Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2231195

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 lutego 2017 r.
VI SA/Wa 2613/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia (...) października 2016 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy apteki i umorzenia postępowania w części dotyczącej nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy apteki oraz nałożenie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca M. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia (...) października 2016 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy apteki i umorzenia postępowania w części dotyczącej nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy apteki oraz nałożenie kary pieniężnej w wysokości 200 zł. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu, którego nie uzasadniła.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13).

Reasumując, skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie powołała okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej. Wobec powyższego Sąd nie mógł dokonać oceny, jaki rzeczywisty wpływ będzie miało dla skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji. Dlatego też, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego nie zasługuje za uwzględnienie.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.