Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1963523

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 24 lipca 2014 r.
VI SA/Wa 2214/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.).

Sędziowie WSA: Urszula Wilk, Dariusz Zalewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) czerwca 2013 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) marca 2013 r.;

2.

stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu;

3.

zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej O. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Izby Celnej w (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2013 r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) w związku z art. 8 ustaw z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.) - także jako ustawa lub u.g.h., po rozpatrzeniu odwołania O. sp. z o.o. z siedzibą w M. (także jako spółka) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia (...) marca 2013 r., cofającej rejestrację automatu do gier o niskich wygranych (...) o numerze fabrycznym (...), numer poświadczenia rejestracji automatu (...), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Dyrektor Izby Skarbowej w (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2009 r. udzielił spółce O., na okres 6 lat zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa (...) w (...) punktach gier. Decyzję wydano po przeprowadzeniu przez Politechnikę Warszawską w dniu 14 marca 2009 r., działającą z Upoważnienia Ministra Finansów nr GL-7240-III/UP/1/6/05 z dnia 5 lipca 2005 r. Warunków badań poprzedzających rejestrację automatów lub urządzenia do gier, badań technicznych m.in. automatu (...) o nr fabrycznym (...). Badania wykazały wynik pozytywny określając ważność opinii do (...) marca 2015 r.

Pismem z dnia (...) października spółka została poinformowana przez Dyrektora Izby Skarbowej w (...) o zmianie z dniem (...) października 2009 r. właściwości organów w przedmiocie udzielania zezwoleń na podstawie ustawy z dni 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach i w związku z tym akta działalności gospodarczej spółki zostały przekazane zgodnie właściwością do Dyrektora Izby Celnej w (...) (organu zezwalającego).

W dniu (...) czerwca 2010 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w (...) została przeprowadzona kontrola jednego z punktu gier prowadzonego przez spółkę. W toku przeprowadzonej kontroli i po przeprowadzeniu eksperymentu gry na automacie o niskich wygranych (...) o numerze fabrycznym (...), numer poświadczenia rejestracji automatu (...), wykazano przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, tj. za stawkę wyższą niż 0,50 zł, co naruszało przepis zawarty w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Na badanym automacie o niskich wygranych istniała możliwość zagrania w jednej grze za maksymalną stawkę w wysokości 10 zł. Wskazana stawka przekracza określoną w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych maksymalną stawkę za udział w jednej grze w wysokości 0,50 zł. W czasie kontroli przesłuchano świadków oraz sporządzono protokół kontroli. Przedmiotowy automat został za pokwitowaniem zatrzymany.

W związku ze stwierdzeniem niezgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami rejestracji postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2011 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych (...) o numerze fabrycznym (...), numer poświadczenia rejestracji automatu (...), zlecając badanie automatu.

Badanie automatu wykonała Izba Celna w (...), jako jednostka badająca na podstawie Upoważnienia Ministra Finansów nr (...) z dnia 8 kwietnia 2011 r. wydając w dniu 27 grudnia 2012 r. opinię negatywną wobec stwierdzenia szeregu nieprawidłowości w działaniu automatu i jego programu.

Naczelnik Urzędu Celnego w (...) decyzją z dnia (...) marca 2013 r. cofnął rejestrację automatu do gier o niskich wygranych (...) o numerze fabrycznym (...), numer poświadczenia rejestracji automatu (...). Wskazując na przepisy art. 23a do 23f u.g.h. organ administracji stwierdził, że Izba Celna w (...), jako upoważniona jednostka badawcza do badania automatów o niskich wygranych, wykazała w swojej opinii szereg nieprawidłowości działania badanego automatu, co skutkowało wydaniem decyzji o cofnięciu jego rejestracji.

Pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r. O. sp. z o.o. z siedzibą w M. złożyła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w (...) z dnia (...) marca 2013 r. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1)

obrazę przepisów postępowania art. 120 ustawy - Ordynacja podatkowa przez ustalenie, że badany automat nie spełnia warunków art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych;

2)

błędną wykładnię art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych oraz bark zastosowania art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych skutkujące przyjęciem, że automat o numerze fabrycznym (...) nie spełnia warunków, o których mowa w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych;

3)

obrazę przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez złamanie zasady nakazującej prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów je prowadzących i zasady bezstronności organów, poprzez oparcie decyzji o przeprowadzenie badania sprawdzające automatu przez jednostkę badającą tj. Izbę Celną w (...), Wydział Laboratorium Celne, które jako, że jest w strukturze Służby Celnej, w tej sprawie nie jest podmiotem niezależnym.

4)

obrazę przepisów postępowania tj. art. 122 Ordynacji Podatkowej, mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dowolne i wybiórcze traktowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkującego brakiem wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawa.

Zdaniem spółki poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu zachowało ważność pomimo wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, a w szczególności badany automat nadal spełnia wymagania z art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, który nie odbiega w swej treści od art. 129 ust. 3 u.g.h. Odnosząc się w związku z tym do opinii o automacie spóła starała się wykazać jego zgodność także w świetle wymagań z art. 129 ust. 3 ustawy.

Po wyznaczeniu spółce, postanowieniem z dnia (...) maja 2013 r., terminu do wypowiedzenia się, Dyrektor Izby Celnej w (...) wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjną.

Organ odwoławczy, wskazując na przepisy art. 129 ust. 3 i art. 8 u.g.h. podkreślał, że automaty o niskich wygranych musza spełniać wskazane wymagania, a do postępowania administracyjnego mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej. Powołując się na przepisy art. 144 i art. 23a ust. 7 u.g.h. organ administracji stwierdził, że za automaty o niskich wygranych uważa się automaty, które posiadają ważne poświadczenie rejestracji wydane do dnia 30 października 2009 r. przez Ministra Finansów lub wydane do dnia 31 października 2009 r. wydane przez naczelników urzędów celnych. Jednakże jednorazowe wygrane oraz maksymalne stawki za udział w jednej grze nie mogą przekraczać wskazanych w art. 129 ust. 3 u.g.h. Tymczasem pracownicy Urzędu Celnego w (...) podczas kontroli stwierdzili, że stawki te dla kontrolowanego automatu przekraczają wielkości z wymienionego przepisu. W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego w (...) wystąpił do jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów o wydanie opinii o automacie włączając do materiału dowodowego tę opinię stwierdzającą, że badany automat nie spełnia warunków z art. 129 ust. 3 u.g.h.

W ocenie organu odwoławczego badanie przedrejestracyjne spornego automatu przez Politechnikę Warszawską z dnia 14 marca 2009 r. spełniało wymagania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. lecz rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem z dnia 24 lutego 2009 r., które weszło w życie z dniem 21 marca 2009 r. i automat już warunków nowego rozporządzenia nie spełniał. Kwestia ta była przedmiotem wydanej opinii przez Izbę Celną w (...), która miała właściwe upoważnienie Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2011 r. nr (...) do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier oraz do sporządzania opinii technicznych. Upoważnienie to zostało wydane na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 944 z późn. zm.). Stosownie zatem do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) jednostka ta (Izba Celna w (...)) była jednostką upoważnioną, a więc zgodnie z art. 23f u.g.h. była uprawniona do wykonania badań automatu i do wydania opinii. Jednostka ta znajduje się również w wykazie Ministra Finansów jednostek upoważnionych do badań automatów, w związku z tym z założenia przyjąć należy, że ta jednostka badająca zapewnia odpowiednią wiedzę techniczną osób badających i ich bezstronność.

O. sp. z o.o. z siedzibą w M. na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji poprzedzającej i zasądzenia kosztów postępowania.

Decyzji zarzucono:

1. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 120 Ord. pod. mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez ustalenie, iż automat o numerze fabrycznym (...) nie spełnia warunków, o których mowa w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych;

2. Błędną wykładnię art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych oraz brak zastosowania art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych skutkujące przyjęciem, iż automat o numerze fabrycznym (...) nie spełniał warunków, o których mowa w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

3. Obrazę przepisów postępowania tj. art. 121 § 1 Ord. Pod. mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez złamanie zasady nakazującej prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów je prowadzących i zasady bezstronności organów, poprzez zlecenie przeprowadzenia badań sprawdzających automatu o numerze fabrycznym (...) jednostce badającej Izbie Celnej w (...), Wydział Laboratorium Celnej, które jako że jest w strukturze Służby Celnej, w tej sprawie nie jest podmiotem niezależnym.

4. Obrazę przepisów postępowania tj. art. 122 Ordynacji Podatkowej mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dowolne i wybiórcze traktowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkującego brakiem wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że poświadczenie rejestracji automatów do gier o niskich wygranych zawsze zostaje oparte na opinii technicznej wydanej przez upoważnioną jednostkę certyfikowaną, tak też zakwestionowany automat badany był przez Jednostkę Badającą ds. Rejestracji UGL Politechniki Warszawskiej - pozytywna opinia z dnia 14 marca 2009 r. nr (...). W ocenie skarżącej opisane wyżej poświadczenie rejestracji zachowuje ważność pomimo zmiany przepisów regulujących wartość maksymalnych stawek w jednej grze (art: 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych) oraz pomimo wejścia w życie z dniem 21 marca 2009 r. rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie z dnia 3 czerwca 2003 r. Podkreślano, że ani poprzednia ustawa, ani ustawa o grach hazardowych nie definiują pojęć "jedna gra, jednorazowa wygrana, stawka za udział w jednej grze". Minister Finansów dopuszczał do eksploatacji automaty z pozytywną opinią techniczną zawierającą m.in. stwierdzenia, że automat zakładał, iż jedna gra składa się z wielu losowań, a stawka za udział w jednym losowaniu nie była wyższa niż ustawowa, a wygrana poddawana ryzyku w kolejnych etapach tej samej gry nie była limitowana. Te zasady działania automatu były zgodne z art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, a ze względu na podobieństwo definicji z art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, także odpowiadają tej ustawie.

Skarżąca zaznaczyła, że stanowisko o ograniczeniu urządzania gry na przedmiotowym automacie ustawą o grach hazardowych prowadzi do niedopuszczalnego ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto organ oparł swoją decyzję o opinię Jednostki Badającej tj. Izbie Celnej w (...), Wydział Laboratorium Celne (na zlecenie Urzędu Celnego w (...)) co zdaniem skarżącego łamie zasadę bezstronności organów przy rozstrzyganiu spraw.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w (...) wnosił o jej oddalenie.

Sąd postanowieniem postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. zobowiązał organ administracji do przedłożenia wskazanych dokumentów.

W wykonaniu postanowień Sądu organ administracji przedłożył certyfikat akredytacji nr (...) Izby Celnej w (...) Wydziału Laboratorium Celnego wydany przez Polskie Centrum Akredytacji w wersjach z dnia 20 września 2007 r. (ważny do dnia 19 września 2011 r.), z dnia 28 października 2009 r. (ważny od dnia 19 września 2007 r. do 19 września 2011 r.) i z dnia 10 czerwca 2011 r. (ważny od dnia 20 września 2007 r. do 19 września 2015 r.) wraz z zakresami akredytacji tego laboratorium wydanymi przez Polskie Centrum Akredytacji. Z przedłożonych zakresów akredytacji wynika, iż zakres z dnia 20 września 2007 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 2 z dnia 3 marca 2009 r.), zakres akredytacji z dnia 3 marca 2009 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 3 z dnia 28 października 2009 r.), zakres akredytacji z dnia 28 października 2009 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 4 z dnia 2 czerwca 2011 r.), zakres akredytacji z dnia 2 czerwca 2010 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 5 z dnia 10 czerwca 2011 r.), zakres akredytacji z dnia 10 czerwca 2011 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 6 z dnia 23 maja 2012 r.), zakres akredytacji z dnia 23 maja 2012 r. jest nieaktualny (zastąpiony przez wydanie nr 7 z dnia 13 czerwca 2013 r.). Wszystkie nieaktualne zakresy akredytacji uprawniały Laboratorium Celne Izby Celnej w (...) do przeprowadzania badań wyrobów chemicznych, alkoholi, wyrobów konsumpcyjnych w tym cukrów, żywności i tekstyliów. Zakres akredytacji z dnia 13 czerwca 2013 r. (aktualny) uprawnia Laboratorium Celne Izby Celnej w (...) do wykonywania działalności w zakresie badania: chemikaliów, materiałów roślinnych, wyrobów konsumpcyjnych w tym żywności, alkoholi i tekstyliów.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów wskazanych w skardze.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji celnej, uznając właściwość i kompetencje Izby Celnej w (...) Wydział Laboratorium Celnego do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier oraz do wydawania w tym zakresie opinii, odwoływały się do upoważnienia Ministra Finansów wydanego na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) stwierdzając, że nie mają podstaw do badania, czy upoważnienie to nadal obejmuje przedmiotową jednostkę badającą. W związku z tym odwołano się do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) stanowiącym, iż podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy o grach hazardowych.

Zgodnie z art. 18 ustawy zmieniającej, ustawa (zmieniająca) wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, co oznaczało, że przedmiotowa ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 14 lipca 2011 r. (pkt 16 z art. 1 ustawy zmieniającej nie dotyczył art. 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy zmieniającej).

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej, w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy (do 14 lipca 2012 r.) jednostki badające posiadające uprzednie upoważnienia Ministra Finansów do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, aby upoważnienie to zachować, powinny przedłożyć Ministrowi Finansów certyfikat akredytacji uprawniający do badań automatów i wydawania opinii (art. 23f ust. 2 pkt 1 ustawy o grach hazardowych) oraz w terminie 3 miesięcy od wejścia w życie ustawy zmieniającej (do 14 października 2011 r.) powinny przedłożyć Ministrowi Finansów: certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań, aktualne zaświadczenia, że osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez te osoby, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi,

b)

będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami

- w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności.

Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej - w przypadku niewykonania obowiązku określonego w ust. 2 upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wygasa.

Jak wskazano w przepisie art. 23f ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów udziela upoważnienia konkretnej jednostce badawczej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jeżeli ta jednostka badawcza wykaże się m.in. certyfikatem akredytacji w tym zakresie. Wymagania tego nie zmienia przepis art. 23f ust. 1 powołany w ust. 2, w szczególności pkt 2 art. 23f ust. 1 stanowiący, że jednostka akredytowana zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. W dalszym ciągu bowiem także w ust. 1 pkt 1 art. 23f ustawy wymagana jest przez jednostkę badawczą akredytacja Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement).

W związku z użyciem w przepisie art. 23f ust. 1 pkt 1 i w ust. 2 pkt 1 pojęcia "akredytacja" należy wyjaśnić, czym owa "akredytacja" jest i jakim celom służy. Zgodnie z normą PN-EN ISO/IEC 17000:2006 akredytacja jest to "atestacja przez stronę trzecią, dotycząca jednostki oceniającej zgodność, służąca formalnemu wykazaniu jej kompetencji do wykonywania określonych zadań w zakresie oceny zgodności". Innymi słowy termin "akredytacja" oznacza postępowanie, w którym ustanowiona jednostka zwana "stroną trzecią" wydaje formalne oświadczenie, że organizacja lub osoba są kompetentne do wykonywania określonych zadań. W rozpoznawanej sprawie zadania te (kompetencje jednostki badawczej) ustalone i wykazane akredytacją przez "osobę trzecią" dotyczą uprawnienia do badania, na zgodność z ustawą o grach hazardowych, automatów i urządzeń do gier. W Polsce ustanowioną jednostką akredytującą laboratoria oraz różne podmioty gospodarcze i instytucje inspekcyjne jest Polskie Centrum Akredytacji.

Nie jest zatem tak, że każda akredytacja w jakimkolwiek zakresie oceny zgodności może stanowić podstawę kompetencyjną do wykonywania zadań w każdym innym zakresie oceny zgodności niż tej, która jest udzieloną akredytacją objęta. Oznacza to, że akredytacja np.: w zakresie oceny zgodności materiałów budowlanych z właściwymi przepisami, nie upoważnia tej jednostki badawczej do oceny zgodności np.: automatów i urządzeń do gier z ustawą o grach hazardowych.

Sąd postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. zobowiązał pełnomocnika organu do uzupełnienia przedmiotowej akredytacji Nr (...) o jej zakres nie mając na względzie dokonywanie własnych ustaleń faktycznych, lecz wyłącznie podstawę prawną działania Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w (...).

Nie można bowiem, w ocenie składu orzekającego Sądu w niniejszej sprawie, konwalidować braku właściwej akredytacji posiadaniem tylko przez Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w (...) pracowników mających wiedzę techniczną właściwą dla przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zgodnie bowiem z przepisem art. 23f ust. 1 i ust. 2 ustawy o grach hazardowych, to nie wyłącznie wiedza pracowników laboratorium uprawnia daną jednostkę badającą do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, gdyż podstawową przesłanką jest zakres posiadanej przez tą jednostkę badawcza akredytacji. Wiedza osób przeprowadzających badania techniczne automatów i urządzeń do gier ma jedynie zapewnić, w warunkach posiadania przez jednostkę badawczą akredytacji z właściwym jej zakresem, odpowiedni standard tych badań, tak jak i właściwe wyposażenie techniczne tej jednostki badającej. Minister Finansów jest uprawniony natomiast na podstawie wydanego przez siebie, jako organ administracji publicznej upoważnienia, wybrać konkretną jednostkę badawczą do badania automatów i urządzeń do gier i do wydawania przez tą jednostkę badawczą właściwych opinii, przy spełnieniu przez tą jednostkę badawczą warunku posiadania w ramach akredytacji uprawnienia do wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności z ustawą tych automatów i urządzeń do gier.

Organy celne natomiast, z naruszeniem art. 120, art. 122, art. 191 i art. 210 § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 12 ust. 2 i ust. 3 ustawy zmieniającej, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie przeprowadziły żadnych ustaleń, czy upoważnienie z 8 kwietnia 2011 r. udzielone Izbie Celnej w (...) zachowało aktualność w świetle art. 12 ust. 1 w związku z jego ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw. Poprzestanie na domniemaniu, że skoro Izba Celna w (...) nadal znajduje się w wykazie na stronie internetowej Ministra Finansów jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier, to z założenia jest upoważniona do przeprowadzania przedmiotowych badań i do wydawania opinii o tych automatach i urządzeniach do gier, nie może zastąpić właściwych ustaleń organów celnych w sytuacji, w której owa opinia wspomnianej izby celnej stanowi zasadniczy dowód w sprawie.

Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji publicznej dokona powtórnie ustaleń materialnoprawnych.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.