Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 25 maja 2005 r.
VI SA/Wa 580/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Maria Jagielska.

Sędziowie: Asesor Małgorzata Grzelak, WSA: Andrzej Wieczorek (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) stycznia 2004 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie faktyczne

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia (...) stycznia 2005 r. nr (...) działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź.zm.), po rozpatrzeniu odwołania "S." Spółki z o.o. w B., z dnia (...) sierpnia 2003 r., od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2003 r. Nr (...) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Organ ustalił, że, że zaskarżona decyzja Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2003 została doręczona 14 sierpnia 2003 r. (dowód - pocztowe potwierdzenie odbioru). Termin do wniesienia odwołania zakreślony art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ekspirował dnia 28 sierpnia 2003 r., strona natomiast odwołanie złożyła w urzędzie pocztowym w dniu 30 sierpnia 2003 r. (dowód - stempel pocztowy).

Organ wskazał, że w razie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, strona powinna wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie oraz spełnić jednocześnie łącznie wszystkie przesłanki określone art. 58 k.p.a.: musi uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, wnieść podanie o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz wraz z wniesieniem podania dopełnić czynności dla której był określony termin. Organ wskazał, że strona składając odwołanie nie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i w związku z tym nie wypełniła ww. przesłanek, orzekł jak w sentencji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wskazała, że dowody doręczenia przesyłki w dniu 14 sierpnia 2003 r. nie są zgodnie z prawdą. Podniosła, że przesyłka została odebrana w Urzędzie Pocztowym w (...) w dnia 19 sierpnia 2003 r. a odwołanie zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 30 sierpnia 2003 r. czyli, w 11 dniu. Zdaniem skarżącej zachowany został termin do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie:

ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a.,

ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana ustawą o p.p.s.a.,

ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwana ustawą p.w.u.p.

Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów postanowienie, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, zamykające stronie drogę odwoławczą, musi być oparte na obowiązującym przepisie prawa i zgodne z jego treścią. Tych wymogów nie spełnia wspomniane wyżej postanowienie.

Stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania Organ wskazał, że zaskarżona decyzja Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2003 została doręczona stronie dnia 14 sierpnia 2003 r. Na dowód powyższego organ przywołał pismo - dowód w postaci - "...pocztowego potwierdzenia odbioru...". Przyjmując powyższe organ uznał, że termin do wniesienia odwołania zakreślony art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ekspirował dnia 28 sierpnia 2003 r. a strona złożyła odwołanie w urzędzie pocztowym w dniu 30 sierpnia 2003 r. (dowód - stempel pocztowy).

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 15 marca 1996 r. w sprawie warunków korzystania z usług pocztowych o charakterze powszechnym (Dz. U. z 1996, Nr 40, poz. 173) przesyłka lub przekaz pocztowy podlegają doręczeniu adresatowi w miejscu wskazanym przez nadawcę, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w rozporządzeniu, gdy przesyłka lub przekaz pocztowy są wydawane w placówce oddawczej (§ 44 ust. 1). Zgodnie z § 47 ust. 1 cytowanego rozporządzenia w wypadku przesyłek rejestrowanych lub przekazów pocztowych - jeżeli w chwili ich doręczania stwierdza się nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych, o którym mowa w § 45 i 46, do odbioru przesyłki lub przekazu pocztowego - zawiadomienie o próbie doręczenia, wraz z informacją o miejscu i czasie ich odebrania w placówce oddawczej, pozostawia się w skrzynce do doręczania korespondencji lub przekazuje w inny powszechnie uznawany sposób. Przepis § 48 wskazuje, że odbiorcy przesyłek, mają obowiązek wykazać swoją tożsamość przez okazanie odpowiednich dokumentów. Zgodnie z § 49 ust. 1 przesyłkę rejestrowaną doręcza się lub wydaje, (...) - za pokwitowaniem. Ponadto zgodnie z przepisem § 50 ust. 1 jeżeli adresatem przesyłki lub przekazu pocztowego jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, przesyłkę lub przekaz pocztowy doręcza się osobie fizycznej upoważnionej do odbioru przez kierownika danej jednostki.

Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, iż organ nie przedstawił pokwitowania odbioru przesyłki i nie wykazał, że w dacie wskazanej przez organ strona odebrała przesyłkę. W szczególności brak jest dokumentów potwierdzających odebranie przesyłki za pokwitowaniem. Nie przesądzając, w przedmiotowym postępowaniu o racjach stron, należy zauważyć, iż zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na potwierdzenie stanowiska organu a sprawa doręczenia decyzji wymaga wyjaśnienia.

Rozpatrując ponownie sprawę organ zgromadzi dokumentację opisaną jak wyżej wykazując istnienie lub brak pokwitowania a także prawidłowość umocowania osoby odbierającej przesyłkę do jej odbioru wynikającą z odpowiedniego upoważnienia do odbioru udzielonego przez kierownika danej jednostki.

Po dokonaniu powyższych ustaleń organ podejmie dalsze stosowne działania.

Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.