Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1806759

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 20 marca 2013 r.
VI SA/Wa 2280/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Grzelak, Leszek Kobylski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi D. S. i M. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia (...) sierpnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu gry za grę losową

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia (...) kwietnia 2012 r.;

2.

stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu;

3.

zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżących D. S. i M. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r. nr (...) Minister Finansów utrzymał w mocy swoją decyzję z (...) kwietnia 2012 r. nr (...) rozstrzygającą, że gra w karty pn. "(...)" jest grą losową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu (...) stycznia 2012 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek S. Sp. z o.o. w organizacji o rozstrzygnięcie charakteru gry w karty pn. "(...)". W dniu (...) lutego 2012 r. do organu wpłynęło pismo informujące, iż prawa do ww. gry zostały przeniesione na osoby fizyczne, tj. Pana M. M. i Pana D. S. (wspólnicy ww. spółki), zwanych dalej "stroną skarżącą", którzy wchodzą w miejsce strony postępowania oraz pismo informujące o omyłce pisarskiej w złożonym opisie gry. Minister Finansów po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia (...) kwietnia 2012 r. rozstrzygnął, że gra w karty pn. "(...)" jest grą losową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Od powyższej decyzji strona skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym wniosła o jej zmianę i rozstrzygnięcie, że gra "(...)" nie jest grą losową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Decyzji I instancji zarzuciła naruszenie:

1)

art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o grach hazardowych poprzez błędne zastosowanie go do oceny "(...)",

2)

art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez uznanie gry "(...)" za grę o charakterze losowym.

Strona skarżąca uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że Minister Finansów inną decyzją rozstrzygnął, iż gra w karty "(...)" nie jest grą losową w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Strona skarżąca wskazała na podobieństwa gry "(...)", jak i gry "(...)". W tej sytuacji, zdaniem strony skarżącej, organ błędne uznał grę "(...)" za pokera, gdyż w przypadku pokera zwycięzca gry wyłaniany jest w sposób przypadkowy.

Po zapoznaniu się z treścią odwołania od decyzji Nr (...) z dnia (...) kwietnia 2012 r., Minister Finansów nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymał ją w mocy. Organ uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia, w związku z wydaniem ww. decyzji, przez Ministra Finansów, art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o grach hazardowych poprzez błędne zastosowanie go do oceny gry "(...)" oraz art. 2 ust. 1 ww. ustawy poprzez uznanie przedmiotowej gry za grę o charakterze losowym.

Organ podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych grami losowymi są gry spełniające łącznie trzy przesłanki:

1)

organizator oferuje nagrody rzeczowe lub pieniężne,

2)

wynik w szczególności zależy od przypadku,

3)

warunki gry określa regulamin.

Analizując niniejszą sprawę organ doszedł do przekonania, że gra "(...)" spełnia łącznie wszystkie wymienione przesłanki. Minister Finansów podkreślił, że wynik gry "(...)" zależy od przypadku, który decyduje o uznaniu danej gry za grę losową. Uzasadniając swoje stanowisko organ doszedł do przekonania, że rachunek prawdopodobieństwa odgrywa w ww. grze duża rolę, a zasady nią rządzące określone w regulaminie gry są takie same jak w grze w pokera. Jednocześnie różni się ona od przywoływanej przez stronę skarżącą gry o nazwie "(...)", która jest grą karcianą, w której wynik osiągnięty w danym rozdaniu jest porównywany z wynikami osiągniętymi przez innych graczy rozgrywających to samo rozdanie z tym samym układem kart. Jak przyznał organ, gra w (...) a jest grą, która zawiera elementy przypadkowości (rozdanie kart, w którym wyłącznie przypadek sprawia, jakie karty otrzyma każdy z jej uczestników). Jednak trudno byłoby ją uznać za grę losową, skoro o wyniku gry decydują przede wszystkim umiejętności graczy, czego wyrazem są organizowane turnieje (o mistrzostwo kraju Europy, czy świata).

Rozpoznając niniejszą sprawę Minister Finansów stwierdził, że jest związany katalogiem gier losowych wymienionym w art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Oznacza to, że nie może - przykładowo - uznać wymienionych w pkt 5 tego przepisu gier w karty takich jak black jack, poker czy baccarat za gry, które nie mają charakteru losowego, może natomiast uznać, rozstrzygając tę kwestię w drodze decyzji, również każdą inną grę, która nie znalazła się w wykazie a ma znamiona gry losowej, za grę losową. W świetle art. 2 ust. 1 w związku z ust. 6 ustawy o grach hazardowych, grą losową w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy jest gra wymieniona enumeratywnie w katalogu gier losowych nazwanych, zamieszczonym w powołanym przepisie oraz gra, która nie została zawarta w tym katalogu, a która posiada cechy gry losowej określone w zdaniu pierwszym art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, które w ocenie ustawodawcy determinują uznanie gry posiadającej te cechy za grę losową. W świetle powyższych okoliczności, organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu pierwszej instancji, iż po przeanalizowaniu zasad gry pn. "(...)" stwierdził, iż są one oparte na zasadach gry w karty poker (w uproszczonej jego wersji, która nie zawiera wszystkich możliwych wariantów gry jak np. zagranie all-in). Organ stwierdził, że dla rozstrzygnięcia charakteru gry znaczenie mają jej zasady, a nie nazwa. Charakteru gry nie zmienia także zmieniona nomenklatura używana w trakcie gry. Zarówno przebieg gry, jak również ustalenie zwycięzcy w rozgrywce odbywają się na zasadach gry w karty poker.

Od powyższej decyzji strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępownaia na ich rzecz.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

1)

przepisów prawa materialnego w tym art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2012 r. o grach hazardowych, przez niewykazanie w sposób dostateczny, że gra pn. "(...)" jest grą, której wynik w szczególności zależy od przypadku,

2)

naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nierozpatrzenie w sposób rzetelny całego materiału dowodowego i nieustosunkowanie się do stwierdzeń skarżących, zawartych w odwołaniu od decyzji organu pierwszuj instancji.

Uzasadniajac swoją skargę strona skarżąca wskazała, że w jej ocenie wynik gry "(...)" zależy od umiejętności graczy i prawidłowości dokonywanych przez nich na poszczególnych etapach gry wyborów. Na poparcie powyższego strona skarżąca wskazała na odpowiednie zapisy regulaminu gry "(...)".

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a.").

Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Wydając zaskarżoną decyzję organ powołał się na art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 6 ww. ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Zadaniem organu w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie o charakterze gry "(...)" tj. czy jest ona grą losową w świetle ustawy o grach hazardowych. Minister Finansów winien więc zbadać, czy spełnione zostały przesłanki warunkujące uznanie gry za losową przewidziane w art. 2 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. W świetle powyższego przepisu grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin. Organ zobowiązany był więc zbadać, czy gra "(...)" jest grą o nagrody pieniężne lub rzeczowe, wynik tej gry w szczególności zależy od przypadku oraz czy warunki gry określa regulamin. Prowadząc postępowanie w sprawie organ winien kierować się zasadami zawartymi w szczególności w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. tzn. powinnością jego było zgromadzenie i ocena dowodów niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy oraz przedstawienie motywów, którymi kierował się, wydając zaskarżoną decyzję. Z tego zadania Minister Finansów nie wywiązał się a stwierdzone braki w ustaleniu stanu faktycznego w sprawie są tego rodzaju, że skutkują uchyleniem decyzji, albowiem mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd zauważa, że organ skupił się na badaniu elementu losowości w grze "(...)" czyniąc to w sposób chaotyczny i nieuporządkowany zwłaszcza przez porównanie z innymi grami, takimi jak (...) i poker natomiast zupełnie pominął zagadnienie wygranej w analizowanej grze w karty a mianowicie czy jest to gra o wygrane pieniężne czy też rzeczowe.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów winien uzupełnić swoje rozważania w powyższym zakresie poprzez odniesienie się i analizę § 7 pkt 2 i 3 regulaminu gry oraz winien ponownie zbadać ewentualny element losowy w grze, skupiając się wyłącznie na regułach przedmiotowej gry, jako że organ rozstrzyga indywidualną sprawę administracyjną.

W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a., art. 152 i 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. Sąd nie ustosunkował się do podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, uznając je za przedwczesne. Dopiero bowiem pewność, że ustalenia faktyczne zostały poczynione niewadliwie, zezwoli na formułowanie przesądzających ocen co do zaistnienia przesłanek uregulowanych przez prawo materialne.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.