Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 maja 2004 r.
VI SA/Wa 506/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA A. Kuba.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. z dnia (...) stycznia 2004 r. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2003 r. o sygn. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak dowodu uiszczenia opłaty za korzystanie z dróg krajowych postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) stycznia 2004 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2003 r. o sygn. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak dowodu uiszczenia opłaty za korzystanie z dróg krajowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał skargę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który jako właściwy w przedmiotowej sprawie przesłał skargę Komendantowi Głównemu Policji w trybie art. 98 ustawy - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązując organ do przekazania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.

Komendant Główny Policji w nadesłanej do Sądu dnia 5 kwietnia 2004 r. wraz z aktami sprawy odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) lutego 2003 r. o nr. (...), na podstawie której organ utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) z dnia (...) stycznia 2003 r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 4.000 złotych za brak dowodu uiszczenia opłaty należnej za korzystanie z dróg krajowych.

W związku z udzieloną przez organ odpowiedzią na skargę należy zauważyć, iż M. G. zaskarżył do sądu decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2003 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ww. organu z dnia (...) lutego 2003 r.

Z przedłożonych przez organ akt administracyjnych wynika, iż skarżący w dniu (...) listopada 2003 r. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) lutego 2003 r.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Głównego Policji w myśl art. 17 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego jest organ państwowy sprawujący nadzór nad działalnością Policji - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (tekst jednolity - Dz. U. z 2003 r. Nr 159 poz. 1548 z późn. zm.).

Jeżeli organ administracji publicznej, w tym przypadku Komendant Główny Policji, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego (w omawianej sprawie - Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji) w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, przy czym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z jego zachowaniem.

Zarówno rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji (art. 158 § 1 k.p.a.), jak również odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji (art. 157 § 3 k.p.a.), następują w drodze decyzji.

W odpowiedzi na żądanie skarżącego z dnia (...) listopada 2003 r. Komendant Główny Policji w miejsce przewidzianej wskazanymi powyżej przepisami k.p.a. procedury rozpatrywania wniosku o nieważność decyzji wystosował dnia (...) listopada 2003 r. pismo do skarżącego, w którym poinformował go, iż decyzja z dnia (...) lutego 2003 r. jest prawomocna i ostateczna. Skarżący, po otrzymaniu ww. pisma Komendanta Głównego Policji, w piśmie z dnia (...) grudnia 2003 r. zwrócił organowi uwagę, iż pismo nie spełnia warunków określonych w art. 157 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi organ w piśmie z dnia (...) grudnia 2003 r. podniósł, iż zarzut przedstawiony we wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji nie odpowiada żadnemu z przypadków wymienionych w art. 156 k.p.a. uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji, jednocześnie informując skarżącego, że organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Komendanta Głównego Policji jest Naczelny Sąd Administracyjny, jako organ wyższego stopnia.

Z uwagi na fakt, iż organ nie zachował trybu postępowania wynikającego z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując ponadto w skierowanym do skarżącego piśmie błędnie na Naczelny Sąd Administracyjny jako organ wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Głównego Policji, wniosek skarżącego z dnia (...) listopada 2003 r. o stwierdzenie nieważności decyzji nie został rozpatrzony i zakończony decyzją właściwego organu administracji publicznej.

Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Pismo Komendanta Głównego Policji z dnia (...) grudnia 2003 r. (sygn. (...)) na które M. G. złożył do sądu administracyjnego skargę nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 w zw. z art. 107 k.p.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy jednocześnie zauważyć, iż postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) lutego 2003 r. nie zostało zakończone poprzez wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończącej sprawę w danej instancji.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, postanowił jak wyżej.