Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975342

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 maja 2015 r.
VI SA/Wa 4086/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska.

Sędziowie WSA: Andrzej Czarnecki, Sławomir Kozik (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2015 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP"), zaskarżoną decyzją z (...) września 2014 r., nr (...), wydaną na podstawie art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410, dalej "P.w.p."), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy E. SPÓŁKA AKCYJNA z siedzibą w K. (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję z (...) maja 2014 r. nr (...), odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony pod numerem (...), znak towarowy słowno-graficzny cracovia GALERIA, w części dotyczącej towarów i usług z klasy 16, 25, 35, 36, 39 i 41.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Znak towarowy słowno-graficzny "cracovia GALERIA", przeznaczony do oznaczania towarów i usług w zakresie klas 16 21 25 35 36 39 41 43, został zgłoszony (...) czerwca 2013 r. przez Zgłaszającego pod numerem (...). W trakcie badania UP stwierdził, że zgłoszony znak jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., do znaków towarowych, na które udzielono prawo ochronne:

- "CRACOVIA" o numerach (...) oraz (...) na rzecz M. Spółka Akcyjna, K., w zakresie klas 16, 25, 35, 36, 39, 41;

- "CRACOVIA KRAKÓW" o numerze (...), z pierwszeństwem od (...) maja 2001 r., na rzecz G. w zakresie klas: 16, 25, 35, 36, 41;

- "CRACOVIA" o numerze (...), z pierwszeństwem od (...) kwietnia 2003 r., na rzecz: E., A., C., K., w zakresie klas: 16, 35, 36, 39, 41.

Zgłaszający w piśmie z (...) kwietnia 2014 r. nie zgodził się ze stanowiskiem UP, podkreślając różnice w całościowym odbiorze przeciwstawionych znaków. Zgłaszający zaznaczył, że z punktu widzenia odbioru słuchowego w przypadku przedmiotowego znaku występuje drugi, wyraźnie brzmiący i dający się wyodrębnić fonetycznie człon wyrazowy. Z punktu zaś widzenia wizualnego znaki przeciwstawione wykazują różnice, ponieważ przedmiotowy znak ma ponad dwa razy więcej liter niż znaki "CRACOVIA", bowiem jest znakiem dwuwyrazowym, zaś od znaku "Cracovia Kraków" wyraźnie różni się drugim członem. Ponadto, jak zaznaczył Zgłaszający, znak przedmiotowy jest znakiem słowno-graficznym, co oznacza, że charakteryzuje się indywidualistyczną kolorystyką, układem graficznym i ornamentem, posiadającym czerwone tło z dwoma białymi członami wyrazowymi, różniącym go od pozostałych znaków. Nie bez znaczenia dla Zgłaszającego pozostaje fakt, że przedmiotowy znak odnosi się do centrum handlowo-rozrywkowego, podczas gdy znaki (...) oraz (...) odnoszą się do klubu (...), zaś znak (...) - do E. oraz C. Zdaniem Zgłaszającego, różnice pomiędzy oznaczeniami są na tyle znaczące, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie mogą wprowadzać w błąd, a podobieństwo przejawia się jedynie w identycznym brzmieniu znaków "CRACOVIA".

UP, w decyzji I instancji, wydanej na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 145 ust. 3 P.w.p. stwierdził, że nie ulega jednak wątpliwości podobieństwo porównywanych oznaczeń. UP wskazał, że Zgłaszający sam przyznał istnienie podobieństwa, a wręcz identyczności pomiędzy wyróżniającymi elementami, bowiem wszystkie kolizyjne oznaczenia posiadają jako element kolizyjne słowo "cracovia", przy czym dla trzech z czterech znaków wcześniejszych jest to jedyny element słowny, a dla jednego wręcz jedyny element w ogóle, bowiem jest to oznaczenie słowne. Czwarty ze znaków posiada dodatkowy element słowny w postaci polskiego odpowiednika łacińskiej przedmiotowej nazwy miasta Kraków. Znak przedmiotowy posiada dodatkowo element słowny "galeria", który dla przedmiotowego oznaczenia nie przedstawia wartości odróżniającej, bowiem, jak sam Zgłaszający zauważył, oznaczenie zostało zgłoszone przez centrum handlowe. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że kolizyjne słowo "Cracovia" przedstawione jest dużo większymi literami, a zatem jest dużo bardziej widoczne w znaku. Grafikę zaś przedmiotowego znaku, jak wskazał UP, trudno uznać za szczególnie wyróżniającą, czy oryginalną. Nie ulega wątpliwości, iż element kolizyjny wyróżnia się w przedmiotowym znaku.

W sprawie, jak stwierdził UP, występuje również podobieństwo towarów i usług. Według UP zatem, towary z klasy 16 znaku przedmiotowego: "afisze, plakaty, katalogi, fotografie, broszury, kalendarze, kartki pocztowe, naklejki adresowe, nalepki, naklejki, materiały piśmienne, zeszyty dla celów promocji działalności centrów handlowych" są jednorodzajowe, a wręcz identyczne w stosunku do towarów z klasy 16 znaku przeciwstawionego (...): "afisze, albumy, broszury, papier, karton, dzienniki, czasopisma, chorągiewki papierowe, książki, katalogi, foldery, etykiety nie z materiału, figurki z miazgi papierowej, folie z tworzywa sztucznego do pakowania, opakowania z tworzyw sztucznych, fotografie, grafiki, kalendarze, nalepki, pisma, sztandary papierowe lub z tworzyw sztucznych, wydawnictwa albumowe, materiały biurowe". Podobnie, w klasie 25 znaku przedmiotowego Urząd uznał towary: "ubrania, w tym koszule, bluzki, kombinezony, nakrycia głowy dla celów promocji działalności centrów handlowych" za zawierające się w zakresie towarów z klasy 25 znaku (...): "odzież, obuwie, nakrycia głowy". Za jednorodzajowe należy również uznać usługi z klasy 35 znaku przedmiotowego: "reklama: rozpowszechnianie materiałów reklamowych próbek, druków, prospektów, broszur, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, zarządzanie działalnością gospodarczą i administrowanie kompleksem biurowym; marketing, organizowanie wystaw w celach handlowych lub reklamowych oraz doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w ramach działalności centrów handlowych" oraz w znaku (...): "usługi w zakresie reklamy i działalności informacyjnej, organizowanie giełd, aukcji i wystaw w celach reklamowych i handlowych, organizowanie pokazów i wystaw towarów i usług, organizowanie targów handlowych i reklamowych, promocja gospodarcza, promocja sprzedaży, informacja o działalności gospodarczej i handlowej, usługi reklamy radiowej, telewizyjnej i prasowej, doradztwo w zakresie organizowania i kierowania działalnością gospodarczą, doradztwo handlowe, dystrybucja materiałów reklamowych (ulotki, druków, prospektów, broszur), rozpowszechnianie ogłoszeń reklamowych, publikowanie tekstów reklamowych, usługi menedżerskie, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, organizowanie dystrybucji materiałów promocyjnych, nadruków na towary i opakowania, administrowanie wystawami, pokazami i konkursami". Urząd uznał także usługi: "usługi związane z nieruchomościami: sporządzanie umów najmu, wynajem i dzierżawa nieruchomości gruntowych i budynkowych, w tym wynajmowanie pomieszczeń biurowych, usługowych oraz handlowych, administrowanie i zarządzanie nieruchomościami, w ramach działalności usługi w zakresie działalności centrów handlowych" w klasie 36 za zawierające się w klasie 36 znaku przedmiotowego i przeciwstawionego: "dzierżawa nieruchomości, administrowanie i zarządzanie nieruchomościami". Podobnie jak usługi z klasy 39 znaku przedmiotowego: "wynajmowanie miejsc parkingowych, garaży oraz wynajmowanie sal na posiedzenia w ramach działalności centrów handlowych" oraz w znaku (...): usługi związane z parkowaniem samochodów, usługi wynajmowania garaży i miejsc parkingowy". Ponadto, zdaniem Urzędu, usługi z klasy 41 znaku przedmiotowego "publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe w ramach działalności centrów handlowych" są myląco podobne do usług znaku (...): "świadczenie usług wydawniczych, organizowanie konferencji, kongresów, seminariów, sympozjów, zjazdów i wykładów, organizowanie imprez rozrywkowych, artystycznych, naukowych i kulturalnych, organizowanie imprez plenerowych o charakterze rekreacyjnym, organizowanie konkursów edukacyjnych i rozrywkowych, organizowanie loterii, organizowanie wystaw w celach kulturalnych i edukacyjnych". Wszystkie te usługi są usługami służącymi szeroko rozumianej promocji, zwłaszcza kulturalnej oraz handlowej, przeznaczonymi dla szerokiego, tego samego, kręgu odbiorców.

UP uznał również, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 132 ust. 3 P.w.p. ponieważ, w sprawie nie zachodzi żadna z sytuacji, o których mowa w art. 131 ust. 2 pkt 2-5 P.w.p. UP dodał, że w postępowaniu zgłoszeniowym nie bada w jaki sposób znaki są używane na rynku lecz ocenia podobieństwo tak znaków, jaki i towarów i usług w sposób abstrakcyjny, to znaczy w oderwaniu od ich obecności na rynku.

W zaskarżonej decyzji, rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Zgłaszającego z (...) sierpnia 2014 r., odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku, UP uznał, że wbrew twierdzeniom Zgłaszającego, podobieństwo oznaczeń nie ulega wątpliwości. Ponadto towary wskazane w analizowanych znakach kierowane są między innymi do przeciętnego odbiorcy, a ten w momencie zetknięcia się z nimi jak wynika z przywołanego prze UP orzecznictwa, nie oddaje się analizowaniu rozmaitych szczegółów znaku, cechy dominujące i odróżniające zapamiętywane są najłatwiej. UP wskazał również, iż z utrwalonego orzecznictwa ETS wynika, że w niektórych przypadkach jeden z elementów nabiera pozycji dominującej w wyobrażeniu tego znaku, zachowanym w pamięci osób należących do właściwego kręgu odbiorców. W takim przypadku porównanie podobieństwa powinno nastąpić przede wszystkim między dominującym elementem znaku zgłoszonego i oznaczeniem chronionym. W przedmiotowej sprawie takim elementem dominującym jest wspólny wyraz CRACOVIA. Podobieństwo zaś ocenia się według cech wspólnych, a nie występujących między nimi różnic. Związane jest to z faktem, iż różnice nie wykluczają podobieństwa. Identyczność słownego elementu CRACOVIA jest istotną cechą dla oceny podobieństwa porównywanych znaków w każdej płaszczyźnie porównania. Porównując znaki w warstwie brzmieniowej słyszalne jest, zdaniem UP, podobieństwo fonetyczne znaków, z uwagi na identyczność pierwszego z dwóch elementów słownych zawartych w oznaczeniach. UP zauważył, że konsument często skupia swoją uwagę na pierwszym elemencie słownym zawartym w znaku i dokonując zakupu, ogranicza się do wypowiadania tylko pierwszej części znaku, szczególnie, gdy ma ona charakter bardziej wyróżniający w znaku, jak w niniejszej sprawie określenie CRACOVIA. Określenie GALERIA stanowi jedynie uzupełnienie i dookreślenie. UP zauważył również duże podobieństwo w warstwie znaczeniowej, gdyż porównywane znaki odnoszą się do tego samego określenia, będącego łacińską nazwą miasta Krakowa. Element GALERIA zgłoszonego znaku oznacza natomiast miejsce skupiające wiele sklepów i punktów usługowych, przy czym każdy ze sklepów występuje tam pod własną marką, natomiast samo centrum handlowe promuje się pod swoją nazwą. Określenie to jest więc słowem powszechnie znanym. Porównując warstwę wizualną oznaczeń UP uznał, że zgłoszony znak jest oznaczeniem słowno-graficznym posiadającym bardzo skromną grafikę, uwypuklającą tylko warstwę słowną oznaczenia, nie tylko nie eliminując podobieństwa między przedmiotowym oznaczeniem a znakami chronionymi, ale je jeszcze dodatkowo wzmacniając. W ocenie UP, uzasadniony wydaje się wniosek, iż cechą dominującą znaków jest wyraz CRACOVIA i znaki te są rozpoznawalne jedynie przez to wyrażenie.

UP nie zgodził się ze stwierdzeniem Zgłaszającego, że poprzez ulokowanie galerii w siedzibie (...) o nazwie "C." - wyroby i usługi opatrzone jego nazwą będą jednoznacznie z nim kojarzone. Ciężar udowodnienia wtórnej zdolności odróżniającej ciąży Zgłaszającym, a on nie przedstawił dowodów na potwierdzenie tego faktu.

Odnosząc się do podnoszonego przez Zgłaszającego różnego zakresu działalności jego firmy i firm, które zostały mu przeciwstawione, UP stwierdził, że nie może to mieć wpływu na ocenę podobieństwa między porównywanymi znakami, ponieważ prowadzi on badania biorąc pod uwagę to czy zgłoszony znak jest znakiem towarowym w rozumieniu ustawy oraz czy nie koliduje z innym znakiem pod względem jednoczesnego podobieństwa znaków i oznaczanych nimi towarów lub usług. To czy zakres działalności firm pokrywa się nie ma w tym przypadku znaczenia, między innymi dlatego, że może być on bardzo szeroki. Ponadto nie można na odbiorcy znaku wymuszać, by interesował się w sposób szczególny branżą, z którą nie ma na co dzień styku i śledził nowe znaki towarowe porównując profil działalności poszczególnych przedsiębiorców. Znak towarowy powinien jednoznacznie spełniać swoją funkcję identyfikowania źródła komercyjnego pochodzenia towaru, umożliwiając asocjację w świadomość odbiorców obrazu znaku z towarem i uprawnionym do wprowadzania go do obrotu pod tym znakiem towarowym.

UP, podtrzymując stanowisko odmawiające udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy w części określonej w decyzji I instancji, uznał natomiast, że nie widzi przeszkód w udzieleniu prawa ochronnego na ten znak dla towarów z klasy 21: naczynia stołowe oraz naczynia do picia dla celów promocji działalności centrów handlowych oraz z klasy 43: bary szybkiej obsługi (snack bary), kafeterie, restauracje, kawiarnie w ramach działalności centrów handlowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z (...) października 2014 r., Skarżący zaskarżył decyzję UP z (...) września 2014 r., wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zgłoszony przez Skarżącego znak jest podobny do wskazanych w skarżonej decyzji innych, zarejestrowanych znaków towarowych.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem UP, że "skromna grafika" znaku Cracovia Galeria "uwypukla tylko warstwę słowną oznaczenia, nie tylko nie eliminując podobieństwa między przedmiotowym oznaczeniem a znakami chronionymi, ale je jeszcze wzmacnia". Organ powinien ocenić znak pod względem słownym i graficznym i porównać warstwę graficzną poszczególnych znaków oceniając czy w tej warstwie są do siebie podobne. W tym przypadku nie mamy do czynienia z podobieństwem graficznym znaków. Nie sposób, zdaniem Skarżącego, zgodzić się z opinią, że jedynie znak bogaty w warstwie graficznej zasługuje na objęcie ochroną. Organ nieprawidłowo pominął przyjętą regułę, że przy porównywaniu znaków towarowych należy uwzględnić ogólne całościowe wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają u odbiorcy, dla którego decydujące znaczenie mają elementy dominujące, jakie występują w porównywanych znakach. Nie jest dopuszczalne badanie podobieństwa znaków według dowolnie wybranych elementów oznaczenia, bez wcześniejszej analizy całego znaku. Znaki graficzne oceniane są przede wszystkim na płaszczyźnie wizualnej. Znak taki wypełnia funkcję odróżniającą przez określony układ wielu elementów. Dlatego należy ustalić, który z elementów ma znaczenie istotnie odróżniające. W konsekwencji znak zawierający zmieniony element istotnie odróżniający nawet przy podobieństwie innych szczegółów nie będzie znakiem podobnym. W przypadku, gdy żaden element nie może być uznany za charakterystyczny, należy brać pod uwagę formę prezentacji jako całość.

W niniejszej sprawie elementem głównie odróżniającym od przedmiotowych znaków towarowych jest dodane słowo ". Galeria". Zdaniem Skarżącego UP nieprawidłowo pominął fakt, że porównywane znaki różnią się liczbą słów oraz że w przypadku znaku "Cracovia Galeria" występuje drugi wyraźnie brzmiący i dający się wyodrębnić fonetycznie człon wyrazowy. UP nieprawidłowo również pominął fakt, że znak "Cracovia Galeria" jest dłuższy niż oba znaki "Cracovia" i że znak "Cracovia Galeria" jest znakiem towarowy dwuwyrazowym tak samo jak znak "Cracovia Kraków" jednak w obu znakach drugie słowa są fonetycznie, znaczeniowo i graficznie różne.

Skarżący zgodził się z tezą organu, że do przyjęcia podobieństwa dwóch oznaczeń wystarczy w zasadzie ich zbieżność na jednej z płaszczyzn, jednak należy również wziąć pod uwagę, że zbieżność taka może być na innych płaszczyznach utwierdzona albo przeciwnie neutralizowana. Zdaniem Skarżącego w niniejszej sprawie dochodzi właśnie do takiego przypadku, gdyż słowo ". Galeria" w sposób wystarczający zapewnia oryginalność i zapobiega ryzyku wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcę. UP zatem nie uwzględnił oraz nie przyznał odpowiedniego znaczenia cechom odróżniającym porównywane znaki, naruszając zasadę dokonania rzetelnego bilansu podobieństw i różnic badanych znaków. Nie można bowiem redukować całościowej oceny podobieństwa znaków towarowych jedynie do jednej z płaszczyzn. Pominięcie badania znaków nawet na jednej z płaszczyzn powoduje, że ocena podobieństwa znaków jest niepełna i nie może być podstawa odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Dlatego stwierdzenie przez UP podobieństwa konkurujących znaków tylko na jednej płaszczyźnie nie zwalnia go z obowiązku badania podobieństwa na pozostałych płaszczyznach, a dokonanie tego w niniejszej sprawie uzasadnia stwierdzeni, że porównywane znaki nie są podobne i nie powodują u przeciętnego odbiorcy obawy błędu w zakresie pomylenia znaków. UP dokonał podobieństwa znaków tak jakby były wyłącznie słownymi znakami towarowymi. UP, zdaniem Skarżącego, naruszył zasadę badania znaku towarowego jako całość stwierdzając, że strona graficzna przedmiotowego znaku, ze względu na swoją skromność, nie zasługuje na uwzględnienie jako cecha odróżniająca.

Ponadto, zdaniem Skarżącego, nie występuje identyczność usług świadczonych pod znakami wskazanymi przez UP jako podobne. Usługi świadczone przez Skarżącego nie są usługami tożsamymi ze świadczonymi przez uprawnionych do znaków wskazanych przez organ. Żaden bowiem z tych uprawnionych nie zajmuje się działalnością deweloperską, a w szczególności nie jest właścicielem Centrum Handlowego. Wszystkie podmioty zajmują się inną branżą i nie stanowią dla siebie wzajemnej konkurencji. W tym aspekcie nie bez znaczenia jest fakt, że użyty w przedmiotowym znaku człon Cracovia jest nieprzypadkowy. Został on bowiem użyty, ze względu na położenie planowanej galerii handlowej w mieście K. w budynku, w którym mieścił się (...) C. Przez okres około 45 lat istnienia tego (...), nazwa Cracovia utrwaliła się w świadomości odbiorców z tym budynkiem. Stąd, zdaniem Skarżącego, brak jest przesłanek do ryzyka ewentualnego wprowadzenia odbiorców w błąd ponieważ konkretny budynek i miejsce kojarzone jest już z nazwą Cracovia.

W odpowiedzi na skargę UP nie zgodził się z zarzutami Skarżącego, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Analizowane pod tym kątem zarzuty skargi, w ocenie Sądu, nie zasługują na uwzględnienie.

UP, badając istnienie przeszkód w udzieleniu prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy, stwierdził, iż spełnione są przesłanki z art. 132. ust. 2 pkt 2 P.w.p., uniemożliwiające rejestrację spornego znaku towarowego.

Jak wynika z art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis ma zatem zastosowanie wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostały trzy następujące przesłanki: po pierwsze, wystąpi podobieństwo lub identyczność oznaczeń, po drugie, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe oraz po trzecie, możliwość spowodowania wśród części odbiorców błędu polegającego w szczególności na skojarzeniu między znakami, spowodowanym używaniem znaku towarowego.

Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle przytoczonego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. W celu dokonania oceny podobieństwa towarów należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób używania, sposób i miejsca sprzedaży, jak również to, czy te towary konkurują ze sobą czy też się uzupełniają.

Analizując wykazy towarów i usług, do oznaczania których służą zgłoszony i przeciwstawione znaki towarowe, Sąd zgadza się z oceną UP, dotyczą one towarów i usług jednorodzajowych, w pewnym zakresie identycznych.

Nie ulega wątpliwości, że towary z klasy 16 znaku zgłoszonego: "afisze, plakaty, katalogi, fotografie, broszury, kalendarze, kartki pocztowe, naklejki adresowe, nalepki, naklejki, materiały piśmienne, zeszyty dla celów promocji działalności centrów handlowych" są jednorodzajowe, w stosunku do towarów z klasy 16 znaku zarejestrowanego (...): "afisze, albumy, broszury, papier, karton, dzienniki, czasopisma, chorągiewki papierowe, książki, katalogi, foldery, etykiety nie z materiału, figurki z miazgi papierowej, folie z tworzywa sztucznego do pakowania, opakowania z tworzyw sztucznych, fotografie, grafiki, kalendarze, nalepki, pisma, sztandary papierowe lub z tworzyw sztucznych, wydawnictwa albumowe, materiały biurowe". Towary takie jak: afisze, katalogi, fotografie, broszury, kalendarze i nalepki, są to towary identyczne, znajdujące się zarówno w zakresie ochronnym przeciwstawionego znaku (...), jak i w wykazie przedmiotowego znaku zgłoszonego.

Zgodzić się również należy z UP, że towary z klasy 25 z wykazu zgłoszonego znaku: "ubrania, w tym koszule, bluzki, kombinezony, nakrycia głowy dla celów promocji działalności centrów handlowych", zawierają się w zakresie towarów z klasy 25 znaku R-162586: "odzież, obuwie, nakrycia głowy".

UP, słusznie także uznał za jednorodzajowe usługi z klasy 35 przedmiotowego znaku zgłoszonego: "reklama: rozpowszechnianie materiałów reklamowych próbek, druków, prospektów, broszur, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, zarządzanie działalnością gospodarczą i administrowanie kompleksem biurowym; marketing, organizowanie wystaw w celach handlowych lub reklamowych oraz doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w ramach działalności centrów handlowych" oraz usługi zarejestrowanego znaku (...): "usługi w zakresie reklamy i działalności informacyjnej, organizowanie giełd, aukcji i wystaw w celach reklamowych i handlowych, organizowanie pokazów i wystaw towarów i usług, organizowanie targów handlowych i reklamowych, promocja gospodarcza, promocja sprzedaży, informacja o działalności gospodarczej i handlowej, usługi reklamy radiowej, telewizyjnej i prasowej, doradztwo w zakresie organizowania i kierowania działalnością gospodarczą, doradztwo handlowe, dystrybucja materiałów reklamowych (ulotki, druków, prospektów, broszur), rozpowszechnianie ogłoszeń reklamowych, publikowanie tekstów reklamowych, usługi menedżerskie, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, organizowanie dystrybucji materiałów promocyjnych, nadruków na towary i opakowania, administrowanie wystawami, pokazami i konkursami". Również i w tej klasie zakresy usług porównywanych znaków są w części identyczne: rozpowszechnianie (w znaku zarejestrowanym: dystrybucja) materiałów reklamowych próbek (w znaku zarejestrowanym: ulotki), druków, prospektów, broszur, wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, organizowanie wystaw w celach handlowych lub reklamowych.

Prawidłowo także uznał UP, że usługi z klasy 36, z wykazu usług zgłoszonego znaku: "usługi związane z nieruchomościami: sporządzanie umów najmu, wynajem i dzierżawa nieruchomości gruntowych i budynkowych, w tym wynajmowanie pomieszczeń biurowych, usługowych oraz handlowych, administrowanie i zarządzanie nieruchomościami, w ramach działalności usługi w zakresie działalności centrów handlowych", zawierają się w klasie 36 znaku zarejestrowanego (...): "dzierżawa nieruchomości, administrowanie i zarządzanie nieruchomościami".

Jednorodzajowe są również usługi z klasy 39 znaku przedmiotowego: "wynajmowanie miejsc parkingowych, garaży oraz wynajmowanie sal na posiedzenia w ramach działalności centrów handlowych" oraz zarejestrowanego znaku (...): usługi związane z parkowaniem samochodów, usługi wynajmowania garaży i miejsc parkingowy".

Zgodzić się także należy z UP, że podobieństwo usług występuje także zakresie usług z klasy 41 wymienionych w wykazie zgłoszonego znaku: "publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe w ramach działalności centrów handlowych" oraz w wykazie usług zarejestrowanego znaku (...): "świadczenie usług wydawniczych, organizowanie konferencji, kongresów, seminariów, sympozjów, zjazdów i wykładów, organizowanie imprez rozrywkowych, artystycznych, naukowych i kulturalnych, organizowanie imprez plenerowych o charakterze rekreacyjnym, organizowanie konkursów edukacyjnych i rozrywkowych, organizowanie loterii, organizowanie wystaw w celach kulturalnych i edukacyjnych".

Samo powyższe zestawienie towarów i usług porównywanych znaków, z jednej strony (...) i (...), z drugiej strony znaku zgłoszonego, świadczy o tym, że znaki te odnoszą się do towarów oraz usług o tym samym charakterze i przeznaczeniu, a mianowicie służący przede wszystkim reklamie i promocji zwłaszcza w dziedzinie handlowej, jak i dotyczące rynku nieruchomości przeznaczonych zwłaszcza na cele handlowe, a także biurowe. Z powyższego zestawienia jednoznacznie wynika, iż porównywane znaki dotyczą towarów i usług jednorodzajowych, niejednokrotnie identycznych, przeznaczonymi dla szerokiego, tego samego, kręgu odbiorców.

UP uznał w niniejszej sprawie, nie tylko podobieństwo i identyczność towarów i usług, do których oznaczania zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe, ale również podobieństwo tych znaków.

Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Porównywane znaki są znakami kombinowanymi. Sporny znak jest znakiem słowno-graficznym, przeciwstawione znaki (...), (...) i (...) są znakami słowno-graficznymi, natomiast znak (...) jest znakiem słownym.

Należy podkreślić, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Przy porównywaniu znaków towarowych należy zatem uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają u odbiorcy, pamiętając, że decydujące znaczenie mają elementy dominujące występujące w znakach. Jeżeli elementem dominującym w porównywanych znakach są ich cechy wspólne, to zachodzi między nimi podobieństwo stwarzające ryzyko konfuzji w znaczeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Jeżeli natomiast dominują różnice, to ryzyko takiej konfuzji jest mało prawdopodobne u przeciętnego, dobrze zorientowanego, rozważnego odbiorcy określonego rodzaju towarów (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 września 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 878/07).

Dokonując analizy podobieństwa porównywanych oznaczeń w niniejszej sprawie, UP trafnie uznał, iż wspólnym, a zarazem dominującym elementem we wszystkich znakach jest słowo "cracovia". Słowo "cracovia" wpływa w sposób decydujący na ogólne wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów lub usług opatrzonych tymi znakami. Podobieństwo, a właściwie identyczność tego elementu na wszystkich płaszczyznach porównawczych stwarza ryzyko wprowadzenia potencjalnego odbiorcy w błąd. Elementem słownym odmiennym w zgłoszonym znaku towarowym jest słowo "GALERIA" zapisane jednak znacznie mniejszymi drukowanymi literami poniżej, pod słowem "cracovia". Zgodzić się należy z UP, iż określenie "GALERIA", stanowi w zgłoszonym znaku jedynie rolę uzupełniającą dookreślającą, zarówno ze względu na swoje usytuowanie w zgłoszonym znaku, jak i na informacyjną rolę w tym znaku. Spośród zarejestrowanych już znaków tylko jeden (...), ma dodatkowy element słowny "KRAKÓW", również zapisany poniżej oznaczenia "CRACOVIA". Zestawiając zatem oba znaki "CRACOVIA KRAKÓW" i "cracovia GALERIA", nadal wyraźne jest podobieństwo tych znaków we wszystkich płaszczyznach wizualnej, fonetycznej jak i znaczeniowej, ze względu na wybijające się na pierwszy plan zarówno wizualnie jak i brzmieniowo oznaczenie "CRACOVIA". Oznaczenia "KRAKÓW" i "GALERIA", znajdujące się na drugim planie oraz mające znaczenie informacyjne, odnoszące się do nazwy miasta i do określenia, w tym przypadku, miejsca, w którym skupionych jest wiele sklepów i punktów usługowych, nie mają mocy odróżniającej, nie przyciągają bowiem tak uwagi odbiorcy jak pierwszoplanowe oznaczenie "CRACOVIA".

Należy zgodzić się z UP, że zgłoszony znak towarowy posiada bardzo skromną grafikę sprowadzającego się do postaci czerwonego kwadratu, w którym znajdują się słowa "cracovia GALERIA", napisane literami w białym kolorze. Słusznie też wskazał UP, że tego rodzaju grafika, jedynie wzmacnia warstwę słowną zgłoszonego znaku, przede wszystkim oznaczenia "cracovia", nie stanowiąc natomiast elementu różnicującego w znaku. Tym bardziej, że czerwona i biała kolorystyka tła, charakteryzuje również zarejestrowany znak "CRACOVIA KRAKÓW", a czerwony kolor liter charakteryzuje znak "CRACOVIA" (...), co stanowi dodatkowy element graficzny wpływający na wizualne podobieństwo porównywanych znaków.

W świetle powyższego, rozpatrując całościowo porównywane znaki i oceniając ogólne wrażenie jakie wywierają one na odbiorcy, należy powtórzyć, że na pierwszy plan wybija się dominujący element słowny "cracovia" wspólny dla wszystkich znaków decydujący o ich odbiorze. Oznacza to, że pomiędzy znakiem zgłoszonym oraz znakami zarejestrowanymi, z którymi UP porównał znak zgłoszony, zachodzi podobieństwo stwarzające ryzyko konfuzji w znaczeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p.

Przyjmuje się, iż ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd może mieć dwojaki charakter - bezpośredni albo niebezpośredni. Po pierwsze, odbiorca może w ogóle nie dostrzec różnicy pomiędzy nowo napotkanym w obrocie oznaczeniem a wcześniejszym znanym znakiem towarowym i nabyć towar oznaczany tym znakiem pod wpływem błędnego przekonania, iż pochodzi on od uprawnionego do znaku wcześniej zarejestrowanego. Po drugie zaś, odbiorca może być świadomy różnic pomiędzy znakami lub rodzajem towarów oznaczanych tymi znakami, jednak ze względu na ogół okoliczności może błędnie uznać, iż towary oznaczane nowo napotkanym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do znaku wcześniejszego i zostały wprowadzone do obrotu za jego zgodą. Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi oznaczeniami, czy stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszych znaków.

UP uznał, że odbiorcą towarów lub usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi jest szeroki krąg przeciętnych konsumentów. Tak szeroka grupa odbiorców obejmuje zarówno nabywców o bardzo wysokim stopniu uwagi, zorientowanych profesjonalistów poszukujących określonego rodzaju towarów lub usług, jak i odbiorców o niższym, przeciętnym poziomie spostrzegawczości oraz uwagi, którzy nie zwracają szczególnej uwagi na oznaczenia.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wysoki stopień podobieństwa, a w pewnym zakresie również identyczność towarów i usług, od których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe oraz podobieństwo samych znaków towarowych, istnieje niebezpieczeństwo, że osoba z kręgu odbiorców o niższym, przeciętnym poziomie spostrzegawczości nie zwracających szczególnej uwagi na oznaczenia, mogłaby zostać wprowadzona w błąd co do źródła pochodzenia towarów lub usług oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. UP, słusznie zatem uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały przeszkody uniemożliwiające rejestrację zgłoszonego znaku towarowego, wypełniające przesłanki unormowane w art. 132. ust. 2 pkt 2 P.w.p.

Z powyższych względów Sąd nie zgadza się z zarzutem naruszenia przez UP prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 poprzez jego błędną wykładnię jak i zastosowanie. Dodać przy tym należy, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie, kwestia podobieństwa bądź niepodobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, lecz przepisów o postępowaniu administracyjnym, gdyż dotyczy stanu faktycznego, a nie prawa (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2005 r. II GSK 1364/04, LEX nr 187152). Badając zatem zaskarżoną decyzję pod względem legalności, Sąd uznał, że UP prawidłowo zastosował kryteria ustalenia podobieństwa bądź niepodobieństwa porównywanych znaków towarowych określone w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p.

Podkreślenia wymaga, że nie ma w niniejszej sprawie istotnego znaczenia dla jej rozstrzygnięcia, podnoszona przez Skarżącego okoliczność, że żaden z podmiotów uprawnionych do zarejestrowanych znaków nie jest właścicielem Centrum Handlowego. Przy ocenie przeszkód uniemożliwiających rejestrację zgłoszonego znaku towarowego w oparciu o art. 132. ust. 2 pkt 2 P.w.p., nie jest istotne jaką w istocie działalnością zajmuje się zgłaszający do UP znak towarowy, lecz do oznaczania jakich towarów i usług jest przeznaczony zgłoszony znak towarowy.

W ocenie Sądu, nie ma również znaczenia w niniejszej sprawie, ulokowanie galerii, w której jak należy się domyślać, miał być używany przedmiotowy znak towarowy, w miejscu dawnego hotelu o nazwie "Cracovia". Słusznie też wskazał UP, że nie można stwierdzić, iż poprzez ulokowanie galerii w miejscu (...)"C.", towary i usługi oznaczone przedmiotowym znakiem towarowym, jednoznacznie kojarzyłyby się z tym (...).

Sama analiza podobieństwa towarów i usług oraz znaków towarowych, a także ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, została również, w ocenie Sądu, dokonana przez UP prawidłowo bez naruszenia przepisów procesowych w stopniu istotnym, które mogłoby być podstawą do uwzględnienia skargi. Zdaniem Sądu, UP wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie przesłanki, którymi się kierował przy rozstrzygnięciu sprawy, przedstawił prawidłowo ustalony stan faktyczny oraz przywołał i wyjaśnił podstawy prawne rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia zatem wymogi określone przez art. 107 § 3 k.p.a. Nie budzi też wątpliwości Sądu, zebrany materiał dowodowy w oparciu, o który UP podjął swoje rozstrzygnięcie, co odpowiada wymogom art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jak i oznacza, że dokonana przez UP, na tej podstawie ocena podobieństwa towarów i usług oraz porównywanych znaków towarowych, jak również ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, mieściła się w granicach zasady swobodnej oceny dowodów uregulowanej w art. 80 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.