Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1967745

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 20 listopada 2015 r.
VI SA/Wa 2392/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska.

Sędziowie WSA: Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Magdalena Maliszewska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę w całości

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 269a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099, dalej: ustawa o ochronie),Komendant Główny Policji po rozpatrzeniu odwołania R. N. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia (...) kwietnia 2014 r., nr (...) o skreśleniu R. N. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Powyższa decyzja została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W związku z uzyskaniem materiału dowodowego w postaci postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia (...) marca 2014 r. o postawieniu zarzutów, z treści którego wynika, iż wobec R. N. toczy się postępowanie karne, prowadzone pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w B., sygn. akt (...), w którym R. N. przedstawiono zarzuty popełnienia przestępstw umyślnych z art. 224 § 2 i art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm., dalej: k.k.), (...) Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia (...) marca 2015 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

W dniu (...) kwietnia 2014 r. (...) Komendant Wojewódzki Policji wydał wspomnianą decyzję, którą na podstawie art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie oraz art. 268a k.p.a. skreślił R. N. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, wnosząc o jej uchylenie, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w B. sygn. akt (...). Wniósł także o przeprowadzenie dowodu z opinii z miejsca pracy na okoliczność prawidłowego wykonywania czynności zawodowych oraz kwalifikacji.

Skarżący podniósł, że w toku postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w B. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, a sam fakt ich przedstawienia nie przesadza jeszcze o wyniku tego postępowania. Wskazał, że w miejscu pracy cieszy się nieposzlakowaną opinią oraz posiada wysokie kwalifikacje zawodowe.

Do odwołania skarżący załączył opinię pracodawcy, tj. "G." Sp. z o.o.

Postanowieniem z dnia (...) maja 2015 r. nr (...) Komendant Główny Policji odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego, wskazując, że nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 k.p.a., a stanowiących podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego. Organ podniósł, że w świetle art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie przesłanką skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej jest właśnie toczące się przeciwko takiemu pracownikowi postepowanie karne o czyn umyślny. Brak zatem prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania karnego prowadzonego przeciwko stronie nie stanowi przeszkody prawnej do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2014 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję I instancji. Organ wyjaśnił, iż z brzmienia art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie wynika, że do skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony wystarczające jest wszczęcie przeciwko określonej osobie postępowania karnego o popełnienie przestępstwa umyślnego. Osoby spełniające tę przesłankę należy obligatoryjnie skreślić z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, niezależnie od innych dowodów, choćby pozytywnie świadczących o posiadaczu dotychczasowej licencji (np. niekaralność, pozytywna postawa życiowa czy też pozytywna dla strony opinia wydana przez pracodawcę) Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania administracyjnego o skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony organy administracyjne nie badają przesłanki winy czy prawidłowości prowadzonego postępowania karnego ani zasadności jego wszczęcia, gdyż w tym zakresie wypowiadać się mogą jedynie organy sądowe.

Na powyższą decyzję R. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 97 § 1 k.p.a., poprzez brak zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z listy pracowników kwalifikowanych ochrony fizycznej w sytuacji, gdy nie doszło do prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania karnego toczącego się wobec skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie, w myśl którego pracownika ochrony skreśla się z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, w przypadku gdy pracownik ochrony fizycznej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego lub wszczęto w stosunku do niego postępowanie karne o takie przestępstwo.

Przepis ten został wprowadzony do ustawy o ochronie na mocy art. 9 pkt 12 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829, dalej: ustawa zmieniająca) i zaczął obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r. (art. 50 ustawy zmieniającej). Zgodnie z art. 39 ust. 1 zd. pierwsze ustawy zmieniającej dane osób, które w dniu 31 grudnia 2013 r. posiadały ważne licencje pracownika ochrony fizycznej lub zabezpieczenia technicznego, właściwy komendant wojewódzki Policji wpisywał na listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej i kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie.

Zgodnie z powyższymi uregulowaniami R. N. został wpisany na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Co do motywów zmian w ustawie o ochronie zasad wykreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony w projekcie ustawy zmieniającej (druk sejmowy VII.806) wskazano, że: "Za przesłankę do wykreślenia uznano toczenie się przeciwko pracownikowi postępowania karnego za przestępstwo umyślne. Mimo obowiązującej zasady domniemania niewinności fakt prowadzenia postępowania karnego uniemożliwia dopuszczenie pracownika ochrony do możliwości stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni. Wykreślenie z listy nie przekreśla możliwości zatrudnienia tej osoby jako pracownika ochrony niekwalifikowanego, tj. w obszarze ochrony, gdzie nie występuje konieczność pracy z bronią oraz bez możliwości stosowania środków przymusu bezpośredniego. Obszar ochrony osób i mienia - gdzie ustawa wymaga zatrudnienia pracowników kwalifikowanych - jest mocno ograniczony. Zdecydowana większość zadań ochrony mienia nie wymaga kwalifikacji, zatem na czas trwającego postępowania pracownik byłby "przesuwany" z obszaru kwalifikowanej ochrony na obszar, gdzie wpis na listę pracowników kwalifikowanych nie jest konieczny, co ze względu na szczególny charakter pracy jest uzasadnione.". Zmiana ta korespondowała z ogólnymi założeniami zmian wprowadzonych ustawą zmieniającą: "Zwolnienie państwa z obowiązku weryfikacji osób dopuszczonych do wykonywania zadań ochrony z wykorzystaniem środków przymusu bezpośredniego i broni palnej i przekazanie tego uprawnienia koncesjonowanym przedsiębiorcom musi iść w parze ze zwiększeniem kontroli (i nadzoru) państwa dotyczącej wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Ponadto wprowadzenie przepisu zatrudniania w charakterze pracowników ochrony osób nie karanych za popełnienie przestępstw umyślnych oraz obowiązek zawierania przez przedsiębiorców umów OC z jednej strony spowoduje wzrost bezpieczeństwa chronionego mienia, z drugiej zaś zapewni poszkodowanemu obywatelowi rekompensatę za nieuprawnione działania pracownika ochrony." (druk sejmowy VII.806).

Należy przy tym zauważyć, że na listę kwalifikowanych pracowników ochrony, w myśl art. 26 ust. 3 ustawy o ochronie wpisuje się osobę, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne i nie toczy się przeciwko niej postępowanie karne o takie przestępstwo (pkt 5) oraz posiada nienaganną opinię wydaną przez właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, sporządzoną na podstawie aktualnie posiadanych przez Policję informacji (pkt 6).

Zatem nie może być takiej interpretacji przepisów, że te same przesłanki odnoszące się do wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony oraz do skreślenia z tej listy byłyby odmiennie wykładane.

W świetle przedstawionych uregulowań od dnia 1 stycznia 2014 r. na właściwych komendantach wojewódzkich Policji ciąży obowiązek wydania m.in. decyzji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w przypadku, gdy pracownik ochrony fizycznej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego lub wszczęto w stosunku do niego postępowanie karne o takie przestępstwo. Z treści tego przepisu wynika, że decyzje w przedmiocie skreślenia mają charakter związany. Ponadto przepis art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie nie stopniuje ani nie różnicuje przesłanek skreślenia w nim określonych. Wobec tego wszczęcie postępowania karnego o przestępstwo umyślne zobowiązuje właściwego komendanta wojewódzkiego Policji do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wskutek wydania przez Komendanta Powiatowego Policji w B. postanowienia z dnia (...) marca 2014 r. o postawieniu zarzutów R. N., z treści którego wynika, iż wobec R. N. toczy się postępowanie karne, prowadzone pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w B., sygn. akt (...), zostało wszczęte niniejsze postępowanie. Skarżący nie kwestionował, że zarzuty obejmowały popełnienie przestępstw umyślnych z art. 224 § 2 k.k. (zmuszanie funkcjonariusza publicznego do zaniechania prawnej czynności służbowej.) i z art. 226 § 1 k.k. (znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych). Stan taki trwał także w momencie wydawania decyzji przez Komendanta Głównego Policji w dniu (...) czerwca 2014 r. Skarżący w skardze wskazał, że wpłynął do Sądu Rejonowego w S. akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Sprawa toczy się pod sygnaturą akt (...).

Zatem mając na uwadze zasadę działania organów na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.) i zakres kognicji sądu administracyjnego wskazany w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 133, poz. 1269 z późn. zm.), iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1) i kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2), należało przyjąć, że decyzje te wydane w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie ich wydania, zostały prawidłowo wydane.

Skoro wszczęcie postępowania karnego wobec strony stanowiło przesłankę skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, zgodnie z art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie, to tym samym nie mogło być podstawą zawieszenia postępowania administracyjnego na mocy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organy prawidłowo uznały, że nie miałoby wpływu na wynik postępowania przeprowadzenie dowodu z opinii pracodawcy skarżącego, skoro z przedłożonych dokumentów (nie kwestionowanych przez stronę) wynikało, że zostało wszczęte w stosunku do skarżącego postępowanie karne o przestępstwo umyślne. Należy zgodzić się z organami, że osoby spełniające przesłankę z art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie należy obligatoryjnie skreślić z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, niezależnie od innych dowodów, choćby pozytywnie świadczących o kwali9fikowanym pracowniku ochrony fizycznej, takich jak pozytywna dla strony opinia wydana przez pracodawcę.

Sąd doszedł do przekonania, iż zarzuty skarżącego zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia, a decyzje organów Policji zostały wydane w oparciu o obowiązujące przepisy tak prawa procesowego, jak i materialnego.

Z powyższych względów skargę na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić w całości.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.