Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2724782

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 sierpnia 2019 r.
VI SA/Wa 438/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.).

Sędziowie WSA: Tomasz Sałek, Danuta Szydłowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi " (...)" Sp. z o.o. z siedzibą w " (...)" na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia " (...)" grudnia 2015 r. nr " (...)" w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) grudnia 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE" lub "organ regulacyjny"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz w związku z art. 98 ust. 3 i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm., dalej: "Pt"), po rozpatrzeniu wniosku (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: "(...)", "strona" lub "skarżąca") z dnia 17 sierpnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) lipca 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty za 2006 rok.

W uzasadnieniu decyzji organ regulacyjny przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Decyzją z dnia (...) maja 2011 r. znak: (...) utrzymaną w mocy decyzją z dnia (...) września 2011 r., znak: (...), Prezes UKE przyznał dopłatę do kosztów świadczenia w okresie od dnia 8 maja 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez (...) S.A. (aktualnie: (...) S.A., dalej: "(...)") w wysokości 744.838,18 zł, (dalej: "Dopłata 2006").

Następnie decyzją z dnia (...) marca 2014 r. znak: (...) Prezes UKE ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 i ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wskazanych w pkt 1 tej decyzji.

Po rozpatrzeniu wniosków: (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) S.A. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 9 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. S.K.A. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. z dnia 9 kwietnia 2014 r., (...) z dnia 8 kwietnia 2014 r., (...) S.A. z dnia 10 kwietnia 2014 r., (...) sp. z o.o. sp.j. z dnia 10 kwietnia 2014 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UKE z dnia (...) marca 2014 r. znak: (...), w dniu (...) października 2014 r. Prezes UKE wydał decyzję, znak: (...) (dalej: "Decyzja"), którą uchylił w części decyzję z dnia (...) marca 2014 r. w zakresie pkt 1 i 2 i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.:

- ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 oraz

- ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006, wskazanych w pkt 1 powyżej, w wysokości 0,0018499671%.

Pismem z dnia 29 października 2014 r. Prezes UKE zawiadomił (...) o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty jego udziału w pokryciu Dopłaty 2006.

Decyzją z dnia (...) lipca 2015 r. Prezes UKE:

1. ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2006 w wysokości 127,20 zł dla (...) jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty,

2. nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Od ww. decyzji strona pismem z dnia 17 sierpnia 2015 r. (data nadania u urzędzie pocztowym) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją.

Decyzją z dnia (...) grudnia 2015 r. Prezes UKE, po ponownym rozpatrzeniu sprawy i dokonaniu analizy podniesionych przez (...) zarzutów, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia (...) lipca 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła (...), zarzucając jej naruszenie przepisów:

I. postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, tj. 1. art. 16 § 1 k.p.a., poprzez jego nieprawidłową wykładnię prowadzącą do wniosku, że z normy zawartej w tym przepisie wynika fakt związania Prezesa UKE ustaleniami faktycznymi w zakresie kwoty uzyskanego przychodu, dokonanymi w decyzji ustalającej listę przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty za 2006 r. i ustalającej jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców telekomunikacyjnych w Dopłacie za 2006 r.;

2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia wysokości przychodu osiągniętego przez Skarżącą w roku 2006, brak zebrania jakiegokolwiek materiału dowodowego potwierdzającego wysokość tego przychodu oraz dowolne przyjęcie, że wysokość tego przychodu została udowodniona;

II. materialnoprawnych, mających wpływ na wynik postępowania, tj. 1. art. 98 ust. 2 i 3 w zw. z art. 81 ust. 1 i 3 w zw. z art. 2 ust. 48 Pt poprzez nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości dopłaty w stosunku do skarżącej, że osiągnięty przez nią przychód w 2006 r. obejmował również przychód z tytułu świadczenia innych usług niewchodzących w zakres działalności telekomunikacyjnej, bądź który z innych przyczyn nie powinien zostać uwzględniony przy ustalaniu wysokości udziału w dopłacie;

2. art. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie Decyzji utrzymującej oraz Decyzji ustalającej z naruszeniem konstytucyjnej zasady bezpieczeństwa prawnego.

III. Nadto - w przypadku podjęcia wątpliwości przez Sad administracyjny co do zasadności zarzutów wskazanych w pkt II ppkt 1 i 3 skargi - skarżąca wniosła o zwrócenie się przez Sąd administracyjny do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodność z konstytucją przepisów odnoszących się do postępowań dotyczący dopłaty do usługi powszechnej (w szczególności art. 97-99 Pt):

A. w jakim możliwa jest interpretacja, że wskazane przepisy nakazują uwzględniać wszystkie przychody osiągnięte przedsiębiorcę telekomunikacyjnego przy wyliczaniu kwoty udziału przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w dopłacie do usługi powszechnej a nie tylko przychody osiągnięte z tytułu świadczenia usług wchodzących w zakres usługi powszechnej;

B. w zakresie w jakim istnieje wątpliwość czy brak instytucji przedawnienia w odniesieniu do postępowań dot. dopłaty do usługi powszechnej nie prowadzi do naruszenia zasady bezpieczeństwa prawnego (zasada wywodzona z art. 2 Konstytucji RP).

Ponadto skarżąca wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UKE.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając w granicach sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302), zwaną dalej: "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że w działaniu organu nie dopatrzył się nieprawidłowości zarówno w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak w procesie subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod zastosowane w sprawie przepisy prawa materialnego.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja z dnia (...) grudnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia dla (...) kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej za 2006 rok.

Sąd uznał za prawidłowy stan faktyczny ustalony w toku postępowania przez Prezesa UKE, organ działający w granicach prawa i na jego podstawie. Sąd uznał także za właściwe przepisy prawa zastosowane przez organ, który dokonał należytej subsumpcji tychże przepisów do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 97 Pt, przedsiębiorcy telekomunikacyjni, których przychód z działalności telekomunikacyjnej w roku kalendarzowym, za który przysługuje dopłata, przekroczył 4 miliony złotych, są obowiązani do udziału w pobyciu dopłaty.

Z kolei art. 98 Pt stanowi, że:

1. "Prezes UKE, niezwłocznie po ustaleniu należnej dopłaty, rozpoczyna postępowanie w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziału w dopłacie.

2. Prezes UKE ustala jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty, która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1% jego przychodów, ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej.

3. Prezes UKE ustala, w drodze decyzji, kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4. Kwota dopłaty podlega administracyjnej egzekucji należności pieniężnych.

5. Jeżeli kwota dopłaty uzyskana została od przedsiębiorcy w drodze egzekucji, kwotę wydatków związanych z przekazaniem egzekwowanej należności przedsiębiorcy wyznaczonemu, uprawnionemu do otrzymania dopłaty oraz opłatę komorniczą pokrywa przedsiębiorca telekomunikacyjny obowiązany do udziału w pokryciu dopłaty, przeciwko któremu toczyło się to postępowanie egzekucyjne".

Na podstawie zatem powołanego wyżej przepisu art. 98 ust. 1 Pt, Prezes UKE, niezwłocznie po ustaleniu dopłaty należnej przedsiębiorcy wyznaczonemu za dany rok kalendarzowy, rozpoczyna postępowanie w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziału w dopłacie. Zgodnie zaś z art. 98 ust. 2 Pt Prezes UKE ustala jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty, która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1% jego przychodów, ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej. Wynikiem postępowania przeprowadzonego na podstawie art. 98 ust. 1 i ust. 2 Pt było ustalenie listy przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 z uwzględnieniem reguły, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 97 Pt, oraz ustalenie jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, określone w Decyzji. Wskazać przy tym należy, iż nastąpiło to w Decyzji Prezesa UKE z dnia (...) października 2014 r. i że decyzja ta jest prawomocna.

Ustalenie kwoty Dopłaty 2006, a następnie listy przedsiębiorców zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 oraz jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty umożliwia z kolei zgodnie z art. 98 ust. 3 Pt, ustalenie przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2006 indywidualnie dla każdego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do jej pokrycia. W myśl art. 98 ust. 3 zdanie 2 Pt, decyzji ustalającej kwotę udziału w dopłacie nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Mając na uwadze zatem przepis art. 96 Pt, Prezes UKE wydał najpierw decyzję przyznającą Dopłatę 2006, w tym ustalającą jej wysokość, następnie zgodnie z art. 98 ust. 1-3 Pt Prezes UKE wydał Decyzję z dnia (...) października 2014 r., w której ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 oraz wysokość jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 w wysokości 0,0018499671% (jak wskazano powyżej, decyzja ta jest prawomocna). Natomiast zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest decyzją ustalającą indywidualną kwotę udziału w Dopłacie 2006 dla (...) jako jednego z przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2006, określonych w Decyzji.

Zgodnie z art. 98 ust. 3 Pt, Prezes UKE ustala w drodze decyzji kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego wskazanego w decyzji, o której mowa w art. 98 ust. 2 Pt. Zgodnie z prawomocną Decyzją Prezesa UKE z dnia (...) października 2014 r. jednym z przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 jest (...). Oznacza to, że Prezes UKE jest zobowiązany ustalić kwotę udziału (...) w pokryciu Dopłaty 2006.

Zgodnie z art. 98 ust. 2 Pt wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w dopłacie ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej. Jak z powyższego wynika, proporcjonalność kwoty udziału w pokryciu dopłaty osiągana jest poprzez zastosowanie jednolitego wskaźnika procentowego udziału w pokryciu dopłaty i odniesienie go do wysokości przychodów indywidualnego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej w danym roku kalendarzowym, za który dopłata jest przyznawana.

Do ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2006 poszczególnych zobowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych stosuje się zatem:

1. jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006, ustalony w Decyzji,

2. wysokość przychodów przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2006, uzyskanych w 2006 r. z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej przez tego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, który w 2006 r. osiągnął przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 mln zł.

W związku z tym, kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2006 poszczególnych zobowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych ustala się według poniżej przedstawionego wzoru:

K = Pn x W%, gdzie:

K - kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2006 danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do/udziału w tej dopłacie, W% - jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 w wysokości 0,0018499671%,

Pn - suma przychodów z działalności telekomunikacyjnej za 2006 r. danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2006.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności mniejszej sprawy, należy wskazać, że Decyzją ustalono, że:

1. (...) w 2006 r. osiągnęła przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości 6 875 603 zł,

2. (...) nie jest następcą prawnym przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2006 r. uzyskali przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej przewyższające 4 min zł, W związku z tym, należy stwierdzić, iż w przypadku (...):

- suma Pn wynosi 6 875 603 zł,

- K wynosi 127,20 zł, gdyż:

6 875 603,00 zł x 0,0018499671%= 127,20 zł Mając na uwadze powyższe, Prezes UKE stwierdził w skarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji, iż kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2006 (...), jako zobowiązanego do udziału w tej Dopłacie 2006, wynosi 127,20 zł.

W ocenie Sądu jest to prawidłowa kwota udziału (...) w Dopłacie 2006.

Powyższe wyliczenia organu regulacyjnego Sąd zatem uznaje za prawidłowe i znajdujące oparcie zarówno w obowiązujących przepisach prawa, ustalonym przez organ stanie faktycznym, jak i wcześniej wydanych przez ten organ decyzjach.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 16 § 1 k.p.a., Sąd wskazuje, iż uznał go za niezasadny. Zgodnie z tym przepisem "Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych".

Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 110 § 1 k.p.a. "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej".

A zatem Prezes UKE był w niniejszym postępowaniu związany wydanymi przez siebie wcześniej decyzjami, w szczególności Decyzją z dnia (...) października 2014 r.

Sąd wskazuje, iż zarzut ten wiąże się z innymi zarzutami skarżącej, a mianowicie zarzutem naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a także zarzutem naruszenia art. 98 ust. 2 i 3 w zw. z art. 81 ust. 1 i 3 w zw. z art. 2 ust. 48 Pt.

Zarzuty te sprowadzają się do rzekomo nieprawidłowego wyznaczenia przez organ zakresu pojęcia działalności telekomunikacyjnej i naliczenia kwoty udziału w Dopłacie 2006 od usług niewchodzących w zakres usługi powszechnej.

W ocenie strony, Prezes UKE ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2006 bez rozważenia, czy za przychody z działalności telekomunikacyjnej można uznać w szczególności przychody osiągane z tytułu świadczenia usługi telewizji kablowej.

Przyjęcie, iż wynagrodzenie otrzymywane z tytułu świadczenia usługi telewizji kablowej składa się na przychód z działalności telekomunikacyjnej, o którym mowa w art. 98 ust. 2 Pt, zdaniem (...), skutkuje nieprawidłowym, zawyżonym ustaleniem udziału w Dopłacie 2006 w stosunku do skarżącej. W ocenie strony, świadczenie przez nią usług telewizji kablowej w 2006 r. nie powinno być kwalifikowane jako źródło przychodów z działalności telekomunikacyjnej, o którym mowa w art. 98 ust. 2 Pt. W opinii (...), Prezes UKE w sposób błędny ustalił zatem wysokość przychodu skarżącej z działalności telekomunikacyjnej wykonywanej w 2006 r., czego konsekwencją jest błędne ustalenie w Zaskarżonej decyzji kwoty udziału (...) w Dopłacie 2006.

Skarżąca wskazuje także, iż naruszenie, którego dopuścił się Prezes UKE, obejmuje nie tylko uwzględnienie do udziału w Dopłacie 2006 przychodów z usług innych niż telekomunikacyjne, ale także przychodów z usług niewchodzących w zakres usługi powszechnej. W ocenie (...), brak dokonania jakiegokolwiek rozróżnienia skarżącej ze względu na rodzaj świadczonych przez niego usług telekomunikacyjnych prowadzi do jego dyskryminacji, jako podmiotu świadczącego inne usługi telekomunikacyjne aniżeli te wchodzące w zakres definicji usługi powszechnej, stanowi więc naruszenie art. 13 ust. 3 dyrektywy o usłudze powszechnej oraz konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej.

Sąd wskazuje, że zarzuty te sprowadzają się do tego, że w zaskarżonej decyzji została ustalona nieprawidłowa wysokość przychodu (...) z działalności telekomunikacyjnej, o którym mowa w art. 98 ust. 2 Pt.

Odnosząc się do powyższego, Sąd podnosi, iż zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 98 ust. 3 Pt, a rozstrzygnięcie w niej podjęte wynika bezpośrednio z rozstrzygnięcia dokonanego w Decyzji z dnia (...) października 2014 r., ustalającej przedsiębiorców zobowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 i jednolity wskaźnik udziału. Jak wskazano bowiem powyżej, ustalona w zaskarżonej decyzji kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2006 danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w tej dopłacie stanowi bowiem iloczyn ustalonych w Decyzji:

- jednolitego wskaźnika procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 w wysokości 0,0018499671%,

- oraz przychodów z działalności telekomunikacyjnej za 2006 r. przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2006, tj. przychodów osiągniętych przez tego przedsiębiorcę i/lub przedsiębiorcę/-ów telekomunikacyjnego/-ych, którzy w 2006 r. osiągnęli przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 mln zł, a których następcą prawnym jest dany przedsiębiorca telekomunikacyjny.

A zatem zarzuty skarżącej skierowane do zaskarżonej decyzji dotyczą ustalenia nieprawidłowej wysokości przychodu (...) z działalności telekomunikacyjnej wykonywanej w 2006 r., podczas gdy z uwagi na określoną prawem procedurę pokrycia dopłaty, ustalenie tego przychodu nastąpiło w prawomocnej Decyzji z dnia (...) października 2014 r. Prawidłowość ustaleń zawartych w tejże Decyzji potwierdził zarówno tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. VI SA/Wa 4267/14 oddalił skargi na tę Decyzję, jak i NSA, który wyrokiem z dnia 13 marca 2019 r. sygn. II GSK 5374/16 oddalił skargi kasacyjne od powyższego wyroku WSA w Warszawie.

A zatem uznać należy, iż przedstawione przez (...) zarzuty dotyczące błędnego, w jego ocenie, wyznaczenia zakresu pojęcia działalności telekomunikacyjnej i naliczenia kwoty udziału w Dopłacie 2006 od usług niewchodzących w zakres usługi powszechnej są bezzasadne, gdyż w istocie odnoszą się one do Decyzji z dnia (...) października 2014 r., zaś przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena zgodności z prawem decyzji z dnia (...) grudnia 2015 r.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP, Sąd stwierdza, co następuje.

Zdaniem Skarżącego, Prezes UKE winien był odmówić wydania Zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie konstytucyjnej zasady bezpieczeństwa prawnego,

(...) przyznaje wprawdzie, że wprowadzenie instytucji przedawnienia roszczeń pozostawione jest uznaniu ustawodawcy, jednak zdaniem strony swoboda prawodawcy w tym zakresie nie jest całkowita. W opinii skarżącej ustawodawca w każdym czasie jest związany m.in. zasadą bezpieczeństwa prawnego. Jako przykład strona powołuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 czerwca 2011 r. (sygn. akt P 26/10).

Odnosząc się do powyższego, Sąd stwierdza, iż Prezes UKE nie naruszył w tym zakresie prawa.

Sąd rozpoznający bowiem niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż: "Brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że organy administracji są uprawnione do oceny zgodności stosowanego przepisu prawa z przepisami regulującymi zasady i tryb stanowienia prawa oraz do odmowy zastosowania przepisu uznanego za niezgodny z aktem normatywnym wyższego rzędu, także wtedy, gdy chodzi o przepis podustawowy. Organy administracji publicznej, przestrzegając zasady praworządności, nie mogą odmawiać stosowania obowiązujących przepisów, nawet wówczas, gdy dostrzegają ich niezgodność z ustawą lub Konstytucją, bowiem w przeciwieństwie do sądów nie korzystają z przymiotu niezawisłości" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 15/12, LEX nr 1328347, podobnie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 802/11, LEX nr 1217119).

Powyższe oznacza, iż nawet gdyby Prezes UKE miał wątpliwości co do zgodności art. 98 Pt z Konstytucją, co nie miało miejsca, to nie mógłby odmówić zastosowania ww. przepisu, dopóki nie zostanie stwierdzona jego niekonstytucyjność, a niekonstytucyjność ta nie została stwierdzona. W konsekwencji oznacza to, że w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej w tej sprawie decyzji nie wystąpił brak podstaw prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym. Zarzut strony należy zatem uznać za bezzasadny.

Odnosząc się ponadto do powyższego zarzutu, jak też i do wniosku skarżącej o zwrócenie się przez tutejszy Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem, Sąd wskazuje, co następuje. Zgodnie z art. 188 Konstytucji RP organem władzy sądowniczej powołanym do badania zgodności przepisów ustaw z Konstytucją jest Trybunał Konstytucyjny. Na podstawie art. 193 Konstytucji RP sąd administracyjny może natomiast przedstawić Trybunałowi pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jedynie w sytuacji, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.

W niniejszej sprawie, wobec braku wątpliwości interpretacyjnych co do treści art. 97-99 Pt, Sąd nie znalazł wystarczającej podstawy do wystąpienia z takim pytaniem. W ocenie Sądu przewidziany w powyższych przepisach sposób ustalania dopłaty do usługi powszechnej nie budzi wątpliwości odnośnie jego zgodności z Konstytucją RP. Na podstawie art. 193 Konstytucji RP wystąpienie przez skład orzekający z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego może mieć miejsce wówczas, gdy od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem, przy czym ocena, czy taka sytuacja zachodzi jest pozostawiona wyłącznie uznaniu sądu. Trzeba przy tym podkreślić, że chodzi tu o uzasadnione wątpliwości sądu, a nie wątpliwości skarżącej. Skarżąca nie ma bowiem uprawnienia do skutecznego domagania się przedłożenia przez sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.

Sąd uwzględnił w tym zakresie, że także Naczelny Sąd Administracyjny w swym orzecznictwie, dokonując oceny legalności stosowania art. 97-99 Pt, nie dopatruje się jego niekonstytucyjności (zob. np. wyrok NSA z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II GSK 5374/16).

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia wysokości przychodu osiągniętego przez skarżącą w roku 2006, brak zebrania jakiegokolwiek materiału dowodowego potwierdzającego wysokość tego przychodu oraz dowolne przyjęcie, że wysokość tego przychodu została udowodniona, wskazać należy ponownie, iż przychód skarżącej z działalności telekomunikacyjnej został określony w Decyzji, której prawidłowość została zbadana przez tut. Sąd w odrębnym postępowaniu.

W związku z powyższym, skargę należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.