Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2720512

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 21 maja 2019 r.
VI SA/Wa 284/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.).

Sędziowie WSA: Aneta Lemiesz, Jakub Linkowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2019 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) listopada 2018 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

1. uchyla zaskarżone postanowienie;

2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego K. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD") postanowieniem z " (...)" listopada 2018 r. nr " (...)", na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "k.p.a."), po wstępnym rozpoznaniu sprawy z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez K. W. (dalej: "Strona", "Skarżący") od decyzji GITD z " (...)" kwietnia 2017 r. o nałożeniu kary pieniężnej, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, GITD wyjaśnił, że decyzją z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)", nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł. Organ wskazał następnie, że przesyłka zawierająca ww. decyzję nie została podjęta przez Stronę w wyznaczonym przez pocztę terminie. Strona została ponownie zawiadomiony o możliwości odbioru przesyłki zgodnie z treścią art. 44 § 2 i § 3 k.p.a., o czym świadczą adnotacje umieszczone na kopercie. Ostatecznie przesyłka listowna nie została przez Stronę podjęta w terminie. W związku z powyższym została ona zwrócona do nadawcy - GITD i złożona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia 28 kwietnia 2017 r. zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a.

Pismem nadanym 24 września 2018 r. w Urzędzie Pocztowym w " (...)", Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji z " (...) "kwietnia 2017 r.

GITD stwierdził, że 14 - dniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał 12 maja 2017 r. Ponieważ Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy 24 września 2018 r., został on złożony już po upływie 14 - dniowego terminu, jaki przysługuje na wniesienie tego wniosku.

W skardze z 29 grudnia 2018 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając postanowienie GITD z " (...)" listopada 2018 r., w całości wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając, że zostało ono wydane z istotnym naruszeniem prawa i nie może zostać w obrocie prawnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa.

Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie poddaje się sądowej kontroli.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Skarżący pismem z 19 kwietnia 2018 r., które wpłynęło do organu 24 kwietnia 2018 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)", nakładającą na Stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł.

GITD pismem z 10 maja 2018 r. wezwał Stronę do podpisania powyższego wniosku, w wyniku czego Strona nadesłała ponownie ww. wniosek opatrzony własnoręcznym podpisem, który wpłynął do organu 28 maja 2018 r.

GITD postanowieniem z " (...)" lipca 2018 r. wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)", nakładającą na Stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł, a następnie decyzją z " (...)" września 2018 r. nr " (...)", odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)", nakładającą na Stronę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł.

Strona niepodpisanym pismem z 24 września 2018 r., które wpłynęło do GITD 28 września 2018 r., wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z " (...)" września 2018 r. Pismo wyraźnie dotyczyło sprawy o nr " (...)".

W aktach sprawy znajduje się również pismo GITD z 9 października 2018 r. zawierające wezwanie Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego i nadesłania podpisanego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji GITD z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)", choć w aktach administracyjnych sprawy brak jest takiego wniosku zarówno podpisanego przez Skarżącego, jak i nie podpisanego.

W aktach sprawy znajduje się również podpisany przez Skarżącego wniosek z 24 września 2018 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z " (...) "września 2018 r. i jest to ww. pismo wyraźnie dotyczące sprawy o nr " (...)".

Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie dotyczy nieistniejącego wniosku. Pismem z 24 września 2018 r. Skarżący nie wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z " (...) "kwietnia 2017 r., nr " (...)", lecz o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z " (...)" września 2018 r. nr " (...)"., czyli decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania i odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z " (...)" kwietnia 2017 r., nr " (...)". W świetle powyższego, organ naruszył art. 127 § 3 k.p.a., rozpatrując wniosek którego Skarżący nie wniósł do organu i w konsekwencji naruszył również art. 134 k.p.a., stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia tego wniosku. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ mogło doprowadzić do nierozpoznania przez organ wniosku Skarżącego z 24 września 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z " (...)" września 2018 r. nr " (...)" i pozbawienia Skarżącego prawa do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy.

Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), orzekł jak w sentencji. W oparciu o art. 200 oraz art. 205 § 1 tej ustawy, Sąd orzekł o kosztach postępowania.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.