VI SA/Wa 376/15 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2171078

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. VI SA/Wa 376/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik.

Sędziowie WSA: Dorota Wdowiak, Andrzej Wieczorek (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki oddala skargę w całości

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z (...) listopada 2014 r. nr (...) Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej organ/GIF), działając na podstawie art. 115 pkt 4 w związku z art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, 2, 8 i 9, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 88 ust. 5 pkt 1, art. 96 ust. 1 oraz art. 37ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 101 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 281 z późn. zm.; dalej p.f./ustawa) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.; dalej k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w O. (dalej organ I instancji/WIF) z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nr (...) z (...) marca 2007 r. udzielonego na rzecz przedsiębiorcy A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej skarżąca/spółka) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w E. przy ul. (...) 57/1.

W dniu (...) i (...) października 2013 r. WIF pozyskał informację o dokonywaniu przez ww. aptekę sprzedaży produktów leczniczych (o łącznej wartości brutto -16 350,10 złotych) do przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej (M. Sp. z o. o z siedzibą w K.).

W związku z powyższym, w okresie od (...) do (...) listopada 2013 r., inspektorzy farmaceutyczni WIF przeprowadzili w ww. aptece kontrolę.

Przedmiot i zakres kontroli dotyczył: podstawy prawnej działalności, wskazań przyrządów pomiarowych, warunków przechowywania produktów leczniczych, źródeł zaopatrzenia, obrotu produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi, pobranie leku recepturowego do badań w laboratorium kontroli jakości. Udział w kontroli brała mgr farmacji B. S. - kierownik apteki (upoważniona przez J. M. - Prezesa Zarządu). Wobec braku możliwości przedstawienia w aptece do wglądu oryginałów faktur zakupu i sprzedaży oraz kopii faktur sprzedaży za okres od (...) października 2011 r. do (...) lutego 2012 r., zobowiązano kontrolowanego do ich dostarczenia do inspektoratu. Analiza przedstawionych w dniu (...) listopada 2013 r. dokumentów wykazała, iż kontrolowany nie przedłożył wszystkich faktur świadczących o obrocie produktami leczniczymi (WIF dysponował fakturami przekazanymi przez inne organy uprawnione do kontroli).

Kontrola została zakończona w dniu (...) listopada 2013 r. Protokół kontroli został podpisany przez wspólnika spółki oraz inspektorów farmaceutycznych.

Pismem z (...) grudnia 2013 r. WIF, zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego oraz pouczył o treści art. 10 § 1 oraz art. 73 k.p.a. Ponadto organ wezwał stronę do zajęcia stanowiska w sprawie.

Pismem z (...) grudnia 2013 r. WIF zwrócił się do Okręgowej Rady Aptekarskiej w G. (dalej ORA) z wnioskiem o wydanie opinii w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki.

Pismem z (...) grudnia 2013 r. pełnomocnik spółki wniósł o przesłanie dokumentacji stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania administracyjnego oraz wyjaśnienie podstawy prawnej z uwzględnieniem wskazanego przez WIF art. 88 ust. 5 pkt 5 p.f. W odpowiedzi na powyższe WIF pismem z (...) grudnia 2013 r. poinformował stronę, iż dokumentacja będąca podstawą wszczęcia postępowania może być udostępniona w siedzibie organu jednocześnie odmówił dokonania wykładni art. 88 ust. 5 pkt 5 p.f.

W dniu (...) stycznia 2014 r. ORA podjęła uchwałę Nr (...) zawierającą pozytywną opinię w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie ww. apteki.

Postanowieniem z (...) lutego 2014 r. WIF zawiadomił stronę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy w związku z pozyskaniem informacji o złożeniu przez stronę zażalenia na ww. uchwałę.

Uchwałą z (...) marca 2014 r. nr (...) Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej utrzymało w mocy uchwałę Nr (...).

Pismem z (...) czerwca 2014 r. WIF poinformował pełnomocnika strony o zakończeniu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe, pismem z (...) czerwca 2014 r. pełnomocnik strony wniósł o dopuszczenie dowodów:

- z zeznań w charakterze strony J. M. na okoliczność spełnienia przez przedsiębiorcę warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności, w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki,

- z zeznań kierownika apteki na okoliczność spełnienia przez przedsiębiorcę warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności, w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki,

- poprzez zwrócenie się do ZUS z wnioskiem o udzielenie informacji czy strona zalega z daninami,

- poprzez zwrócenie się do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie informacji, czy strona zalega z daninami,

- pozyskanie karty karnej obrazującej niekaralność J. M. członka zarządu spółki.

Postanowieniem z (...) czerwca 2014 r. WIF odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów uznając, iż zgłoszone wnioski dowodowe nie mogą być uwzględnione, bowiem żądanie strony dotyczy okoliczności stwierdzonych innymi dowodami.

Decyzją z (...) lipca 2014 r. WIF cofnął udzielone na rzecz skarżącej zezwolenia na prowadzenie ww. apteki. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła odwołanie zarzucając organowi naruszenie:

1.

przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie:

- art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 101 pkt 4 p.f.;

- art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 86 ust. 1, art. 96 ust. 1 p.f.;

2.

przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej określonej zezwolenie, w tym posiadania rękojmi wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;

- art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a., art. 86 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym dla prawidłowego określenia stanu faktycznego sprawy;

- art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak wskazania podstawy prawnej w sentencji decyzji z (...) lipca 2014 r. oraz faktyczny brak uzasadnienia decyzji spełniającego wymogi prawa;

- art. 50 § 1 w związku z art. 77 § 1 w zw. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodów o które wnosił pełnomocnik strony.

Jednocześnie strona wniosła o dopuszczenie dowodu z:

1.

zeznań w charakterze strony J. M. na okoliczność spełniania przez przedsiębiorcę warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w E. przy ul. (...) 57/1 w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki;

2.

zeznań kierownika apteki na okoliczność spełniania przez skarżącą warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki;

3.

decyzji GIF znak (...) w sprawie przedsiębiorcy P. sp. z o.o. na okoliczność interpretacji przez organ warunków rękojmi wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;

4.

akt postępowania administracyjnego znak sprawy (...) dotyczących przedsiębiorcy F. sp. z o.o. z siedzibą w L. na okoliczność wydania przez WIF w L. decyzji sanującej możliwość zbywania produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznych a w szczególności decyzji w przedmiocie dostosowania prowadzonej działalności apteki ogólnodostępnej do przepisów prawa poprzez umieszczanie na dokumentach sprzedaży (fakturach VAT) dat ważności oraz numerów serii.

Skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w całości ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

GIF postanowieniem z (...) września 2014 r. odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów ze względu na fakt, że okoliczności, jakie miałyby zostać nimi stwierdzone zostały udowodnione w dokumentach zebranych podczas prowadzonego postępowania przez organem I instancji.

Pismem z (...) października 2014 r., GIF poinformował spółkę o zakończeniu postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na powyższe strona ponownie złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodów.

GIF postanowieniem z (...) listopada 2014 r. odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów uznając, że strona nie wskazała nowych okoliczności, jakie miałyby zostać stwierdzone tymi dowodami.

Decyzją z (...) listopada 2014 r. GIF utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż z dokumentów sprzedaży (faktur VAT nr (...) z (...) października 2011 r., nr (...) z (...) lutego 2012 r., nr (...) z (...) lutego 2012 r.) wynika, że w październiku 2011 r. oraz lutym 2012 r., przedsiębiorca poprzez aptekę dokonał sprzedaży do podmiotu nieuprawnionego produktów leczniczych o łącznej wartości brutto - 16 350,10 złotych.

Przedmiotem sprzedaży były produkty lecznicze tj.:

- C. 75mg x 28 tabl.;

- C. 20mg x 28 tabl.;

- E. 0,16g + 0,01 g 28 tabl.;

- E. tabl. powl. 0,16g + 0,01 g 28 tabl.

Organ podkreślił, iż produkty lecznicze C. oraz C. mogą być sprzedawane wyłącznie na receptę.

Zdaniem organu, z akt sprawy jednoznacznie wynika, że prowadzona przez skarżącą apteka prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi, w tym lekami wydawanymi na receptę (Rx). Strona nie posiada zezwolenia GIF na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej a zatem nie mogła prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. W ocenie organu, dokonywanie przez aptekę sprzedaży produktów leczniczych do podmiotu nieuprawnionego, pociąga za sobą naruszenie art. 87 ust. 2, art. 96 ust. 1 p.f. oraz przepisu § 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie podstawowych warunków prowadzenia apteki (Dz. U. Nr 187, poz. 1565).

Odwołując się do zarzutu naruszenia art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 p.f. organ podkreślił, iż postępowanie przedsiębiorcy naruszające przepisy regulujące prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu apteki ogólnodostępnej świadczy o tym, że przedsiębiorca ten nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki. Utrata rękojmi oznacza, że przedsiębiorca przestał spełniać jeden z warunków określonych przepisami prawa wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu na prowadzenie apteki, co powoduje konieczność zastosowania przepisu art. 37ap ust. 1 pkt 2 p.f. Zdaniem organu rękojmia (na co wskazuje art. 101 pkt 4 p.f.) dotyczy także przedsiębiorcę, który otrzymał zezwolenie na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia apteki.

Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów strony dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazując, iż zaskarżona decyzja została podjęta na podstawie niezbędnych ustaleń po rozpatrzeniu całego materiału dowodowego z prawidłowym jej uzasadnieniem.

Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia, uchylenia decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1.

przepisów prawa materialnego:

a.

art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 101 pkt 4 p.f.;

b.

art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 87 ust. 2 pkt 1, art. 86 ust. 1, art. 96 ust. 1 p.f.;

c.

art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust. 1 p.f.

2.

przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci naruszenia:

a.

art. 50 § 1 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodów o które wnosił pełnomocnik skarżącego;

b.

art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 15, 77 § 1, 78 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez naruszenia zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, w szczególności poprzez niedopuszczenie dowodów zgłoszonych w toku postępowania przed organem II instancji, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej określonej zezwoleniem;

c.

art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w I instancji i nie usunięcie naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji Zdaniem skarżącej, GIF rozpoznając odwołanie jako organ II instancji był obowiązany ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. W ocenie strony, uzasadnienie zaskarżonej decyzji ogranicza się do zacytowania przepisów ustawy, dyskredytowania stanowiska pełnomocnika strony i stanowczych stwierdzeń, przy braku jakiegokolwiek wyjaśnienia czy też wpływu poszczególnych zarzutów odwołania skarżącej na rozstrzygnięcie sprawy przez organ II instancji.

Wskazała, iż GIF jako organ II instancji nie odniósł się do podniesionego zarzutu braku wykazania przez organ I instancji utraty rękojmi należytego prowadzenia apteki. Co więcej na etapie ponownego rozpoznania sprawy GIF uzupełnił podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust. 1, a przede wszystkim o art. 101 pkt 4 p.f. na podstawie której cofnięto przedsiębiorcy zezwolenie.

W ocenie strony, wskazany wyżej sposób procedowania GIF narusza fundamentalną zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.).

Przywołując treść art. 37 ap ust. 1 pkt 2 p.f., który jak podkreśliła traktuje o możliwości cofnięcia zezwolenia, wskazała, iż powołanie się przez organ na utratę rękojmi należytego prowadzenia apteki nie zostało udowodnione, a co najważniejsze nie ma nic wspólnego z "warunkami określonymi przepisami prawa wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu". Zdaniem strony, opinia organu I i II instancji wyrażona w decyzji, iż przedsiębiorca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, a tym samym przestał on spełniać warunki określone przepisami prawa wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu jest swobodną interpretacją stanu faktycznego, dokonaną przez organ.

Podkreśliła, iż nie stara się o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, a jest działającym podmiotem gospodarczym, który spełnił warunki przywołanej rękojmi na etapie ubiegania się o zezwolenie, co organ potwierdził składając podpis na zezwoleniu na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Okoliczności posiadania przez przedsiębiorcę rękojmi należytego prowadzenia apteki nie były badane w toku niniejszego postępowania zarówno przez organ I jak i II instancji.

Wskazując na treść art. 103 ust. 2 p.f. podkreśliła, iż przepis ten zawiera zamknięty katalog przypadków, w których organ może podjąć decyzję w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Poczynione w ramach niniejszego postępowania ustalenia organu, w żaden sposób nie odnoszą się do zapisów ww. przepisu. Żaden z pięciu punktów wymienionych w ww. artykule nie został przywołany przez organ, a zatem nie istniała żadna z przesłanek do cofnięcia zezwolenia.

Skarżąca podniosła, iż w ramach postępowania wnosiła o przesłuchanie w charakterze świadka Pani J. M. oraz kierownika apteki na okoliczność spełnienia przed przedsiębiorcę warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności, w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki. Zdaniem strony, w okolicznościach niniejszej sprawy wobec wątpliwości, co do stanu faktycznego, gdzie organ I instancji nie wskazał ilości produktów leczniczych czy też czasookresu w jakim faktury sprzedaży zostały wystawione, a także wobec braku podjęcia jakichkolwiek czynności celem sprawdzenia posiadania przez przedsiębiorcę rękojmi należytego prowadzenia apteki oraz okoliczności spełniania przez przedsiębiorcę warunków do wykonywania działalności - konieczne było przesłuchanie strony postępowania. Nieprzesłuchanie strony postępowania i świadka, a w konsekwencji niewyjaśnienie przez organ okoliczności sprawy stanowi, zdaniem strony, rażące naruszenie art. 7, 9, 11, 77 § 1 w zw. 78 § 1, art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę GIF wnosił o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Skarga jest bezzasadna, dlatego podlega oddaleniu.

Przedmiotem rozstrzygnięcia organów nadzoru farmaceutycznego jest cofnięcie skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w E. przy ul. (...) 57/1.

Jako podstawa materialnoprawna wydanych decyzji wskazany został art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 p.f.

Zgodnie z art. 37ap ust. 1 pkt 2 p.f. organ zezwalający cofa zezwolenie, m.in. w przypadku, gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określone w zezwoleniu. Natomiast w myśl art. 101 pkt 4 p.f. wojewódzki inspektor farmaceutyczny odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, m.in. gdy wnioskodawca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki.

W świetle ustaleń organów administracji skarżąca spółka niezgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy Prawo farmaceutyczne prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi. Wynika to z faktur, w których posiadanie weszły organy nadzoru farmaceutycznego z urzędu, a także przekazanych przez skarżącą. Na fakturach tych jako sprzedawca leków figurowała przedmiotowa apteka zaś nabywcą produktów była M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. - podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. GIF w zaskarżonej decyzji przeprowadził szeroką analizę przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne tj. art. 65, art. 68 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust. 1, art. 87 ust. 2, art. 86, art. 96 ust. 1. W świetle tych przepisów obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie.

Prawo farmaceutyczne przewiduje dwie formy prowadzenia obrotu produktami leczniczymi: detaliczny i hurtowy. Apteki ogólnodostępne są uprawnione do prowadzenia obrotu detalicznego tj. do bezpośredniego zaopatrywania w leki ludności, które są wydawane na podstawie recepty, bez recepty, na podstawie zapotrzebowania uprawnionych jednostek organizacyjnych lub osób fizycznych uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów. Dokonywanie sprzedaży przez aptekę produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznych narusza przepisy prawa farmaceutycznego, albowiem sprzedając leki podmiotom wymienionym w art. 72 ust. 3 p.f. przedmiotowa apteka prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi, do czego nie była uprawniona.

W świetle art. 101 pkt 4 p.f. jednym z warunków na udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej tj. apteki ogólnodostępnej jest spełnienie przez przedsiębiorcę przesłanki dawania rękojmi należytego prowadzenia apteki. Przesłanka ta powinna być spełniona nie tylko w momencie udzielania zezwolenia, ale również powinna istnieć przez cały okres prowadzenia działalności. Wbrew twierdzeniom strony GIF w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał szerokiej wykładni tego pojęcia w odniesieniu do tego rodzaju działalności gospodarczej jaką jest prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zatrudniony przez spółkę kierownik apteki nie przestrzegał prawa w zakresie prowadzenia obrotu produktami farmaceutycznymi. Ta nierzetelność nie pozostała bez wpływu na ocenę istnienia przesłanki rękojmi, która obok wymogów wynikających z art. 86 ust. 2 i innych przepisów wykonawczych powinna istnieć w dacie udzielania zezwolenia oraz przez cały okres funkcjonowania apteki. Skoro apteka prowadzona przez skarżącą złamała przepisy prawa, prowadząc odsprzedaż leków hurtowni, przestała istnieć po stronie skarżącej rękojmia należytego prowadzenia apteki co w pełni uzasadniało cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 37ap ust. 1 pkt 2 p.f. Sąd podziela pogląd organu, iż ww. przepis stanowi samodzielną podstawę prawną cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Przepis art. 37ap ust. 1 pkt 2 p.f. odnosi się do wszystkich zezwoleń wydanych na gruncie tej ustawy, a zatem także do zezwoleń na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i stanowi przesłankę obligatoryjną cofnięcia zezwolenia niezależnie od regulacji zawartych w art. 103 p.f.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 15 k.p.a. należy stwierdzić, że GIF nie naruszył powyższego przepisu, albowiem samodzielną podstawę do cofnięcia zezwolenia stanowił art. 37ap ust. 1 pkt 2 p.f. Uzupełnienie podstawy prawnej przez organ II instancji o przepisy dotyczące obrotu hurtowego nie stanowiło poszerzenia czy zmiany przedmiotu postępowania.

Sąd uznał także, że pominięcie przez organ wniosków dowodowych strony nie było uchybieniem skutkującym uchylenie zaskarżonej decyzji. W świetle ustaleń poczynionych w sprawie nieprzestrzegania przepisów prawa przez przedsiębiorcę w zakresie obrotu produktami farmaceutycznymi było ewidentne i uzasadniało postawienie tezy o utracie rękojmi należytego prowadzenia apteki, co z kolei stanowiło przesłankę do cofnięcia zezwolenia.

W myśl art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy.

W okolicznościach danej sprawy zeznania świadka czy wyjaśnienia strony nie wpłynęłyby na odmienną ocenę ewidentnej okoliczności łamania prawa przez stronę poprzez prowadzenie obrotu hurtowego lekami. Należy podkreślić, że organy samorządu aptekarskiego zaopiniowały pozytywnie wniosek o cofnięcie zezwolenia.

Reasumując Sąd nie podzielił słuszności zarzutów skargi ani w zakresie naruszenia przepisów postępowania a także odnośnie naruszenia prawa materialnego. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie, zastosowały przepisy Prawa farmaceutycznego.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy wobec bezskuteczności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu w całości na mocy art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.