VI SA/Wa 42/13 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - OpenLEX

VI SA/Wa 42/13 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1676214

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. VI SA/Wa 42/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz.

Sędziowie: NSA Zdzisław Romanowski, WSA Dorota Wdowiak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...) w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

1.

uchyla zaskarżoną decyzję;

2.

stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu;

3.

zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) listopada 2012 r. Nr (...) Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia po rozpoznaniu odwołania M. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) czerwca 2012 r. Nr (...) oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: (...)- etap podstawowy, na obszarze (...), o kodzie postępowania Nr (...) Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wyrokiem z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1085/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) uchylił decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) marca 2011 r. Nr (...) oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia Nr (...) z dnia (...) grudnia 2010 r. oddalającą odwołanie skarżącej wniesione od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: (...) - etap podstawowy, na obszarze (...), o kodzie postępowania Nr (...).

W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd podkreślił, iż w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert, dla wykazania i uzasadnienia prawidłowego rozstrzygnięcia konkursu koniecznym było przeprowadzenie analizy porównawczej oferty strony skarżącej w relacji do oferty podmiotu, który konkurs wygrał i przedstawienie tej analizy w uzasadnieniu obu decyzji co do każdego z kryteriów ocen. Brak właściwej dokumentacji w tym zakresie, jak i uzasadnienia zawierającego stosowną argumentację na poparcie stanowiska organu należało uznać za niespełniające wymogów określonych w art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w związku z art. 80 k.p.a. Brak wskazanego porównania dokonanego na podstawie jednolitych kryteriów wynikających z przepisów ustawy i przepisów obowiązujących komisję, uniemożliwiało skarżącej wypowiedzenie się co do istotnych okoliczności sprawy (art. 81 k.p.a.), zaś Sądowi zbadanie legalności zaskarżonych decyzji. Uchylając zaskarżone decyzje Sąd zobowiązał organ do dokonania - na podstawie zebranego i dołączonego do akt kompletnego materiału dowodowego - analizy porównawczej obu ofert, by w następstwie ich porównania wydać rozstrzygnięcie z uzasadnieniem spełniającym warunki art. 107 § 3 k.p.a.

Pismem z dnia (...) czerwca 2012 r., działając w oparciu o art. 73 § 1 k.p.a. skarżąca wystąpiła do organu z wnioskiem o udostępnienie do wglądu całości akt administracyjnych postępowania konkursowego celem umożliwienia jej rzetelnego ustosunkowania się do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz faktycznej realizacji prawa do czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania. Asumptem do złożenia wniosku była nieudana próba skorzystania w dniu (...) czerwca 2012 r. z uprawnienia wynikającego z treści art. 10 § 1 k.p.a. (protokół udostępnienia dokumentacji dotyczącej przedmiotowego postępowania z dnia (...) czerwca 2012 r.).

Decyzją z dnia (...) czerwca 2012 r. Nr (...) Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania Nr (...). W uzasadnieniu decyzji organ jednoznacznie podkreślił, iż wbrew twierdzeniom strony, przeprowadzona w ramach postępowania konkursowego ocena oferty skarżącej dokonana została według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów określonych w przepisach prawa. Ponadto, realizując zalecenia Sądu w uzasadnieniu decyzji przedstawiono porównanie oferty skarżącej z ofertami pozostałych świadczeniodawców.

W odwołaniu z dnia (...) lipca 2012 r. od ww. decyzji skarżąca w całości podtrzymała zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu z dnia (...) grudnia 2010 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z dnia 2012 r. Nr 270 - dalej p.p.s.a.) polegające na uporczywej odmowie stosowania zaleceń udzielonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Dodatkowo, skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 10 § 1, art. 73 i art. 74 § 2 k.p.a. polegające na odmowie dostępu skarżącej do dokumentów zgromadzonych w związku z toczącym się postępowaniem, pomimo, że nie zachodziły przesłanki wskazane w art. 74 § 1 k.p.a., a żaden z podmiotów biorących w nim udział nie zastrzegł, że informacje przedstawione w złożonych ofertach stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Strona skarżąca podniosła również, że postępowanie konkursowe w którym uczestniczyła zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 134 ustawy o świadczeniach, który mówi o poszanowaniu zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2012 r., działając w oparciu o art. 10 § 1 k.p.a. organ odwoławczy poinformował skarżącą o możliwości wglądu w akta sprawy oraz zajęcia stanowiska w kwestii dowodów zgromadzonych w sprawie.

W oświadczeniu z dnia (...) września 2012 r. skarżąca potwierdziła, że skorzystała z uprawnienia wynikającego z treści art. 10 § 1 k.p.a., jednakże nie okazano jej do wglądu "ofert konkurencji, protokołów z posiedzeń komisji niejawnych oraz protokołów kontroli konkurencji".

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...) Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 29 czerwca 2012 r. nr (...). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślił, iż z treści przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach jednoznacznie wynika, iż przedmiotem rozstrzygania przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Prezesa NFZ jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Wspomniane organy nie powielają czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, a zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego.

Odpierając zarzut nieudostępnienia stronie skarżącej ofert pozostałych oferentów, organ przywołał orzecznictwo NSA postulujące wyłączenie z akt administracyjnych postępowania odwoławczego ofert konkurencyjnych (sygn. akt: II GSK 264/10, II GSK 265/10, II GSK 554/10 oraz II GSK 1458/10 i II GSK 999/12). Podkreślił również, iż wskazane wyroki są ostateczne i wiążą sądy w sprawach, których dotyczą, a w innych podobnych sprawach są wskazówką jak należy rozstrzygnąć kwestię udostępniania akt. W ocenie organu, w decyzji pierwszoinstancyjnej dokonano szczegółowej analizy porównawczej ofert biorących w postępowaniu poprzedzającym zawarcie umów na podstawie odpowiedzi udzielonych na poszczególne pytania ankiety, przedstawiając uzasadnienie w tabeli. W tej sytuacji de facto skarżąca miała możliwość zapoznania się z odpowiedziami innych oferentów bez ujawniania danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa jak, np. dane finansowe, czy dane osobowe.

W dalszej części decyzji organ dokonał szczegółowej analizy porównawczej oferty skarżącej i ofert wybranych w przedmiotowym postępowaniu z której to wynika, iż: (...)

W ocenie organu odwoławczego, przedstawiony dowód w postaci wyliczeń porównawczych jednoznacznie potwierdza, iż dla każdej z ofert właściwie policzono punkty oceny i rozstrzygnięcie postępowania nie mogło być inne, niż wskazane w ogłoszeniu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 74 § 2 k.p.a., Prezes NFZ wskazał, że w rozpatrywaniu wpadkowej sprawy dotyczącej udostępnienia i przeglądania akt sprawy - zgodnie z orzecznictwem NSA - nie ma miejsca sytuacja objęta regulacją art. 74 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Prezesa NFZ oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora OW NFZ i zarzuciła naruszenie:

1.

zasad postępowania określonych w art. 134 ustawy o świadczeniach, w szczególności zasad równego traktowania oferentów;

2.

zasad postępowania określonych w art. 152 ustawy o świadczeniach, w szczególności zasad prowadzenia postępowania odwoławczego;

3.

przepisów postępowania administracyjnego tj.: art. 7, art. 73, art. 74, art. 77, art. 107 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi, omawiając powody naruszenia przez organ zasady równego traktowania stron postępowania konkursowego, skarżąca wskazała na uzasadnienie zaskarżonej decyzji i podniosła, iż nie wykazano w nim w sposób niebudzący wątpliwości, że wyliczenie ilości punktów zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria na podstawie prawdziwych i prawidłowych danych zawartych w ofertach, w tym w odpowiedziach na pytania zawarte w ankietach, które w przypadku skarżącej zostały skontrolowane, a od weryfikacji których w przypadku pozostałych oferentów odstąpiono.

Brak odniesienia się przez Prezesa NFZ do konkretnych dokumentów z postępowania konkursowego oraz do sprawdzenia przez komisję konkursową poprawności i prawdziwości oświadczeń oferentów, jak również odpowiedzi na pytania zawarte w ankiecie, prowadzi w ocenie strony skarżącej do wniosku, że w postępowaniu prowadzącym do wydania zaskarżonej decyzji wystąpiły wady i uchybienia, skutkujące naruszeniem art. 7, art. 10, art. 73, art. 74, art. 77, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., zaś postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. Nr 270 - dalej p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) listopada 2012 r. Nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) czerwca 2012 r. Nr (...) oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: (...)- etap podstawowy, na obszarze (...) o kodzie postępowania Nr (...).

Powyższa decyzja została wydana na skutek prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1085/11 uchylającego poprzednią decyzję tego organu z dnia (...) marca 2011 r. Nr (...) oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia Nr (...) z dnia (...) grudnia 2010 r. z uwagi na potrzebę przeprowadzenia przez organ analizy porównawczej oferty strony skarżącej w relacji do oferty podmiotu, który konkurs wygrał, celem umożliwienia Sądowi zbadania legalności zaskarżonej decyzji, a skarżącej wypowiedzenia się co do istotnych okoliczności sprawy.

Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu przepisu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Podkreślić należy, że zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Nawet w wypadku sporu co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z oceny prawnej sądu mają moc wiążącą do czasu, aż wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym do tego trybie (vide: wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 89/10 Lex nr 618104).

Sąd administracyjny, który ponownie orzeka w sprawie, może uwzględnić skargę na decyzję, tylko jeżeli organ administracyjny nie zastosuje się do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu poprzednio zapadłego w tej sprawie wyroku.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu, organ naruszył przepis art. 153 p.p.s.a., bowiem rozpatrując ponownie sprawę, jedynie w części uwzględnił wskazania Sądu zawarte w treści wyroku z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1085/11, uzupełniając rozstrzygniecie o analizę porównawczą oferty strony skarżącej w relacji do ofert podmiotów, które konkurs wygrały. Konsekwentnie natomiast utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w kwestii dostępu do akt administracyjnych postępowania konkursowego o kodzie Nr (...), odmawiając stronie wglądu do dokumentacji ofertowej pozostałych świadczeniodawców, jak również nie dołączając do akt sprawy kompletnego materiału dowodowego w postaci pozostałych ofert wybranych świadczeniodawców.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w oparciu o przywołane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ wyraził pogląd o wyłączeniu z akt administracyjnych postępowania odwoławczego w sprawach konkursowych dokumentów dotyczących innych świadczeniodawców, zawierających dane chronione prawem. Jednocześnie w ocenie Prezesa NFZ, strona skarżąca de facto miała możliwość zapoznania się z odpowiedziami innych oferentów bez ujawniania danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, jak np. dane finansowe czy dane osobowe, bowiem organy Narodowego Funduszu Zdrowia dokonały szczegółowej analizy porównawczej ofert biorących udział w postępowaniu poprzedzającym zawarcie umów, na podstawie odpowiedzi udzielonych na poszczególne pytania ankiety.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela stanowiska organów Narodowego Funduszu Zdrowia, że oferty konkurencyjnych świadczeniodawców nie mogą w sposób całkowity podlegać jakiemukolwiek ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Owszem, uznać trzeba, iż nie mogą w toku postępowania odwoławczego podlegać ujawnieniu dane zawarte w ofercie, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe, w tym tzw. dane wrażliwe, niemniej w świetle art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, trudno byłoby wykazać naruszenia zasad prowadzenia postępowania w oparciu o materiał dowodowy, w którym nie byłoby jakiegokolwiek dostępu do danych wynikających z ofert konkurencyjnych świadczeniodawców.

Jak słusznie zauważa organ, w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przeważa pogląd, iż Fundusz ma prawo ograniczyć dostęp uczestnika postępowania konkursowego, który przegrał konkurs do ofert konkurencyjnych świadczeniodawców (vide: wyroki NSA z dnia 16 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 264/10 oraz II GSK 265/10, czy też wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 554/10). Jednakże powyższe orzeczenia NSA nie zapadły jednogłośnie. W tym miejscu wskazać należy m.in. na wyrok NSA z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 265/10. Autor zdania odrębnego zgłoszonego do ww. wyroku podkreśla, iż postępowanie toczące się przed Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego NFZ oraz Prezesem NFZ jest postępowaniem administracyjnym, bowiem odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania złożone zostało na podstawie art. 154 § 1 ustawy o świadczeniach. Złożone odwołanie otworzyło zatem postępowanie administracyjne, do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie niewyłączonym przez przepisy tej ustawy. O ile otwarte jest już postępowanie administracyjne, to musi dojść do ujawnienia i zbadania wszystkich okoliczności związanych ze sprawą. Także z punktacją, ofertami, uzasadnieniem punktacji, itp., gdyż jest to skutek ocen dokonanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Odmowa stronie udostępnienia pełnych akt sprawy, pomimo złożonego w tym względzie wniosku, narusza art. 73 k.p.a.

Sąd w składzie niniejszym, podziela pogląd zawarty w zdaniu odrębnym.

W wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 121/12 Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował następujący pogląd: "(...) Jeżeli zatem np. organ ma za zadanie skontrolować zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takim przypadku zarówno oceny poszczególnych ofert, jak i oferty powinny być włączone do akt kontrolnego postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatruje się w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej dostatecznych podstaw prawnych do wyłączenia stosowania w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy Funduszu przepisów art. 73-74 k.p.a. Potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych można natomiast zaspokoić korzystając z innych, odpowiednich regulacji prawnych, np. odpowiednio art. 55 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.). Na uwagę zasługuje fakt, że w sprawach ze skarg na decyzje podejmowane w omawianym postępowaniu administracyjnym, dbałość o ochronę informacji dotyczących świadczeniodawców wykazują przede wszystkim organy Funduszu (...)".

Sąd w składzie niniejszym, całkowicie podziela ocenę Naczelnego Sądu Administracyjnego, że organy Narodowego Funduszu Zdrowia kontrolując wynik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie mogą ograniczyć się do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny. Mają również obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić, dlaczego w danym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punków. Mają obowiązek dokonania analizy porównawczej oferty strony skarżącej w relacji do ofert podmiotów, które konkurs wygrały. W przedmiotowej sprawie organy Narodowego Funduszu Zdrowia wprawdzie dokonały analizy porównawczej ofert, jednakże nie włączyły do akt kontrolowanego postępowania administracyjnego ofert poszczególnych świadczeniodawców, ograniczając się do dołączenia jedynie oferty skarżącej. Zatem organy Narodowego Funduszu Zdrowia nie zastosowały się w pełni do wskazań Sądu. Prawidłowość działania komisji konkursowej, a następnie organów obu instancji budzi w tej sytuacji wątpliwości w kontekście przepisu art. 148 ustawy o świadczeniach, albowiem brak jednoczesnego zestawienia dowodów spełnienia takich samych wymagań przez wszystkich oferentów, w sytuacji żądania tej prezentacji przez stronę skarżącą, świadczyć może o naruszeniu zasad rządzących postępowaniem konkursowym, w tym przede wszystkim zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji, o których mowa w art. 134 cyt. ustawy.

Nie budzi wątpliwości Sądu, iż w postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 k.p.a. Zgodnie zaś z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny (w:) wyrok z dnia 26 maja 1998 r., sygn. akt II SA 420/98, nie publik.).

Zdaniem Sądu, wydając decyzję, organ dopuścił się obrazy ww. norm postępowania, albowiem nie odniósł się w uzasadnieniu swojej decyzji w sposób precyzyjny do wszystkich zarzutów strony skarżącej, dotyczących wadliwości postępowania konkursowego przeprowadzonego organy Narodowego Funduszu Zdrowia. W ocenie Sądu, brak pełnego odniesienia się przez organ do przedstawionych przez stronę skarżącą wątpliwości w zakresie braku przestrzegania zasady równego traktowania i uczciwej konkurencji, a więc w zakresie okoliczności istotnych dla oceny zastosowania norm prawa materialnego, nie dało tej skarżącej możliwości ustosunkowania się do stanowiska organu. W tej sytuacji uchybienie to nie pozwala sądowi administracyjnemu na pełne skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji.

Konkludując, Prezes NFZ rozpoznając sprawę ponownie obowiązany jest w całości uwzględnić wytyczne Sądu zawarte w wyroku z 11 października 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1085/11.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 2 wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.