinna z urzędu ujawnić w rozstrzygnięciu ranking końcowy zawierający punktację ofert. Ranking końcowy jest bowiem jawną informacją, udostępnianą na wniosek zainteresowanego, a spółka nie dostała odmowy udzielenia takiej informacji.

Odnośnie do zarzutu naruszenia przepisów prawa polegającego na zaskarżeniu tajemnicy przedsiębiorstwa złożonych ofert "praktycznie w całości". Organ stwierdził, że żadna z ofert nie została zastrzeżona w całości, czego zabraniały postanowienia załącznika nr 8 do zarządzenia nr (...) z dnia (...) marca 2017 r. mającego w sprawie zastosowanie.

W skardze do WSA spółka zarzuciła mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie następujących przepisów:

1.

art. 134 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (ustawa o śoz) w związku z art. 11 oraz art. 2 pkt 6 ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia (ustawa o sioz) poprzez uznanie za prawidłową czynność komisji konkursowej przyjęcia nieprawdziwych oświadczeń oferentów o prowadzeniu elektronicznej dokumentacji medycznej (EDM) w rozumieniu przepisów ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia zgodnie z art. 11 ust. 1 tej ustawy z wyłączeniem recept i skierowań, które wystawiane są co najmniej poprzez nanoszenie danych za pomocą wydruku i przyznanie tym oferentom punktów, podczas gdy oferty powinny być odrzucone;

2.

art. 134, art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez przyjęcie za zasadnej decyzji Komisji w przedmiocie, iż oferta podmiotu, u którego wskutek przeprowadzonej kontroli (wizytacji) stwierdzono niespełnianie warunku nie podlega odrzuceniu;

3.

art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz zapisów Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ

z dnia 14 marca 2017 r. poprzez uznanie za prawidłową czynność komisji - dopuszczenia do zmiany oferty po upływie terminu do składania ofert;

4.

§ 10 ust. 2 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 pkt 1 Zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w związku z art. 149 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez dopuszczenie do postępowania oferty nieważnej w związku z naruszeniem przepisów art. 7, 77, 80 k.p.a. i nieustosunkowanie się przez organ do tego zarzutu;

5.

art. 134 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez uznanie za prawidłowe działanie Komisji, która nie przeprowadziła weryfikacji podmiotów, pomimo dostępnych narzędzi i nie odrzuciła oferty wobec nieprawdziwych informacji w niej zawartych;.

6.

art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów bez wyraźnego wskazania przyczyn.

Wskazując na powyższe, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor (...) OW wniósł o oddalenie wniesionego środka zaskarżenia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając w granicach sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r. poz. 202; zwaną dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) stwierdza, że w działaniu organów orzekających w sprawie nie dopatrzył się nieprawidłowości, w tym - w zakresie zarzutów podniesionych w skardze - które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego NFZ w W. z (...) lutego 2018 r.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej w kolejności jak w petitum skargi, mając na względzie ich uzasadnienie należy stwierdzić, że WSA nie podziela stanowiska strony, iż organ wadliwie ocenił czynność komisji konkursowej, która nie odrzuciła ofert tych podmiotów, które złożyły oświadczenia o prowadzeniu elektronicznej dokumentacji medycznej (EDM) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1535 z późn. zm., "ustawa o sioz") zgodnie z art. 11 ust. 1 tej ustawy z wyłączeniem recept i skierowań, które wystawiane są co najmniej poprzez nanoszenie danych za pomocą wydruku i przyznała tym ofertom 4 punkty w zakresie kryterium jakości - pozostałe warunki. Zdaniem strony, powyższe oferty powinny zostać odrzucone ze względu na podanie przez oferentów nieprawdziwych danych. Według skarżącej, jest bowiem oczywiste, że w tym kryterium chodzi o rzeczywiste prowadzenie EDM na dzień otwarcia ofert. Tymczasem, jak podaje strona (z czym zgodził się organ - v. str. 5 i 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) nie zakończono prac nad uruchomieniem platformy medycznej niezbędnej do funkcjonowania ww. systemu, a ponadto nie stworzono systemu informatycznego, łączącego Fundusz ze świadczeniodawcami. Dokumentacja ta obecnie nie występuje (tzn. nie jest prowadzona przez żaden podmiot - także ten który posiada kwalifikowany elektroniczny podpis) choćby dlatego, że ma być prowadzona przez usługodawców w formach zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw zdrowia, a tych wciąż nie ma. Pojawi się ona dopiero 1 stycznia 2019 r. i to tylko częściowo, bo obejmie wyłącznie dokumenty wymienione w projektowanym rozporządzeniu ministra zdrowia w sprawie rodzajów elektronicznej dokumentacji medycznej.

Należy dla porządku wskazać, że dodatkowo oceniany warunek dotyczący prowadzenia EDM został określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372 z późn. zm., dalej: rozporządzenie kryterialne), natomiast obowiązek prowadzenia dokumentacji elektronicznej w omawianym zakresie wchodzi w życie 1 stycznia 2019 r.

W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z którego wynika, że nie było podstaw do odrzucenia ofert podmiotów, które nie tylko zadeklarowały podjęcie określonych działań do rozpoczęcia korzystania z w pełni funkcjonalnego systemu EDM, ale również przedstawiły w toku postępowania konkursowego dokumentację uprawdopodobniającą fakt posiadania stosownego oprogramowania. Zważywszy na określoną sytuację (obowiązek prowadzenia EDM od 1 stycznia 2019 r.; niezakończone prace informatyczne i brak koniecznego rozporządzenia wdrażającego system), a także okres na jaki miały być zawarte umowy (od 1 grudnia 2017 r. do 30 czerwca 2022 r.), czyli też po wejściu w życie obowiązku prowadzenia EDM, należy stwierdzić, że treść oświadczeń złożonych przez oferentów nie powinna być uznana za nieprawdziwą. W ocenie Sądu, podmioty przystępujące do konkursu nie powinny ponieść konsekwencji niewywiązania się organów Państwa z obowiązku skutecznego wdrożenia systemu EDM. Tym samym, w okolicznościach tej sprawy słusznie przyznano 4 punkty za spełnienie tego warunku. Z uwagi na wyjaśnienia znajdujące się w protokole rozprawy przez tutejszym Sądem trzeba dodać, że zaznaczone przez skarżącą kryterium opisane w punkcie 3.1.1. formularza ofertowego: odrębna aplikacja służąca wykonaniu obowiązku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu było kryterium odrębnym od kwestii EDM (patrz cz. I tabela nr 2 wykazu szczegółowych kryteriów wyboru ofert (...) rozporządzenia kryterialnego. Strona i inni oferenci złożyli oświadczenie o fakcie posiadania ww. aplikacji. Wzmiankowane oświadczenie zostało uznane przez Komisję za prawdziwe bez dokonywania sprawdzenia. Za spełnienie tego kryterium strona otrzymała 2 punkty. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że nie doszło do zarzucanego przez stronę naruszenia art. 134 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 z późn. zm. (ustawa o śoz) w związku z art. 11 oraz art. 2 pkt 6 ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz zapisów Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. poprzez uznanie za prawidłową czynność komisji - dopuszczenia do zmiany oferty złożonej przez SZPZLO (...) po upływie terminu do składania ofert. W uzasadnieniu tego zarzutu strona wskazuje, że ww. podmiot zaoferował nowego pracownika już po terminie składania ofert, a więc doszło do niedopuszczalnej zmiany personelu w trakcie postępowania konkursowego. Na gruncie tej sprawy bezspornym jest, że w chwili złożenia oferty przez SZPZLO (...) zadeklarował specjalistę fizjoterapii. To, że na wezwanie Komisji Konkursowej z uwagi na wystąpienie elementów spornych harmonogramu oferent ten złożył wyjaśnienia i usunął konflikt personelu zastępując pierwotnie wskazanego specjalistę fizjoterapii innym specjalistą fizjoterapii nie doprowadziło do nieuprawnionej modyfikacji złożonej oferty ani tym bardziej jej rozszerzenia. Od samego bowiem początku postępowania do momentu rozstrzygnięcia SZPZLO (...) zasługiwał na punkty za spełnienie powyższego kryterium sformułowanego w załączniku nr 5 do rozporządzenia kryterialnego, tabela nr 1, cześć nr 2 przedmiot postępowania: fizjoterapia ambulatoryjna L.p. 1, kryterium jakość, kategoria 1 - personel.

Za bezzasadny należy uznać także zarzut nieodrzucenia przez Komisję konkursową oferty SZPZLO (...), u którego w toku kontroli stwierdzono niespełnienie zadeklarowanego warunku zapewnienia możliwości wykonywania świadczeń z zakresu krioterapii ogólnoustrojowej (brak kriokomory). W omawianym postępowaniu warunek posiadania kriokomory nie jest warunkiem obligatoryjnym, a więc Komisja nie miała podstaw do odrzucenia oferty. W tym przypadku ten oferent nie otrzymał dodatkowych punktów. Jak podaje organ, a strona tego nie kwestionuje, wszyscy oferenci, u których nie potwierdzono zadeklarowanych warunków, mieli poczynioną przez Komisję korektę punktacji, tak więc nie ma podstaw do uznania, że doszło do naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, czyli zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców z zachowaniem uczciwej konkurencji.

Odnośnie do zarzutu nieprawidłowego działania Komisji konkursowej przez dopuszczenie do postępowania oferty spółki (...), która według skarżącej powinna zostać odrzucona. Według strony, oferta ta jest nieważna w myśl art. 149 ust. 5 ustawy, gdyż podpisał ją tylko A. M. - Prezes Zarządu, co uchybiło zasadom reprezentacji spółki prawa handlowego określonych w KRS i z uwagi na niezachowanie wymagań określonych w § 10 Zarządzenia Prezesa NFZ. WSA stwierdza, że podniesiony zarzut jest nietrafny.

Przepis § 10 ust. 2 pkt 1 Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. wskazuje, iż oferta w formie pisemnej obejmuje wydruk formularza ofertowego zgodny z jego postacią elektroniczną opatrzony na każdej stronie tego wydruku kolejnymi numerami oraz podpisami lub parafami osób uprawnionych do reprezentowania oferenta zgodnymi ze wzorami podpisów zamieszczonymi w tabeli określonej w załączniku nr 6 do zarządzenia.

Sposób reprezentacji w zarządzie wieloosobowym określa art. 205 § 1 k.s.h.: § 1 Jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa spółki nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Przepis ten nie narzuca nam sposobu reprezentacji jaki powinien znaleźć się w umowie spółki. Może być taki sam jak w art. 205 § 1 k.s.h., a może wprowadzać inne rozwiązania.

Zagadnieniem dopuszczalności ustanowienia samodzielnej reprezentacji spółki przez każdego z członków zarządu - do pewnej kwoty i łącznej reprezentacji - powyżej pewnej kwoty zajmował się Sąd Najwyższy. Możliwość wpisania do rejestru takiego sposobu reprezentowania dopuszczona została w Uchwale Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 24 października 1996 r. sygn. akt: III CZP 112/96 jak i Postanowieniu Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 13 czerwca 2008 r.

I CSK 6/08. Sąd ten stanął na stanowisku, że może być przewidziana reprezentacja łączna dla składania przez zarząd oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych spółki powyżej określonej ich wartości. Należy przy tym zauważyć, że możliwość wpisu do rejestru jednakże nie przesądza o skutkach takiego sposobu reprezentacji spółki określonego w rejestrze wobec osób trzecich. W orzecznictwie przeważa pogląd, częściowo zasygnalizowany przez SN w Postanowieniu I CKS 6/08, że dopuszczenie takiego określenia sposobu reprezentacji spółki nie rzutuje na sytuację osób trzecich i nie powoduje nieważności czynności dokonanej przez członka zarządu wbrew temu ograniczeniu. Ograniczenie to bowiem ma charakter "wewnętrzny", a zatem dotyczy stosunków wewnątrz samej spółki i nie odnosi skutku wobec osób trzecich. Czynność zawarta z członkiem zarządu jest ważna, przy czym członek zarządu dopuszczający się naruszenia odpowiada wobec spółki (vide art. 204 § 2 k.s.h oraz art. 207 k.s.h.). Tym samym uznać należy, że bez względu na to, czy taki sposób reprezentacji zostanie ujawniony w rejestrze czy nie, członek zarządu odpowiada wobec spółki za naruszenia określonego w umowie (statucie) sposobu reprezentacji i wszelkich jego ograniczeń. Wpisanie ograniczeń do rejestru zaś nie powoduje nieważności czynności dokonanych wbrew tym ograniczeniom, a zatem czynność jest ważna. Uwzględniając powyższe należy uznać, że nie było podstaw do odrzucenia oferty spółki (...), gdyż zgodnie z odpisem KRS do reprezentowania spółki upoważniony jest każdy z członków zarządu lub każdy prokurent samodzielnie. Oczekiwane przez skarżącą spółkę odrzucenie oferty uczestnika nie leży w sferze swobodnego uznania Komisji konkursowej, tylko musi mieć swoje źródło w podstawie prawnej przewidzianej w art. 149 ustawy o świadczeniach, zawierającym katalog zamknięty przesłanek odrzucenia oferty. Powyższe oznacza, że Komisja musi działać na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Z kolei brak odniesienia się przez Dyrektora (...) OW

w zaskarżonej decyzji do tego zarzutu podniesionego w odwołaniu stanowi niewątpliwie naruszenie przez organ art. 7, 77 i 80 k.p.a. Przy czym o skuteczności tego rodzaju zarzutów nie decyduje każde naruszenie przez organ administracji przepisów procesowych, ale jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Zatem dla ich uwzględnienia wymagane jest uprawdopodobnienie istnienia związku przyczynowego między podnoszonym w skardze naruszeniem, a treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tymczasem w świetle tego co powiedziano stwierdzone naruszenie nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż oferta Kriosonik nie była nieważna i mogła być skutecznie procedowana w toku niniejszego postępowania konkursowego.

Z tych samych względów tj. braku wykazania możliwości wpływu na wynik sprawy (a Sąd z urzędu ich się nie dopatrzył) za niezasadny należy uznać zarzut opisany w punkcie 6 petitum skargi mianowicie art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów strony skarżącej. Pomijając nawet, że uzasadnienie tych zarzutów jest ogólnikowe należy stwierdzić, że organ wyjaśnił wszystkie fakty mające znaczenie prawne dla niniejszej sprawy, a ocena dowodów nie została dokonana w sposób dowolny. Wbrew poglądowi skarżącej, Dyrektor (...) OW uzasadnił zaskarżoną decyzję zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. na co wskazuje treść podanych w niej motywów, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Akcentowana przez stronę konieczność ustosunkowania się przez organ do zarzutów odwołania co do zasady jest słuszna. Jednakże nie ma charakteru bezwzględnego z punktu widzenia art. 145 § 1 pkt 1a i c) p.p.s.a. gdyż tylko w sytuacji, gdy uchybienie przepisom prawa materialnego i/lub przepisom procedury miało - w pierwszym przypadku wpływ na wynik sprawy, w drugim - jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takiego natomiast wpływu strona nie wykazała, a Sąd z urzędu nie stwierdził.

Natomiast odpierając, jako niezasadne, zarzuty strony, że organ błędnie uznał za prawidłowe działanie Komisji polegające na braku przeprowadzenia weryfikacji podmiotów, pomimo dostępnych narzędzi i braku odrzuceniu oferty wobec nieprawdziwych informacji w niej zawartych. Uzasadniając powyższe zarzuty strona wskazuje, iż Dyrektor nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w przedmiocie posiadania przez podmioty R. sp. z o.o., P. i SZPZLO (...) odrębnej sali gimnastycznej oraz przez podmiot R. sp. z o.o. odrębnej przebieralni. Jest to zarzut nietrafny, gdyż Komisja konkursowa nie miała obowiązku wizytowania oferentów dotychczas posiadających umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Funduszem, co wynika z § 17 ust. 3 rozporządzenia konkursowego "Komisja konkursowa przeprowadza weryfikację, o której mowa w ust. 2, u oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy w zakresie świadczeń stanowiących przedmiot postępowania lub z którymi rozwiązano uprzednią umowę w zakresie świadczeń stanowiących przedmiot postępowania w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie oferenta. Jak podaje organ wizytacja oferenta SZPZLO (...) była następstwem informacji przekazanej przez skarżącą do Komisji konkursowej pismem z dnia 7 listopada 2017 r. Skarżąca wskazała, iż w jej ocenie oferent SZPZLO (...) nie posiada zadeklarowanego w ofercie sprzętu, za który przysługują dodatkowe punkty. Komisja konkursowa nie przeprowadziła podczas wizytacji weryfikacji wszystkich zadeklarowanych warunków, gdyż zachowanie takie naruszyłoby zasadę równego traktowania oferentów wyrażoną w art. 134 ust. 1 ustawy, przeprowadzając pełną weryfikację podczas wizytacji wyłącznie u jednego z kilku oferentów, którzy wykazywali się ciągłością świadczeń. Według Sądu ta argumentacja jest słuszna. Komisja konkursowa zachowała się jednolicie względem wszystkich oferentów, gdyż nie przeprowadziła weryfikacji pomieszczeń i urządzeń przedsiębiorstw żadnego z oferentów, który wykazał się ciągłością realizacji umowy z NFZ. Natomiast weryfikacja SZPZLO (...) w zakresie sprzętu zadeklarowanego w ofercie świadczy o tym, że Komisja dążyła do prawidłowego przeprowadzenia postępowania i rzetelnej oceny ofert.

Podsumowując WSA stwierdza, że zarzuty dotyczące przeprowadzonego postępowania konkursowego oraz administracyjnego są nieuzasadnione. Wbrew zarzutom postępowanie prowadzone było z poszanowaniem zasad wyrażonych w art. 134 ustawy, a postępowanie zostało przeprowadzone w sposób rzetelny i niebudzący wątpliwości, co do ustalonych faktów. Należy podkreślić, że zasada równego traktowania oferentów może przejawiać się w różnych aspektach, natomiast przejawem jej realizacji jest stosowanie takich samych kryteriów do wszystkich potencjalnych świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Stąd niedopuszczalne jest stosowanie do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.