Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1614650

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 21 października 2014 r.
VI SA/Wa 2279/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca - R. Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako KRRiT) z dnia (...) marca 2014 r., nr (...) upoważniającą Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia (...) października 2013 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "(...)".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej określone a podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w tym przepisie.

Przytoczony przepis zawiera katalog zamknięty aktów, które podlegają kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. wydane w sprawie o sygn. akt I OZ 953/10).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) marca 2014 r., nr (...) w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia (...) października 2013 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "(...)" z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego powołanego wniosku.

W ocenie Sądu uchwała ta nie mieści się w żadnej z wymienionych powyżej kategorii aktów prawnych. Uchwała KRRiT z dnia (...) marca 2014 r., nr (...) jest bowiem aktem wewnętrznym - skierowanym do organu będącego w jej strukturze, tj. do Prezesa KRRiT. Uchwała ta zawiera upoważnienie Prezesa KRRiT do pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia (...).10.2013 r., nr (...) spółki R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "(...)", złożonego w związku z pkt I Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 1 sierpnia 2013 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Akt ten nie jest zatem skierowany do indywidualnego podmiotu - R. Sp. z o.o., ale jest aktem wewnętrznym KRRiT.

Zawiera on polecenie do powiadomienia strony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania a dopiero pismo z dnia (...) marca 2014 r. informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania jest skierowane do skarżącej.

W tej sytuacji skarżąca nie miała prawnych możliwości kwestionowania bezpośrednio legalności uchwały KRRiT nr (...) z dnia (...) marca 2014 r. przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Mając powyższe na uwadze - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.